maar goed daar wilde ik het niet over hebben.
Julia en ik
Ik leerde haar bij 30 jaar geleden kennen via de door mij geleidde buitenlandse vrouwen groep.
Het klikte goed want zij was een bijzonder blij en optimistisch mens en dat kon ik wel gebruiken.
We werden vriendinnen en leerden elkaar goed kennen.
Veel gedaan met elkaar en andere dames van de groep.
en samen.
Paar jaar geleden veranderde langzaam onze vriendschap.
Ik kan wel de schuld op mij nemen maar dat ik ik bij deze niet.
Met ouder worden veranderden wij, ik had veel minder geduld en kon steeds minder goed tegen drukke mensen en zij ging steeds meer praten en praten en praten en ik durfde niet aan te geven dat ik daar veel moeite mee had want ik ben een schijtluis dus nam ik afstand.
We zagen elkaar nog regelmatig bij andere vriendinnen maar ook daar had ze altijd het hoogste woord en als ik dan iets wilde vertellen over wat ik meegemaakt had nam zij meteen weer het gesprek over.
Praten met haar had vast geholpen maar ik kon het dus niet.
Twee jaar geleden werd haar man ziek en overleed vorig jaar. Vanwege onze oude vriendschap kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om niets te laten horen tijdens de ziekte en overlijden dus probeerde ik attent te zijn. (haar man en ik konden elkaar niet uitstaan) Ook na zijn overlijden, haar eerste verjaardag en zo wilde ik haar graag beetje steunen. Ze heeft heel veel vrienden hoor dus ze was niet afhankelijk van mij en gelukkig maar voor haar want zoveel heb ik niet gedaan. Wel was ze altijd heel dankbaar en blij.
Vandaag was ze bij ons op de koffie en ik verheugde mij erop . Liep al 2 maanden met het plan om haar te vragen, en toen ik haar woensdag in de supermarkt tegenkwam gelijk afspraak gemaakt.
En ja het was gezellig en fijn om haar te zien.
We konden lekker in de tuin zitten en ze had een boel te vertellen.
Ze maakt zoveel leuke dingen mee, grote reizen, ze heeft 2 geweldige zonen en even leuke schoonzoon, die er altijd voor haar zijn en dus grote vriendinnenkring.
En ja ze mist haar man heel erg want ze waren echt gek op elkaar en bijna 50 jaar getrouwd.
Ze heeft het huis laten verbouwen en ondanks verdriet en gemis vol plannen en leven.
In plaats dat ik blij en tevreden was dat we elkaar weer gezien had werd ik meteen na haar vertrek zo down.
Ik besefte opeens hoe klein, saai, nietszeggend mij leven is.
Hoe ik geen leuke vrouw voor mijn man kan zijn want ja altijd moe en alleen willen zijn.
Nee, ik wil niet naar (Noord) Frankrijk op vakantie te eng en niet naar Duitsland, te Duits. Nee, even uitleggen ze spreken daar buitenlands ;-) en ik niet. Mijn man wel hoor maar ik wil altijd kletsen of dingen vragen en weten en dat moet dan via hem en dat wil ik niet. Terwijl ik/we de Moezel een prachtig gebied vinden maar ik voel mij "onveilig" net als ik Frankrijk terwijl ik daar dus wel de taal spreek al spreken ze buitenlands.
Julia vind alles leuk en neemt alles aan. Kortgeleden met zoon en schoonzoon een prachtige reis in Zuid-Afrika en zoon heeft gevraagd of ze meegaat naar Bali en zelf gaat ze alleen naar Canada naar vrienden. Ze is vaak in Oostenrijk te vinden bij haar familie op wie ze dol is.
Geloof mij het is geen jaloezie maar opeens besefte ik dus wat een armoedig leven ik heb en hoe weinig ik kan door mijn ziekte/stoornis of geef t maar een naam maar het is een behoorlijke handicap.
Julia is een eerlijk mens, als ze iets meemaakt wat heel triest is of niet leuk is vertelt ze dat ook gewoon dus ook dat weet ik zoals dat ze niets meer hoort van haar schoonfamilie of als er een akkefietje is met haar zonen, die is er zelden of familie .
Ze word overal uitgenodigd zo ook voor het voetballen kijken of zo.
Ik baal zo dat ik me nu zo nutteloos voel.
Haar gras is zoveel groener dan bij ons.
maar eerlijk is eerlijk zij is een superpositief (zoooooo irritant) en dankbaar mens.
Over mij werd trouwens weinig gesproken zoals gewoonlijk.
Ik vertelde haar tussen neus en lippen door dat ik zo achteruit was gegaan de laatste 2 jaren en dan nam ze voor waarheid aan maar vroeg er niets over en tja dan ga ik er geen mensen mee lastig vallen. GEEN ZIN IN.
Tuurlijk vind ik mijzelf een Zuurtje en zoals ik ook altijd zegt niemand heeft er meer last van dan ikzelf en dan de X.
De psych liet vorige week een grafiek zien van een "normaal" brein en dat van iemand met ASS.
Dat was echt een eye opener. Hoge pieken diepe dalen en elkaar snel afwisselend. Een "normaal" brein heeft dat ook maar niet zo diep en niet zo hoog en niet zo snel veranderend.
Enfin Julia had niet heel veel tijd want ze moest nog boodschappen doen, mensen bellen en er kwam nog een vriendin langs.
Ik spreek geen Duits, laat staan dat ik het kan zingen maar de rest van de dag zat ik met het lied uit Die Lustige Witwe (schrijf je dat zo) in mijn chagrijnige hoofd.
vanavond vroeg naar bed en morgen gezond weer op
morgen zie ik vast alles weer in normale proporties.

14 opmerkingen:
Lief mens, jij zoekt de mooie en leuke dingen dichtbij. Ook van kleine dingen kan jij blij worden. Zij zoekt het avontuur verder van huis. De één durft van alles en de ander is geen held. Geeft niks we zijn allemaal anders. Pluk de dag, geniet en lach!!
Groet Merel
Goed zo, Merel. Helemaal mee eens.
En echt, je hoeft niet ver weg te gaan om een leuk leven te leiden. Hou jij het maar gewoon klein, Helène. En kijk wat je met behulp van de psych nog voor stapjes kunt zetten.
Ohh lieverd toch kom op ga eens voor de spiegel staan en kijk naar jezelf ,daar staat echt een mooi mens.Denk aan alles waar jij wel ontzettend van geniet en wat je wel kan en doet .Jij hebt geen grote reizen dure dingen en een massa vrienden nodig maar fijne kleine dingen waar je blij van word .Jij kan genieten van de kleine dingen ,je tuin je diertjes een leuke fietstocht met je Mr X ,de kleine dame die elke week bij jullie komt noem maar op .En jij kunt nu eenmaal niet [ meer ] tegen drukte om je heen en dat begrijp ik want ik heb helaas hetzelfde .En nee het gras is niet groener aan de andere kant dat maken we onszelf wijs !Leef je leven op jouw manier en spiegel je nooit aan anderen .
Liefs Elisabeth
Laat het los Hélène. Waarom zou zij het beter hebben dan jou? Ze onderneemt andere dingen, maar dat wil niet zeggen dat jouw leven minder is dan dat van haar. Jouw leven is anders. Je geniet van je reizen naar Limburg en je hoeft echt niet naar Bali. Je bent niet de enige die geen verre reizen maakt. Wij gaan ook nooit zo ver weg en hebben daar beiden ook geen behoefte aan. Toevallig zijn wij nu in de Moezel, maar het had net zo goed ook ergens in Nederland kunnen zijn.
Blijf maar fijn wie je bent. Leef jouw leven en ben gelukkig met wat je hebt en allemaal wel kunt doen.
Je maakt mij in ieder geval blij met je schrijfsels waarin je je leven met veel humor beschrijft.
Ik vind ook zelfs “de X “ niet zielig. Wat ik tussen de regels door lees zijn jullie heel blij met elkaar.
Marina
Een ding heb JIJ op haar voor je hebt een geweldig blog en fans. Hou dat vast
Helene, je bent een fijn mens. Ik bewonder je. Je maakt de wereld mooier. Groeten, Elisa
Hallo Helene. Weet je wat ik rijkdom vind, als je het fijn vind om thuis te zijn. Om niet de onrust te voelen, altijd maar weg te willen zijn of bijzondere dingen te doen Als ik jou blogs zo lees, ben jij ook altijd blij in je eigen huis en mooie tuin. Geniet ervan. Groetjes Brigit
Ik herken het, ik heb ook geen groots en meeslepend leven. Maar ga jezelf nooit vergelijken met anderen. Want die hebben weer niet wat jij hebt: een groot hart!
Ik zou denk ik toch liever met jou koffiedrinken dan met haar. Ik word al moe als ik lees hoe ongelooflijk enthousiast en levenslustig en ... druk zij is (letterlijk en figuurlijk). Pffff!
Misschien zou wel met jou willen ruilen! Jij hebt je lieve mr.X en zij moet haar man missen.
Je zou van al die uitjes en vakanties van haar helemaal van de leg raken!
Je bent goed zoals je bent!
Ik gier het altijd uit als ik je blog lees!
Groetjes Petr@ ( je ziet, ik heb geen blog meer maar lees hier nog wel, omdat ik je zo leuk vindt! ;-))
Van alles waar je afgunstig kan zijn op je vriendin heb jij in ieder geval één ding wel dat zij mist: welgemeende interesse in de ander. Koester dat.
Blijf ja maar gewoon zo als je bent, genieten van de kleine dingen is zo belangrijk, ik word altijd erg moe van dat soort vrouwen en ik heb het allang opgegeven daar mee om te gaan liefs
Helene, als jij alle verhalen van jouw vriendin aanhoort, denk je, zo schrijf je ' wat heb ik een saai leven'.
Maar ik zal je zeggen, als ik jouw verhalen lees, komt bij wel eens de gedachte op dat ik in vergelijk met jou een saai leven heb.
Door mijn paniekaanvallen ben ik heel lang min of meer aan huis gebonden geweest en toch gunde ik iedereen mooie , verre of minder verre vakanties.
Zoals ik wel eens eerder heb gezegd:" Count your blessings".
Marja
Een reactie posten