Volle maan

 met de buurkindjes op de boot.

Tja waar zal ik beginnen?

Wat heb ik te vertellen?

Eerst maat het negatieve wat mij het meeste bezighoud?

Het voorstel om voor de jarige tijdens de high tea vanwege ons 1 jarig bestaan is beetje uit de hand gelopen.

Een beetje voor anderen voor mij behoorlijk omdat voor mij dit soort dingen zeer gevoelig liggen.De dames die er absoluut op tegen waren om 1,75 te betalen, je hoefde in de peiling alleen maar ja of nee aan te tippen moesten uitgebreid hun redenen erbij zetten en Patricia ging helemaal los. Ik werkte polarisatie in de hand, ik had de 2 andere dames opgestookt, en dat ging nog even tijdje (dagen) door. Ik wist niet wat ik meemaakte. 

En toen wat iedere keer gebeurd, kwam een spraakbericht, privé, van haar waarin ze 4 keer haar excuses aanbood.  Ze haalde er zelfs de volle maan bij  dat ze zo fel gereageerd had.

Vind ik trouwens wel een goeie die ik nog niet kende; het lag aan de volle maan.

Ik appte terug excuses niet aanvaard en laat mij voorlopig met rust.

Nou ja er gebeurde veel meer maar ik was zo wijs om in alle talen te zwijgen hoewel e volle man ondertussen ook behoorlijk invloed op mij had.

Het ergste vond ik dat ze iemand waar ik veel mee omga inschakelde, huilend natuurlijk, tja die volle maan he, dat ze niet van kon slapen dat ik boos was en dat ze zo een zware jeugd had gehad. Ik dacht nog; wedstrijdje doen?  Verhaal van zware jeugd kennen we allemaal ondertussen maar is dat een vrijbrief om van alles te zeggen en te doen?

Mijn plezier is behoorlijk vergald moet ik zeggen en zo wijs als ik ben, weet ik dat ik er tijd overheen moet laten gaan voordat ik een beslissing neem.

Mijn neiging is nu stoppen met het koor en met de groep.

Ik kan mij niet voorstellen dat ik voor de komende maande nog zin heb om leuke dingen te organiseren.

Ze was niet de enige die moeilijk deed hoor anderen vonden dat al we die ene op die dag, haar verjaardag 1,75 gaven we dat voor iedereen moesten doen en kijk dan begrijp ik het niet meer.

De high gaat door, cadeautje, we zouden haar trakteren op de high tea is afgeblazen.

Wat grappig dat we zelfs na onze 60ste nog moeilijk doen over wat ik gewoon wilde iemand even in t zonnetje zetten .

Ik neem zelf een cadeautje voor haar mee. 

Mijn hoofd maakt wel overuren want ik snap werkelijk niet waarom het werkelijk gaat.

Iedereen gunde het haar hoor maar ...en dan een heel verhaal, nou dan gun je het een ander niet toch?

Jeetje voel nu alweer de woede opkomen.

--------------------------------------------------------------------

Het weer.

Ik bof best wel.

Ik hoef helemaal niet, zoals ik al eerder melde behalve beetje klagerig op de bank hangen .

Anderen  zoals mooie schoonzus die er ook niet tegen kan moet keihard werken dus ik stuurde hier en daar een appje, bezweet vanaf de bank om ze sterkte te wensen.

De man werkt vandaag ook maar die kan er goed tegen dus die doet zijn ding wel al zou hij met zijn huid niet in de zon mogen.

Volgens mij hebben ze grote loods daar en hoop dus dat hij binnen moet werken.

Maandag avond ging ik met buurmeisje naar de wedstrijd van haar vader tegen mr. X kijken.

Squash.

Dat doen ze sinds een paar maanden en wij waren best benieuwd.

Het was erg gezellig met haar.

Leerde haar kennen als guppie van nog geen 6 jaar en deze maand word ze 16 jaar.

Fijne gesprekken met elkaar. 

En gelachen.

Haar pa die werkelijk NOOIT iemand uitnodigt nodigde ons uit voor zijn verjaardag.

Alleen ons en dan lekker in de tuin in de avond.

Tja 3 meter bij ons vandaag en lekker buiten.

Is vandaag maar weet niet of de man ken want is tennisavond, zelf denk ik dat dat niet doorgaat maar goed we zien wel.

Ik voel ons bijzonder dat hij ons uitnodigt.

Ik kan het heel goed met hem vinden zoals met de rest van het gezin.

Alleen de kat moet mij niet. 

Al had ze van de week met de kop van een muisje voor mij klaargezet voor de deur.

Schijnt een soort van dankjewel te zijn. Haha.

Had staartje ook prima gevonden.

Gisteren gingen de man en ik om 8 uur de plas op met de boot om te ontbijten.

Werkelijk net zo rustgevend als die wonderpilletjes van mij.

De stilte, de zachte golven, de natuur. Croissantjes en koffie. En de genietende man.

Verder thuis aan het opruimen, weggooien, spullen voor de kringloop vooral magazines en zo want ik wil alles bewaren maar soms lukt het mij om afscheid te nemen.

Heb de afgelopen tijd best veel gekocht en ja ik schaam mij want sommige dingen heb ik zelfs verstopt voor de man maar ook voor mijzelf, nou dat is dan net als stiekem snoepen als je dat doet is het een teken dat t niet goed is.

Een grote boodschappen tas vol bladen maar nu heb ik weer de neiging om alles na te kijken want ik heb foto's van uilen nodig voor de oktober. Zoals je wel of niet weet iedere maan heeft mijn creatieve agenda een thema. Deze maand is Citroenen, volgende maand, van alles uit de Flow.s , November egels. 

Als het goed is horen we deze week of Emma een broertje of zusje krijgt.

Hoe leuk is dat.

Wat leuk spannend.

Morgen komt ze weer de hele dag.

 Er is een leuk strand niet ver bij ons vandaan maar weet niet of je nog kan zwemmen dus even uitzoeken.

En ik vind het nogal wat met een kind aan het water, niet bang voor het water maar voor de zon.

Ze wordt natuurlijk heel goed ingesmeerd met het alllllllerduurste zonnecrème die er te krijgen is. 

Vorige keer zei ze; ik moet nog even mijn heupen insmeren en smeerde een dikke laag op haar ribben.

Mijn mond stond al open om te zeggen; dat zijn niet je heupen schat maar je ribben maar gelukkig hield ik gewoon mijn mond en noemen wij hier nu ook onze ribben , heupen. 

O ik weet echt dat verhalen van kinderen en kleinkinderen van anderen echt doodsaai zijn maar kan mij niet schelen daarom nog 1.

Er lag een dode insect op de grond en zij vraagt aan opa of hij het op wil ruimen, opa pakt stuk keukendoek en raap de dode op en niet bepaald zachtzinnig.

Zij; opa je hoeft hem niet dooderder te maken dan hij al is hoor hij is al dood.

Die houden we er ook in; dooderder.