Supergezond.
De weduwe Van Gijsbinkie maakt t goed.
Ik wilde een nieuw adres voor haar zoeken maar zo lang ze hier gelukkig en vrolijk is blijft ze hier.
Een dier wegdoen vind ik vreselijk maar een konijn mag niet alleen zijn.
________________________
Het schijnt dat mensen met ASS vaak ook ADHD of in mijn geval ADD hebben.
Een hele slechte combi want ASS vraagt om veel rust en stilte en ADD heeft t maar druk met plannen, ideeen , wensen enz. Is regelmatig niet te doen.
Het blijft een gevecht.
Iedere dag weer.
Ik weet niet of mensen hier het kunnen begrijpen en /of mij begrijpen.
Iemand schreef laatst wat heb je een leuk leven.
Huh?
Jaja ik die de leuke dingen dingen en de dingen waar ik dankbaar voor moet zijn echt wel maar het leven blijft echt iedere dag een gevecht.
Ik was donderdag zo geestelijk en lichamelijk uitgeput , en wat had ik nou gedaan, zegde afspraak van volgende dag af. Meteen groot schuldgevoel en degene reageerde ook heel kortaf. Vrijdag hele dag hield dat aan en was ik nog uitgeput en heb vooral op bed gelegen ipv te genieten van stille dag. Vannacht 2 nachtmerries waarin ik zo gilde dat de man mij onder de douche nog hoorde en in zijn blote piep mij kwam redden. (wakker maken)
De eerste droom was ik aan het vluchten omdat er oorlog was en ik raakte steeds meer mensen kwijt die vermoord werden. De tweede verdronk ik in een bad en kon mij niet bewegen en gilde ik om Jolanda die bij me was maar me niet hielp. (Jolanda is de moeder van mijn neef en nicht) Dus toen kwam dus de man aangerend nat en in blote piep.
Vanmorgen, hij had zich wel aangekleed hoor, was hij verse croissantjes gaan halen.
Doet ie voor mij en hartstikke lief maar ik probeer af te vallen en heb mij de hele week van alles ontzegt maar ja om te zeggen; ik hoef geen croissantjes durfde ik toch echt niet te zeggen. ;-)
Daarna paar uur in de tuin en dat was heerlijk.
Het is September en ja ik vind het tijd om dingen te veranderen en alvast te voorbereiden op de komende tijd.
Sowieso merk ik dat ik weer van alles wil veranderen en weg wil doen in en om het huis.
Weg met spullen.
De man heeft zijn kantoor op zolder ook opgeruimd want ja al jaren niet meer nodig en er kon daar ook veel wel.
Heerlijk.
On de loop van de dag stortte ik weer in en moest plat.
Had mij ook voorgenomen om niets maar dan ook niets te regelen voor wie dan ook.
èn niemand aandacht te geven in de vorm van appje, mail, brief, kaart, bellen.
Na het rusten was ik weer zo gestrest als ik weet niet wat.
Ik zou dan dolgraag iets in de fik steken, of bushokje vernielen of mijn man de volle laag geven maar, en gelukkig, doe ik dat nooit.
maar in mijn hoofd wel hoor en elk geluid doen pijn in het lijf.
en ik baal er zo van he.
Enfin alles is weer normaal.
Mijn hoofd verzint weer allerlei leuke dingen waarvan de meeste nooit zullen gebeuren.
maar andere weer wel.
Ik bestelde 4 kaartjes voor musical in Carré voor Februari, daar ga ik heen met 3 leuke mensen van mijn koor.
Gelijk garage gereserveerd want de GVR (grote vriendelijke reus) rijd ons.
Boffen wij even.
Schrik wel van de theaterprijzen hoor.
Volgens mij zijn ze behoorlijk omhoog gegaan.
Kijk het is niet erg dat sommige mensen zoals ik keuzes moeten maken en niet alles meer kunnen meemaken maar ik vind het wel heel erg voor de mensen die echt dat geld niet hebben om zoiets moois mee te maken. Ik heb dit jaar toch wel dingen gezien, 3 in ieder geval waar ik nog van kan nagenieten tot kippenvel en tranen aan toe. Dat gun ik anderen ook.
--------------
Mijn hoofd piekert zich suf over hoe het moet met het koor.
Die drukte en warmte.
Ga ik er aan wennen van 22 man naar 60.
en volhouden?
Wordt het wel leuk?
En dan moet ik ook gaan vertellen aan onze madiwodo groep dat ik stop met organiseren maar ik wil nog wel een vinger in de pap hebben maar ja welke vinger.
Voor ik het zeg moet ik wel precies weten wat ik wil en hoe de andere mede organisatoren het willen.
Goed ik ga naar bed.
TV kijken.
en morgen weer een soort van gezond weer op.
5 opmerkingen:
Ik vind het wel knap van je hoeveel zelfinzicht je hebt. Iedere keer weer de balans vinden blijft lastig, dat kan ik me heel goed voorstellen. Maar uiteindelijk red je het toch maar allemaal!
Een leuk leven... ja, het zijn leuke dingen die je doet. Dat doe ik ook, maar ook bij mij knaagt er altijd iets, is er verdriet. Anderen kunnen niet in je binnenste kijken.
Lieve Helene, wat ben je dapper. Ook mindere dagen horen erbij, maar ik bewonder je om hoe je toch altijd weer lichtpuntjes hervindt!
Lieve groet,
Mariel
Wat heerlijk naar Carré, ben er zo vaak geweest in mijn jeugd met ouders en verdere familie, vaak bij speciale gelegenheden. En later naar alle bekende cabaretiers geweest. En ook naar zangeres Dulce Pontes maar dat is ook alweer 20 jaar geleden.
Ook nog als circus geweest trouwens.
Ik heb het al eens eerder geschreven, je bent een levenskunstenaar.
Marijke
Een reactie posten