zaterdag 25 april 2026

Vandaag moet een 8+ worden

 

Heb ik iets te vertellen?

Weet ik niet.

maar wel de behoefte.

Gisteren dus het cavia drama.

Hoewel ik weigerde om het te voelen nam mijn lichaam wraak.

Ik werd misselijk en draaierig.

En ik kon vannacht niet slapen.

Te veel adrenaline èn toen ik in slaap viel werd ik weer gillend om mijn moeder wakker.

Ik werd vastgehouden in een soort sekte met vreselijke mensen en niemand wilde mij helpen.

Dan maar Maman, maman roepen.

maar die kwam natuurlijk ook niet.

Wel de man die mij wakker maakte.

Twee caviameisjes in 2 dagen kwijt.

Nog 5 te gaan en Madeliefje het konijn en Cocotje.

Ik heb tijdje geleden besloten om het niet meer aan te vullen.

Ik kan nog van gedachten veranderen maar op dit moment kan ik mij dat niet voorstellen.

Ik baal vreselijk.

Want de man is boos op mijn door mijn beesten.

Tja als de buurt het merkt dan gaan ze klagen natuurlijk en ja ik begrijp!

Ben niet helemaal gestoord.

Vannacht de meisjes opgesloten en alles was oke vanmorgen.

-----

Zat ik gisteren heerlijk te genieten, net klaar met blog, hoe leuk het leven toch is, heeft buurkind van 3 jaar anderhalf uur zitten janken in de tuin.

Ik werd gek.

Hoe kan dat toch dat kindergegil en gejank zo geaccepteerd is?

Waarom doet zo een moeder het kind niet binnen en schuifpui dicht.

Anderhalf uur gegil.

Echt.

 Zou ik moeten proberen met harde muziek of een blaffende hond.

Buuv belde op; of hun konijnen paar uur bij mij konden want ze gingen straat schoonspuiten.

O my god.

Mijn man doet dat ook hoor en de buurman ook en die buren ook, maar jammer genoeg nooit op zelfde dag.

En ook dat duurt uren en uren.

Zelfs de mussen die weer aan het kibbelen waren kregen op hun lazer van mij.

Hou jullie je bek toch eens. riep ik.

Enfin de konijnen zijn hier nog en de man weer bozig omdat hij slecht geslapen heeft omdat ze zo een herrie maakten.

Klopt ze waren de hele tijd aan het schoppen tegen hun hok aan.

Ik aan t waken of ik niet hoorde of er iets met de cavia's was en tja.....

zo leefden we nog lang en gelukkig

-------------------------------------------

Ondanks dat had ik een fijne onafgemaakte dag.

Ik had buuv en haar dochter al tijdje niet gesproken en ik mis dat dan dus vroeg ik; hebben jullie tijd om te kletsen?

Nou nee maar toch gedaan.

Haar man kwam met zijn gebroken pootje er ook gezellig bij zitten.

Bij hen in de tuin en het was gezellig.

Allen kwam de man in een huis met overal foto's, knipsel, papier, pennen en scharen, was het voor te bereiden eten niet voor bereid en ik had graag even voor thuiskomt wat leuke kleren en wat make up op de snoet gesmeerd.

maar gezellig was t wel.

Geef de dag toch een 8.

Werkte nog keihard om de hokken schoon te maken.

Vandaag hoop ik de 8 te halen.

Mijn vakantie album af te krijgen.

Uurtje tuin en kas opruimen.

De man kwam gisteren al thuis met; je zal het vast niet leuk vinden....

wat?

Nou ik moet morgen en zondag weer naar de boot.

Dat is toch heerlijk schat antwoorde ik.

Ik ben o zo makkelijk in sommige dingen.

De man is weg.

Sofie aan mijn voeten op schapenvachtje .

Tot nu toe, geen mussen, geen jankend kind, geen schoonpuitmachine.

-----------

Kreeg gisteren ook de waarheid over een vakantie van iemand die tijdje terug o zo leuk was geweest.

Haha.

Bleek er van alles mis te zijn gegaan en helemaal niet leuk geweest was.

In bed dacht ik, ik had toch niets beters te doen, liegen we eigenlijk niet allemaal min of meer?

Ik best wel af en toe, regelmatig, vaker dan ik zou willen.

Heb ik daarom mijn blog onbewust; tu me crois genoemd. Geloof je mij?

En is een ruzietje, een malaise, een angst, een schaamte verbergen ook liegen?

En is overdrijven ook liegen?

Dat is de vraag.


O de stilte is over.

Broer sloopt zusje.

bij de buren.

maar ik ga vandaag wel voor een 8+

Dan maar tuindeuren dicht en boven op die heerlijke zolder zitten.


Even over mijn voornemen; tot 23 mei NIETS kopen wat niet nodig is.

Behalve dat voor de bruiloft.

Er komt van alles voorbij, een fantastisch boek over Limburg van 63 euro naar 17, 85 of zoiets.

Geen theater boeken. 


en NIETS maar dan ook NIETS voor de hobby.


en geen suiker eten.

Wel genieten van Engelse series, tuin, hobby, zonnetje.



4 opmerkingen:

Lot zei

Nu ga ik eerst even fietsen, straks een gekregen tompouce bij de middagkoffie eten. Maar dan moet ik eerst het tafeltje schoonmaken als we buiten willen zitten. Heb al aan man gevraagd of hij dat wil opruimen want in de winter komen er allerlei dingen even op terecht, eeuwigdurend als ik er niks van zeg.
Ook moten de stoelkussens en rollen voor in de hals van zolder komen, en heel belangrijk kleedje voor Sienna anders zit ze aldoor te zeuren om iets om op te liggen.
Gisteren voor controle naar oogarts geweest en is nog niet goed. Nu moet ik 2x per dag met warme compressen 5 min zitten en dan oogleden masseren want die zijn ontstoken en het heet Blepharitis. Pff weer een extra taak erbij.

Anoniem zei

Ratten praat me er niet van, ik ben fobisch, wordt ook een steeds groter probleem hier in A'dam, zit op een terrasje scheert er een rat langs mijn enkels, gil niet en blijf gewoon zitten, zeg het later wel tegen de serveerster, ja zegt ze is een probleem hier in de buurt ook in de keuken waren ratten mijn baas heeft er alles aan gedaan om ze weg te krijgen jaja, paar dagen later zie ik weer een rat op straat vlakbij mijn fiets en ontsnapt naar een tuin van naastgelegen kinderdagverblijf er spelen op dat moment kinderen buiten, ik ga ze toch even waarschuwen maar troela reageert zeer lauw op mijn waarschuwing, wat verwacht ik, een bedankje maar troela heeft het druk en zegt er al mee bezig te zijn later zie ik groene vallen verstopt onder begroeiing tussen de spelende kinderen. Weten ouders van jullie rattenprobleem vraag ik nog, ze wonen in A'dam zegt ze, dus ja zal wel.

elly zei

Knap dat je met zoveel emotionele tegenvallers uitrindelijk toch nog een 8+ kon halem.
Nou huilende krijsende kinderen zijn echt geen pretje rn dode dieren al helemaal niet. Maaarrrr het zonnetje schijnt.

Mevrouw W. zei

Bij ons zijn vroeger konijnen doodgebeten door een wezel. Ik vond dat zo erg dat we daarna nooit meer konijnen genomen hebben.