post, stenen en weekend.

Regelmatig valt er post op de mat.

Zoals deze gistermorgen vroeg.

Dan hoor ik zachte geluidjes aan de voordeur.

Voor Sofie (Soop) en u. staat er op de voorkant.

Het is een heel verlegen en stil meisje maar ze komt hier graag.

Sofietje uitlaten en daarna doen we samen leuke dingen.

Zoals een moestuintje aanleggen.

Heb weer een slechte nacht achter de rug.

Ik dacht; ik smeer mijn benen in met magnesiumolie .

Schijnt te helpen tegen rusteloze benen.

Nou NIET bij mij.

Zoals heel veel dingen bij mij anders werken.

Mijn hele lijf was rusteloos maar vooral de benen.

Omdat- even van de hak op de tak- iemand schreef over edelstenen moest ik opeens weer denken aan ons bezoek verleden jaar aan een plek die heel bijzonder zou zijn en die al tijden op mijn lijstje stonden.

Met 3 vriendinnen waren we daar.

Ik wil geen slechte reclame maken dus ik zeg niet waar t is.

Misschien zijn er mensen die er heel veel baat bij hebben.

Komen we daar binnen komt er een Jezus look-a-like op ons af.

In witte gewaden, baard lang haar.

Hij praatte heel zacht en liet ons het een en ander zien.

Maria Magdelena schuifelde daar ook rond.

Hoewel de stenen prachtig waren en ik wel wat gekocht heb voor om mijn hals, waar ik trouwens nog steeds blij mee ben vanwege het mooie dus niet dat ik genezen ben van wat dan ook, voelde die 2 mensen zo onprettig.

Omdat vriendin P. altijd wel iets mankeert om aandacht mee te trekken begon ze daar over haar rug.

Ze rent van hot naar her, sport 6 uur in de week maar o wee die rug.

Wij letten er trouwens niet meer op hoor.

Net als haar gluten allergie als we uit eten gaan.

Eerst eet ze al onze koekjes op die we bij de thee en koffie krijgen en als we dan gaan lunchen dan moet alles glutenvrij zijn want we willen niet weten wat er gebeurt als ze een gluut binnenkrijgt.

Goed ze wilde een steen voor de rugpijn.

Ze moest door het grote pand lopen met een behoorlijk steen in haar handen.

Ik zou daar al behoorlijk rugpijn van gekregen hebben maar zij is de "doorzetter" onder ons.

De steen deed  niets dus wilde ze hem terugleggen waar het vandaan kwam.

Maria Magdelena sprong vanachter haar kassa siste iets tegen P. dat ze dat NOOIT mag doen want de steen moest eerst gereinigd worden in een badje bronwater.

P. kocht alsnog stenen om een soort thee van te trekken voor de problemen van haar zoon.

Ik kan je zeggen; ook dat heeft niet geholpen.

Wat een poppenkast daar en wat een onprettige mensen met dat gefluister en gedoe.

Ben trouwens wel gek op stenen hoor.

Ze zijn zo mooi.

Gisteren een superdrukke dag gehad met opruimen, boodschappen, boetseerochtend, zieke mr. X, was van schoonpapaatje en langs meisje met het rode haar want ja die was terug van paar dagen met haar zussen.

Ze zag er prachtig uit.

Het is voor mij heel moeilijk voor te stellen dat ze op een dag niet meer zal zijn.

Ze maakt zo een deel van mijn leven uit.

en van mijn hart.

Ik kan zo gek op haar zijn als ik haar zo zie stralen of juist als ze zo bang is.

Ze kan ook zo goed naar mijn verhalen luisteren over mijn bezoek aan het museum verleden week, of t etentje maandag met vrienden.

Haar leven, mijn leven.

Ik weet een hele leuke plek zei ik tegen haar man waar we met zijn vieren naar toe kunnen en waar jullie het super vinden maar ik wil het als verrassing houden tenzij jullie daar niet van houden.

Zij houden wel van verrassingen.

Dus daar gaan we binnenkort heen, dit of volgend weekend.

kijk eens www.noordwijkbuiten.nl

Ben er verleden jaar geweest met mijn meiden en het was zo een idyllische plek.

Mr. X ligt nog steeds voor pampus in bed.

Kwam hem tegen in de badkamer.

Zelfs als hij ziek is ligt hij er keurig gedoucht en geschoren bij.

Mag ik foto maken voor op fb vroeg ik.

Mocht niet.

Jammer.

Het is alweer weekend dames.

Nog leuke of rustige plannen?

Ik ga zo maar eens naar Lisse.

Beetje winkelen/ braderietje/ koffiedrinken.

Ik heb heel veel zin om iets alleen te doen en dit is de bedoeling.

Morgen in de tuin en met de beestjes.

Proberen om de cavia's weer bij de konijnen en kippen in de ren te doen.

Moestuintjes planten.

Zondag naar een verjaardag van de dochter van zieke schoonzus.  

Zou anders niet gaan maar door de situatie maar wel al is het om ze allemaal heel veel sterkte te wensen.

En het is op loopafstand.

15 minuten.

Ik hou van lopen met een doel.

Mr. X zou morgenavond naar het café gaan en zondag tennissen.

Ik zou zeggen; NIET DOEN maar ja dat doe ik niet.

Dan krijg ik weer een preek dat hij geen gevangene is.

Hij kan net als vrouwen behoorlijk dramatiseren hoor.

Fijn weekend.

egoistisch

Bij dit plaatje moet ik opeens weer denken dat we voor het eerst na 20 jaar weer naar FRankrijk konden en in een vreselijk hotel terechtkwamen.
EEn stevige vrouw, waarschijnlijk in de overgang want ze had een snor maar ook een paar tanden minder, ging ons hijgend voor naar 2e etage. Het leek wel een scene uit een griezelfilm.
Zegt X, ik heb me de franse kamermeisjes altijd heel anders voorgesteld.
We zijn ook niet gebleven.
Gewoon ander hotel gezocht.
Ik vind dat mijn man recht heeft op knappe kamermeisjes.

Nou zeg al 2 keer mijn verhaal weggehaald dat komt nooit voor.
Lief is gisteravond om 19 uur naar bed gegaan en met kleren en al in slaap gevallen en er niet meer uitgekomen.
Nou ja even om te douchen vanmorgen en toch maar de kleren uit te doen.
Verder slaapt hij alleen maar.
Ziek gemeld op het werk terwijl het vandaag wel heel slecht uitkwam voor hem maar ik ben blij.

Zijn zus wordt volgende week geopereerd en het is voor 98 procent zeker dat het niet kwaadaardig is.
Wel een risicovolle operatie die 10 uur gaat duren dus ja wat is goedaardig.
We kregen een uitgebreid verslag opgestuurd en ik haalde er alle positieve punten uit en hij alle negatieve en zo hadden we het idee dat we niet hetzelfde gelezen hadden.
Wat bijzonder dat je zo anders kan lezen.
Gelukkig heeft zijn zus een man en 3 volwassen kinderen met aanhang waar ze close mee zijn.
Veel hulp dus.
Ze wonen hier op loopafstand dus als er iets is waar ik mee kan helpen zal ik dat doen en hoeft mr. X dat niet te doen.
Die heeft genoeg aan zijn baan en een vader die dement is en waar hij 3 keer in de week naar toe moet.
Ook daar ga ik hem bij helpen.
Had ik veel eerder moeten doen.
Ik ga maar 1 keer in de week maar ga nu zeker 2 keer zodat hij meer rust heeft.
Schoonpapa is dol op mij maar vooral op Soop dus die zal zijn zoon niet missen.

Het stuk wat ik 2 keer weg gehaald heb ging over egoisme.
Dat ik erg egoistisch bezig was de laatste tijd omdat ik zo moe ben maar hij is ook moe.
En heel bezorgd om zijn zus.
Kijk dat onze Pap van 92 doodgaat is acceptabel maar zijn zus van 54 jaar?

Enfin ik schreef een heel stuk over hoe egoistisch ik was maar ik besef ook dat het niet helemaal waar is.
Ik denk altijd dat als je iets voor een ander doet je daar geen plezier aan mag beleven want dan doe je het toch voor jezelf.
Onzin natuurlijk.
Zo ik ga nu even een koud washandje op t hoofd van X leggen.
Heb ik helemaal geen zin in dus is het niet egoistisch toch?

derde paasdag

Boven mijn hoofd zijn ze beter met de goot vol te stoppen met takken en weet ik veel wat nog meer voor hun nest.


Soms weet ik het allemaal niet meer wat het slapen betreft.
En het slapen van Lief wat ik eigenlijk nog erger vind.
De halve nacht lag hij te hoesten, ik sliep in andere kamer, maar stond vanmorgen weer op om naar zijn werk te gaan.
Grote zorgen hier.
Doordat 2 van zijn zussen zijn uitgevallen moet er nog vaker naar schoonpapa gegaan worden.

Woensdag krijgen we meer nieuws (denk ik) over zijn middelste zus die tumor in haar hoofd heeft.
Lopen verhalen van mensen met een tumor in hoofd weleens goed af?
Nooit mee beziggehouden eerlijk gezegd.
Mr. X is erg op zijn familie gesteld en maakt zich over ieder altijd veel zorgen.
Wat is het leven toch raar en vol verrassingen waar je niet altijd op zit te wachten.

Er waren ook weer leuke dingen.
Zo schijnt de zon vandaag.
Loopt kip rond te darren met haar kleine geluidjes door het huis.
Kreeg ik bericht dat er donderdag opeens een plekje vrij was op de klei ochtend en daar zitten mijn vriendin J. en mijn BFF ook.
BFF komt vandaag weer terug van kleine week Spanje.
Haar man kwam gisteren gezellig even langs op de koffie en ik geniet van dit soort dingen.
Heel ongedwongen en hij kon de taart van mr. X die net uit de oven kwam voorproeven.
Ik vind het heerlijk dat we zulke mensen in de buurt hebben.

Toen kwamen onze vrienden met hun oudste zoon en we hebben weer zo ontzettend gelachen.
Zoon helemaal in de zenuwen want vandaag examen en o wat wil hij graag naar zijn volgende school.
En o wat zijn het leuke jongens geworden.
En wat kennen we elkaar goed na al die jaren.
Zo een 15 jaar ondertussen.

Ik las hier en daar, dat Pasen steeds meer een net als Kerst een verplichting wordt.
En ik denk dan?
Hoezo?
Wie kan jou verplichten?
En is het nou zo erg om bij je ouders te gaan brunchen?
Wie verplicht jou om je huis  te versieren?
Of denk ik te simpel?
Of uitgebreid te koken?
Dat doen we allemaal zelf.
Ge-instrueerd door de media.
Ik heb in ieder geval geen paasei gezien of gegeten.
Heb gedaan wat ik wilde in overleg met de X natuurlijk en die wilde heel veel niks om te rommelen in zijn schuurtje, tuin en huis.
en onze vrienden zien maar dat had niets met pasen te maken.

Ik ga vandaag heel erg bijkomen.
Heb zo een spierpijn en echt niet van het sporten.
Ik ga genieten van de stilte, het huis en de beestjes.

Pasen dag 2

De nog naamloze dikke cavia.

Ze zeggen dat alles went.

Gelul.

Ook aan mijn wisselende gemoedstoestanden al honderd jaar wen ik maar niet.

Zo roep ik de hele dag halleluja en o wat is het leven best uit te houden en dan oh mijn hemel, hoe lang moet ik nog?

Zaterdag was een fijne dag samen in de tuin.

Hij voor ik achter.

Samen koffiedrinken, kletsen, plannetjes maken over een kraan wel of niet verplaatsen.

Genieten van de beestjes.

En toen kwam zondag.

Alle vrolijkheid eruit bij mij.

Niet depressief hoor al zou een gewoon mens het wel zo noemen.

Toch maar opgetut en een rondje bollenstreek gereden.

Met X en Soop.

Ik slaap zo weinig en dat al zooooo lang.

reeg er slapapneu bij moet met een masker slapen maar doe dat al maanden niet meer.

Als je al amper slaapt en dan ook nog de hele nacht zo een ding op met koude lucht en knelpunten knap je daar niet van op.

Enfin ik zal er toch weer aan moeten geloven.

Ik heb sinds die maanden een nieuw apparaat en ik heb het idee dat hij mij gewoon opblaast.

Ik ga echt weer dat ding opzetten en zo nodig afspraak met longarts maken.

Weer een nieuw voornemen, nou ja het stond al op mijn lijst voor 2017.

Ken je het gevoel dat geluid pijn doet aan je lichaam?

Dat heb ik regelmatig en gisteren ook weer.

Mr. X die gek wordt van stilte moet de hele dag een muziekkie aan.

Ik heb best medelij met X hoor.

Door dit alles ben ik best een zeikwijf.

Geluiden, warmte, drukte.

Nu staat de muziek hier in het weekend gewoon de hele dag aan hoor maar jeetje gisteravond werd ik echt gek.

Pijn in mijn hele lijf en niet meer na kunnen denken.

Hehe, dat was het weer.

Heel regelmatig hoor ik bij de voordeur een beetje gerommel.

Eerst wist ik niet wat het was maar nu verschijnt er een glimlach als ik het hoor.

Het buurmeisje van 7 heeft dan weer een tekening gemaakt of een brief geschreven.

Nu lag er niet alleen een tekening maar er waren ook tulpen door de brievenbus geduwd.

Oké uit eigen tuin dat wel. maar ach....

Gisteren kwam ze een plantje brengen omdat het Pasen was.

Vandaag komen er vrienden eten.

Dus ik in de stress.

Dat snap je wel.

Gelukkig hoef ik NOOIT alles alleen te doen.

Mr. X staat altijd voor me klaar om met van alles en nog wat te helpen.,

Het meeste hebben we in huis.

Ik ga zo de tafel alvast dekken en het dessert maken.

Hij bakt een taart.

Zoals altijd wordt het heel gezellig en veel lachen maar ja die zenuwen en angst vooraf.

Ik denk dat ik daar gisteren al last van had.

Ik ga mijn klei ochtend van morgen alvast verzetten want dat ga ik niet trekken.

Jammer maar ik kijk erg uit naar een dag stilte en alleen zijn en nagenieten.

Ik reageer morgen wel op de reacties van vorige blog als het vandaag niet lukt.

Veggie; we keken naar de Passion maar ik denk dat de "verrassing" er vanaf is want het is nu de derde keer al dat ik denk; hmmm.

de VERTELLER maakte grapjes die ik niet nodig vond en die ook niet insloegen.

Humor is niet altijd leuk.

of nodig.

Wat me iedere keer raakt is dat hij vraagt aan zijn vrienden om de laatste nacht met hem te waken en ze vallen allemaal in slaap.

En Petrus die hem net zo erg verraad als Judas.

Ik heb dan toch iedere weer het gevoel; zo zijn wij mensen, niet te vertrouwen.

Het is mij net zo goed overkomen dat ik mensen die mij hulp nodig hadden heb laten zitten dus ik wijs niet alleen naar de anderen.

Oh wat ben ik weer positief bezig.

Nou ja morgen weer een dag.

zaterdag

Stel je voor je neemt je voor om geen kranten meer te lezen of het nieuws te kijken.

Wat gebeurt er dan?

NIETS!

Er gebeurd helemaal niets.

De ellende gaat gewoon door, bommetje hier, bommetje daar, gek in Amerika en op nog een paar plekken in de wereld blijven gewoon op hun plek.

Het enige wat verandert is misschien jij zelf omdat je meer tijd en rust krijgt.

Het belangrijkste nieuws krijg je toch wel te horen maar het "kleine" nieuws zoals ik dat noem, over kind die van balkon valt, man die zijn vrouw vermoord, kind doe zelfmoord pleegt omdat het gepest is niet of veel minder.

Ik was gisteren weer voor een gezellige ochtend met koffie en lekkers bij vriendin met nog 3 vriendinnen en eerst moesten alle stapels kranten van de banken en stoelen gehaald worden.

Vriendin leest zich gek over de toestand in de wereld en vindt inderdaad overal wat van.

Ze ligt er vaak wakker van.

Terwijl in haar gezin alles goed gaat.

De kleinkinderen doen t goed, haar kinderen komen graag thuis, ze reizen allemaal de wereld rond met veel plezier, dus financieel gaat t ook goed.

Allemaal hebben ze werk,.

Iedereen gezond.

Waarom zou je dan  via al die kranten en TV alle ellende van de wereld in je leven in trekken?

Ja overstromingen in Peru met doden.

VRESELIJK echt waar, maar ik ken die mensen niet.

Lief heeft er een handje van om voor het naar bed gaat het nieuws te kijken.

Even een leuk verhaaltje voor het slapen gaan noem ik het.

Dan wil hij zijn boosheid met mij delen en zeg ik; Ho! geniet maar lekker in je eentje.

Egoisitisch? Welnee het maar toch niets uit om ik mee lijd of niet?

Als dat zo was zou ik het nog wel doen maar het haalt geen fuck uit en ik heb al stress genoeg.

Maar goed het was een gezellige ochtend bij die vriendin met veel emoties over van alles en nog wat.

Mee leven met elkaar, lachen, meningen delen, dit keer over God en het geloof, tja we zitten toch in de sfeer met Pasen voor de deur.

Wie zegt dat vrouwen onder elkaar vreselijk zijn  liegt volgens mij.

Tenminste op een bepaalde leeftijd is het allemaal heel anders.

Tuurlijk is er weleens wat maar het is nooit heel gemeen of naar.

Met de ene heb je meer dan de ander  maar vals?

Niet dat ik weet.

Ik heb maar 1 vals iemand in mijn buurt maar dat heb ik het nu niet over.

Daarna met X naar tuincentrum gegaan en moest ik nog met een chagrijnige kop boodschappen doen.

Toen ik iemand voorliet en die me niet eens bedankte of aankeek zei ik daar wat van en zowel de mensen achter mij als de cassiere  gaven mij een blik ; van groot gelijk meid.

Kapot was ik gisteravond evenals de X.

Die liep de hele dag al rond met een gezicht als een boer met hele erge kiespijn.

Ik denk dat ik depressief bent zei hij.

Om 21.30 lag hij al plat en ik er achter aan.

Vanmorgen ontbeten we weer saampjes en hebben we er weer zin in.

Laten we de hele dag thuisblijven zei ik, genieten van ons tuintje en rommelen in en om het huis.

Beetje koffie drinken, beetje zoenen, lekker eten.

En dat gaan we doen.

Hij ziet door de stress amper wat er allemaal in de tuin gebeurd en wat heb je aan een tuin als je niet iedere dag even gaat kijken wat er gebeurt.

Je kan je wel gek kopen aan plantjes maar wat heb je eraan?

Dus vandaag gaan we heel bewust kijken.

Dikke Cavia en Josephine maakten geen problemen bij de kennismaking.

Dus dat gaat goed.

Ook moet ik glimlachen om Saartje3 die bij de konijnen slaapt en net als hen s"nachts erg aktief is.

Ze doet ze gewoon na.

Ook liggen er iedere ochtend een eitje net als in het andere nachthok eitje van Mathilde.

Zo schattig.

Kijk dat zouden ze in de krant moeten zetten; kip legt ei.

Lief die altijd moeilijk thuis te houden is hoor ik scharrelen in zijn schuurtje.

Even het weerbericht bekijken voordat we de plantjes in de grond gaan zetten want er is vorst voorspeld.

En dat zou pas drama zijn.

Geniet er van.

ps. ga niet naar Amsterdam

museum, slecht nieuws en dikke cavia's

Dinsdag werd ik erg beroerd omdat ik mijn pillen was vergeten in te nemen de vorige avond, ook al nam ik ze die ochtend in.

Mocht niet baten het leed was geleden en het werd een nare dag.

Trok de energie uit mijn lijf en zo kwam het dat ik gisteren niet echt kon genieten van het gezelschap van K.

Ik zit dan onder een soort stolp en praat en doe normaal maar ik zie het mezelf doen.

Toch vond ik de expositie van Bansky  zeer interessant.

Die van Dali was minder het waren vooral tekeningen.

En druk in die kleine ruimtes.

We boften nog want bij stedelijk en van gogh stonden rijen van een paar honderd meter.

Maar ik kan me voorstellen dat als je in NL bent je dat er voor overheb als toerist.

We lunchten nog op het museum plein maar wat een drukte en wat een herrie en wat een onverschillige bediening.

Het was trouwens ook de dag van de slechtnieuws gesprekken.

Beste vriendin van K. die ik ook goed ken maar die nu al jaren op 12 uur vliegen vandaan woont is ernstig ziek en wordt niet meer beter.

KLAAR!

Als er iemand gezond leefde met lichaam en geest was zij het wel.

Nooit een pijnstiller of wat dan ook en nu aan de chemo voor een tijdje extra.

Thuis gekomen ben ik met Soop een paar uur in bed gedoken.

En sliep .

Maar ik wist dat de slechtnieuws gesprekken nog niet afgelopen waren.

We hoorden maandag dat een zus van mr. X een tumor in haar hoofd had en mr. X moest er gisteravond naar toe met zijn andere zussen en broer voor meer uitleg.

Ze word zo snel mogelijk geopereerd en ze weten niet of t goed of kwaadaardig is.

Het neefje zoon van een andere zus gaat ook niet goed.

Door de operatie die hij van klein af aan heeft gehad, en laatst nog, heeft hij post traumatische stress en daar heb ik met heb laatst over gesproken.

Nu schijnt hij bezig te zijn met zijn begrafenis en heeft angstaanvallen.

Mijn hart breekt.

Het leek gisteren wel een aflevering van Medisch Centrum West.

Vanmorgen werd ik wakker en dacht; er was iets naars maar wat was het?

Sorry dan ik dan over kleine dingen begin maar dat is voor mij ook nodig.

Meisje met het rode haar stond gisteren voor niets voor de deur om gedag te zeggen want ze gaat een paar dagen naar Spanje naar haar zus samen met haar tweelingzus.

Ik heb de drie 1 keer samen gezien en het is zo grappig 3 op elkaar sprekend lijkende roodharige krullende dames te zien.

Je ligt gewoon in een deuk.

Ik zie ze ook zo voor me scheuren in een auto door het spaanse binnenland.

Ik zou daar best een filmpje van willen zien.

Ze zijn zo dol op elkaar.

En dan ging ik mijn cavia ophalen.

Dat beest is zooooo groot.

Haha.

Echt nog nooit zo een grote cavia gezien.

Het schijnt het ras te zijn.

De dame fokt ze en inderdaad het waren allemaal joekels.

Er waren een hoop kleintjes bij.

Zelfs mr. X die laat thuiskwam deinsde achteruit. (ik overdrijf)

Ze is toch niet zwanger he?

Het zal wel niet maar ik hoop het ergens wel.

Het is trouwens wel een schatje hoor.

Vandaag ga ik Cavia Josephine erbij doen en kijken hoe dat gaat.

Gaat meestal goed.

Verder hoop ik op een hele stille dag met straks de Li.belle in de bus.

Heb een goedkope abonnement voor 6 of 8 weken.

Dat is zo een geluksmomentje iedere week.

Echt waar.

Dan ligt hij zo op de bank en dan probeer ik het lezen een beetje uit te stellen zodat ik er langer plezier van heb.

En ik ga dingen opzoeken over Bansky en Dali.

Dat is het leuke van dingen meemaken vind ik, je word nieuwsgierig gemaakt

en wil meer weten.

En ik ga met mijn cavia spelen.

Foto's maken en wegen want ik ben echt heel benieuwd.

Ik hoor mijn moeder zeggen met haar franse accent; wat een diekèrtje.

Het was 7 april de geboortedag van mijn moeder

en ik hoopte dag de magnolia nog in bloei zou staan op die dag en dat deed ie.

Daarna vielen de bloembladjes eraf.

Ik hou van dit soort symbolische dingen.

Ik wens je een fijne dag.

taboes

Is het veertig jaar geleden dat ik deze film 3 keer (in 10 dagen of zo) in de bioscoop zag?
Kende het verhaal niet.
Het was vrolijk, brutaal, geestig.
Maar zo eindigde het niet.
Berger, de hippie nam hele even de plaats in van Claude die zou gaan vechten voor het vaderland, zodat hij een paar uurtjes met zijn liefde door kon brengen.
Berger die tegen alles was en zeker tegen geweld moet opeens in het vliegtuig stappen als hij zijn vriend niet wil verraden en gaat de oorlog in.
Oh shit ik zit hier te snuffen van ontroering.
Die scene kan me na al die jaren nog steeds zo ontroeren.
De muziek.
Al die jonge mannen die niet meer terugkwamen.
Gelukkig is mijn gevoel niet weg voor een van mijn favoriete musical.
Vaak gezien op de toneel ook.
De eerste keer in Carré met schoonzus.
We dachten echt; waar zijn we in terecht gekomen, geen decor behalve een vlag.
Even later stonden we te zwingen en te genieten op onze stoel.
En te janken aan het eind.
Kijk dat is voor mij een avondje musical.
Heb nu weer kippenvel.

Merk ik net dat ik vergeten ben mijn anti depressiva vergeten te slikken gisteravond.
SHIT!
Ik heb ze nu snel geslikt maar dat heeft geen nut, ik krijg zo meteen afkickverschijnselen.
Baal, baal, baal.
Meestal is dat weer een dag naar de kl...
En dat terwijl ik met pijn in mijn hart mijn ochtendje boetseren heb afgezegd om geestelijk uit te rusten en lekker verder te ruimen in mijn huis.
Ik was gisteren zo lekker bezig.
Het geeft me gewoon ontspanning zo een schoonmaakaanval.
Ook bleef ik thuis omdat ik morgen fit moet zijn voor mijn leuke afspraak met K.
Goed ik ga me niet gek zitten maken over hoe ik me straks voel, ga gewoon geniten van het bloggen en de heerlijke koffie in mijn mooie kopje.

Ik lees regelmatig, ook op blogs, in de dames bladen of zie op Tv dingen waarvan wij vrouwen vinden dat ze taboe zijn.
Een paar van die dingen heb ik mee te maken waaronder anti depressiva slikken met de depressies en de angsten.
Ik heb nog nooit er een geheim van gemaakt.
Ik zat 7 jaar opgesloten in mijn huis vanwege ondragelijke angsten, ze wilden geen medicijnen voorschrijven en een paar weken na het slikken van de AD knapte ik heel voorzichtig op en werd het leven iets dragelijker.
Ik kon gaan werken aan mezelf en aan mijn angsten.
Zonder die AD was ik dood geweest.
Dan ga ik me hier een beetje zitten generen .
Sorry hoor maar ik ben gek ik slik AD.
Echt niet.
Ik ben trouwens ook zo blij dat ik in therapie ben gegaan, ik ben als mens daardoor zo gegroeid.

Dan schijnt je ook niet over de overgang te mogen praten want ja dat is ook taboe.
Vrouwen in de overgang worden afgeschreven las ik een paar dagen geleden.
We waren afgelopen zaterdag met zn vieren op die Fair bij jurkjes aan het kijken.
We werden geholpen door een hele knappe man.
Meisje met het rode haar kocht een jurk vroeg haar vriendin krijgen we die man er ook bij.
O ja zuchtte vrijgezelle mooieschoonzus
Ik zei kom op dames, gedraag je we zitten in de overgang.
Even tussen ons gezegd, en niet doorvertellen he, ik ben blij dat sommige hormonen tot rust zijn gekomen.
Dat geeft een hoop rust.
Ik kijk naar mooie mannen, tuurlijk maar ook naar mooie kinderen en vrouwen of jurken.
maar de onrust is weg.
Oh even duidelijkheid; ik val alleen of viel alleen op mannen hoor.
Geen grotere hetero dan ik.
Ik was 6 jaar alleen en ik was niet zo van de mannen van de straat afplukkerig en ik kan je zeggen dat je je dan behoorlijk rot en eenzaam kan voelen.
Zo twintig jaar gelden had je daar niet mee aan moeten komen maar nu zeg ik; jeetje wat wordt dat.....
shit kan ik t woord niet vinden, komt door de overgang? oh ik heb t: overschat

Er word veel te weinig gepraat over de overgang vinden 'ze".
Het moet uit de taboe sfeer.
Nou ik ben blij dat sommige dingen hier in NL nog een beetje in de taboesfeer zit want af en toe word ik met dingen geconfronteerd waarvan ik denk ; DAT WIL IK ABSOLUUT NIET WETEN.
Over sommige dingen praat je toch gewoon niet, niet omdat ze taboe zijn maar omdat een ander er niet op zit te wachten.
Als ik ergens mee zit wat de overgang betreft zou ik het gewoon kunnen vragen aan de dames om me heen maar ik heb ook een lijsjte uit een damesblad op mijn prikbord geplakt met wat je allemaal last van kan hebben. Heb ik genoeg aan.
Ik weet dat ik ieder moment een snor kan krijgen dus ik ben erop voorbereid.


Ook een taboe volgens vrouwen die geen kinderen hebben is het geen kinderen hebben.
Zij MOETEN zich altijd maar verantwoorden en als ze jong zijn vraagt iedereen maar wanneer er kinderen komen.
Euh????
Nou aan mij hebben ze dat nooit gevraagd of uitleg geeist.
Mocht het ter sprake komen dan vertel ik het, geen probleem.
De enige die het me gevraagd hebt is mijn buurmeisje van 7 jaar.
Waarom heeft u geen kinderen?
De moeder schaamde zich rot en excuseerde zich.
Welnee zei ik, ik vind het een normale vraag.
ik wist alleen het antwoord niet voor een meisje van die leeftijd.

Trouwens het is toch helemaal geen gekke vraag?
het is toch vreemd dat sommige mensen geen kinderen hebben?
Zo vertelde laatst iemand aan mij dat ze geen kids had en ik reageerde zo verbaasd.
Ik zag haar echt voor me met 2 kinderen en vroeg me echt af waarom zij ze niet had.
Gelukkig hield ik mijn mond dicht want ja ik mag het geen probleem vinden misschien dat het voor een ander wel vervelend is als iemand dat vraagt.
Gek he dat ik het opeens ook raar vind om het aan een ander te vragen want ja GEEN kinderen hoort eigenlijk niet.
Je hoort je voort te planten.
Al mijn vriendinnen, buren, familie hebben kinderen.
De ene leuke, de andere monsters.
Anderen weer gewone.
Vaak komt t goed, soms niet en blijven het monsters.
En soms is het gewoon genoeg om de ouders weg te sturen dan worden die monsters opeens gewoon leuk.
Zo ook mijn buurmeisjes.
Ik snap echt niet dat een ouder accepteert dat een kind een grote bek tegen ze opzet.
Maar ja dat is misschien omdat ik ze niet heb. ;-)

Gisteren was er iets op Tv, weet niet meer wat, maar ik zei tegen X schat als er iets met mij gebeurt moet je wel zo snel mogelijk een andere vrouw nemen hoor en niet uit schuldgevoel naar mij alleen blijven.
Wees maar niet bang zei hij, dat ik alleen blijf na jou is echt niet uit schuldgevoel.
Ik ga tijdens het schrijven hier door allerlei gevoelens, eerst emo om het verhaal van Hair, irritaties om die taboes, euh welke taboes en nou weer in een deuk om X.
Arme, arme mr. X.
Eerst was het nog dat hij na mij een vrouw wilde die niet van dieren hield en nu dus helemaal geen vrouw meer.
Voorlopig blijf ik maar bij hem.
Niet omdat hij mij nodig heeft maar ik hem wel.

Oh en vanavond cavia halen. yeeeeeeeeeeh.

maandag

Amsterdam dus.

Daar waren wij gisteren.

En oh wat hadden we er een zin in.

In de musical Hair.

Na 15 minuten al dacht ik; dat komt niet goed.

En dat kwam het ook niet.

Wij vonden het zo slecht.

ZOOOO slecht.

Ze hadden de liedjes/muziek aangepast.

Ik vond de mensen zo verkeerd gecast.

Ze waren niet te verstaan.

Er was maar 1 stem waarvan ik dacht wow.

Het einde was ook verandert.

De humor tenenkrommend.

Ik zeg er normaals bij dat vonden wij.

Misschien dat anderen het wel geweldig vond.

Iedereen ging staan aan het eind maar ja dat zegt mij niets we zijn nu eenmaal gewoontedieren.

Ik vind het moeilijk om met teleurstelling om te gaan.

Had me er zo op verheugd al maanden en maanden.

Het had een feestje moeten worden zoals die musical altijd is.

Gelukkig kon ik de moed er in houden.

Kom op, wij kunnen zomaar naar een musical toe, we hebben elkaar, het was prachtig weer.

Wel ben ik nu behoorlijk gaar maar dat wist ik van te voren.

Het gaat straks vast weer beter en kan ik aan het huishouden beginnen en er van genieten.

Ben best een beetje down maar ook dat kan zo over gaan.

Het was gisteren overal zo druk.

Het bos waar we onze auto parkeerde, de stad zelf. pieuw.

Het krioelde gewoon.

Agressief toeterende auto's omdat fietsers door rode licht gingen en wij die ook overal moesten ontwijken.

Woensdag ga ik er weer heen met vriendin K.

En ik geniet nog na van mijn zaterdag.

En zodra ik weer rust in mijn hoofd heb kan ik genieten van alles hier om me heen.

Zelfs van de lijst met klusjes omdat alles er alleen maar van opknapt.

En dan staat Pasen voor de deur.

Zomaar weer.

Ik kijk met plezier naar The passion.

Vraag ook of X mee wil kijken.

Doen we al jaren.

Sommige stukken van andere jaren kijk ik regelmatig terug zo mooi als ik ze vind.

Zoals René van Kooten die in witte kleding op t water staat en zingt; pak maar mijn hand.

Of Birgit Lewis met als de liefde niet bestond.

Tweede Paasdag komen onze vrienden eten met 1 zoon.

De andere is met school op vakantie.

Ik moet er aan wennen dat die 2 jongens er niet meer iedere keer bij zijn.

Maar die 2 verlegen jochies zijn nu groter dan hun eigen vader en hebben hun eigen drukke leven al willen ze er altijd bij zijn als t even kan.

We zijn een soort neptante en nepoom voor hen.

Ik ben altijd een beetje trots als ik zie hoe goed en hoe leuk kinderen zijn geworden van de mensen waar ik mee omga.

Niet dat ik daar iets mee te maken heb maar wat maakt t uit.

Toch trots.

Zo daar gaat mijn derde en laatste kopje koffie van de dag.

Schuifdeuren open gedaan en ja hoor daar is Kip.

Zat ik gisteren buiten op een bankje en meteen kwam ze op de leuning zitten.

Ach waarom een kat willen als je zo een kip hebt.

Oh nog even over de jehova's die hier waren woensdag.

We hadden het over van alles en nog wat zo ook over oordelen en ik zei; wie zonder zonde is werpe de eerste steen.

Oh zegt de dame verbaast dat zei Jezus ook.

Ja, daar heb ik het ook van.

En 2 dagen later moest ik erom lachen.

Of is het niet grappig?

fijne week.

En lach gewoon ook als is het niet grappig, zoveel mogelijk

geluk

Gelukkig zijn.

Ik voel me de laatste weken steeds gelukkig.

Gewoon zomaar.

Waarschijnlijk heeft t met het weer en de tijd van het jaar te maken.

Ik schrik me wel rot als ik het woord kerst hier of daar hoor of zie.

Maar ik geniet me suf.

Ondanks het NIET slapen, de nachtmerries, ja dan moet ik toch wel slapen anders ook geen nachtmerries en de koppijn.

Na 2 jaar nog steeds het gevoel hebben dat we in een villa wonen en zo blij zijn met alles wat er mee te maken heeft.

Mr. X idem dito.

Die bracht gisteren zijn dag door in de bijkeuken.

Oude keukenblok van dochter op maat gezaagd en daar geplaatst.

Even gevraagd aan de man van het meisje met het rode haar of hij wilde helpen met ophalen.

Ook al zoiets wat op vorig adres ondenkbaar was.

Mr. X is helemaal geen vrager dus ik vind het leuk dat hij dat nu even gewoon doet en dat de man zonder na te denken gewoon zegt; tuurlijk.

Ik ging met mooie schoonzus naar de fair.

Het stond al maanden in mijn agenda.

Een afspraak met mezelf is ook een afspraak.

Dat goede vriendin J. opeens besloot om die dag haar verjaardag te vieren vond ik jammer voor haar maar ik ging niet.

Ik had een afspraak met mezelf; als het mooi weer is ga ik.

We hadden meteen een parkeerplaats kwamen meisje met rode haar en haar vriendin tegen zodra we de auto uitstapten, het was prachtig weer en nog niet druk.

We deden een wedstrijd met de dames wie het minste geld uit zou geven.

Hihi dat wonnen wij.

We kochten een paar zaadjes en wat plantjes.

Daarna verderop op een prachtige plek aan het water koffie gedronken en bij hoge uitzondering mocht ik appeltaart met slagroom van mezelf omdat zij zelf alles bakt.

Wat een heerlijke plek.

We hadden op de fair 4 van die dikke woonbladen gekregen en dat was ook al een kadootje op zich.

Moest bij thuiskomen wel plat maar daarna op de bank, open haard aan, Soop tegen me aan, Lief in de buurt bij de haard, zitten bladeren.

Sms van schoonzus dat ze een heerlijke dag had gehad.

Schoonzus is de enige die nog een telefoon heeft waar je alleen mee kan bellen en sms-en.

Ik bewonder haar erom.

De heer des huizes is op zijn brommer even naar zijn boot kijken.

Die gaat volgende week weer het water is.

Waarom in hemelsnaam heb ik mijn hele leven mannen met een boot?

Had ik ooit een liefde helemaal in Zuid-Frankrijk kon ik iedere keer gaan zeilen op de middellandse zee.

Afschuwelijk  toch?

Nee, varen is niet mijn ding.

Gisteravond nog een cavia gescoord via MP.zie foto

Een vriendin voor mijn Josephine die al weken alleen zit.

Ook weer zo een geluksmoment.

Ga haar morgenavond ophalen denk ik.

Straks samen naar Amsterdam.

Ook al zin in.

Hoofdpijn is zo goed als weg.

Kaartjes heb ik al zeker een half jaar in huis.

Oh ook zo irritant, werd ik helemaal blij toen ik zag dat Saartje3 3 eieren had gelegd.

Gek gevoel hoor dat gelukkig zijn.

Gelukkig is het gauw weer december.

aub geen kip vandaag

Gelukkig is Kip nog niet langs geweest.

Meestal vliegt ze zodra ik de gordijnen(vitrage) openschuif meteen over het hek en komt ze langs maar ik heb koppijn en ben chagrijnig en heb geen zin in visite.

Ik ben zo moe maar dat komt door de vele nachtmerries.
Ik word dan zo gespannen dat ik koppijn heb.
Maar gelukkig ik ben niet vreemd bevonden door jullie.

Gek is dat toch dat je zo een raar beeld van jezelf kan hebben.
Zo dacht ik jaren en jaren lang dat mensen naar me keken omdat ik zo lelijk was.
Ik kan je zeggen dat dat ook best mee valt.
(oh neeee daar is kip. ze maakt zoveel herrie, o mijn hoofd)
Zeker toen.
Ik denk juist dat ik een knappe vrouw was.
En dat mensen keken zal ook wel meegevallen zijn, mensen zijn meestal gewoon met zichzelf bezig.
Zeker in deze tijd met die mobieltjes.
Volgens mij heet t niet eens meer zo.
I-phone toch?

Ik heb in een schrift geschreven mijn goede voornemens voor 2017.
De dingen die ik graag wil doen dit jaar maar ook waar ik aan wil werken en wat ik wil verbeteren.
Leuk om te doen.
Veel dingen zijn al afgestreept.
Zo moest ik van mezelf eerder zeggen wat me dwars zit tegen de mensen met wie ik omga.
Dat lukt best wel goed.
Zo ga ik die moeder ook aanspreken want ik wil best op jouw kinderen passen maar neem me niet in de zeik.

Ik ga er een hele rustige dag van maken.
Opruimen, schoonmaken, lezen, stilte.
Ik heb een druk weekend voor de boeg.
Nou ja druk, voor mijn doen dan he, de noeg om maandag weer gesloopt te zijn.
Morgen naar een Fair waar ik al een paar keer geweest ben en het heel leuk heb.
Ik wilde alleen gaan maar toen ik tegen mooieschoonzus zei dat die Fair er was, was gewoon mededeling dacht zij dat ik haar mee vroeg en reageerde ze enthousiast.
Ik zei dat het niet de bedoeling was geweest maar dat het wel leuk was en het voelt ook zo.
Zondagmiddag naar Nieuwe de la Mar theater in Amsterdam met Lief.
Naar de musical Hair.
Voor mij de zoveelste keer voor hem de eerste.
We verheugen ons er erg op.
Het is zo een gave musical.
Ik moet dan wel fit zijn anders kan ik het niet beleven.

Dus vandaag stilte.


Fijn weekend.
Mocht je willen vertellen wat je gaat doen, ik ben altijd benieuwd.

feestje

Wat een feestje gisteren in de bioscoop.
Wat een prachtige film.
Grappig, ontroerend, spannend.
Als je twijfelt; gewoon gaan, het is een feestje.
Samen met het meisje met het rode haar geweest.
Zaten heel dicht tegen elkaar aan te genieten.
En mocht je niet in sprookje geloven, ga, want dan geloof je er weer in.
Wel in 3D kijken.
Ik gaf zelfs een gilletje toen er een sneeuwbal gegooid werd.
Je gaat in ieder geval weer even geloven in een mooie wereld.

Even daarvoor had ik jehova's getuigen aan de deur.
Die zijn bij mij altijd welkom.
Het thema deze keer was de woede die in de wereld heerst.
Voelen jullie die woede ook vroeg ik?
Ja, maar ze weten dat Jezus binnenkort terugkomt en dan zullen alle oorlogen voorbij zijn.

Een dame uit mijn groep is erg gelovig en ze vertelde over de problemen met haar man.
Je moet met hem praten zei ik maar zij zei als god wil dat we bij elkaar blijven zorgt hij wel voor een oplossing.

Tja.
Het maakt het leven wel makkelijk om zo te denken.
Je hoeft zelf dan weinig te doen want het wordt allemaal wel geregeld.


Goed, BFF kwamen weer thuis en ik riep; zullen we straks een hapje gaan eten op de hoek met onze mannen?
Dat deden we en ook dat was weer heel gezellig en bleven we nog lang nakletsen.

Ik had s'middags aan haar gevraagd of zij mij vreemd vond?
Ik denk dat we elkaar in korte tijd goed hebben leren kennen door de situatie en ik laat bij haar gewoon zien hoe ik ben en hoe ik denk.
Dingen die ik tegen anderen niet vertel doe ik bij haar wel.
Ze is het niet altijd met mij eens.
Ik was er weer eens erg mee bezig omdat ik dinsdag 2 dingen meemaakte waarvan ik dacht; ik ben helemaal niet zo raar, de anderen zijn raar.
Zo vertelde onze juf over haar vakantie met "vrienden" die geen vrienden meer zijn.
De dame van het stel gedroeg zich zo vervelend .
Dan komt er elke dinsdagmiddag een buurmeisje langs om Soop uit te laten en daarna doen we samen iets leuks.
Meestal komt het kleine zusje mee wat zij niet zo leuk vind maar dat moet van ouders.
Nu zijn we dus bezig met een moestuintje op het plein.
We zouden dinsdag gaan planten en zo.
We verheugden ons erop.
Komt moeder zeggen dat ze later komt, zo een 15 minuten want ze moesten schoenen ophalen.
Enfin over vijven komt het meisje hier binnen en ja dat is de tijd dat ik ga koken.
Moet ik tegen haar zeggen dat het niet uitkomt en dat t niet doorgaat.
Ik baal daarvan.
Ik sprak de moeder even en geen woord over het veel te laat zijn.
Is nu al derde keer dat zoiets voorkomt.
Ik ga haar niet aanspreken waar de kinderen bij zijn.
Ben ik nou gek vraag ik aan X?
Is het raar dat ik baal vraag ik aan BFF/meisje met rode haar
Ik twijfel dan altijd zo aan mijzelf dat ik zo een zeikerd ben en zo.

Ik zou dus als moeder blij zijn als iemand leuke dingen doet met mijn kind/eren en er tijd voor maakt.
Dus daarom vroeg ik aan vriendin of ze mij raar vond omdat ik heel veel dingen die andere mensen doen NOOIT zou doen.
Jij bent helemaal niet vreemd zei ze meteen en keek er verbaasd bij.

Ik moet dus eens ophouden om dat te denken van mezelf.
Natuurlijk heb ik dingen die anders zijn vanwege de stoornissen maar ik kan je zeggen dat ik echt niet gekker ben dan een ander.
Het voelt alleen wel zo.
Het gaat erom dat ik er zelf mee ophou .

Vandaag best een beetje brak door gisteren maar er verschijnt wel een grote glimlach als ik eraan terugdenk.
En vanmiddag weer een leuke afspraak met 2 dames.
En zaterdag en zondag ook leuke afspraken.
Alleen morgen om even bij te komen.
 Er zijn van die dagen die eruit springen en gisteren was er zo een.

Het oude liedje zeg maar

Ik plantte vorig jaar op de verjaardag van mijn moeder een magnolia.
Om te proberen haar dichterbij te halen.
Over 2 dagen is het weer haar verjaardag en alles gaat volgens plan en staat het prachtig in bloei.
Een mens probeert/doet van alles om hun familie maar om zich heen te houden na hun dood.
Ook al geloof ik in werkelijk niets probeerde ik toch naar het graf van schoonmama te gaan om haar te voelen.
Nu ligt ze in een gat met 2 andere willekeurige mensen en ik vind dat vreselijk.
Mijn moeder is uitgestrooid in de Saone, de rivier waar ze aan woonde.
Nou getver, lekker beginnetje zeg.
Komt door de foto die ik gisteren maakte.

Het zou vandaag geen mooi weer zijn en potjandorrie het is prachtig.
Ik voel me even helemaal niet goed maar dat kan zo over gaan.
Ik ga straks naar de film, ja zou slecht weer worden, en ik denk dat ik wat angstig ben.
Werd al niet lekker wakker.
Kan zo de afspraak afzeggen hoor en eigenlijk wil ik dat wel, wedden dat ik me dan meteen weer goed voel, maar ik wil gewoon gaan.
Als ik naar mijn angst en stress zou luisteren zou ik al lang nergens meer komen.
En zat ik nog opgesloten in mijn huis met mijn fobieën en mijn ex.
Daar denk ik weleens aan.
Hoe sterk je moet zijn om je leven te veranderen en dat het iedereen niet gegeven is.
Ik dacht ieder jaar met kerst of mijn verjaardag ik hoop dat over een jaar mijn leven er totaal anders uitziet maar een jaar later zat ik weer in dezelfde situatie.
En ik ging kapot van eenzaamheid.
Die eenzaamheid was echt erg en de rode draad in mijn  leven.
Wat ik ook deed of meemaakte ik voelde me altijd eenzaam.
En alleen.
Dan werd ik maar weer verliefd op die of op die en een paar weken ging het redelijk maar nooit lang.

Ik werd al stukken minder eenzamer toen ik alleen ging wonen.
Hoe gek was dat.
Ik was alleen, had niemand, vele mensen vielen weg maar toch was het minder eenzaam.
Mijn conclusie is dat als je mensen om je heen hebt je er toch op rekent dat ze iets voor je doen als je in nood zit, dat gebeurde niet, zeker mijn ex niet.
Ben je alleen moet je gewoon voor jezelf zorgen, verwacht je niets van een ander en wordt je ook niet teleurgesteld.

Natuurlijk waren er eenzame momenten.
Wat dacht je van kerst en oud en nieuw vieren in je uppie met een oude kat en een hond?
En was ik teleurgesteld in al die mensen  die ik om me heen had gehad.
Was er dan niemand die dacht; goh die Hélène was best wel leuk en we zitten toch al met 12 maan met de kerst zullen we haar ook vragen?
Nee joh, we sturen wel een jaar met fijne feestdagen erop.
Ik moet nu er gelukkig om glimlachen hoor.
Nou ja half glimlachen.
Zo zitten mensen nu eenmaal in elkaar.

Zes jaar ben ik alleen geweest en het was best te doen.
Toen bleek X 400 meter verderop te wonen.
Heeeeel lang nagedacht en het was zeker het eerste jaar samen niet makkelijk maar opeens wist ik het zeker.
Dit was hem.
Met hem wil ik oud worden, tegen hem zal ik nooit liegen, ik zal hem nooit bedriegen daarvoor hou ik teveel van hem en heb ik teveel respect.
Weg was die abnormale eenzaamheid die ik als kind al voelde.
Ik heb totaal geen twijfels meer.
Naar hem was ik dus al die jaren op zoek.
Mijn vriendje van toen ik 15 jaar was en waar ik zo vreselijk mee kon lachen.

Toen ik jong was had ik nooit bij hem gepast.
Ik heb heus wel mannen ontmoet die op hem leken maar ik wist gewoon niet hoe ik met een "normaal" iemand om moest gaan.
Ik wist niet eens hoe ik moest praten of mijn gevoelens moest laten zien.
Als een ander dat deed schrok ik me wild.

Als ik nadenk hoe ik ook nog eens verandert ben sinds we nu 2 jaar hier wonen blijf ik mezelf verbazen.
Nooit of heel zelden kregen we mensen over de vloer, dat was zo doodeng, zo een gedoe.
En nu, het gaat niet altijd even makkelijk, maar er lopen regelmatig mensen in en uit.
Zomaar.

Ontspannen en luchtig door het leven gaan zal ik nooit doen maar wat een verschil.
Soms denk ik dat ik erg veel mazzel heb maar het is me niet aan komen waaien.
Ik heb werkelijk heel lang en heel hard moeten werken om zo ver te komen.
En ik werk er nog aan.
Zoals vandaag dus niet toegeven aan mijn angst en toch mijn afspraak nakomen.
Oh en niet vergeten de was op te hangen.

deze foto ook gisteren gemaakt.

Ik wens ieder wiens pad niet over rozen gaat heel veel sterkte en weet dat paardenbloemen ook heel mooi zijn.

Denk ik weer aan mijn moeder en ik als veertienjarige; kijk eens Hélène wat een mooie bloemen.

Ach mam doe even normaal het zijn gewoon paardenbloemen.

Ach lieve mam je was een waardeloze moeder maar ik hou toch van je en je had gelijk, paardenbloemen en mussen zijn inderdaad heel mooi en bijzonder.

maandag

Kip de hele tijd achter mij aan.

Toen we s "avonds met de deuren dicht in de serre zaten te eten lag ze tegen het glas te slapen.

Het was een fijn weekend.

Zaterdagavond even BF en haar man gevraagd of ze zin hadden om film te komen kijken.

Hadden ze en een half uur later zaten we lekker op de bank.

Niks weken van tevoren dingen plannen, hup gewoon half uurtje.

Open haard aan.

De film vonden we ondanks de heel vele mensen boek en film goedvonden niets aan.

The girl on the train.

Niks spannend of verrassend.

Saai en onnodig ingewikkeld verteld.

Zondag, weer onverwachts met schoonpapa in de tuin van mooieschoonzus.

Heerlijke tuin.

Later kwamen nog 2 schoonzussen en zwager.

Daarna in eigen tuin bezig geweest terwijl X aan zijn brommer zat te knoeien.

En nu dus weer maandag.

Best wel veel dingen in het vooruitzicht na de o zo rustige week.

Veel te rustig.

Het blijf constant zoeken naar wat nou het beste voor mij is.

Ik verveel me nooit maar teveel thuis geeft s avonds een heel vervelend gevoel, als of ik een dag zomaar voorbij heb laten gaan terwijl ik toch genoten hebt.

Ik denk dat je als mens toch nuttig wil zijn en van thuisblijven wordt je niet nuttig schijnbaar.

Trouwens ik merk dat ik er ook niet bepaald energie van krijg.

Integendeel.

Enfin maandag in mijn HEILIGE dag.

Dan wil ik eigenlijk niemand zien, maak ik zelden of nooit afspraken en stap zeker niet in de auto.

Dan is het bijkomen van het weekend en het huis doen.

En vooral AUB geen muziek aan.

Het begint hier bij het ontbijt, klassiek of franse muziek.

Omdat ik daar zo van hou.

Ja MAAR niet als ik net wakker ben en hartstikke chagrijnig ben en dat nooit laat merken.

Lief vindt het ook nog leuk om dan allerlei vragen te stellen als; wat eten we vanavond, zullen dit of dat doen, wil jij een witte was draaien en de zolder opruimen.

AAAAaaaaaahhhhhh.

Wacht aub een half uurtje dan doe ik alles wat je wil al weet ik nog steeds niet wat we vanavond gaan eten.

En dan....

Wat doet die KIP binnen, je weet dat ik dat onhygienisch vind.

Enfin iedere weekend hetzelfde.

Al heb ik echt een geweldige man die echt bij me past.

Bleek ik na 2 keer natellen toch een fout gemaakt te hebben bij de Ceeeeee en Aaaaaa.

Grote rij zuchtende mensen achter mij.

Bedrijfsleider erbij.

Mr. X die 25 meter verderop hele erg belangstellend naar babykleding zat te kijken.

Die kent me schijnbaar.

GELUKKIG was er in de volgende winkel wel een fout gemaakt en een T-shirt niet berekend en een blouse 2 keer.

Kreeg ik gister de schrik van mijn leven.

Nou ja ik overdrijf een beetje maar toch was ik van slag.

Wat moeten mensen in hemelsnaam op een heerlijk zondagmiddag in de supermarkt?

Ga toch iets leuks doen denk ik dan.

Ja, maar jij was er toch ook? zegt X dan

Ja maar ik moest voor jou wijn halen he, dat is heel wat anders.

Maar goed kom ik de 1e vrouw van mijn broer tegen.

De moeder van Het neefje en zijn zus.

Zij kwam op haar 15de bij ons thuis trouwde mijn broer en kreeg dus met hem kinderen.

Zij was als een zus voor mij.

Mijn broer waarschuwde me regelmatig voor haar maar ja ik geloofde het niet.

Ik zag wel dat ze niet goed met andere mensen omging maar dat zou ze bij mij niet doen.

Ze was nu eenmaal mijn zus.

Ik heb in mijn leven nooit meer voor iemand gedaan als voor haar.

En ik ben door niemand zo slecht behandeld als door haar.

Nou ja buiten echte familie om dan.

Iedere keer ging ik weer op de grond liggen zodat zij weer over me heen kon lopen.

En nu is het al jaren klaar maar toen ik haar gisteren zag en sprak merkte ik dat ik haar miste.

Is dat nou niet erg?

Hoe vaak ben ik er in getrapt?

Tot zo een 6 jaar geleden.

Dat zijn heel wat jaartjes .

Ik baal dan zo van mezelf he.

Puur vergif voor jou noemde mijn psych haar.

En dan mis ik zo een mens.

En was de wijn die ik ging halen ook nog eens uitverkocht.

MENSEN KUNNEN NOOIT OVER JE HEEN LOPEN TENZIJ JE ZELF OP DE GROND GAAT LIGGEN.

Maak er een fijne week van.

De vrouw die heel veel verstand van geld had.

Opeens wist ik het zeker ik MOEST 3 Dvd's hebben en heel snel ook.
Kon niet wachten.
Via B.ol vond ik het wel heel duur maar ja ik kon gewoon niet wachten.
Toch via MP.
Veel en veel beter natuurlijk.
Ze zijn binnen en het kan best lang duren voor ik ze ga kijken maar ik HEB ze en daar gaat het om.

Toen MOEST ik T-shirts hebben.
Ik zocht 4 lente/zomerbroeken op en nam ze mee om daar de juiste shirts bij te zoeken bij ceeee en aaaa.
Ik had een korting bon van 10 euro als je voor 50 kocht.
Stom, stom, stom toen ik thuiskwam en alles optelde bleek dat het helemaal niet afgetrokken was al stond het wel zo op de bon.

Ik wilde ook linnen broeken.
Die zijn best moeilijk te krijgen als t niet in de mode is en mijn ouden zijn behoorlijk op.
Yeeeeeh bij miz eetam in 4 kleuren.
Ik paste, deed er een leuk bloessie bij en 2 hemdjes.
Bij de kassa deed ik eerst mijn beklag dat ik het onprettig vond dat er mannen in de kleedkamers werden toegelaten.
Het was de 2e winkel al en ik voelde me ongemakkelijk.
Die mannen zitten daar maar en kijken om zich heen en ja ook naar mij.
Niet speciaal naar mij, die tijd hebben we/ze gehad maar gewoon.
Heel vriendelijk  vertelde ik dat dus aan de kassa.
Het zou geen drama zijn las ze er niets mee doen maar ik ben er van overtuigd dat meer vrouwen er last van hebben.
Terwijl de kassa mevrouw alles optelde vroeg ik of er niet toevallig binnenkort een actie was.
Ze twijfelde.
Dat zag ik maar ze zei het toch.
Morgen alles 20% korting.
Ze gaf me een bon en reserveerde de kleding achter de toonbank.
Kom ik thuis kijk ik op de bon om mijn korting af te rekenen staat er weer een fout op.
Een hemdje van 7 euro er niet op en de bloes er 2 keer.

Vandaag dus terug.
Ik ga natuurlijk bij de ceeee en aaaa zeuren dat ik helemaal voor die 10 euro terug moest komen en dat ik daar van baal want ja je bent een zeikerd of je bent het niet.
Bij de andere winkel verwacht ik een rond bord naast die van verboden voor honden met een man met een streep er door heen.
Jaren lang hebben ze ons onderdrukt, mochten we niet studeren of werken en waren we alleen maar goed om hun kinderen te baren en hun pantoffels aan te geven
Het zal ze leren.

Thuis ga ik eens genieten van al het geld wat ik uitgespaard heb in een paar dagen tijd.