Maandag

 Deze ontroerde mij tijdens de kunstroute.

Doet mij denk ik denken aan hoe kwetsbaar de natuur is maar tegelijkertijd ook zo sterk en wij steeds vaker de prijs zullen moeten betalen van waar we mee bezig zijn.

Maar wat hebben genoten van alles te kopen waar we zin in hadden en alle ruimtes in ons huis/leven te vullen.

_________________________________

Zo wou ik niet de week beginnen maar kwam dit op door de foto.

Valhalla had weer een geweldige blog geschreven  over maar 

steeds  rennen achter onbereikbare dingen.  En waarom?

Ondertussen kopen we ons dus gek aan dingen die we wel kunnen hebben en bij veel mensen lijkt t nooit genoeg.

Ik verzin het niet ik zie het om mij heen.

----------------------------------------------------

Het weekend; De verjaardag viel beetje tegen. Heel veel mensen en de schoonzussen kwamen pas toen wij weggingen, was zuiver toeval hoor. Tenminste dat denk ik. ;-)

We een kindje van 2 jaar die heel vrolijk en blij genoot van het leven. Echt een schatje. Wat een blij kind. Ik had gedacht dat het leuk zou zijn om haar ouders weer eens te spreken maar die hadden natuurlijk en begrijpelijk nergens tijd voor en waren alleen maar aan het zorgen.

Zondag was een heerlijke dag.

Eerlijk gezegd denk ik echt dat de man voor het eerst sinds maanden een hele dag thuis was.

Is geen klagen.

We hadden zo een dag die ik in en om het huis noem.

De appelboom werd gesnoeid, de cavia's kregen weer een schoon hok wat ze heel fijn vinden.

Kip liep los door de tuin, we lunchte buiten, de 2 egelhuisjes die veel plek innamen brachten we weg naar de nieuwe eigenaren. De tafel in voortuin die op instorten stond, brocante noem ik het, werd gesloopt. Kunnen we beter overzien hoe we de tuin willen inrichten. Een behoorlijk boompje die ik als zaad geplant  heb werd verplaats naar strook aan de stoep. Ik had een hekel aan dat ding. Tja dat kan echt he een hekel aan een boom of plant. Nou ja ik kan het in ieder geval.

In zo een 10 dagen tijd was ik dus meer dan 100 tijdschriften rijker; Ariadne at home, Seasons, Roots.

en moesten ze zoveel mogelijk doorgenomen worden. De eerste gaat naar schoonzus en de kringloop.

De andere twee gaan mij heeeeel veeel plezier opleveren.

Ben al begonnen met alle egels eruit te knippen en ook nog de eekhoorns en vossen.

Ik geniet me suf van die plaatjes. Hup in de creatieve dagboek/journal.

Geloof het of niet maar ook dat kost heel veel energie, maak adrenaline aan en kan mijzelf dan niet meer rustig krijgen.

maar genieten was het wel gisteren. Ook nog samen in de avond een paar afleveringen van de serie Oogappels gekeken die je toch wel heel regelmatig een spiegel voorhoud ook al heb je geen kinderen. 

Het bijzondere weer maakte de dag compleet.

Wat hou ik toch van deze herfstdagen.

En ja ik vond dat we moesten gaan wandelen om er van te genieten maar hoe we het gisteren invulden was echt zoveel leuker.

Huis en tuin in orde want ik ruimde ook een paar kasten en ruimtes in en kon dingen wegdoen en ruimte creeeren.

Vandaag weer een mooie dag met mooi licht en heerlijke geuren.

Wel MOET ik HEEL rustig aan doen want anders kom ik de week niet door.

Vorige week was een hele bijzondere week maar wel teveel.

Komende week ziet er anders uit maar ook zo druk (met leuke dingen.)

De opa van het prinsesje die jarig was, broer van mijn man, vroeg of t goed was dat zij met de kleine bij ons kwamen om onze dieren te laten zien. 

Heel leuk want dan is ons monstertje er ook en ik was al zo benieuwd hoe ze op elkaar reageren die 2 wijfjes.

Vrijdag en zaterdag maar heel rustig houden want zondag moet ik weer fit zijn voor een concert.

Jeetje wat veel allemaal.

Ik lijk bijna op een normaal mens. 

Over normale mensen gesproken; ik keek de laatste delen van de serie over Brigitte B.ardot en eerlijk gezegd zag ik wel overeenkomsten.

Niet alleen haar schoonheid (Frans grapje) maar ook die verliefheden en die wisselende buien . Haar kijk op de mensheid en haar liefde voor dieren. Dat laatste kwam niet echt aan bod hoor. 

Ik heb haar altijd de mooiste vrouw gevonden mar mensen die zo gek zijn op dieren, meer dan op mensen zijn jammer genoeg niet helemaal tof. Is trouwens niet eens zo erg hoor. Je kan ermee leven.

Elisa; vroeg mij hoe het zat met dat Frans zijn van mij. Nou ik ben gek op vragen dus daar komt het antwoord.

Vader is half Nederlander/Belg. Dat realiseerde ik mij pas paar maanden geleden Zag hem als Nederlander. Ging naar Zuid-Frankrijk zonder plan. Ontmoette mijn Franse moeder en settelde zich daar. Broer en ik werden daar geboren en toen ik 12 was en broer 10 kwamen we in NL wonen in het dorp waar mijn vader is opgegroeid en waar opa en oma woonden en mijn 2 tantes, ooms en nichten en neven. Heerlijk vond ik het om in NL te wonen en familie dichtbij.

We woonden aan de Middellandse zee en als kind had ik al hekel aan warmte. De Francaise die ik tijdens het biodanza ontmoette vrijdag vroeg aan mij of ik het niet vreselijk vond om van de Riviera naar hier te komen. NEE dus. 

10 jaar later zijn mijn ouders teruggegaan naar Frankrijk. Het Franse leven paste veel beter bij hen vonden zij. 

Eigenlijk heb ik zelf nooit de behoefte gehad om terug te gaan om daar te wonen.

Heel even twijfelde ik omdat ik verliefd was op een man (veel ouder) die in Nice woonde en dolgraag wilde dat ik daar kwam wonen maar ja, ik was net als Brigitte; heel verliefd maar duurde nooit heel lang. Dus woon ik nog hier. Op 2 km afstand van het dorp waar mijn vader is opgegroeid. (zelfde gemeente) en durf ik niet eens te verhuizen naar Zuid-Limburg wat een grote fantasie is van mij. 

Zo dames nu ga ik mijn laatste kopje koffie van de dag drinken aan tafel met uitzicht op de tuin om in mijn dagboek te "werken" en de maand oktober en november voor te bereiden. 

Soms is het leven best Belle. 

Fijne week.   

  

Ik was zo sexie toen ik danste

 Ik sprak de kunstenaar van dit werk en dacht net als vele dat hij een punt wilde maken van onze consumptiemaatschappij maar dat bleek totaal niet het geval. Geen moment bij stilgestaan toen ik hiermee begon. Aan de ene kant vond ik zijn werken wel grappig aan de andere kant geeft het mij ook een heel triest gevoel. Waar zijn we toch mee bezig.

_______________

Ik heb het gevoel of ik de hele nacht aan het feesten ben geweest, gerookt en gedronken heb. 

Met met ASS hebben geen filter en daarom komen de dingen regelmatig wel heftig binnen.

Zowel negatief als positief.

Voor mijn gevoel gebeurde er gisteren zoveel dat ik het moeilijk kan verwerken maar het was allemaal zo leuk.

Ten eerste ging ik de gratis tijdschriften R.oots , gaat over natuur met prachtige foto's, ophalen bij een oude dame. Ze had al gezegd dat het er veel zou zijn, in totaal bleken het er bijna 80 te zijn.

Gelukkig ging de X mee.

En ik hou zo van die ontmoetingen he.

De dame was 88 jaar, woonde in een groot huis aan het water en het  zag er zo netjes en schoon uit.

Op het pad stond  de favoriete auto van de X. Een hele sportieve BM.W . Rijdt u daarin vroeg ik?

Dat deed ze dus. haha. Ze had dus al voorgesteld om de bladen bij mij thuis af te geven. 

Haar 4 vriendinnen waren allemaal 88 geworden dit jaar, zij was de jongste en ze ging dat vieren met de meiden.

Zelfs de X was helemaal onder de indruk van haar, meestal let hij niet zo op de mensen waar hij iets op gaat halen.

Ik vraag dan weleens waren ze aardig, zegt hij heel verbaasd ; weet ik veel.

Maar de 88 jarige meid maakte dus indruk op ons allebei.

Haar kinderen wilde dat ze naar een zorghuis ging (of hoe heet dat tegenwoordig.) 

Ik snap die kinderen wel, hoef je je ook geen zorgen meer te maken, maar de dame had er nog lang geen zin in.

O ik zie haar zo voor me in die B.MW met open raam en wapperende haren.

Daarna door naar de zaal waar biodanza werd gegeven, daar was ik dinsdag al voor het koor waar ik 1 keer mee mocht zingen.

Ik kwam tegelijk met nog iemand aan als eerste, zoals altijd.

Werden we verwelkomd door een leuke man die thee en koffie aan het zetten was.

Nu hingen er in de zaal mooie grote foto's, had ik dinsdag al gezien, en nu zag ik ook de naam van de fotograaf staan. Wilde zijn naam opschrijven had geen pen, vroeg het aan die man bleek hij dus die fotograaf te zijn. Ik zoek al paar jaar een fotograaf. 

De dame die gelijk met mij naar binnen ging had een bijzondere voornaam, ik zei dat ik ooit iemand gekend had die een dochter dat die zo heette.

Je snapt het al. Zij was het. Haar had ik weleens ontmoet 40 jaar geleden. Er ging een laatje in mijn hoofd open en er kwam en allerlei herinneringen boven . Bleek dat haar vader zelfmoord had gepleegd. Ik kon haar wat mooie dingen vertellen over hem die zij nooit geweten had. Best wel emo allemaal.

Tien dames plus de lerares waren er.

Het werd een geweldige ervaring.

We mochten 2 uur niet praten, wel de juf natuurlijk, en dat viel niet mee maar wat hebben we gedanst en allemaal met een grote glimlach op ons gezicht. De hele tijd he. Dansen door de zaal, met z'n tweeen, alleen, in een kring, heel langzaam of heel snel. Gave muziek. Van Amy Winehouse tot André Rieu. Van Junglebook tot Arabisch muziek waar ik mij helemaal liet gaan.

Zo grappig dat er in het begin in een grote kring een vrouw tegenover mij stond die al bij de eerste noten al op dreef was net als ik. Wij gingen al meteen helemaal los terwijl de anderen heel voorzichtig en onzeker begonnen. Nou ik vond het super.

Of er echt een groep gaat ontstaan weten we nog niet want het is best prijzig. 16 euro per les als je 5 lessen betaald en 18 euro voor losse les.

Na de les sprak ik een dame aan die ook Hélène heet en vroeg hoe je haar naam schreef. Blijkt het dus ook een Francaise te zijn dus wij meteen over in het Frans. 

Toen ik wegging kwam er een Mexicaanse dame naar mij toe die mij Frans had horen praten en vertelde dat ze in Dijon Frans had gestudeerd maar het veel te weinig sprak.

Nou ja weer leuk gesprek. 

Het was allemaal veel teveel voor 1 dag maar wat een fijn gevoel.

Ook te zien hoe makkelijk ik mij door zoiets beweeg. 

Alleen er heen, gewoon zonder schaamte bewegen, praten, luisteren, lachen. 

Je weet niet hoe verlegen ik ooit geweest ben, zo vol schaamte over mijzelf, mijn uiterlijk en mijn zijn.

Ik ben geweldig in oppervlakkige contacten en vriendschappen.

Als het dieper gaat komen de problemen.

Ik danste met Kitty de dame die net als ik als eerste begon te swingen en totaal geen gène had.

Na de dans sloeg ze haar arm om mij heen en zei; dank je wel.

Ik zei niets want we mochten 2 uur niet praten.

Na de les vroeg ik; je blijft toch wel komen?

Weet ik niet want het is wel duur, misschien 1 keer in de maand.

Nou ja geloof mij, als je van dansen houd en wat frustraties of wat dan ook kwijt wil, probeer het eens met dit.

Ik zag echt de dames die het meest onzeker leken toen ze alleen binnenkwamen veranderen tijdens de les en glimlachen deden we allemaal.

Ik ben gesloopt maar zo blij.

en vanmiddag weer een feestje.

daarna moet ik echt stoppen en gebruik maken van de 2 komende rustdagen.

Lekker in de R.oots bladeren en lezen.

 

Ik ben zo sexie als ik dans

 

Dit ben ik.

Nou ja op die jurk, schoenen sokken en haren na.

Iedereen moet van mij zijn hand uitsteken.

Ook de kleindochter.

Dan zit ze bij opa achterop en zeg ik; hand uitsteken.

Als opa het niet doet weet zij het ook niet dus doet ze maar 2 handen tegelijk weet ze zeker dat de goede erbij zit.

Ik vind dat dus goed bedacht.

Ik fietste achter 3 jongens, pubers, waarschijnlijk eersteklassers.

Stoere praat, met z'n drieen naast elkaar fietsen, nonchalant over het stuur hangen.

Hand uitsteken riep ik toen we alle vier moesten  afslaan .

Op een grappige manier dat dan weer wel.

Had geen zin in een; hou je bek stom oud wijf.

Ze bleven met zn drieen naast elkaar rijden maar staken iedere keer op overdreven manier hun hand uit'.

Zo goed mevrouw?

Bij de stoplichten trok er een auto op met gierende banden.

Ik zag de idioot achter het stuur.

Beloof mij jongens dat jullie dit nooit gaan doen als jullie je rijbewijs hebben.

Echt wel!!! riepen ze alle drie.

Toen ze af moesten slaan en ik rechtdoor ging , ze staken hun hand uit en riepen; dag mevrouw.

Dag jongens riep ik terug.

Het is echt waar hoor dat van die honing en azijn.

Natuurlijk gaan ze waarschijnlijk nooit meer hun hand uitsteken maar ik heb een leuke 7 minuten gehad en reed met een glimlach verder.

Vandaag weer op de fiets.

Half uur heen en half uur terug.

De zon schijnt nog dus ik heb er zin in.

Er is wel regen voorspeld.

maar nu schijnt de zon. Dus nu genieten en straks zie ik wel.

Na mijn "zangauditie" vanmiddag "dansauditie" 

Ik ben zo benieuwd hoe ik het ga vinden.

Had er 10 jaar geleden al van gehoord maar nooit gedaan.

en dus vanmiddag.

Is een proefles om te kijken of er animo is.

Zelfde gebouw als de "zangauditie."

________

Ik heb zoals je misschien wel weet zo nu en dan een tijdschriften "obsessie"

Zo nu en dan komt het op en dan moet en wil ik het gewoon.

Zo kocht ik een stapel A.riadne at home, bleek toch niet mijn ding te zijn veel te drukke interieurs met veel kleuren en meuk, via MP ook Seasons en dat was wel een schot in de roos en geniet ik mij suf.

Gisteren in het plaatselijke krantje iemand die een stapel R.OOTS aanbood. Gratis.

Ik DOEHETNIET!!!! zei ik tegen mijzelf.

Echt niet.

Enfin om 21 uur stuurde ik berichtje, ze zijn toch al weg .

Ik denk altijd dat als ik iets wil de rest van Nederland dat ook wil.

Ze had ze nog.

Ik kom ze morgen op de fiets halen zei ik.

Half uur fietsen en op weg naar mijn dansauditie.

Dat kan niet appte ze terug want het zijn er teveel.

Zal ik ze zaterdag brengen vroeg ze.

Dat is toch zo lief maar dan ben ik er niet en wil haar toch minimaal helpen met uitladen en bedanken.

Jeetje zei ik tegen de X, hoe moet dat nou?

Meestal zegt hij dan dat hij het wel zal halen maar nu dus niet.

Niet in problemen denken maar denk in oplossingen  zei hij.

Dat heeft ie van mij he, ik zeg dat ook steeds en echt het werkt.

Ik; nou ik heb wel een oplossing maar die werkt niet mee.

Nou ja hij gaat ze volgens mij vanmiddag voor mij halen.

Weet alleen niet of ik mee moet.

Hij zei nog wel; kun je niet een paar keer heen en weer fietsen.

Haha. Op zijn manier is hij wel grappig.

en ik MOET die bladen hebben he.

Mijn 2 schoonzussen zijn er ook dol op dus kan ik delen.

De ene leest ze alleen maar en geeft ze dan weer door en de ander is net als ik, lezen en knippen, plakken.

Mijn maand oktober staat in teken van egels dus moet ik egelfoto's hebben, kreeg er van jullie al opgestuurd en die zijn al ingeplakt.

Maand september staat in teken van Hooglanders en daar had ik meer dan genoeg van want ik heb ook nog 2 fotoshoots kunnen doen tijdens het fietsen.

November is vossen en eekhoorns. December ijsberen.

Morgenmiddag een verjaardag van dochter van neefje van mijn mans kant.

Als ik geen zin zou hebben zou ik niet gaan maar ik heb er wel veel zin in.

Leuk om ze weer te zien, weer gewone kleding aan te doen, hun huis en tuin te zien.

Wel moet ik weer oppassen want ik wil van alles maar lag gisteren toch behoorlijk met teveel adrenaline in mijn bed te beseffen dat en die tijdschriften en 3 verschillende tuinbanken zoeken op MP te veel stress geeft. Want moet ook opgehaald worden en dan moet ik waarschijnlijk aan stiefzoon vragen of hij met zijn wagen met zijn vader op wil halen.

Veel TEVEEL gedoe Hélène.

STOP ERMEE!. ja die die ene bank is zo leuk voor in de voortuin als die af is en het is een koopje.

en nu voel ik mij goed en de X vind t vast niet erg om hem op te halen.

STOP.

de X krijgt stress van mij want die heeft zijn eigen dingetjes en de stiefzoon heeft alleen op zondag vrij of in de avond.

.

Ik kreeg deze week ook 3 uitnodigingen;

Wandelen met koffie, lunch met 3 leuke vrouwen en een lunch bij een ander stel in de tuin komende week als de zon schijnt. 

Veel teveel dus.

en komende week zit al meer dan vol.

Met leuke dingen dat dan weer wel waaronder op Donderdag het kleinkind.

en 2 andere dingen die ik absoluut niet af wil zeggen.

en ik moet ook nog dingen waar ik gewoon niet aan toekom.

ja maar ik wil zo graag...

en dan straks weer "janken" omdat ik het niet aankan en zo moet ben.

en plat moet en niet kan slapen van de stress.

O ik ben zo zielig.

Nou ja valt ook wel weer mee.

Zo gek dat je je de meeste dingen toch echt zelf aandoet.

ja maar dat bankje is wel heel erg leuk.........hoe zet ik die stem toch uit.

Als dit het probleem van een ander zou zijn zou ik zeggen; mens zeik niet zo. Hou je aan de paar dingen die NU in je agenda staat en NIETS meer. De verjaardag, de vrije zondag, de stille maandag. 

Dinsdag ga je weer de hele dag op stap, woensdag hele bijzondere koffieafspraak waar je naar uitkijkt en donderdag het kleinkind.  

Geniet en NIET zeiken.

Ik kan zo goed advies geven aan anderen he.

Bij deze beloof ik mijzelf dat ik mij hier aan hou.

Dan maar de rest van mijn leven geen bankje in de voortuin.

Fijn weekend met dingen die jij heel graag wil.

  

Bij elke afslag deden ze het alledrie overdreven.

Wat een leuke stad

 Kennen jullie dit van de ac.tion?

Ik vind ze enig.

Kost 10 euro en geloof mij je bent heel wat uren van de straat.

Ik heb het Café gekocht tja hoe zou dat toch komen maar ze hebben ook zeepwinkel, bibliotheek, dierenwinkel en nog was.

De kas heb ik ook maar daar ben ik nog lang niet aan toe.

Heb altijd allerlei projecten door elkaar lopen maar dat maakt niet uit.

Voor wie het leuk vind dat gepriegel; doen.

Wel andere lijm kopen die daar ook te koop is.

Amersfoort, daar waren we vandaag.

Samen.

Genoten.

Is echt mijn stad hoor.

Heel rustig was het.

Lunch op een leuk terras met leuke bediening.

Slechte bediening kan mijn dag verpesten en als t kan loop ik weg.

Leuke meiden.

Weet even niet of het de derde of vierde keer is dat we daar waren in par maanden tijd.

Het is alleen zo jammer dat ik zo snel moe word want er was nog zoveel wat ik wilde.

Een grote winkel met handgemaakte spullen en daarnaast een expositie .

Ik baal wel een beetje hoor.

Ik ging voor 1 of 2 jassen.

Sowieso een jas voor op de fiets of strand.

Ik wilde die jassen nooit omdat ze echt zelden charmant staat en ze mij aan opgeblazen luchtbedden doen denken.

maar ja nood breekt wet.

In de eerste winkel zag ik precies wat ik zocht, juiste lengte en kleur. Prijs was wel aan de hoge kant.

Wat de doorslag gaf om NIET te kopen waren de 2 onverschillige grieten die nog te beroerd waren om op te kijken toen we binnenkwamen. Dan kan daar de kans van mijn leven zijn ; ik doe het niet.

Ik gun het die trutten gewoon niet.

Het geluk was met mij want ik vond en andere, goedkopere en  in mooie kleur groen.

Maat S. Gelul natuurlijk want maat S had ik toen ik 50 kilo woog en geloof mij dat weeg ik al een tijdje niet meer maar echt hoor is maat S. 

Kreeg bij de kassa ook nog 20% korting als ik lid werd .

Gaf mijn oude email adres op  en liep tevreden de winkel uit.

Kocht bij C&A nog een sweater met rits in vrouwelijk kleur om in de tuin aan te doen ipv van die oude dingen van mijn man die hij zelfs niet met  klussen meer aan wil.

Verder vond ik niets en dat was goed zo. 

De X slaagde veel beter dan ik en als hij er leuk uitziet en blij is ben ik dat ook .

Ik zou dit weekend alweer terug willen en dan een rondvaart maken of met het treintje door de stad om meer te zien.

En inderdaad Cellie naar museum met de plassende ijsbeer.

____________________

Verder blijft mijn hoofd maar vol met allerlei plannen en ideeen.

Het is echt geen wonder dat ik mij nooit verveel met zo een druk hoofd.

De voortuin blijft mij op leuke manier bezig houden.

Hij is 10 bij 5 meter geloof ik.

We willen hem heel anders inrichten en het is zo leuk om dingen te verzinnen en dan aan de heer des huizes voor te leggen.

Dan willen we , nou ja hij, nieuwe vloer en nieuwe bank in woonkamer.

Geen vaste plannen maar ook dat is een geinig klusje om over na te denken.

Ons huis is nu wel een beetje teveel ratjetoe van alles en nog wat en het irriteert mij al een tijdje.

Rond deze tijd van het jaar heb ik dat altijd hoor dus niets bijzonders en wil niet zeggen dat t echt gaat gebeuren.

-----------

We wonen hier nu alweer bijna 9 jaar (in Februari)

en er is veel verandert de laatste tijd.

Drie jaar geleden overleed natuurlijk mijn BFF die hier schuin achter woonde en toen haar man een nieuwe relatie kreeg was dat voor mij ook jammer. Hij kwam iedere week hier eten en we deelden van alles met z'n drieen. Zo gezellig. Nu hij een andere vrouw heeft, ze is heel erg leuk hoor maar deelt hij nu al die dingen met haar en voelt het voor mij niet meer als de man van mijn BFF. We hebben nog vaak contact hoor en als hij mij een tijdje niet ziet staat ie voor de deur om bij te kletsen met een bakkie. Mijn man en hij zien elkaar veel vaker. 

Wat ook verandert is is dat we graag in een oude buurt wilde wonen maar ik er niet bij nadacht dat die oudere mensen zouden gaan verhuizen naar appartementen. Sinds paar maanden 2 huizen verkocht die haaks op de onze staat. Een jong stel; die zijn er nooit maar wel heel aardig al maakt dat niet veel uit want je ziet ze dus niet en dan een stel  met 4 pubers en een hond die steeds blaft waardoor Sofie denkt dat ze dat ook moet doen. Zowel de ouders als de kinderen roken zich suf. Je ziet de ouders echt NOOIT zonder peuk. Daarbij zijn ze heel lawaaiig. Harde muziek en veel mensen in de tuin en muziek nog harder anders horen ze het niet.

Heb van de zomer best wat wensen het slaapkamerraam uitgesproken die weer dicht moest van het kabaal.  Gek zinnetje maar je snapt het wel.

Ben een beetje mijn heerlijk plekje kwijt eerlijk gezegd.

Met de winter zal het wel minder worden neem ik aan.

Verhuizen is geen optie want ja dan kom je vast weer andere dingen tegen.

Na 2 of 3 jaar een huis vol Polen (nooit last gehad) naast ons is de oude eigenaar teruggekomen en echt ik werd op een maandag morgen wakker gebonkt en ik dacht; o nee die zak is toch niet terug? Jawel hoor.

Weet niet of jij het leuk vindt om om 23 uur opeens keiharde muziek te horen als je op bed ligt?

Ik niet. Duurt altijd zo een 20 minuten.

Ook heeft hij mijn begroeide schutting helemaal verpest. Ik snap het wel dat als hij een kale schutting wil hij alles wat bij ons vandaan kwam weg wil hebben maar overleg even dan kan ik proberen dingen te redden. We hadden lange groeisel van misschien 20 meter, clematis, passiebloemen, klimop. Alles ging dood. Nou ja tot 1 meter boven de grond maar dit jaar zijn ze amper gegroeid.

Als ik kon janken had ik gejankt. Echt. Ik dacht dat mijn hoofd uit elkaar zou spatten van frustratie. 

Het is bijna zo erg als 1 van mijn beestjes iets aan doen al had ik mij daar niet ingehouden.

Zegt de X nog; we kopen wel nieuwe plantjes.

Toen ben ik echt heel hard weggelopen want anders hij hij de volle lading gehad.

De X maakt nooit ruzie met wie dan ook.

Nou ja je snapt me wel. Of niet en dat is ook prima.

Dus beetje mijn veilige haven kwijt.

_______________________

Morgen een heerlijke stille dag weer.

De balans is redelijk goed.

Het kleinkind komt deze week niet.

Als ze wel was gekomen was dat leuk geweest maar niet komen is ook goed.

Kan ik dus heerlijk genieten van de stilte.

De man is hele dag weer met de boot bezig.

en ik met mijzelf.

Ga zo even kijken wat voor weer het wordt.

 

  

Zing, zing nachtegaal

 Als het goed is gaan we morgen daar weer heen.

Weer je nog waar dat was?

Heet wordt goed weer en we zijn die dag beetje verliefd geworden op die stad.

Volgende week gaan we weer maar dan om iets anders.

Morgen gaan we winkelen.

Zeker op een terrasje lunchen of alleen koffie drinken maar een terrasje word het.

Dat  geeft geluk.

Ik was blij dat ik vandaag (en gisteren) weer een spijkerbroek aan kon doen.

Net of je nieuwe kleding hebt na al die maanden.

Voor het eerst ook weer mijn heksenlaarsjes aan en na 4 jaar vind ik ze nog heel mooi.

Heksenlaarsjes zijn kort, hebben een hakje en veters. 

Heb ze zelf die naam gegeven dus het is zo.

Ik fietste in de vroege ochtend door weilanden met schapen dus nog rustige lagen te slapen onder de opkomende zon.

Ik keek naar planten die nog in bloei stonden in de tuinen van de huizen en boerderijen en onthield de naam.

Volgens mij heb ik best wel beetje verstand van tuinplanten.

Ik weet niet of andere mensen dat ook hebben, ik had het al op school bij bijv. dictées , dat ik een foto maakte in mijn hoofd. Zo maakte ik dus foto's van planten die nu nog bloeien en wil ze in mijn voor en achtertuin. Voor volgend jaar natuurlijk.

Ik fietste hard maar ondanks de E-bike wilde ik wel voelen dat ik moest trappen en de spieren in mijn bovenbenen.

Ik ging naar een proefles van een koor.

De X vond dat moedig van mij dat ik dat durfde. 

Ik denk ook wel dat het moedig is maar als je 10 jaar NIETS heb kunnen doen zonder een ander in de buurt is dit heerlijk.

Ik had zo bij de schaapjes kunnen stoppen of ipv van zingen naar het winkelcentrum 100 meter verderop, of ergens koffie kan drinken zonder maar met een ander rekening te houden.

Ik kan en durf dat allemaal. 

Maar ik had veel te veel zin om te zingen.

Tuuuuurlijk was ik op tijd. Ik ben nooit te laat.

Was nog geen 3 minuten binnen of ik stond al met iemand te kletsen, stelde mij voor aan de dirigente , ging ergen zitten en begon meteen weer praatje met mijn buurvrouw.

Denk niet dat ik een soort mrs Bouquet ben hoor. Ik zie/voel meteen of iemand wel of geen zin heeft om te praten.

Het was een leuke groep 24 dames en 1 man. 

Allemaal dames van boven mijn leeftijd schat ik zo in. Aardig , vrolijk en enthousiast.

De dirigente speelde achter de piano maar we moesten eerst een paar oefeningen doen om de spieren los te maken.

Ze is streng man, echt he, moesten dingen steeds herhalen totdat het goed ging en stemoefeningen doen als het niet goed ging. Aan onze uitspraak werken maar er was ook tijd voor humor en gezelligheid hoor.

In de pauze zei ze nog dat de les om 10 uur begonnen en dus ieder voor die tijd er moest zijn en dat je iedere dinsdag aanwezig moest zijn mits je doodziek was. Ik vind dat wel wat geloof ik.

Sowieso op tijd komen. Ik heb geen zin meer om op anderen te wachten in mijn leven.

VEEL te veel gedaan.

Om in de Patty B.rard termen te praten; ik heb nog zo een 16 kerstbomen te gaan en ik vind dat ik nu aan de beurt ben.

Stoer he.

Ik sta op de wachtlijst en er zijn er 4 voor me.

Er is een optreden gepland op 28 oktober en daar zal ik vast( nog) niet bij zijn.

van mij hoeft dat trouwens ook niet maar het is niet in mijn eigen woonplaats dus kan mij het schelen.

Een vrouw naast mij zei; dat jij al zo hard durft te zingen dat durf ik niet hoor. 

Weet eigenlijk niet of dat een compliment was maar ik zit in een positieve flow dus vast wel.

Enfin ik wacht af op het verlossende telefoontje en zie vanzelf wel wanneer ik kan/mag/wil komen.

Vrijdag is mijn volgende "auditie" in hetzelfde gebouw maar dan dansen.

Daar heb ik nog meer zin in dan ik al had.

Ik ben zo benieuwd hoe het mij zal bevallen en of er genoeg animo is.

Zou wel teleurgesteld zijn als t niets was of niet doorging.

Heb de dame die naast mij zat enthousiast gemaakt maar weer niet of ze komt want ze moet eerst een nieuwe heup.

Ik vond het ook leuk om onder de mensen te zijn.

Dit kwam op mijn pad en ik pakte dus beiden aan en zal kijken wat het word want 2 keer in de week iets vast weet ik niet of ik dat kan.

Na het weer naar huis fietsen deed ik paar boodschappen, ging lunchen en toen paar uur plat.

Je ziet er zo anders uit zei de man toen hij thuiskwam, zoveel beter en blijer. Dat heb je altijd als je iets leuks gedaan hebt.

Ik weet dat hij zich zorgen maakt dat ik mijn wereld steeds kleiner maak en steeds meer alleen thuis wil zijn.

En hij voelt zich schuldig omdat hij denkt dat hij vaker thuis zou moeten zijn.

Duizend keer gezegd dat hij zich niet druk moet maken maar hij blijft het doen. dus ik  heb geen zin meer om te zeggen dat ik het prima vind gaan.

We doen 2 keer in de week iets met elkaar maar soms ook meer maar die 2 keer is wel belangrijk want ik kruip steeds meer in mijn eigen wereld. 

Morgen dus samen winkelen.

Donderdag zal ik de deur niet uit te krijgen zijn en  dat is prima.

Durf jij zomaar alleen ergens naar toe te gaan? dus bijv. sportschool, theater, bioscoop, koor?

Nieuw begin naar de zomer

Ik kocht deze week 4 dingen op MP en hoop nu even klaar te zijn want ook dat geeft heel veel spanning .

Gisterenmiddag lag er bij thuiskomst een zware doos vol seasons magazines en wat een genot.

Dagen ervoor haalde ik op de fiets een stapel ariadne at home. Ook heel blij maar bleek totaal niet meer te zijn wat ik leuk vond. Gaat over huisinrichting in brocante stijl en ieder bladzijde is zo vol met meuk. Veel te druk voor mij.

Maakt niet uit gaat door naar mooieschoonzus of naar de kringloop of iemand anders die het graag wil als zij het niet wil.

Kocht tickets voor zoo Amersfoort en een readers digest boek over zoogdieren om te verknippen.

Hele mooie tekeningen erin.

Ook wilde ik info over 2 dingen zangkoor en biodanza die komende week beginnen.

Die biodanza juf stuurde totaal verkeerde info dus vroeg ik de goede aan omdat ik als ik zou gaan een afspraak af zou moeten zeggen maar opeens zweeg het mens in alle talen en dat was superirritant want ik checkte wel 10 keer per dag mijn mail en kon het niet loslaten.

Enfin dinsdag ga ik naar overdagkoor voor 1 keer meedoen om te kijken of t was is en dan kom ik op wachtlijst en vrijdag workshop Biodanza. (dans van het leven) want de juf wil daar een groep opzetten.

Ik ben heel benieuwd naar beiden op een leuke manier.

Biodanza wil ik al zoveel jaren

en nu dus een half uur fietsen bij mij vandaan ipv Amsterdam of Haarlem.

Geeft mij meteen motivatie om weer in de auto te kruipen en te proberen of het weer gaat lukken.

Beiden zijn in zelfde gebouw.

Wat ik heerlijk vind is dat ik er geen moeite mee heb om alleen te gaan.

Dat voelt zo vrij.

Vroeger moest ik altijd als ik iets wilde allerlei mensen bellen om te vragen of ze meegingen en ging dan niet als er niemand was maar nu ga ik alleen.

Twijfel nog heel even of ik een leuke vriendin/kennis in zal lichten voor dat dansen.

Ieder jaar weer na de zomer kom ik weer met nieuwe plannen, ideeen , voornemens.

Een soort nieuwjaar maar dan anders.

Hoe vul ik de komende 4 maanden in.

Ook vind ik het fijn dat ik andere kleding kan dragen dan afgelopen maanden.

Ik plaats van linnen broeken weer een een spijkerbroek en en dichte schoenen.

Ik ben aan het uitzoeken wat voor goede/mooie kleding ik nog heb, paar broeken moet ik laten inkorten zodat die ook weer draagbaar zijn.

Ik wil ook binnenkort ook gaan winkelen en sowieso een jas kopen die geschikt is op de fiets als t koud is.

Ik had een moeilijke week achter de rug maar opeens kwam daar de omkeer.

Het is hier 2 dagen kunstroute en we waren al een paar jaar niet geweest omdat ik er weinig nieuws te beleven viel en ik toch regelmatig dacht; jeetje dat ze dit durven te laten zien, dit kan ik nog beter. NIet dat ik mijzelf goed vind maar ik zag minder goede. 

Omdat ik kaartjes moest kopen voor 2 verschillende voorstellingen en dat moest op 1 van de kunstenaars gingen we samen op de fiets en tot mijn grote verbazing  kwam ik in een soort oase van rust. De man woont in een prachtige ark. De kunst, grote schilderijen hingen o.a. ook in de bomen, bankjes met kussentje, hangmat in de struiken, een man speelde zacht op zijn gitaar, er waren andere kunstenaars , de man van de arkbewoner had allerlei taarten gebakken en we kregen koffie met taart dus. Mochten een bijdragen doen in een hoed maar t hoefde niet. Het weer was stralend, de eigenaar had ons overdreven omhelsd alsof we zijn beste vrienden waren, nou ja toch leuk, de andere kunstenaars waren er ook en vonden het leuk om met iedere te praten en te vertellen. In de ark hing overal schilderijen. Op zijn terras waren zitjes gemaakt, ik drink of eet nooit staand dus zaten we daar boven het water  en kwam, laat ik de eigenaar maar Noah noemen want die had uiteindelijk ook een soort ark, kwam bij ons zitten. 

O ik wilde daar nooit meer weg.

Ieder kletste met elkaar.

Wat had ik dit nodig.

daarna gingen we toch naar een ander museum, die zit onder de grond en die stond al jaren, ook weer, op mijn verlanglijstje  en ook daar werd het een klein feestje van mooie dingen, kunstenaars die als je dat wilde hele verhalen kwamen vertellen , en je snapt dat wilde ik, en 1 vroeg zelfs of ze een foto mocht maken van mijn mooi kleurige, vrolijke linnen broek. Die had ik speciaal aangetrokken want ik vond dat ik er dan ook als een kunstenares uitzag. haha en het werkte.

Had nog een museum op t oog maar ik was bekaf. Jammer maar misschien ga ik er straks nog heen. 

Alleen deze keer want mijn man is naar weer een ander soort feestje op de boot waar hij al maanden zo hard aan gewerkt heeft samen met zijn zoon. Zijn ex zal ook aan boord zijn en gisteravond, we zaten lekker in de tuin te eten vroeg hij; ben je niet bang dat ik terug ga naar mijn ex?

Het was even stil en toen kregen we allebei een lachbui.

Nee, ik ben niet bang dat hij terug gaat. We hebben haar afgelopen zondag nog meegemaakt op de verjaardag van hun kleindochter en geloof mij .......nee echt niet.

Ik zag de serie Afterglow.

Op npo.

Ik vertelde erover aan de X en hij wilde het ook zien.

Dus gisteren samen op de bank en hoewel ik het vorige week pas gekeken had raakte ik weer ontroerd.

Noorse of Deense serie over een gezin met 3 kinderen waarvan de jongste syndroom van down heeft.

De vrouw viert haar 40ste verjaardag met haargezin en de volgende dag zou het grote feest zijn.

MET dansen. Belangrijk onderwerp.

Dan krijgt ze tijdens het eten de uitslag van haar onderzoek en het is mis, kanker.

Alleen haar man krijgt het te horen want ze wil absoluut dat feest vieren.

Het is ook met humor dus niet alleen drama. 

Ik raad je aan om te kijken als het je wat lijkt.

De X absoluut geen TV kijken was onder de indruk.

Vond wel dat na een paar afleveringen het een beetje in kakte maar toch de moeite waard. 

Vandaag (of morgen) wil ik toch graag mijn vakantieboek afhebben.

Ga ik genieten van mijn Seasons. Ideeen opdoen en opschrijven voor onze voortuin.

In de kledingkast kijken wat voor kleding weer opgeborgen kan worden en wat weer naar beneden.

Wat heb ik nodig? Welke broeken zijn nog mooi genoeg en hoeveel zijn het er.

Keek gisteren niet alleen naar de kunst maar ook naar de kleding van anderen  om inspiratie op te doen.

 Zag een mooie vrouw met lange jurk en de door mij belachelijk gemaakte gympen eronder maar opeens zag ik hoe leuk het kan zijn als je ze droeg zoals zij dat deed. 

Nou ja nog veel meer meegemaakt maar ik heb het druk, druk druk. (Frans grapje)

op mijn manier dan en ik moet zowel mijn zangkunst en mijn dansmoves oefenen voor komende week.

Nu alweer vrijdag?

 

Ze was er weer het monstertje.

Zoals gewoonlijk veel lachen om en met haar, ontroering en vooral veel kijken naar wat en hoe ze doet.

Ervan overtuigd dat het de mooiste kleinkind is die er geboren is.

We gingen naar kinderboerderij met speeltuintje en dat was een goede zet.

Ik vind onze tuin kinderboerderijachtig en speeltuinachtig genoeg maar ja die man van mij he.

Op de fiets.

Veel kinderen en dames op hun telefoon.

De X verlies haar geen seconde uit het oog maar dat kan ook niet want hij krijgt allerlei opdrachten van haar. Duwen, tillen, helpen, vasthouden., puppy wegjagen.

Opa doet wat de meeste moeders (en vaders) en opa's en oma's doen en dat is veel teveel snoep geven.

Als ik rijstwafel zit te eten met beetje kaar erop vraag zij; maar ik ook een koekje? Dan krijgt ze mijn helft en peuzelt ze dat lekker op.

Toch weer een heel voorzichtig vragen aan opa of het niet minder kan die suiker.

Het irriteert mij want ik ben ervan overtuigd dat veel teveel suiker vergif is.

Sorry maar dat is mijn geloof.

Ze is dol op paprika en alle fruit dus waarom?????

-------------------------

Zoals ik vaker zegt en wat misschien heel veel mensen ervaren is je eigen grenzen bewaken.

Zodra ik erover ga gaat t mis.

en mijn grenzen zijn heel snel bereikt.

Zo wilde ik opeens ABSOLUUT woon/tuinbladen. 

Het is een soort moeten wat ik dan niet los kan laten.

De kringloop zit zelf te springen om tijdschriften dus daar vond ik het niet.

Mooieschoonzus krijgt van haar klanten altijd hele stapels  waarvan ik ook een groot deel krijg maar het schiet ook niet op de laatste tijd.

Nou ja hoop gelul weer om gewoon te zeggen dat ik op MP ging zoeken en ook moest ik goedkope kaarten voor de Zoo in Amersfoort.

Door die 2 dingen kreeg ik weer toch te veel stress zeker toen ik voordat ik naar bed ging nog even snel op een paar had geboden.

Zo snel gaat die stress dan en probeer er dan maar weer af te komen.

Toen had ik opeens teveel afspraken en dingen die ik wilde doen.

en moet doet.

en een man die heel veel in huis doet en van mij overneemt maar die op zijn tijd ook iets leuks met mij wil doen.

Nee te moe, nee teveel stress, nee hoofdpijn.

Oh ik heb het over uitstapjes hoor.

Ik was ook nog bezig over 2 dingen waar ik mij voor op wil geven Biodanza en zangkoor.

Kreeg geen antwoorden op mijn vragen en ook dat vreet dan aan mij. Ik wil zekerheid maar denkt ook dat mijn mail niet aardig genoeg was of weet ik veel.....

Enfin ik heb kaartjes voor de dierentuin en stapel woon/tuinbladen die hoop ik vandaag aankomen.

__________________

Vanavond naar theater.

Sjors van de Panne zingt Franse en in het Nederlands vertaalde liedjes.

Hij lag vorige week 5 dagen in ziekenhuis maar het gaat vanavond wel door.

We zijn vaker naar concerten van hem geweest maar niet als hij in het Frans zingt maar dat doet hij heel goed en mooi.

Morgen kunstroute hier en ik hoef niet alles mee te maken maar ga wel een en ander bekijken.

Daarbij moet ik bij 1 van de kunstenaars kaartjes ophalen voor Philippe E. en voor A.lderliefste.

ook stress want; stel dat het uitverkocht is en moet ik contant betalen of pinnen. en nog wat vragen die nergens op slaan.

Heb ook stress voor vanavond. Ben ik niet te moe, te gestrest, te dit te dat.

Goed. HO!!!!!!

Pas op de plaats.

Soms vragen mensen mij waarom ik "zoveel" doe als het zoveel energie kost.

Het antwoord is simpel; als ik dat nooit gedaan zou hebben weet ik zeker dat ik nog opgesloten zou zijn in mijn huis bij mijn ex. 

en behalve al die stress heb ik ook heel veel plezier.

De laatste weken zijn niet mijn beste maar er zitten zoveel mooie dingen tussen.

Het weer zoals gisteren en vandaag is toch fantastisch?

Leuk gesprek gehad via telefoon met stiefdochter.

Genoten van haar kind en die oververliefde opa.

Goedkope kaartjes gekocht via een heel aardige mevrouw.

Vriendin M. (de schrijfster) kwam weer met een tasje leuke dingen afgeven.

Dat doen we regelmatig; een brief, een kaart, een paar leuke bladen, in haar geval nog een potje zelfgemaakte chutney van de abrikozen en pruimen van een gezamenlijk vriend.

Uitnodiging van een neefje voor 2e verjaardag van zijn dochtertje. 

Een stapel leuke bladen onderweg naar hier.

Dat leuke Franse gesprek met die dame van de tijdschriften bij de kringloop en ik ga zeker haar opzoeken om te vragen of ze het leuk vind om een keer samen een bakkie te doen in de FRanse taal.

Lieve en o zo aardige opmerkingen op mijn blog.

Mijn blog is zo belangrijk voor mij.

o nog iets wat heel grappig was.

De X werd gisteren aangesproken door een vrouw; jij bent toch die man die mee deed aan B&B vol liefde.

Ik wist precies wat ze bedoelde want vorig jaar deed er iemand mee die spreken op mijn man leek. Ik was zelfs heel beledigd dat hij naar huis gestuurd werd door die tut uit Oostenrijk want wie stuurt mijn man nou naar huis. 

De X wist natuurlijk nergens van maar ik vond het weer een hele grappige ontmoeting. Vroeg nog aan die mevrouw of ze een handtekening van hem wilde.

Nee hoor mijn man lijkt niet op Joy. haha de  dames die het gevolgd hebben weten wel hoe goddelijk Joy eruit ziet mijn man ook maar dan 40 jaar ouder.

Ik hou het even hierbij.

Heel fijn weekend. 

Het werkte gisteren dus misschien vandaag ook?

Deze prachtige jongen heeft dit jaar voice kids France gewonnen.

Ik "vond"hem op you tube omdat ik het lied dat hij zingt het mooiste lied van dit vond, gezongen door......

o ja, was even de naam vergeten Slimane. Een zanger die ik sowieso erg bewonder.

Zoals ik al eerder vertelde was o.a. maandag nou niet bepaald een goede dag en dan vind je zo een filmpje en denk ik toch; oké ik ga nog even door want er zijn nog vele mooie dingen.

Voice kids maar deze jongen heeft toch niets meer van een kind? Hij kan hooguit 15 jaar zijn want daarna moet je naar de gewone voice maar die ogen en die uitstraling.

Hij maakt mij bijna aan het huilen.

Omdat ik tijdje geleden op een blog las hoe iemand 20 dingen opschreef die haar gelukkig maakte wilde ik dat ook wel.

Daar begon ik gisteren aan en kon niet meer stoppen.

Ik zit zonder na te denken al aan de 50 denk ik.

Wat wel heel opvallend is is dat er maar 1 mens op staat.

Een heel klein mensje van 3 jaar.

De X en het neefje komen er niet op voor.

Ga ik eens een andere keer over nadenken.

De dingen die mij gelukkig maken zijn amper met geld te koop.

Koffie was het eerste wat ik opschreef.

en ik drink heus niet veel koffie en ook nog eens alleen in de ochtend.

Drie kopjes met opgeklopte melk en scheutje havermelk.

Koffie thuis, hier achter de computer, of in de tuin, op een terrasje met een leuk iemand tegenover mij.

NOOIT in plastic of papieren beker. Al smacht ik er naar dan nog niet.

Weet je wat ook zo gelukmakend is?

Dorst hebben en dan een groot glas water.

Soms is geluk een glas water las ik ooit ergens en het is waar.

Af en toe wacht ik met drinken totdat ik echt dorst heb en dan dus dat water.

Madeliefjes en paardenbloemen en dan liefst in Zuid-Limburg maar dat wist je al.

Van dieren en wist je ook.

Konijnenoren met het konijn er nog aan.

Mijn kip maar ook alle kippen.

TV kijken in bed en dan een geweldige serie kijken of film. 

Zoals de serie; Maestro in Blue. Miracle in celblock 27 (Turkse uitvoering)

Die met Gérard Depardieu en die oude dame.

Intouchables.

Philippe Elan.

Iedere keer weer en al zo een 30 jaar.

Slimane dus.

Robin B.orneman. Totaal onbekend maar won We Want More.

Geweldig persoonlijkheid en o wat is hij mooi.

Er zal wel niets op mijn lijstje staan wat jij als je hier leest niet van mij weet denk ik.

-------------------

Kreeg gisteren na een leuke middag koppijn.

Dat komt vast van de spanning van de dagen ervoor.

Ik baal want het kan dagen duren en ik voel mij al niet zo tof.

Echt niet tof zelfs.

maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit dus misschien is het zo weer anders.

De strandwandeling samen was heel gezellig.

Het was totaal niet druk, zonnig, hier regende het, aangename temperatuur, broodje op terras gegeten, voeten in het water, Sofie blij op haar eigen bescheiden manier en fijn met de X.

Blij dat ik mij er toch toe gezet heb maar eist wel mijn stille dag vandaag op.

We zouden gaan fietsen maar NEE gisteren iets gedaan, vandaag stilte.

Morgen komt het kleine spook weer.

Hoewel ik eigenlijk alleen maar grappig en gezellig hoeft te zijn kost dat veel energie.

Dat heb ik er graag voor over want we hebben dan weer voor zeker een week dingen om op terug te kijken en te lachen.  

Het ergste is dat ik zo tegen waterverspilling ben, mij irriteert aan ouders en grootouders die badjes te pas en te onpas vullen en als die kleine dus hier loop te kliederen met water ik alleen maar kan denken; oooooo wat schattig.

Zocht een foto van kind dat water aan het verspillen is kon het niet vinden wel deze die ik gekocht heb van een mevrouw die da gemaakt heeft. Moeder schildpad heeft 20 kleintjes in haar buik en die hebben per 2 een kleur en zo kun je memory spelen. Hoe geinig is dit. Ze krijgt het morgen en ik ben heel benieuwd. Haha of heb ik het eigenlijk voor mijzelf gekocht omdat ik dol op schildpadden bent. Maakt niet uit. Ik weet dat ze ze leuk gaat vinden en anders maar wachten of er meer kleinkinderen komen.

Trouwens ik of zij kunnen ze ook verstoppen in huis en dan gaan zoeken. Ook leuk.

Jaja, dames ik geloof dat het weer werkt dat beter voelen.

De spanning zakt. 

De tegenvallers van gisteren nemen weer de ware proportie aan en kan ik toch weer glimlachen om drama die ik kan maken over de kleinste dingen .

Wil nog even over een leuke ontmoeting van zeker 20 minuten vertellen die ik zaterdag had.

Ik ging naar de kringloop daar was het met 30 graden heel erg rustig, heerlijk.

Ik heb weer zo een manie dat ik tuin/woonbladen zoek. 

Ik stond daar liet iets vallen en zei vrij hard; MERDE!!!

Ik vind vieze woorden in het Frans zeggen altijd zo chic klinken.

Meteen kwam er uit de ruimte waar boeken en tijdschriften een leuke vrouw stappen die vroeg; vous êtes Francaise? Ben u Frans.

Ik legde even snel hoe het zat, dat ik ook in het Nederlands kon  vloeken maar dat alles dus in het Frans want het was duidelijk dat de dame graag haar Frans wilde oefenen. Ze had Frans gestudeerd maar deed er de laatste jaren niets meer mee maar ik vond dat ze het goed sprak. 

Na 20 minuten stapte ik op met de belofte dat ik als ik weer langskwam en ze was er ik even gedag in het Frans zou komen zeggen.

Ik zat net op mijn fiets en dacht heel even om terug te gaan; waarom niet afspreken om koffie te gaan drinken? Je kan daar bij die kringloop dat ook doen en zij werkt daar.

Nou ja te warm maar ik ga het toch echt voorstellen zodra ik haar weer zie. Zij wil graag Frans praten, ik ook. Ze was ook nog eens echt geinteresseerd  naar mijn leven dus waarom ook niet.

Even op mijn wensenlijstje zetten. Geen flauw idee hoe ze heet maar daar kom ik ook wel achter.

Was ooit op zoek naar de eigenaar van een hond die Sam heet omdat het eigenlijk de enige hond was waar Sofie mee wilde spelen en ik vond die man naar een speurtochtje ook. Dus dit is fluitje van een cent voor mij.

En wie weet legt zij dan de leukste tijdschriften voor mij apart.

Ik vind mijzelf weer grappig en dat is een goed teken.

Hoofdpijn is ook gezakt.

ps mijn aardbeienvaas ik ook klaar.

Zal foto's maken. 

Geen kunstwerk hoor maar wel geinig.

Fijne dag vandaag.

 

In een blog je problemen oplossen, nou ja de mijne dan.

 Het geweldige kind werd 3 jaar.

Voor het eerst heel bewust dat het feest was.

Ze ging iedereen langs om een handje te geven en feliciteert te zeggen.

tja deden ze ook bij haar dus het hoorde vast zo.

--------------

Ik heb even een grote dip gehad mar geloof dat t nu beter gaat.

Zag het even niet meer zitten gisteren.

Gelukkig stapte ik op de fiets en ging in mijn uppie op stap.

Iets meer dan 2 uur. Had via MP woonbladen gekocht en ging die ophalen.

Het fietsen was wel leuk, zo raar hoe anders je je omgeving ziet en mooie plekjes ontdekt, maar knapte er niet van op.

Ik voelde mij zo eenzaam.

De rode draad in mijn leven van kinds af aan.

Toen de X in mijn leven kwam veranderde dat maar nu was het opeens in alle hevigheid terug.

Doodeng vond ik het.

Werd mij wel weer bewust dat ik weer keihard aan het werk moet wil ik dit veranderen en ik werk mij al suf aan van alles en nog wat. Ik blijf gewoon aan de gang . Het heeft erg met mijn ASS te maken natuurlijk en het is zo vermoeiend.

De X zei zoiets raaks; jij sluit je af en bent voor niemand meer bereikbaar. En ik moet maar zien hoe ik ermee omga.

De trigger was op de verjaardag van het kleinkind.

Zoals wel bekend is mijn contact met stiefdochter heel stroef. 

Haar schuld, haar fout, moet ze maar niet zo doen.

Nu zag ik op die verjaardag, en ik wist het eigenlijk al hoor maar t kwam heel hard aan, hoe geliefd ze is bij allerlei mensen en in dit geval in haar buurtje. Het is een hele oude buurt waar haar partner is opgegroeid. Iedereen heet daar oom of tante. Buren kwamen langs vol lof over de kleine en over haar. Buurtjes die te oud of te moe waren, daar bracht ze een gebakje langs.

Er kwam een hele leuke jonge overkantbuuv langs met haar 2 meiden en ze omhelsden elkaar lang en liefdevol.

Kleinkind voelde zich helemaal op haar gemak bij de 2 "grote" buurmeisjes van 6 en 8.

Terwijl ik dat allemaal aanschouwde voelde ik mij met het moment eenzamer worden.

Het ligt dus niet alleen maar aan haar maar ook voor een groot deel aan mij.

Ik blijf maar terugdenken aan de dingen die jaren en jaren geleden gebeurd zijn maar waarom moet ik dat toch zo vasthouden?????

Toen ik eens met een therapeut het erover had hoe vreselijk die stiefdochter tegen mij was legde zij het meeste bij mij neer. Ga met haar praten zei ze, en vertel haar hoeveel pijn het je heeft gedaan. Dat ging over iets 10 dagen na de geboorte van het kleinkind en dat heb ik hier toen al verteld.

Wat???? dacht ik. Ga ik echt niet doen want dan krijgt ze macht over mij en kan ze zo te pas en te onpas het kleinkind bij mij/ons weghalen.

Ik verwacht ook dat kleinkind, zoals alle kinderen/mensen die mij ooit zo dierbaar waren weer uit mijn leven zal verdwijnen. Een woord verkeerd en dan is alles voorbij.

Hier moet ik dus mee aan de gang en vooral bij mijzelf. 

Stiefdochter is geen vreselijk mens, ze heeft hele nare dingen gedaan tegenover ons maar hé dat is wel weer even geleden.

-------------------------------------------------------

De hitte is weer voorbij en ik ben vooral heel blij hoe ik er mee omgegaan ben.

Geen geklaag, amper lichamelijke klachten, het huis bleef redelijk koel, nou dat is ook niet echt zo met 26 graden maar zo voelde het wel.

De X vraagt net of ik zin heb in strandwandeling en ik voel meteen de stress weer opkomen.

Ik weet namelijk niet of ik daar zin in heb of in iets anders.

Volgens mij wil ik in mijn huis dingen op orde brengen en wat boodschappen.

Eerst wil ik vooral niets dan mijn eigen dingen doen zoals bloggen en mijn bende opruimen.

Ben pas over uurtje weer aanspreekbaar ben nu dus weer afgesloten en niet bereikbaar.

Laat mij GVD met rust denk ik dan.

Tja hoe zou het toch komen die eenzaamheid.........

en zijn eenzaamheid dan????

Wat een gedoe allemaal.

Geen wonder dat veel mensen met ASS alleen wonen.

------------------

Heel raar hoeveel tegenvallers er weer waren de afgelopen dagen (en in Limburg)

Dan denk ik; zie je wel ALLES zit tegen.

Was er gisteren een weg afgesloten en moest veel omfietsen.

Zal je altijd zien denk ik dan. heb ik weer.

Ja in zo een bui was ik maar is natuurlijk echt onzin.

Ze hebben de weg echt niet opengebroken om mij dwars te zitten.

toch? ;-)

Ik reed dus 2 keer om en zag veel mooie plekken.

De vrouw waar ik de tijdschriften ging halen, voor een prikkie, deed helemaal NIET aardig.

Ook niet onaardig hoor maar dan ga ik weer twijfelen terwijl ik heus wel weet dat t niet om mij ging.

Ze had gewoon haast waarschijnlijk.

Nou ja en nog wel 10 van die "tegenvallers" .

En nu MOET ik ook nog een strandwandeling maken terwijl ik het huis op wil ruimen.

(binnen half uurtje gebeurt)

----------------

Bij toeval of niet zag ik 2 hele leuke dingen een half uur fietsen hiervandaan.

Twee dingen die ik al jaren wil.

Hoe leuk is dat.

Het eerste gaat over een overdag zangkoor.

Dat zocht ik omdat ik in de avond de deur niet uit te krijgen ben.

Zit momenteel vol maar kan op wachtlijst.

Het andere is biodanza.

Daar las ik ooit over in de Happinezz en bewaarde het stuk.

Het was in Haarlem en dat is voor mij niet te doen qua energie (te lang onderweg) en het was in de avond.

Nu dus ook overdags, zelfde gebouw. 

Proefles op 22 september. 13.30 uur.

Oh nee, zag ik in de agenda, dan heb ik al een afspraak.

Als je mij bent is een afspraak verzetten heeel moeilijk echt waar.

Schuldgevoel, bang dat die ander boos wordt enz.

Onzin als ik nuchter nadenk.

Zij zei vorige keer ook afspraak af en verzette het een week later.

Ik zie echt wel hoe ingewikkeld ik bezig ben hoor. 

Gelukkig heb ik ASS en een goed excuus maar geen reden om bij de pakken neer te zitten.

Biodanza is heel bijzonder manier van dansen.

Zal een deze dagen filmpje plaatsen.

Het is denk ik helemaal mijn ding.

Ga mij zo inschrijven voor de proefles.

en een strandwandeling maken met mijn man.

en onze sofietje.

en mij daarna op de wachtlijst zetten.

en de afspraak verzetten.

Pffff druk druk druk.

maar eerst mijn hobbybenden opruimen, tegen de man zeggen dat ik graag ga wandelen met hem op het strand.

Zo in 1 blog weer een paar problemen opgelost.

 

Alice Kip zou je mij je mailadres kunnen sturen; kuik.21034@gmail.com

Genieten

Zocht foto van het kleinkindvond het niet dus maar foto van de nieuwe cavia Willemijn.

Boven zie je het schilderij die vriendin heeft gemaakt met diamond painting.

Jullie zijn zeker wel hele dikke vriendinnen zei het buurmeisje toen ik vertelde hoe ik eraan kwam.

Wat fijn die reactie op mijn vorige blogje.

Ik besefte net dat we een week geleden nog in Limburg liepen maar voor mijn gevoel is het heel lang geleden. 

Straks maar weer even verder met mijn vakantie boek.

Dan voel ik het misschien weer.

Heb trouwens nog niet eens verteld dat ik tot 3 keer toe volschoot van geluk toen ik daar was.

We stonden na een fijne fietstocht op de brug in Maastricht en ja hoor, tranen en snotneus. Moest even de armen van de X om mij heen voelen.

De 2e keer reden we door het mooie landschap in de  regen naar Heerlen maar ook hier schoot ik weer vol, zeker niet van Heerlen maar van het landschap en de derde keer was dus 1 week geleden. Lekker wandelen in Cottessen. Foto's op vorig blogje.

maar ook hier van die geluksmomentjes.

Onze eigen tuin.

Kippetje, poes van de buren, Sofietje, kauwen, Turkse tortels, mussen.

En donderdag de hele dag het kleine spook, de kleindochter.

Ze kwam binnen als wonderwoman verkleed. Cape en masker helemaal verkeerd op haar hoofd, wilde haartjes zoals ik haar het liefst zie. Haar mam had geen tijd om ze goed te doen en daar was ik blij mee. 

Het is elke keer weer een verrassing hoe ze binnenkomt stappen. Opa had haar gehaald.

Omdat ik naar de therapeut moest op de fiets fietsen zij met mij mee tot waar ik moest zijn.

Opa en zij moesten van mij hun hand uitsteken als we afsloegen.

Ik reed er achter en zag dan arm van de X en haar kleine armpje erachter en ik smolt. Haha.

Nou ja een hoop van die oma zeikverhalen kan ik vertellen.

Lijk wel een echte oma.

In de middag badje met water.

Opa moest ook zwembroek aan van haar en in badje tussen de poppen komen.

Hij deed het nog ook.

Tuurlijk deed hij het.

Later speelde zei en ik met de boerderijdieren.

Die gooide we in het water en dan moesten ze ze heel snel redden met een zeef anders verdronken ze.

Dat hielden we best lang vol en ieder is weer gezond en wel in de speelgoeddoos terug.

Ik zag iets heel leuks op FB ; haakpatroon van grote schildpad die 20 kleine schildpadjes in haar buik heeft en per 2 hebben ze op hun buik een kleur. Zo kun je een memory spel spelen. Ik vond het helemaal schattig maar ja haken en ik? Bestelde wel het patroon maar ja wat nu?

Enfin, toeval bestaat niet, ik zit op creatieve club van FB en daar was iemand die die schildpad (ook lieveheersbeestjes) kant en klaar aanbood. Gelijk besteld en vanmorgen vroeg werd het bezorgd. Heel erg schattig. Ook goede oefening voor mij ;-)

Stiefdochter; het was 31 juli toen ze geopereerd werd aan haar oogmelanoom en ze is nog steeds niet aan het werk. Dat is niets voor de kinderen van de X. Ze zijn net hun vader. Een dag niet heel druk is een dag niet geleefd. Van de week ging ze weer een keer over haar grenzen en werd ze dus WEER heel ziek, Tja een stiefmoeder, stom woord trouwens, weet haar plek en houdt wijselijk haar mond maar met veel moeite hoor. Snap ook niet dat haar vader of moeder hun mond wel opentrekken. Weet niet of het wat uithaalt maar je als je je mond houdt voor de lieve vrede zeker niet. Nu duurt de ellende nog langer.

Had mij verheugd op een ontbijtje in de tuin, we ontbijten alleen in het weekend samen, maar het was heel mistig en maar 18 graden. 

Zoals vaker gezegd; ik hou van het Nederlandse weer.

Die 30 graden ben ik boven verwachting en zonder klagen, dat laatste is vooral het wonder, doorgekomen.  Komt ook omdat huis redelijk koel blijft zodat j je kan ontspannen. 

In de tuin gerommeld en gisteren morgen weer 2 prachtige Hortensia's gekocht op de markt in onze vorige woonplaats. Zo blij mee. We hebben nu een blauwe, rode en roze. De roze komt in de voortuin.

Mijn plannen voor vandaag zijn ; vakantiealbum, creatieve dagboek, op de fiets naar de kringloop om te kijken of ze tuinbladen hebben,  misschien naar de action voor vaatwastabletten, stilte. 

De X gaat varen met een vriend, de man van een vriendin van mij. Er is feestweek in ons dorp met veel herrie, drukte en bier, nou dan weet jij wel waar ik niet ben.

Ik ga verder met genieten. Doeiiiii, ik heb het druk.

 

Vrijdag

 Voordat we de e-bikes hadden wandelden we met veel plezier maar het komt er erg weinig van.

Vlak voor vakantie nog wandeling gemaakt bij Wassenaar en dat beviel goed.

In Limburg 2 keer en vooral de tweede op laatste dag was meer dan heerlijk.

Dan weet ik weer waarom ik zo gek ben op deze plek.

Tweede en derde foto's heb ik al een tijdje op het oog om een een midweek door te brengen.

Tussendoor dronken we koffie en hoewel ik nooit vlaai eet zette ik door en nam ik pudding/kruimel en was meteen helemaal om. Wat is die heerlijk.

Ik kan mijn vinger er niet goed op leggen maar toch voldeed deze vakantie niet aan mijn verwachtingen.

De regen was natuurlijk heel naar maar het is meer. Het is ook net of ik niet echt daar geweest ben. Ik voel het niet.

Behalve dan die laatste wandeling hier.

Ik doe volgens mij al een tijdje of alles goed gaat en allemaal leuke dingen en zo maar ik vraag mij af of ik niet aan het liegen ben hier en tegen mijzelf.

Mijn geheugen gaat heel erg achteruit.

En dan niet de dingen van lang gelden want dat is gewoon niet normaal goed en altijd al geweest maar het geheugen van nu.

Zo was ik woensdag met een vriendin en moest ik geld pinnen en opeens wist ik het niet meer. 

Nog wel de code maar de handelingen niet dus vroeg ik snel vriendin te hulp.

Het aller- allerbeste presteer ik als ik helemaal alleen ben.

Ik vergeet steeds mijn postcode. Heb nu papiertje in mijn tas met mijn telefoonnummer en postcode en nog wat maar dat weet ik even niet. Shit moet ik er nog om lachen ook.

Het leven is uiteindelijk een grote grap.

o ja email adres.

Het lijkt steeds meer of ik er niet bij ben en de dingen niet echt meer beleef.

Vriendin moest auto naar garage brengen voor een beurt en ondertussen gingen we een bakkie doen op een leuke plek. Was zeker gezellig maar ik vergat zo vaak bepaalde woorden.

maar......hoewel ik er van slag door was heb ik toch echt geleerd van de tijd dat meisjemetderodeharen nog hier was en ziek; We gaan pas huilen als t zover is zei ik vaak tegen haar.

Zoveel dingen waar ze zo bang voor was zijn NOOIT gebeurd. 

En ik besefte dat de zoveel dingen waar ik ooit bang voor was ook nooit gebeurt zijn.

Ja 1 ding was ik panisch voor en dat was kanker krijgen en toen ik het kreeg bleek ik over zoveel kracht te bezitten dat het nooit een nare herinnering is geweest. Nou ja de eenzaamheid dan. Die was vreselijk maar verder............

En ik heb er ook zoveel van geleerd en het heeft mij verder gebracht in mijn leerproces .

Toen we naar Limburg gingen was ik niet fit.

Doordat ik paar dagen er voor 2 afspraken op 1 dag had, wat ik NOOIT doe heb ik dagen van tevoren zoveel stress gehad dat ik daardoor dus overgespannen was. 

Laat dit een goede les voor mij zijn.

Het was dus niet de dag zelf maar de dagen ervoor.

ik was ziek van de stress en dat was ik niet kwijt in Limburg.

We hebben er niet uit kunnen halen wat we anders altijd wel doen.

Het negatieve blijft maar hangen terwijl er zoveel wel leuke dingen waren.

De X gebruikte ook nog eens de zin nadat hij vertelde dat hij het veel te druk had met van alles; dan moet ik ook nog voor jou ZORGEN.

Ik schrok en vroeg meteen uitleg en hij bedoelde helpen maar het zette mij toch aan het denken.

Moet hij voor mij ZORGEN?

Geloof mij het is echt geen makkie om met mij te leven. 

Dat besef ik maar al te goed.

En hij is zeer zorgzaam, zelfs een beetje te en eerlijk gezegd vind ik dat wel makkelijk.

Hij neemt mij veel uit handen. Te veel. Ik vraag mij weleens af wat ik nog wel doe hier in huis.

Daarbij zijn er nog heel veel regels; ik kan niet tegen bijv. de radio de hele dag aan . Hij kan niet tegen stilte . Regelmatig doet hij dus muziek aan maar niet echt ontspannen want ja ik kan er niet tegen.

Zo zijn er veel dingen waar ik niet tegen kan. Ik wil zoveel mogelijk controle hebben over van alles en nog wat en ook best over zijn plannen. Prima als hij weggaat maar ik wil het van tevoren weten en hij is juist van het spontane. 

________________

Enfin ik vraag mij af of ik wel eerlijk ben tegenover mijzelf als ik hier neer pen hoe leuk dit of dat was.

en MOET ik niet meer dingen doen in huis .

Nou ja mijn probleempje waar ik mee aan de slag moet.

--------------------------

Ondanks het warme weer doet ik het goed.

Ik doe gewoon mijn dingen, zoals dus koffie met vriendin, wat boodschappen, kleinkind (ook daar doet de X het allermeeste hoor) maar de gekke spelletjes zijn voor mij.\

Ben weer begonnen met BSR therapie begonnen.

Ging niet meer omdat ik het te duur vond.

Body stress Release.

Hielp goed maar dat merkte ik pas toen ik ermee stopte en na een paar weken de boel weer verstijfde.

Gisteren geweest en voelde meteen verschil.

Ik stop even hier.

en ga goed nadenken over hoe ik meer evenwicht kan krijgen in het huis doen.

Misschien vergis ik mij en doe ik wel genoeg maar dat moet ik toch met de man bespreken.

Want als hij voelt dat hij voor mij moet ZORGEN is er toch iets mis.

Dag dames. Fijne dag. Doen jullie het goed met deze warmte?

Maandag

 Tja om naar Limburg te gaan om aalscholvers of Canadese ganzen te fotograferen is natuurlijk onzin want ze zijn hier aan de overkant ook maar ja die zijn niet Limburgs.

Een week geleden was ik zo gelukkig om weer daar te zijn en vandaag was ik zo gelukkig om hier te zijn.

Hoe tevreden kun je zijn.

Wacht maar, nu de warmte eraan komt of ik nog zo gelukkig ben.

Wel heb ik mijzelf alweer jaren geleden om pas te gaan janken als het zo ver is.

Dus vandaag was het 24 graden en nu ook prima dus daarvan genieten.

Moet ben ik wel wel.

Uitgeput, geestelijk en lichamelijk maar dat is altijd zo na de vakantie.

Zo weer lekker uitgerust vragen sommige mensen dan.

Ja hoor roep ik terug.

Het heeft mij altijd verbaasd, van kinds af aan, dat mensen niet begrijpen dat heel veel anderen de dingen anders beleven.

Schoonzus riep ooit eens; waar moet jij nou stress van hebben of waar moet jij nou moe van zijn.

Toen ik mij op mijn vijftigste , de laatste keer, moest laten keuren of ik weer aan het werk moest wist een andere schoonzus zeker dat ik gezond verklaard zou worden.

Ik werd voor de rest van mijn leven afgekeurd.

En ik ben best open over van alles en nog wat hoor. 

Nu kan ik, sinds de X thuis is, zeggen dat we met pensioen zijn.

Zo ook tegen een leuk stel met die 3 Russische honden.

Zaten alle 4 aan een groot ijsje te likken en sloten vriendschap.

Dit was hun laatste dag, morgen weer naar huis en weer werken.

Wij zijn met pensioen dus de rest van ons leven vakantie.

Het is alweer bijna 7 maanden dat de X thuis is komen te zitten, nou ja wat je thuiszitten noemt, en het bevalt ons wel.

Tja hier en daar af en toe wat irritatie, soms een ruzietje, maar zoveel beter dan dat 2 jaar op zolder te zitten werken.

We zijn dus met pensioen.

Af en toe klaagt hij dat hij het veel te druk heeft omdat hij overal ja op zegt.

Zo wil hij graag tijd doorbrengen met zijn broer en zijn ex collega/vriend die net weduwnaar is , dan het kleinkind, de boot van zijn zoon, tennis met beste vriend, tennisclubje sinds kort met een buurman en nog wat gepensioneerden ;-) , bijkletsen met speciaal biertje met onze buurvriend, kroegavondje met zijn kleuterschoolvrienden, familie aandacht geven. Nou ja ik nog voor fietstochten maar zoals vanmorgen naar Naarden naar zeer chique villawijk om een rasechte cavia op te halen.

Dat was wel grappig want dat verwacht je niet dus vonden we een geweldige naam voor haar, nou hij ..

Willemijn. Wij zijn beiden grote fans van Gooische vrouwen en hebben heel wat afgelachen, we dachten eerst aan de naam Tipy Wan maar Willemijn is het helemaal. 

Ik weer als een kind zo blij met mijn Willemijn en nu MOET ik echt stoppen.

Ik heb er nu 7 in totaal, 2 konijnen en een kip.

Tuurlijk weet heus wel dat t een totaal oninteressant verhaal is, vertel mij wat, ik had zo een moeder en dan keken mijn broer en ik elkaar zeer verveeld aan als zij er weer over begon.

Verder was ik vandaag bezig in mijn huis en tuin en genoot mij dus suf.

Ik slaap nog steeds zoals ik echt al 40 jaar niet geslapen heb.

Ik word hooguit 1 keer wakker en hoef er zelden uit.

Ik sliep nooit langer dan 2 uur achter elkaar en dan eruit om te plassen.

Nu slaap ik ook sinds een paar maanden met een Cpap, een masker die lucht blaast als je Apneu hebt en zelfs met dat ding slaap ik door.

Ik snap er niets van.

Mooieschoonzus heeft binnen een week haar vakantie afgebroken en kwam ook zaterdag thuis.

Ze had migraine en zag het niet meer zitten.

Wij gelijk weer bezorgd maar ze knapt al aardig op door thuis te zijn.

Wat er precies gebeurd is horen we nog wel.

Of niet en dat is ook prima maar voel wel dat ze erg verdrietig was. 

Ze is net als haar broer, nooit vertellen als er iets niet goed gaat.

Nooit laten zien dat je zwak bent.

Doen dieren in de natuur ook niet want ja voor je het weet wordt je aangevallen.

Is waarschijnlijk in een mensenleven ook regelmatig zo.

Jaren geleden werd ik regelmatig lastig gevallen door een getrouwde vent.

Die stond te pas en te onpas aan mijn deur, toen waren Nick en Simon nog niet eens bij elkaar zo lang geleden dus, ik moest hem niet. 

Toen ik later wat omging met iemand die hij kenden zei hij tegen die persoon; met haar moet je niet omgaan die is hartstikke psychotisch. 

Als ik iets niet was wat het wel psychotisch  en natuurlijk si het kwetsend als mensen zo over je praten maar het meeste wat er over je gezegd wordt hoor je toch nooit dus wat maakt t uit.

Deze week verschillende afspraken maar morgen een stille dag.

Ik ga lekker foto's plakken en schrijven in mijn vakantieboek. 

Hoop ook eens mijn aardbeienvaas af te maken.

beetje dingen in huis en in de tuin.

Alleen maar doen waar ik zin in heb.

Zondag wordt het kleinkind alweer 3 jaar.

Wordt heel rustig want stiefzoon en schoondochter zijn op vakantie dus zullen we wel weer een leuke ontmoeting hebben met de oma van het kleinkind.

Verder niemand geloof ik want de verjaardag wordt een week later heel groots gevierd met vrienden en hun kinderen en paar honderd cadeautjes.

oei dat was even zuur van mij.

Ik doe wel een paar wormen en slakken in een potje met strik eromheen.

(is grapje hoor zou t zielig vinden voor die beestjes.)

Jee de man ligt te pitten in de tuin. Zo jammer dat ik ooit beloofd heb om nooit een foto te maken van zo een moment maar zeldzaam is het wel hoor.

      

 

weer THUIS

Ik ben weer THUIS.

Met hoofdletters.

Iedere keer weer.

Even traantje laten als we wegrijden uit Limburg maar dat is zo over.

In de auto zit ik dan al plannetjes te maken voor een volgende trip al gaat t zoals het er nu uitziet misschien wel 8 maanden duren.

Onze vakantie, ik blijf het vakantie noemen al is het maar 5 dagen, staat niet in de top 10 van leukste vakanties omdat er ook slechte momenten waren en daar bedoel ik 2 hele dagen regen en een bijpassend humeurtje erbij.

Ik had daardoor geen zin meer om aan mijn vakantieboek te werken iets waar ik anders dol op ben.

Schrijven, knippen, plakken, foto's uitprinten, gekochte ansichtkaarten in plakken. 

We hadden wat tegenvallers en ik vind dat 10 tegenvaller best 1 groot tegenvaller is.

Het begon er al mee dat de buuv toen we net aangekomen waren een appje stuurde of we nog thuis waren want ze had geen sleutel van de tuin om de beestjes te verzorgen.

Ze was vergeten te kijken of ze die nog had.

Ik was zo teleurgesteld want ik sta altijd voor hen klaar, voor hun dieren, kindjes, tuin, haar en zij nam niet eens de moeite om te kijken of ze wel een sleutel had. 

Ja dat kwets mij dan.

Ik stuurde een zuur appje.

Ben het een beetje zat om altijd maar die leuke buurvrouw te zijn.

Later bleek ze natuurlijk wel die sleutel

 te hebben.

Bleek ook nog dat we een heel ander huis kreeg dan geboekt.

In plaats van mooi uitzicht en grote tuin in de zon aan de achterkant met klein terras en aan de drukke weg.

Even luxe hoor maar ook dat is iets wat ik moeilijk vind om te schakelen.

Ik boek niet voor niets een huis aan de voorkant.

en betaal daar ook voor.

Zoals je wel weet, denk ik, kan ik heel moeilijk schakelen.

maar kan het wel met veel moeite want anders verpest ik mijn en zijn verblijf.

Voor straf, ;-) heb ik niet opgegeven dat we Sofie bij ons hadden.

Scheelde 75 euro. Was het daarvoor al niet van plan hoor.

We betaalden 120 euro schoonmaakkosten en met hond erbij zou er 25 euro voor hond en 50 voor schoonmaak.

Vond ik beetje veel voor hondje van 4 kilo die niet eens verhaart.

Het huis is verder geweldig hoor.

Ruime slaapkamer met goed bed, mooi opgemaakt, TV. Ruime badkamer . Enfin alles was goed en ik zou het zeker aanraden . Er was geen 2 pers. huis vrij die meer dan genoeg zou zijn voor ons en daar zaten we verleden jaar dus nu 4 pers. en ja daar betaal je voor.

Gefietst naar Maastricht. Heerlijke tocht en zo een andere belevenis dan met de auto al gingen we precies dezelfde weg.

Ik hou van de Limburgse geuren. Het langzaam of sneller fietsen als je dat wil. Veel koeien met kalfjes. 

De vogels horen.

Kijk eens wat een kunstwerk zo een nestje.

Er werd prachtig weer voorspeld en we wilden een nacht extra boeken maar dat was niet mogelijk want alles zat vol.

Jammer maar nu ik thuis ben is het ook goed.

Gisteren voor vertrek een heerlijke wandeling gemaakt in Cottessen.

Op terrasje koffie gedronken met Vlaai.

Op een heerlijk plekje waar ik al eerder op zat te loeren.

Hier dus paar adresjes op t oog voor de volgende keer en zelfs een luxe caravan op t oog om eens camping leven te ervaren.

Ach mijn hoofd zit altijd vol plannetjes en soms komt t uit, soms niet. Ook goed.

De X gilt al meteen; ik ben geen camping mens. haha hoe weet hij dat nou.

Wat is het toch mooi daar. (als de zon schijnt. Of in ieder geval droog is.)

Daar op dat bankje waar  ik ijs zit te eten maakte ik weer vrienden voor 20 minuten.

Een stel met 3 ooit zwerfhonden en ik kon het niet laten om praatje aan te gaan en wilde alles weten.

Het stel vertelde graag over hun hondjes, hun camper, hun zoon in Amerika (geen kleinkinderen), leeg huis en daarom 3 honden uit Rusland met allemaal hun eigen verleden.

Geweldige honden, rustig, gehoorzaam en in aanbidding voor hun baasjes maar dat kon ook door de ijsjes komen.  

maar Hélène jij eet toch geen suiker?

Nou daar heb ik het dus sinds November last van dat ik mij niet goed aan mijn eigen regels hou en in onze vakantie meer suiker heb gegeten dan een heel jaar daarvoor.

De straf kreeg ik vanmorgen toen ik op de weegschaal stond. WEER aangekomen.

Echt in 25 jaar niet zoveel gewogen.

Twee kilo eraf de komende tijd.

Vanaf vandaag geen suiker meer.

Nog maar hooguit eens in de week en liefst zoals al die meer dan 10 jaar ervoor eens in de maand.

En dan kom je weer thuis.

Ik stapte snel de auto uit, riep nog tegen de man, ik kom zo helpen met auto leegmaken en rende naar mijn beestjes.

Ja hoor iedereen was er nog. Charlotte is al maanden mijn zorgencavia maar zij was er ook nog. Pffff.

De rest zag er lekker dik en glanzend uit en de 2 nieuwe voelen zich helemaal thuis bij de groep. 

Kipje kwam ook gelijk haar nest uit om me te begroeten. Konijntje vonden het best en bleven lekker in het zonnetje liggen.

De tuin was mooi en groen.

Buurjongen had voor de hangpotten gezorgd.

Gisteren belde schoonzoon op of schoonvader meeging vuurwerk kijken op t water en vanmorgen onze vrienden of we naar Lisse kwamen. Zij zijn ook gisteren teruggekomen maar dan uit Zuid-Frankrijk.

Ik zeg voorlopig overal nee op.

Ik wil thuis zijn.

De was doen, de hokken schoonmaken, koffers leegmaken.

Verder aan vakantieboek en als ik zin heb even bij de buurtjes langs voor verjaardag van hun oudste dochter.

Veertien jaar alweer. Ze was nog geen 6 toen we hier kwamen wonen.

Heb haar zien veranderen van een kindje in een mooie jongedame. 

Geluisterd naar haar verhalen en zo nodig advies gegeven.

Vertelt hoe het voor mij was op haar leeftijd.

Samen een lijst gemaakt toen ze uit 2 middelbare scholen moest kiezen.

Zij maakt net als ik een creatieve dagboek en we geven elkaar tips.

of vertellen elkaar om welke films we moeten huilen.

Veertien jaar alweer.

Kreeg tijdens haar vakantie regelmatig appjes en foto's.

Probeerde haar moeder over te halen om haar dezelfde printer als die van mij te kopen voor haar verjaardag en ik ben benieuwd of dat gelukt is. Was haar grootste wens.

Had haar ouders ook al overgehaald 3 jaar geleden om haar een hamster te geven en regelde ik een gratis ruim hok. Bobby komt iedere vakantie bij mij logeren en 3 jaar is voor een hamster al behoorlijk oud. 

Zo voel ik mij dus geliefd en nuttig maar ga alleen even langs als het mij uitkomt.

Voel me volgens mij nog zelden verplicht tot dingen.

Wel tegenover mijn man, maar verder zoekt iedereen het maar uit.

o en verplicht 2 kilo afvallen.

@ Marijke heb naar je uitgekken maar je niet gezien, hoop dat jullie fijne tijd hebben gehad.

@ Ellen moest aan je denken, ook aan Marijke bij de ijsboer en in Maastricht.

@ Bertiebo aan jou moest ik denken in Heerlen bij de muurschilderingen.

@ Cellie ik droomde heel duidelijk over jou dat je bij mij was met je 2 mooie kleindochters.

@ fijne week. Heb jullie gemist.