Veel

Krijg bijna tranen in mijn ogen bij deze foto's

Zoveel hou ik van haar.

Als ik iemand ontmoet met hond, heb ik binnen 3 minuten door of ze kinderen
heeft of niet.

Wij gaan zo anders om met hond of kat.

Praten ook anders over hen.

Wat niet wil zeggen dat als je geen kinderen hebt helemaal idolaat kan zijn van je beestje maar dan is het meestal dat er "iets" is in het contact  met hen. 

Sofietje is nu kaal en heeft even geen zin in fotoshoot.

Dinsdag ging ik mijn 2 buurmeisjes halen van school met Sofie.

Ze kunnen best zelf naar huis lopen maar ze vinden het leuk als ik er sta.

Vorige week was de eerste keer en nu al ontstonden er wat problemen.

De eerste week had ik ook  vriendinnetje B. uitgenodigd die graag mee wilde.

Helemaal geen probleem, nu ook voor 3 dames alles klaargezet, we gingen collage maken van dieren, maar kwam ik daar zei B. dat ze niet mee mocht want buurmeisje had andere vriendin gevraagd.

Hoe moest ik dat oplossen?

Ik baal want alles moet kloppen in mijn hoofd en ik had geen zin in ander vriendinnetje maar die was al naar huis gerend om te vragen of t mocht.

Ik zei tegen B dat ze natuurlijk mee mocht komen en zo zat ik dus met 4 meiden aan tafel.

Voelde niet goed voor mij maar geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om iemand buiten te sluiten.

Het 4e meisje wilde NIET een collage maken maar tekenen.

Ik potloden, liniaal en gum gehaald

en toe kon het beginnen en werd het heel gezellig.

Het nieuwe meisje is ook 11 jaar maar heeft een heel leven achter de rug en dat merk je.

Gevlucht uit Syrie, 4 jaar in Turkije gewoond en nu 3 jaar Nederland. 

Ze kon zo goed vertellen voor zo een jong meisje.

Toen de meiden weer weggingen vroeg zij of ze volgende week weer terug mocht komen want ze vond het zo gezellig. Ze bedankte me, net als de anderen trouwens.

Ik ga echt niet zeggen; nee hoor mij te druk 4 van die meiden.

Het is ook te druk voor mij.

Ook omdat het buurmeisje ook al nodigt ze zelf haar vriendinnen uit ze wel heel jaloers is als ik ze aandacht geef.

Dan zie je weer dat jaloezie er al heel jong inzit.

wist ik al natuurlijk maar ik werd er weer aan herinnerd.

Vader van buurmeisjes boos op zijn oudste dochter dat ze 2 vriendinnen had meegenomen maar ik gaf aan dat ik dat zelf wel zou regelen.

Nu even DUIDELIJK zeggen dat alleen B en dat nieuwe meisje mogen komen en verder niet.

Ik heb genoten van de meiden.

Die blije koppies met weer een kunstwerk naar huis.

Alleen oudste buurmeisje ging boos weg.

Zij die het meeste haar zin van mij kreeg.

Ze is vaak alleen met mij en dat vindt ze heerlijk en daarom jaloers dat ze niet alle aandacht kreeg.

Moeilijk momentje was toen ik vertelde dat X wel kinderen heeft en ik niet.

Euh.....vroeg de jongste van 7 hoe kan dat dan?

Uitgelegd maar de vragen waren nog niet op maar waarom had ik dan geen kinderen, wilde ik ze niet?

Nou ja hier redde ik mij ook weer uit maar kon niet echte reden vertellen natuurlijk.

De dakkapellen staan erop.

Heel gaaf.

Aftimmeren doet de X zelf.

Hij geniet er van.

Hij kreeg gisteren te horen dat ze helemaal niet meer op kantoor mogen komen.

SHIT!!!! daar ging mijn stilte dag.

Had gisteren weer een leuke afspraak met Kaatje.

Museum in Lisse bij Kasteel Keukenhof.

Geen flauw idee wat ons te wachten stond.

Dus heel nieuwsgierig.

We werden blij verrast.

Echt een aanrader.

LAM Lisse.

Je mag zelf kiezen of je entree betaald.

Dat kost dan 7,50.

Je kan ook gratis naar binnen.

Kijk maar op de site.

Ik ga niet teveel verklappen, zal volgende keer wat foto's plaatsen, want juist niet weten wat je te wachten staat vond ik zo leuk.

Je wordt beneden ontvangen en al gestimuleerd om goed te kijken, na te denken, te praten, te vragen.

Dan ga je naar derde etage en gaat zo langzaam naar beneden.

Het is er rustig en overal staat een vriendelijke dame die graag antwoord geeft op je vragen maar vraag je niets kan dat ook.

Nergens staat uitleg of namen van de kunstenaars.

We keken eerst goed en vertelde elkaar wat het met ons deed.

Bij sommige schilderijen/kunstwerken moet je een snoepje in je mond doen zodat ook je smaak werd gebruikt.

Het had allemaal met eten te maken op wat voor manier dan ook.

Snoepjes beneden beschikbaar en gratis.

Het was echt een fijne middag .

Je kan daarna of ervoor, wandelen in het park van het kasteel en wij gingen ook nog koffiedrinken met appeltaart, buiten onder een afdakje.(in park)

Pffff zo had ik zomaar 6 drukke dagen achter de rug.

Allemaal leuk.

maar nu echt stoppen.

Komende 4 dagen NIETS.

Ga niet 4 dagen niets doen maar wel lekker alleen.

Geen afspraken en ik zie wel waar ik behoefte aan heb.

Vandaag is die behoefte met mijn huis bezig zijn en gezellig maken en misschien even naar de kringloop en action.

en de man aandacht geven want als ik aan eind van de dag uitgeput bent wil ik alleen maar domme TV kijken en daarvan genieten.

Ik ga van de regen genieten.

maandag

We mochten haar weer zien, vasthouden, ruiken, horen, flesje geven.

Dat was weer genieten maar dat snap je wel.

Zit hier alweer met een grote glimlach.

En wat een Zoetje is het.

Zo makkelijk.

De trotse grootvader zien is ook al zo een genot.

Iedereen die we kennen moet eraan geloven en MOET foto's zien of ze willen of niet.

Gelukkig doet iedereen geinteresseerd, gemeend of niet maakt mij niet uit als de X maar kan stralen.

Deze foto liet ik vergroten

Hier 1 dag oud.

Jas; zocht al een hele tijd een bepaald model jas.

Was in winkelcentrum vorige woonplaats met man, zag er 1 en wist meteen dat het de goeie was.

Geen twijfel mogelijk.

In de winkels moest je je aan strenge regels houden maar verder was het zo druk op straat, ja iedereen heeft recht op nieuwe jas kopen, dat we er gauw weer vandoor gingen.

Ja ik liep er ook, maar mensen hebben echt maling aan regels hoor.

Bij de p.rimark en die ander, stonden mensen in lange rij en mochten pas naar binnen als er weer iemand naar buiten stapte.

en maar balen dat t allemaal zo lang duurt die Corona.

Gisteren naar Zandvoort.

Allereerst Koffie en lunch met X, Sofie, 2 schoonzussen, nichtje en haar partner in een rustig en ruim restaurant.

Daarna wandeling op strand.

Heerlijk was dat.

Was wel uitgeput daarna.

Wel gezellige dag.

Dakkapel: vandaag worden er 2 nieuwe dakkapellen geplaatst.

We hadden ze al maar 45 jaar oud.

Van mij had het nog niet gehoeven maar ja de X wilde het.

Besteld toen Corona net in het land was en ik was panisch om geld uit te geven omdat we niet kunnen weten wat ons te wachten staat wat de economie enzovoort betreft.

Nu ben ik daar rustiger over al besef ik heel goed dat de "verrassingen" nog lang niet voorbij zijn  wat the big C. betreft.

Zie overal om mij heen dat er veel mensen zijn die zich daar niets van aantrekken.

Zo kwamen hier nog geen 3 jaar geleden een jong stel wonen, verbouwden de hele boel, kregen 2 kinderen en gaan nu alweer weg. Huis van 4,5 ton gekocht met garage erbij. Zo handig die garage.Huis is nog niet verkocht.

Een ander stel die wij kennen, ook heel jong, kleine kinderen, superhypotheek, laten een uitbouw maken, 2 dakkapellen en nieuwe keuken. Wonen daar nog geen 5 jaar. Zijn het helden dat ze dat allemaal durven of gewoon dom?

Waarom willen we toch altijd zoveel?

Waarom is het nooit genoeg, vroeg de vrouw met de nieuwe jas en aan eind van de dag 2 nieuwe dakkappellen zich af?

Heb goed excuus 1 dakkapel hier was verrot dus moest wel vervangen worden.

en vorige winterjas kocht ik 8 jaar geleden voor 25 euro bij V&D.

Goed, vanaf 7 uur dus mensen over de vloer hier.

Vanmiddag met Sofie naar trimsalon en ondertussen voer, hooi, stro, bodembedekking

kopen voor de beestjes.

Duur en drukke dag.

Morgen de buurmeisjes van school halen en hier creatief aan de gang.

Had verzonnen om uit allerlei tijdschriften en reclamefolders dieren uit te knippen en een collage te maken vanwege dierendag.

Vond nog 3 paneeltjes om op te plakken.

 De kunst is om NIETS te kopen en alleen maar dingen te gebruiken die ik al heb.

Volgende keer kunnen we iets wat met herfst te maken heeft.

Ga straks even bij de dierenarts langs want daar liggen altijd tijdschriften die je zo mee mag nemen die over dieren gaat dus even vragen of ik er een paar mag meenemen.

Leuk om gratis dingen te bedenken en te regelen.

Ze moeten wel zelf knippen.

Woensdag, ja het is echt hollen of stilstaan bij mij, leuke afspraak met vriendin Kaatje.

In Lisse.

Daarna weer heel veel stilte en rust inlassen want is een beetje veel allemaal.

En ja heb overal zin in maar je kent me, over een paar dagen klaag ik weer dat het mij allemaal te veel wordt. ;-)

Vandaag ook nog even naar meisjemetderodeharen of beter gezegd meisjes want haar 2 zussen zijn er ook en dat is 3 bossen rode krullen bij elkaar. 

Ik vind het fijn om de zussen te zien, altijd zo gezellig met elkaar.

De ene zus uit Spanje. 

Is het heel gemeen als ik heel stiekem denk; misschien gaan de grenzen dicht en kan ze niet meer terug.

Moet wel snel gebeuren want morgen gaat ze weer weg.

ze zijn zo leuk met zn drieeen.

opeens is mijn leven heel anders dan 8 dagen geleden.

Nou ja het is niet mijn leven maar ik die anders is.

opeens weer overal fijne dingen.

De bouwvakkers wachten nu op de hijskraan en dan gaan de oude kapellen eraf en de nieuwe erop.

Was net op zolder en ze worden best wel groter.

Leuk man.

Hijskraan had er al om 7 uur moeten zijn.

Geen idee wat er aan de hand is van de X stelt nooit vragen dus ik ga het zelf zo even vragen.

Leuk dat de buurt ook even polshoogte komt nemen en een praatje komen maken.

Met X hoor, ik ben met mijn eigen dingen bezig.

Geen tijd voor praatjes ;-)

Moet koffie drinken en bloggen.

Ik wens je een fijne week toe.

Ik hoop dat je kan genieten van het herfstweer.

Ik wel.

In de avond vroeg donker, TV aan, kaarsjes, pompoensoep met gember en Marokkaanse kruiden.

Tegen niemand zeggen hoor maar ik geniet van Love Island.

Ik ga me niet schamen of schuldig voelen maar heb liever dat je het niet doorverteld.

 

kleine grote dingen

 

Wij zijn heel tevreden over onze tandarts en onze 2 huisartsen.

Je staat er vaak niet bij stil maar hoe belangrijk en fijn is dat.

In de wachtkamer stond dat je met 1 klacht tegelijk mocht komen, euh?, ik had een lijstje gemaakt.

Maakt niet uit zei de dokter en trok een half uur voor mij uit en dat terwijl ze net 3 weken gesloten waren geweest.

Ik kreeg alle aandacht en tijd.

Plekje op de borst, was niets, pols, kreeg doorverwijzing naar fysio, vermeerderen van medicijnen, gaat hij mij bij begeleiden en doorverwijzing psych.

Kwam er met een fijn gevoel vandaan.

Alles werd serieus genomen.

Sowieso zijn zoveel dingen zo fijn maar sta je er niet altijd bij stil.

Zo probeer ik altijd heel bewust te douchen door met mijn gedachten bij het gevoel te zijn wat dat geeft.

Heerlijk die stralen op je rug en het gevoel dat je schoon en fris wordt.

De warmte de ontspanning.

De tuin en de beestjes.

Hoe heerlijk is het dat wij hier kunnen wonen.

Dat we de keuze hadden om dit huis uit te zoeken.

Gisteren was ik (voor mijn doen) al vroeg in de tuin bezig.

Kip achter me aan en de 2 konijnen los aan het huppelen.

Even koffiedrinken bij de cavia's die ook hun leventje leiden en geloof mij, nou ja bij mij dan, het ontspant zo al die vrolijke gezonde beestjes.

Tel daar koppeltje Turkse tortel en "mijn" kauwen erbij op.

  

Wat hebben jullie weer veel en lief gereageerd.

Dat besef heb ik heel goed hoor dat ik bof dat jullie zo meeleven en aardig voor mij zijn.

Zat kortgeleden voor het eerst sinds jaren iets negatiefs tussen, weet niet eens precies meer wat, zoiets als; je wil maar aardig gevonden worden wordt je daar niet moe van.

Ik schreef terug; ik ben ook aardig. Daar hoef ik niet veel voor te doen.

Tja waarom zou iemand niet aardig kunnen zijn.

Heb zat negatieve dingen en schrijf daar volgens mij ook over dus ik mag best positief over mijzelf schrijven toch.

In ieder geval en dat meen ik echt zonder jullie reactie al die jaren zou ik misschien niet iedere keer weer oplossingen bedenken en doorzetten.

Lijkt voor sommigen vast heel klein, zeker voor wie niet in blogland zit, maar het is groot.

Was veel bij mijn vriendin de afgelopen dagen.

en het was zo fijn.

Gewoon samen.

De sliert mensen die afscheid is komen nemen, is net zo verdwenen als dat het gekomen is.

Ramptoeristen noemde vriendin ze.

Nu zijn de "gewone" mensen overgebleven.

We kunnen weer over alles praten zonder ons in te houden.

Ik blijf het onvoorstelbaar vinden hoeveel belangstelling ze heeft voor mijn leven en mijn problemen.

Ik merk aan alles dat ze het echt wil weten.

Zo ook bezoek aan arts en de depressieve gevoelens.

Ik masseerde ondertussen haar voeten met vette creme want dat kan ze zelf niet meer.

en nu schrijf ik dat niet omdat ik aardig gevonden wil worden, kijk mij eens voeten masseren, Maria Magdelena is er niets bij, maar omdat haar blijdschap en dankbaarheid zo groot is. ALTIJD.

Voeten zijn best een heel intiem iets en ik ben zo blij dat ik iets, o zo kleins voor mij maar groot voor haar, kon doen.

De onderwerpen van onze gesprekken zijn heel intiem.

De angst, de pijn, de dood.

Het verdriet van het moeten loslaten van je kinderen en weten dat je je kleinkinderen niet zal zien opgroeien.

De boosheid over de onredelijkheid van het leven.

Zoveel dingen nog willen doen maar niet kunnen.

Hoe kan ik accepteren dat ik doodga vroeg ze mij.

euh...............

Zondag ben ik begonnen met mijn medicijnen te vermeerderen .

Of het daardoor komt weet ik niet, misschien wel door het bezoek aan die superknappe dokter, maar het gaat beter.

Er is weer ruimte in mijn hoofd en gisteren kon ik opeens weer dingen die ik al weken niet meer kon en denk dan aan zoiets simpels al foto's bestellen van kleindochter voor mr. X.

Hij vroeg mij om dat te regelen en het lukte gewoon niet.

Raakte in paniek bij de gedachte alleen al.

En zo veel meer dingen zoals problemen met mijn telefoon, test op darmkanker die hier ligt te verstoffen, mailen om sommige mensen te bedanken.

Doodeng vind ik het.

Alleen eraan denken.

Ik beloofde regelmatig mijn 2 buurmeisjes om iets creatiefs te gaan doen.

Het kwam er niet van todat ik bedacht dat ze op dinsdag alleen zijn als ze uit school kwamen en ik vroeg de moeder of ik ze dan op mocht halen en ze dan bij mij zouden zijn totdat een van de ouders thuis kwam.

Moeder vond het goed, de dochters waren dolblij en zo geschiedde.

Omdat de dag ervoor vriendin van de oudste vertelde, met een hoopvolle blik in de ogen, dat zij ook HEEL creatief was, werd zij natuurlijk ook uitgenodigd.

Zo stond ik bij school en vertelde de 2 vriendinnen dat ze moesten gillen in de klas toen ze mij zagen want ze waren bang dat ik ze vergeten was.

Echt niet.

We gingen stenen beschilderen en beplakken

De jongste 7 jaar, die echt van drama houdt, was zo opgewonden dat ze zei; o als ik maar niet flauwval.

haha.

Ik had verf, keitjes, parels, schelpen, stiften en allerlei kleine boerderij dieren.

Zo konden ze bijv. water en gras schilderen en koetjes en eenden erop plakken.

Oudste buurmeisje beschilderde en steen, plakte er een schelp met parel erin

en schreef de tekst; een parel in God's hand.

Ze kwam gisteren vertellen dat ze het aan opa en oma had gegeven en die begonnen te huilen.

Kijk, dan geniet ik he.

Ik ben nuttig geweest en heb het zelf zo leuk gehad als was het huis een grote puinhoop.

Nu nog iets verzinnen voor komende dinsdag.

Kan ik daar weer over stressen en kalmeringsmiddelen gaan slikken ;-)

Grapje he.

De X is er vandaag niet, naar kantoor, en het voelt heerlijk dat lege huis.

Zo ander gevoel.

Kip kan lekker binnen, zit nu aan mijn voeten lekker te smikkelen, zonder dat de X haar weer naar buiten jaagt.

Hoef bij de tuindeuren geen vlieggordijn dicht te doen omdat hij al gek wordt van 1 vlieg en ik heb hekel aan vlieggordijn want wil zoveel mogelijk contact met buiten.

Goed, kort samengevat; het gaat weer de goede kant op.

en geloof mij, het heeft ook te maken met jullie reacties en wensen, zo ook bij de geboorte van onze kleindochter.

Het is zo een plaatje dames en zo volmaakt.

Wil alleen maar slapen als ze mama's vinger vast kan houden.

Als mr. X haar op schoot neemt is het eerste wat ze doen zijn vinger pakken.

Hoe schattig is dat.

Ze is zo sterk zegt de X dan trots.

Haha. 

fijne dag.

Ik geniet in ieder geval van de regen, maar ook van de zon die af en toe schijnt.

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen; ik hou van Nederlands weer.

Veel beter dan dat Zuid-Frankrijk weer waar t altijd warm was in mijn herinnering.

maandag

Histoire Eternelle

hoe toepasselijk.

Of the never ending story.

Wat een prachtig kind.





Het gaat niet goed met mij.

Eerste afspraak staat; morgen naar de dokter.

Toch bloed na laten, plekje waar ik zekerheid over wil, en mijn algemene toestand.

Ga zo bellen naar Psycholoog.\

maar dat gaat weer weken duren.

Nou ja zie wel.



Ik moet al een tijdje iedere dat slapen in de middag.

Zou ik daarvan opknappen zou ik er geen moeite mee hebben maar dat gebeurd niet.

Omdat ik al mijn gevoelens kan blokkeren, en niet weet hoe te deblokkeren, ben ik toch eens goed na gaan denken wat er allemaal aan de hand is.



Ik ben al 5 jaar zeer close met iemand die ziek is en nu in de laatste fase zit.

Ik heb al die jaren van zeer dichtbij meegemaakt wat het is om kanker te hebben, wat chemo, angst wanhoop, pijn, met je doet.

Als ik het zo neerzet is het heel wat maar ik kan dat blokkeren en denken; valt wel mee.

Wat doe ik nou eigenlijk helemaal? Ik ben toch niet ziek.



Ik heb besloten om contact te verbreken met het neefje.

Ooit mijn allessie.

Zoveel van dit kind gehouden vanaf zijn geboorte.\

Natuurlijk wilde ik dit niet maar ik kon niet anders.

Veel pijn maar ook rust.



Mr. X werkt al maanden en maanden thuis.

Legt ij niets in de weg, zit gewoon op zolder, helpt veel in het huishouden maar ik verdraag het niet.

ik MOET alleen zijn op een of ander manier.

Dat komt denk ik omdat ik me altijd maar schuldig voel als ik niets doe of moet liggen.

Lezen of achter de computer is ; niets doen.

Het verlamd me af en toe letterlijk.



Ben er definitief achter gekomen dat "vriendschap" heel weinig voorstelt.

Ik wist het al maar ach, het lag vast aan mij, te gevoelig.

Nee hoor, ligt niet aan mij.

Het is hoe we zijn geworden met de jaren.

Tuurlijk leuke momenten met vriendinnen, dus nodig zijn ze wel.

maar niets meer verwachten.



Wat de emmer deed overlopen was de mail, apps en messenger berichten van een vriendin met verwijten over dingen waarvan ik denk:Huh?

ik was niet op feestje van zoon toen hij geslaagd was voor school.

Ja maar had lief kaartje met inhoud aan mr. X meegegeven want die ging wel.

Meisjemetderodeharen had net vreselijke behandeling gehad in ziekenhuis en ik had echt die avond geen zin in een feessie, geloof mij maar.

Moet ik daar verwijten over krijgen?

en dat we al 2 keer bij hen geweest waren en niet teruggevraagd zijn.

Wat????

Wist ik veel dat het zo MOEST als je al 17 jaar met elkaar met elkaar omgaat en veel leuke tussendoor dingen doet met elkaar.

Dat Corona er tussen kwam en dat we ermee moesten dealen dat vriendin

uitbehandeld was en de kanker haar longen hadden bereikt werd even van tafel geschoven.

En ja tussendoor deed ik heus wel leuke dingen ja, maar dacht er niet bij na om iemand uit te nodigen waar we al 2 x achter elkaar gegeten hadden.

Je hoeft mij dan niet te steunen maar laat mij gvd met rust met je verwijten.



-------------------------



Zo jammer ik kon zaterdag niet naar het concert waar ik mij zo op verheugd had.

Ik was zo uitgeput.

Zondag gingen we naar een soort Franse markt in Lisse.

Aten heerlijke appeltaart van hun eigen appels, kocht een steen (turkoois) en een streng knoflook. Tegen de vampieren. Helpt geweldig. Nergens last van.

Rest van de dag geslapen.

De boot van de X is weer gemaakt dus die zat 2 middagen heerlijk op t water.

Heerlijk voor hem, ik hou er niet van.



Ik kreeg er 2 caviadames bij.

Charlotte en Caroline.

De arme dames moeten nog even wennen maar dat komt allemaal weer goed.

Geeft in ieder geval plezier om naar ze te kijken.

Heb nu dus 4 cavia's.

____________________



Wil toch nog even iets kwijt over kleindochter.

Ik kon vrijdag niet mee, te uitgeput, maar kreeg uitgebreid verslag, filmpjes en foto's van de X.

Haha wat is hij trots en blij.

en voorzichtig.........

Ik kan er niet veel over vertellen maar we zijn bang om heel veel van haar te houden.

Zijn een beetje te vaak op ons bek gegaan.

en dat met een ex (van mijn man) die na 25 jaar de scheiding nog niet zo goed verwerkt heeft (die ze zelf wilde) en de boel constant aan het opnaaien is zijn we voorzichtig.

maar dat het een prachtig en o zo makkelijk meisje is valt niet te ontkennen.

Stiefdochter voelt zich ook geweldig dus dat is weer een zorg minder.

_-------------------------------



Wat is het weer vroeg donker he?

Om 21 uur denk ik vaak dat het zeker 22.30 is of zo.

Lig er ook voor half 10 in en ga dan TV kijken.

Ben nu bezig met weer een Turkse Serie; Innocent.

Valt mij weer op hoe mooi Turkije is.

Kan ik toch beetje mee lullen de volgende keer dat t over dat land gaat.

Zeer moderne steden, mooie natuur en kleding die wij hier ook kennen.

Ook mooie muziek in de serie.



nog steeds prachtig weer.

Ik mis de zomer echt niet.

Zie, godzijdank, de mooie dingen van dit seizoen.



fijne week.

"vuilnisbak" legen

Over dit programma had ik het laatst.

Franse Chansons begeleidt door een koor.

Op TV5.

Voor mij een avond vol emoties en souvenirs.



Hoe voel ik mij?

Niet best.

Komt er ook nog knallende koppijn bij.

Deed yoga oefeningen in de hoop dat het zou helpen, de schildpad, neerwaartse hond, de kat, cobra en verzon er nog zelf wat bij.

Dan maar pijnstiller.

Dat was t ook niet.



Ik schaam me er een beetje voor, voor mijn overgevoeligheid maar het komt nog steeds door bericht van een vriendin, (is het alweer 2 weken geleden)

Heel veel is alweer uitgepraat en het zou redelijk oke moeten zijn.

Daar denkt mijn lijf en geest dus schijnbaar anders over.



------

Ik zag dat mijn brutaalste cavia opeens "gepest" werd.

Alarm ging meteen af.

Opgepakt, nagekeken en naar de dierenarts.

Ben dol op mijn dierenarts Sylvia en wil alleen bij haar.

Ze heeft zelf ook cavia's en kippen en eerlijk is eerlijk ze matst mij altijd.

Nu geen keuze en daar stond een puppyachtige dierenarts.

De dame zag eruit als 19 maar moet toch ouder geweest zijn.

En ik heb geen vertrouwen in zulke jonge mensen.

Ik weet dat het niet eerlijk is.

Ik hoef geen psych van begin 20 en ook geen dietiste .

Ze kunnen nog zo goed geleerd hebben, ik denk/vind dat ik meer weet dan hen.

Ze deed haar best hoor die puppydierenarts.

Ze keek in elke opening van mijn Kaatje.

Kaatje had vieze oren en natuurlijk moest daar iets voor komen.

Nee, ze had geen koorts.

Ze moest dwangvoer want ze was te mager.

Dat dwangvoer deed ik al.

Klinkt erger dan het is want cavia's werken daar heel goed in mee.

Zelf heb ik 3 keer gezegd dat ik haar buik zo dik vond,

werd niet op ingegaan.

Kreeg rekening, oordruppels en dwangvoer.

Kom over 1 week maar terug.

Dat zou Kaatje niet halen.

12 uur later was ze dood, terwijl ze nog wel at en dronk.

Ik baal hier vreselijk van.

Ten eerste ben ik verdrietig omdat ik graag vrolijke en gezonde diertjes wil en ik het haat als ze moeten lijden.

Ik zag al aan haar ogen die dof stonden dat er geen redden weer aan was maar he, je wilt toch de dierenarts geloven en een week alter terugkomen met een blij gezond beestje.

NIET dus.

Echt, de dierenarts had er niets aan kunnen doen maar Sylvia had echt wel aan de ogen gezien dat het al te laat was en was niet ook nog eens in de oren gaan poeren.

Ik baal dus.

Ben verdrietig om mijn brutale Kaatje.

Het loeder in mij zit er aan te denken om volgende week met het lijkje op spreekuur te verschijnen.

Ja, dokter ik druppel die oren echt iedere dag en ze reageert er goed op.



_____________



MOE; ik ben zo moe he.

Moet elke middag plat en dat wil ik helemaal niet.

De X heeft ook heel wat keren gekookt deze week en dat is niet de bedoeling.

en hij vindt dat ik mee moet ga wandelen na het eten.

Rot op. Ik ben moe.

Ik zeg geen rot op hoor, denk het alleen. Weet dat hij gelijk heeft maar ik wil niet.

Ik hoor, lees bij zoveel mensen dat ze moe zijn.

Heb jij er ook last van?

Ik maak me geen bijzondere zorgen hoor, het komt bij mij vaker voor.

wat wel vervelend is is dat ik wel veel meer tijd heb om te piekeren.

en ik zit mijzelf zo in de weg.

________________



Ik had gisteren een gezellige koffiedrinkafspraak bij een vriendin thuis.

Kon ik gelijk op ziekenbezoek bij haar dochter die dus smakker heeft gemaakt met E-bike.

Gebroken pols, andere gekneusd, overal blauw en gehavend gezicht en oog aan rechterkant.

Nou je kan nog steeds fotomodel worden want het is tegenwoordig helemaal in om litteken, vlekken of wratten te hebben.

Het maakt je uniek.

Ze was in een goeie bui anders zou ik niet van die domme opmerkingen maken hoor.

Weer viel mij op hoe leuk ik dit kind vind terwijl werkelijk de halve wereld, de X incluis, haar niet kan luchten.

Ik vind haar mooi, geestig en slim.

Ik weet ook wel dat er ook een monster in haar schuilt maar weet uit ervaring dat er meer achter moet zitten.

Vond het fijn om haar weer te zien terwijl ik mij voorgenomen had om afstand te houden.

Ik heb het monster nooit echt gezien, hoor de verhalen van haar ouders en die zijn waar, daar twijfel ik niet aan.

Enfin ik had een leuke ochtend en lunch bij hen.

Kreeg een emmer vol peren voor mijn beestjes.

Ik hou er zo van als mensen aan mij denken.

kleine moeite toch en groot plezier.

Oh het "monster" moet maandag aan haar pols geopereerd worden.

Godzijdank zei ik niet; laat me weten als ik iets voor je kan doen.

Echt zat op het puntje van mijn tong maar ik slikte het in.

Eerst maar even hier de boel weer op orde krijgen.

____________________



Wat echt niet goed voelt is dat ik meisjemetderodeharen maar eens in de week zie en dan altijd met onze mannen erbij.

Ik vind dat ik veel te weinig voor haar doe.

Via app zal ze nooit zeggen hoe het werkelijk gaat en ik heb haar zondag voor het laatst gezien.

Ik blijf maar hopen dat als ik goed uitrust en zo ik sneller naar haar toe zal kunnen.

maar ik knap maar niet op.

Vandaag ga ik er echt tijd voor maken.

Ik mis haar en wil bij haar zijn.



De X is zijn dag naar kantoor en het lege huis voelt heerlijk.

Ik zeg dit niet zonder schuldgevoel want het ligt niet aan hem.

Ik voel mij zo ondankbaar

zoveel om blij over te zijn en mij toch zo rot voelen.

Het negatieve blijft maar mij de diepte in trekken.

Het is niet de hele dag zo gelukkig en ik zie heus wel de zon, ruik de geuren van de herfst.

De herfst is zo leuk.

ik laat de konijnen regelmatig los en dat gehuppel in de tuin met af en toe een kop die uit de hosta steekt maken mij blij.

Beetje tuinieren.



Vandaag ga ik eens het huis goed onderhanden nemen.

Jeetje is het alweer zo laat?

Nou ja koffiedrinken neemt nu eenmaal tijd in beslag.



Twee belangrijke dingen voor vandaag: het huis en mijn vriendin.

Tenminste als ze tijd heeft want ze krijgt regelmatig bezoek.

Zij heeft ook nog een agenda met afspraken.



Zoals gewoonlijk hielp het om mijn "vuilnisbak" hier te legen.

Hoofdpijn iets gezakt.



maar mijn vraag blijft; ben jij ook zo moe?



fijne zonnige dag.

maandag

 Nou heb ik overdreven?

Is het geen plaatje?

En dat handje om vinger van haar opa.

Ze heeft nergens wat van.

Slaapt heerlijk, eet goed en ziet er heel ontspannen uit.

Af en toe hoor je een klein geluidje en dat betekent dat er iets aan de hand is maar ze is zeer tevreden.

De bevalling was een makkie, er hoefde niet eens ingeknipt te worden, en een paar uur later waren ze alweer thuis.

De moeder was voorbereid op keizersnee, te vroeg geboorte en couveuse en een baby ver onder de maat.

Het is zo mooi om de liefde van mr. X te zien voor dat kleine wezentje.

Hij heeft een kuiltje in zijn kin en we zagen opeens dat zij precies dezelfde kin heeft.

Dat was zo ontroerend.

Omdat ze voor de komende 5 jaar meer dan genoeg heeft, besloten we om een bankrekening te openen en dat werd een goed idee gevonden.

Dan kan ze bijv. haar rijbewijs ervan halen.

Haha, als ik dit poppetje zo zie kan je je niet voorstellen dat ze ooit haar rijbewijs gaat halen.

Oh wat gun ik haar alle geluk van de wereld.

Veel liefde en gezondheid.

________________________________________

De nacht was zeer slecht.

Pijn, veel piekeren, stress en niet slapen.

Kon er niet positiefs van maken.

Voelde dat de X ook pijn had en die bleek overal spierpijn te hebben.

Kneussie en kneussie.

Ik voel me erg opgejaagd  en weet ook wel waarom dus ga ik maar die mail aar lezen en beantwoorden waar ik zo tegen opzie.

Ik wil zo graag met rust gelaten worden maar schijnbaar denken er sommigen anders overs.

Die weten dan ook niet wat zo een mail met mij doet en ik ben het zat om het uit te leggen.

Grote druk op mijn borst.

Kreeg ik gisteravond apps van Liv, dochter van een vriendin die een behoorlijk ongeluk heeft gehad met elektrische fiets.

"gelukkig" stuurde ze foto's mee. Gebroken arm, moet misschien geopereerd worden, kneuzingen aan andere arm en knie, ze viel op gezicht en ja daar zijn ook foto's van.

Dan moet je daar meteen weer iets mee.

Als je een goede vriendin bent stuur je meteen apps naar mijn vriendin en haar man, vriend van de x, maar daar had ik echt geen zin in.

Ben het beetje zat om een goede vriendin te zijn.

Is zo niet van deze tijd.

Tuurlijk nam ik wel contact met l"enfant terrible haarzelf.

Was ze blij mee maar zat onder de medicijnen dus was een beetje wazig.

Gisteren uitgebreid thee gedronken op het plein met allerlei buren en natuurlijk meisjemetderodeharen en haar man.

Er schoven steeds meer mensen aan en daar had ik op gerekend wat thee en koekjes betreft.

Meisjemetderodeharen zag er zo mooi uit maar de waarheid is anders.

Verschillende keren was de pijn niet om uit te houden en ging ze er vandoor met haar scootmobiel.

Er gebeurde ook iets leuks.

Buren van ons waar we het goed mee kunnen vinden hebben 4 kinderen.

Ik vroeg aan haar of ze niet een oppas nodig had 1 keer in de week voor de meisjes.

Nou die stonden erbij en de oudste was zo enthousiast.

Yeeeeeh, dan wordt de dinsdag de leukste dag van de week riep ze.

Buuv vond het heel leuk.

Haar oudste, net 11 jaar is al een tijdje mijn "vriendin."

Ze hangt altijd aan mijn lippen als ik haar iets vertel over planten of dieren of wat dan ook.

Of ik ze ook van school wilde halen met Sofie.

Ze kunnen makkelijk alleen maar he, 2 vliegen in 1 klap.

Nu moet ik echt weer eens proberen om mij weer goed te voelen.

Want, al lijkt het vast niet zo de verbinding is weer behoorlijk verbroken.

Vandaar misschien de stress, het niet slapen en druk op borst.

Ik kan gewoon niet goed met gevoelens omgaan.

Blokkeer alles en denk dat t lekker makkelijk is maar ik voel me er alleen maar kloteriger door.

Ga vandaag of morgen eerst even alles op een rijtje zetten en waar ik aan MOET of wil werken.

Het allereerst die klotemail en duidelijk erin zetten wat mijn EISEN zijn  

Ik wil de 3 dames die over de stenen hebben geschreven bedanken.

Veggi Mo, Wieneke en Renske.

Ik ga er zeker iets mee doen.

Wilde ook voor Sofietje iets doen.

wil toch weer eindigen met kleindochter.

Ik denk dat veel mensen denken dat vrouwen die geen kinderen hebben geen moedergevoelens hebben  nou ik kan je zeggen dat t wel zo is.

Dat gevoel dat zo krachtig is, waarvan je denkt ik wil er voor zorgen dat er NOOIT iets met jou gebeurd en o wee als iemand jou durft te kwetsen.

Besef ook meteen dat het niet mogelijk is want ja ze is niet van mij.

Gelukkig heb ik voor het neefje en zijn zus kunnen zorgen en mij toen uit kunnen leven.

Als ik mijn man zie, zo verliefd op dat kleine meisje, zoveel liefde in zijn lijf dan ben ik zo trots op hem.

en weer helemaal verliefd.

Zand en stenen

 

Ik moest kiezen;

Ga ik over kleindochter vertellen of over de zandsculpturen.

Ik heb gekozen.

Volgende keer, krijgen jullie foto's van het wondertje te zien.

Gisteren dus naar Garderen.

Mocht je er heen willen gaan;

op maandag wilde ik kaartjes reserveren voor zaterdag was alles vol.

Zo was het hele week.

Vrijdag kwamen er een paar kaartjes vrij en zaterdag ochtend was er volop plek.

snap er niets van.

Oorlog en ik is geen goede combinatie.

Daarin word ik alleen maar weer bevestigd hoe slecht de mens is/kan zijn.

Waar we toe in staat zijn.

Ja die Duitsers.....zegt de X dan.

Nee, zeg ik, de mens.

Maakt niet heel veel uit waar je vandaan komt.

(Wel wat, maar ja dat mag je dan weer niet zeggen)

De expositie is prachtig en zo indrukwekkend.

Hoe ziet wanhoop eruit dacht ik bij sommige taferelen.

Waar dachten de mensen aan op de foto\

Hoe voel je je als je je eigen gezin niet meer kan beschermen en een ander met je kan doen wat hij wil?

Over jouw lot, of nog erger, dat van je kinderen kan beslissen.

en je kan NIETS meer doen..........

Wat voel je als gozertje van 19 jaar als je met parachute uit een vliegtuig moet springen.

Waar denk je aan.

Heb je angst, voel je helemaal niets meer, bid je tot God, huil je om je moeder?

Was behoorlijk moe toen we eruit kwamen

Er waren ook veel leuke dingen.

Heb je de agenda van postodeloterij?

Konden kiezen uit verschillend gebak en koffie.

Dat laatste zeer belangrijk; uit een kopje.

De beeldentuin was zeker aan mij besteed en bekeek het met veel plezier.

Zo ook houtkunst

De  tocht waar je de plaatsnamen moest raden.

raad eens?

De X en ik vierden dat we 18 jaar bij elkaar zijn.

Mijn moeder zei altijd dat je alles moest vieren in het leven.

en daar bedoelde ze niet mee dat je overal een zaal voor af moest huren, nee, gewoon iets extra lekker koken, of een mooie kaart (met liefdesverklaring), mooie film kijken, of verzin maar wat.

Ik kreeg een extra lekker ontbijtje met bloemen, kaart, en verse croissants met aardbeien.

en hij kreeg aftershave, hmmmm wat ruikt hij lekker en dit dagje uit.

met koffie en gebak ;-)

We lunchten ergens in een bos.

Nou als dat geen groot feest was.

Stenen; iedere keer als ik naar bed ging kreeg ik hoofdpijn, sliep heel slecht, slechter dan anders en moest er 5 keer uit om te plassen ipv meest maar 1 keer.

ik ga dan altijd nadenken hoe dit zou komen.

Andere medicatie, suiker gegeten of iets anders dan anders. 

Is er iets gebeurt ?

Andere tijd naar bed?

Toen bedacht ik opeens dat ik verschillende (half-)edelstenen en mineralen op mijn nachtkastje had gedaan en de zoutlamp had weggehaald.

LET OP: ik blijf zeggen dat ik sceptisch ben he, maar ik haalde de stenen toch snel weg gisterochtend.

Droeg wel de hele dag een amethist in mijn broekzak.

en was benieuwd naar hoe de nacht zou zijn.

Ik had geen hoofdpijn, sliep net zo slecht en ging maar 2 keer uit bed.

Toeval?

Wie weet.

Vroeg aan de X bij het ontbijt of hij goed geslapen had.

Ja heel goed zei hij maar dat komt omdat je de stenen weggehaald hebt.

Je zit me weer in de maling te nemen.

Je weet toch dat ik GEEN zweverig type ben???

Hij keek snel de andere kant op en gaf onverstaanbaar antwoord.

IK ben GEEEEEEEN zweverig type.

;-)

Heb wel een lijstje gemaakt van de stenen die ik nog wil om om mijn nek te hangen.

Je weet maar nooit.

Ik kan niet wachten.

Fijne zondag.

Morgen (zeer waarschijnlijk) de foto's van een prachtig kind.

ooievaar

 Vanmorgen vroeg werd er een prachtige baby geboren in het ziekenhuis.

Ze heet Fenna.

Mr. X werd gebeld en gaf licht in het donker van trots en blijdschap.

Alles zo goed gegaan.

Het eerste kind van zijn dochter.

Zelfs de datum is mooi

10 September 2020.

dag verpest

Wat voel ik mij beroerd.

k kreeg mail van die vriendin met verwijten over dingen waar ik niets mee kan.

een voorbeeld?

haar kind was geslaagd voor zijn school.

Wij zijn altijd overal bij, echt.

Deze keer kon ik niet mee omdat meisjemetderodeharen met spoed naar ziekenhuis moest en ik het toch echt niet op kon brengen om feestje te vieren.

Ik bleef thuis, schreef mooie kaart voor de geslaagde, deed er geld in en mr. X ging alleen.

Tijdens ons verblijf in  Zuid-Limburg kreeg ik steeds app s van haar over en vriend van haar zoon die overleden was.

Vreselijk, echt, hij was erg ziek. 

Hoorde haar er nooit over maar nu bleef ze maar appen.

Ik reageerde 3 keer vol medeleven maar daarna stopte ik er mee.

Ik probeerde in Limburg ook los te komen van meisjemetderodeharen, nou ja niet van haar want ze was steeds in mijn gedachten maar wel van de ellende die ze de weken er voor achter de rust had en mensonterend waren.

Enfin mail vol verwijten in die richting.

Antwoorde ik niet meteen, begon ze met appen.

Heb nu mail gestuurd dat ze mij met rust moet laten.

ik antwoord wanneer ik het kan.

Ik voel mij zo beroerd.

Gisteren gewoon mijn huis uit gevlucht want ik werd gek van de gedachten in mijn hoofd, de stress en het nergens rust in kunnen vinden.

Nu heb ik hartkloppingen en beginnende koppijn.

Ik baal vreselijk dat ik zo supergevoelig ben voor dit soort dingen dat het mij gewoon breekt.

Ik slaap ook niet.

Dit gaat grote gevolgen hebben ben ik bang en dan bedoel ik van mijn kant.

Ik ben zo boos.

Zoals ik vertelde hadden wij maandag gekookt, stapte snel in de auto om het te gaan oppeuzelen op vakantieadres van meisjemetderodeharen en haar man paar kilometer verderop maar in totaal ander sfeer en landschap/

Zo leuk.

De tafel was al buiten gedekt en het was gezellig.

Zij at er ook best goed van.

Na een uur of 2 ging het mis.

X en ik heel droevig naar huis toe.

We moesten ze achterlaten zonder iets voor ze kunnen doen.

Dan kom je thuis en heb je dus een lange verwijtmail.

Precies wat je niet nodig hebt.

Meisjemetderodeharen en man zitten nog steeds in vakantiehuisje.

Ik app haar wel maar ze geeft nooit duidelijk antwoord hoe het met haar gaat.

Maar wat een heerlijk plekje daar.

Ik zal eens foto's plaatsen want het is echt een leuk vakantieadres.

Het valt onder natuurhuisjes.

Het is aan het water en heeft grote tuin.

Klein saillant detail; blijkt het van een ex minnaar (van mij) en zijn vrouw te zijn.

Vluchtte ik dus het huis uit gisteren, kon ik gelijk wat dingen regelen.

Gezondheidswinkel, pasfoto's (was gratis) laten maken, aardbeien kopen op de markt.

Foto's ophalen.

Ik mocht 3 weken lang geen geld uitgeven en kan dat goed volhouden maar was zo boos, dat ik 3 paar schoenen kocht.

Ja, moet je mij maar niet boos maken he.

De schoenen waren trouwens echt nodig dus ik had ze anders eind van de maand gekocht.

Een paar gaat waarschijnlijk terug want die is niet vrouwelijk genoeg .

Ik had 2 paar nodig voor onder mijn jurken in de winter.

Een een paar om te wandelen.

Zo mijn wraak was zoet.

Wilde vandaag wandelen met iemand maar doordat ik mij zo slecht voel heb ik met niemand afgesproken.

Wil eens de kledingkasten in huis doornemen en veel wegdoen om ruimte maken.

Kijken of ik dat kan.

Zomerkleding kan ook weer naar zolder verhuizen.

en ik kan mijn album Zuid-Limburg afmaken.

en bedenken of we ons kleinkind straks genderneutraal gaan behandelen.

Haha. Was gisteren weer onderwerp in een programma.

Dacht terug aan mijn eigen jeugd.

We speelden als meisjes in bomen, cowboy, Robin Hood, soldaat, circus, weeskinderen.

Invanhoe, Floris, gevangenisje.

We zwijmelden als echt meisjes bij liefdesverhalen.

Hoe graag wilde we een prins net als Sneeuwwitje.

Met oude vitrages speelden we bruidje.

We bouwden hutten

Is dit genderneutral?

Poppen worden zeer overschat vind ik.

Niets aan.

Behalve als we prins en prinses speelden (meestal van de prins ook een meisje) en ze een baby kregen dan MOESTEN we er wel een pop bijhalen.

Lekker vies worden met strikjes in onze haren.

Genderneutraal?

what the fuck.

Laat je kind lekker zelf uitmaken waar hij/zij mee speelt.

zo ik voel mij al beter.

maar o wee de volgende die mijn dag verpest.
 

maandag

 Zo ongelofelijk superzat.

Stuurde vriendin appje of ze zin hadden om met ons uit eten te gaan deze of volgende maand.

We zien elkaar zeer regelmatig en altijd leuk.

Oke af en toe slikken maar dat heb ik bij iedereen.

Zoals ik al eerder schreef, mijn grootste en enige irritatie, terwijl ik een serieus verhaal zit te vertellen zij haar mail checkt op telefoon want, ja ze heeft iets op MP staan.

Ik vertel nu al lang niet meer over mijn gezondheid of die van meisjemetderodeharen.

Niets kwetsender dan dat jij een emotioneel verhaal zit te vertellen en de ander de telefoon belangrijker vindt.

Krijg ik bericht terug of ik eigenlijk nog wel contact wil en dat ik dat eerlijk moet zeggen.

Dat is niet de eerste keer maar de tiende of zo.

Ik was meteen zo van slag dat ik al 2 nachten er niet van slaapt en nergens anders aan kan denken.

Wat doe ik toch verkeerd dat ze die vragen steeds stelt?

Ik ga nu uitgebreid mailen dat ik het zat ben en of het niet haar eigen onzekerheid is of erger, wil zij geen contact meer.

Ik baal zo dat het mijn hele weekend, en vandaag, zo bepaald heeft.

De enige reden dat ik nog niet mail gestuurd heb is dat ik dan weer een antwoord krijg en ik weet dan niet wat.

Klote telefoon, klote computer, die in een paar seconden je dag/weekend/week kan verpesten door wat erop staat.

Ik heb er zo de pest in.

Ik wil die stress gewoon niet meer.

______________________________________

Wat heerlijk dat de herfst in ingetreden.

Ik geniet.

(als ik mij niet suf pieker)

De sfeer en de geuren.

Het zonnetje.

Zou naar Garderen gaan, bleekt op de site alles uitverkocht te zijn.

Dan baal ik joh.

De dag dat we zouden gaan toch weer even gekeken, bleek er zat plek te zijn maar ja om nu nog spontaan weg te scheuren dat lukt mij niet.

Het wordt komende zaterdag.

Aanstaande vrijdag zijn we 18 jaar bij elkaar.

Kunnen we dat gewoon dat vieren met een leuk uitje.

Als het zulk weer is is het helemaal een cadeautje.\

Vrijdagavond naar mijn o zo dierbare vriendin toe.

Wat was dat weer fijn.

Zaterdag zag ik haar weer omdat ze voor ons huis met mr. X aan het praten was tijdens haar rondscheurrondje op de scootmobiel.

Ze hebben paar kilometer verderop een huisje aan het water gehuurd en gingen daar zondag met de boot heen voor 5 dagen.

Ik kook vandaag en dan gaan we dat daar gezellig oppeuzelen met zijn vieren.

Klinkt allemaal reuzegezellig en dat is het ook, maar de dood komt wel steeds dichterbij.

Het is zo een intiem proces dat ik het met niemand kan delen.

Ik zou het idee hebben dat ik haar vertrouwen zou misbruiken.

Gelukkig kan ik alles wat ik wil  kwijt bij de X.

maar ik wil niet alles kwijt, sommige dingen zijn te persoonlijk.

gisteren lange wandeling met X en S bij ons in de buurt.

We eindigden op terrasje in de zon, deden boodschappen voor vandaag.

maar vooral veel gepraat.

Dat luchtte goed op.

Praten over irritaties en ontevredenheid, onzekerheden.

Elkaar helpen met oplossingen.

Was een fijne dag.

Zaterdagavond op TV5 weer genoten van  300 choeurs chantent les plus belles chansons d'amours.

Franse zangers zingen hun eigen of chanson van een ander begeleidt door een koor.

Ook dat bezorgde ons een mooie avond.

Echt aanrader voor de liefhebbers van dit genre.

Zal volgende keer dat het komt hier vermelden.

Ik kijk er altijd naar uit.

Had ook "solicitatie"gesprek bij kinderboerderij.

Was er natuurlijk te vroeg en kon zo rustig rondkijken.

Zag en piepkleine geitjes (Belle en Bambi) veel plezier hebben met elkaar maar hoorde ook een mama geit de longen uit haar lijf schreeuwen en wist meteen dat die 2 ontsnapt waren.

maar een lol dat ze hadden.

De kat kwam zich ook meteen voorstellen en laten zien dat hij dol op aaitjes was.

Gesprek was zeer saai en o zo langdradig.

De dame vond dat ze mij bij moest praten vanaf 1993.

Achter haar waren een groep cavia's kunstjes aan het doen, salto's en door brandende hoepels aan het springen en ik kon mijn gedachten er echt niet meer bij houden.

Ben dol op cavia's.

Ze doen nooit zoveel, behalve lekker rond zijn, beetje dom kijken, eten, slapen en heel hard fluiten  als je in de buurt komt.

Je wordt er lekker zen van.

Als ik in de Happinez artikel zou mogen schrijven zou het over cavia therapie gaan.

Beetje zitten met kopje koffie en gewoon naar ze kijken.

Als ik bij de tandarts onder behandeling ben heb ik mij eigen gemaakt om aan cavia's te denken.

Dat helpt.

Nou ja mij, in ieder geval.

Vergeet ik bijna de vertellen dat stiefdochter nog langskwam.

38 weken zwanger.

De baby zal nu binnen 2 weken geboren worden.

Voor de 40 weken.

Dat wordt een bijzondere tijd, wachten op dat kleine meisje.

Zo maakte ik een hoop mee dit weekend.

Vanavond dus naar vriendin en haar man, rest van de week lege agenda volgens mij.

Ga zo even naar weervoorspellingen kijken en een wandelafspraak plannen voor woensdag.

Kaartjes reserveren voor Zandsculptuur in Garderen.

Ik wens jullie een fijne week toe.

 

 

Hier ben ik mee bezig

Dit lijkt mij zo leuk om te maken.

De X vond het vreselijk en ik prachtig.

\

Ik ben nog steeds heel moe.

Straks gaat het weer beter.

Niets bijzonders, ik herken het.

Niets lichamelijks.

Rond 12 uur heb ik opeens weer energie en doe ik wat er gedaan moet worden in huis.

De dokter is op vakantie.

Daar wilde ik heen om een plekje te laten onderzoeken, naar mijn pols te kijken, blijf maar last houden, wil weten of er iets aan te doen is of niet, en of hij veel weet over anti-depressiva en mij daarmee kan helpen.

De psychiater wil ik niet meer spreken of zien.

Heb een boek gekocht over de kracht van stenen, mijn stenen verzameld die ik hier en daar vond en daarover aan het lezen
Ben nog steeds niet overtuigd hoor maar het is zo leuk.

Slaap met 2 stenen onder mijn kussen, merk er niets van maar ach .......

Zondag afspraak met kinderboerderij over vrijwilligerswerk daar.

Ben zeer benieuwd waar ze iemand voor zoeken.

Wat is het toch vreemd dat je nu de Herfst zijn intrede doet je opeens trek krijgt in andere dingen .

Salades lijken opeens minder lekker.

Appeltaart, pompoen, soepen.

Ook mijn interesses worden anders.

De tuin in veel minder belangrijk, het huis des te meer.

Gisteren de zoutlamp naar beneden gehaald voor sfeerverlichting en ben op een rond tafeltje mijn Abalone (?)schelp, de lamp dus, stenen en wat witte veren aan het uitstallen.

een soort altaar die ik vaak zie op de prachtige foto's in het blad Happinnez.

Wel eerst aan de X gevraagd want ik zal zelden iets neerzetten zonder zijn mening.

Hij is net zo betrokken bij de inrichting als ik.

Ik mag van mijzelf 3 weken lang niets meer kopen.

Dat is altijd zowel lastig als leuk.

Je wordt zo bewust van je koopgedrag en hoe makkelijk het allemaal gaat.

NEE geen Libelle kopen want over paar weken krijg ik hem via via.

En NEE niets in de uitverkoop voor volgend jaar.

Ik heb meer dan genoeg.

En zeker GEEN stenen kopen, ik heb genoeg om me nu mee bezig te houden.

Waar ik ook mee bezig ben is om iedere dag iets leuks  voor een ander te doen.

Een maand lang.

Klinkt opschepperig maar het kost me nooit zoveel moeite, alleen ben ik bewust bezig dus kan ik geen dag overslaan en het is leuk om te doen en om dingen te verzinnen

Vandaag ga ik grote pan tomatensoep maken en mango sinasappelijs.

De tomaten halveer ik en grill ik met kruiden en olijfolie eerst in de oven.

Provencaalse kruiden.

Genoeg om in te vriezen.

Mango/sinasappel/cocos ijs zonder suiker.

Het is zo ongelofelijk lekker.

Gisteren kwam vriendin I. een Happinez brengen, meestal doet ze heel sneaky in de bus maar nu betrapte ik haar, en wat fruit voor de beestjes.

Hoe leuk is dat.

Kijk dat bedoel ik nou met iets leuks voor een ander doen.

Genoot gisteravond met hond op schoot van het blad.

I. vouwt bladen om die ik als ik het blad gelezen heb uit moet scheuren en aan haar terug moet geven.

bijzonder is dat ik zo kan zien waar zijn staat in het leven op dit moment.

Ze is namelijk zo gesloten als een oester en via het blad zie ik dat het niet goed met haar gaat.

Dat wist ik wel maar door de artikelen die ze terug wil hebben krijg je meer inzicht.

Het zijn altijd totaal andere dingen dan waar ik mee bezig ben.

Zij werkt, volgt allerlei opleidingen en is al jaren met Aryuveda bezig. 

In dat blad staat ook veel over hoe je met jezelf en anderen om moet gaan op de werkvloer.

Nou mijn werkvloer moet ik zo meteen even goed dweilen.

Ga zo ook de hokken schoonmaken, kan ik alvast oefenen voor de kinderboerderij, en in de tuin een en ander doen.

Heel rustgevend allemaal.

Blote voeten en gaan.

Het is de bedoeling dat we morgen naar Garderen gaan naar de zandsculpturen.

Of het doorgaat, (moeheid) weet ik niet maar we zien wel.

Over mijn blog van gisteren;

dank jullie wel voor alle reacties.

Ik dacht dat ik altijd heel open was over hoe mijn vader was maar schijnbaar is het niet zo of te lang geleden.

Ik denk dat hij een narcist was.

Hij vond het vreselijk dat mijn broer en ik zo goed met elkaar konden opschieten.

Nou hij kan tevreden zijn, door zijn toedoen is contact met broer niet meer mogelijk.

Het heeft me goed gedaan om erover te schrijven.

Was bang dat het anders zou zijn.

Ik droom veel over hem en dan ben ik de hele dag van slag.

Ik droom  vaak dat ik tegen hem

zeg; als je mij aanraakt dan vermoord ik je.

En echt ik meen het uit de grond van mijn hart.

Even voor duidelijkheid, hij sloeg, dus geen incest of zo.

en altijd op mijn hoofd.

Nou wilde het luchtig houden vandaag ook omdat ik mij zo voel.

Ik kijk de Zweedse serie The Restaurant op Netflix.

Tot mijn grote verbazing vind ik het heel mooi.

Met de nodige ellende maar niet TE heftig.

Ook iets om mij elke avond op te verheugen als ik in bed lig.

Keek gisteren, nooit eerder gezien, de beste zangers.

Vroeg de X mee te kijken en ook hij heeft genoten.

Sofietje lag helemaal slap op haar rug en weggedraaide ogen op mijn schoot, de X tegen mij aan, dekentje erbij.

Zoutlamp aan.

Geluk is nooit ver weg.

Mocht je willen vertellen wat je gaat doen in het weekend, ga je gang.

Ik wens je er veel plezier bij.

  

lees dit niet

Hoe mooi is dit.





Ik twijfel al anderhalf uur of ik zal schrijven over wat mij bezighoud\

Ik doe het gewoon.

Je bent gewaarschuwd.



Las ergens; mensen die breken is niet omdat ze zwak zijn maar omdat ze zo lang sterk zijn geweest.



Door blog van Naomi en Huisvlijt wil ik het volgende schrijven.

Ik ben opgevoed met het idée dat er niets aan mij deugde.

Alles wat ik mooi vond werd meteen belachelijk gemaakt en afgezeken.

Mijn muziek, mijn boeken, mijn films, mijn kleding, mijn figuur, mijn gevoelens.

Door mijn vader.

Hoewel mijn moeder het tegenovergestelde was, wel achter de rug van pa, want de heer des huizes mocht echt niet tegengesproken worden, haalde dat niets meer uit.

Wat een zwak mens was dat in dat opzicht.

Ik weet zeker dat ik als ik kinderen had gehad ze altijd beschermd hadden tegen wat dan ook al had ik dat met de dood moeten bekopen.

Je hebt geen idee wat het met je doet als je van klein meisje af aan belachelijk wordt gemaakt en alles wat je mooi of lief vindt wordt vernietigt.

Ik had amper speelgoed maar wat ik had gaf hij graag weg aan anderen.

Ik ben nu nog een pitbull als het om spullen gaat.

Al is het iets van 4 euro, gek word ik als je dat zomaar wegpakt, stukmaakt of wegdoet.



Ik was dol op muziek maar alles wat ik mooi vond werd zo belachelijk gemaakt dat NOOIT iemand mocht weten wat ik mooi vond.

Ook toen ik volwassen was niet.

Mr. X kan zich herinneren dat toen we 15 en 17 jaar waren en we eens verkering haddn we op mijn kamer naar Franse muziek luisterden.

Nou ik kan je zeggen dat dit heel bijzonder is.

Hij kent al die liedjes nog en is ook een groot fan van de chansons.



Ik was dol op theater en zodra ik geld had ging ik erheen.

Als ik dan thuis vertelde hoe mooi het was zei mijn vader; dit doe je alleen maar om interessant te doen.

Ballet was mijn grootste liefde en ook dat werd belachelijk gemaakt.

Allemaal homo's.

Kwam het eens op TV dan werd het uitgezet, kijk al die homo's daar kan ik niet naar kijken zei hij dan.

Ma ook dol op ballet liet het allemaal gebeuren.

Ik denk dat zij uit gemakzucht zich ook in haar hoofd had opgesloten.

Ook zij werd erg vernederd.

Had ze iets roods aan; afschuwelijk, rood staat je niet.

Ik herinner mij dat hij eens, het was iedere week hetzelfde, ma zeuren en zeuren om het huishoudgeld voor boodschappen hij het geld op de grond gooide.

Zij bukte en raapte het op.

Ik nam mij voor; al sterf ik van de honger naast dat geld ik ga dat NOOIT oprapen, van mijn leven niet.

Mijn broer deed het wel.

Daarom kreeg hij altijd zoveel meer dan ik.

Hij smeekte om geld en na dagen of weken smeken kreeg hij het.

Had hij niets van want hij had er voor over.

Het leek wel smeken maar dat was het niet, hij wist dat hij zo zijn geld kon krijgen.

Ik heb dat nooit gedaan en zal het ook nooit doen.

Niet voor mijzelf in ieder geval.

Wel voor mijn hond bijvoorbeeld.



Mijn vader is een, wacht hij is al 7 jaar dood, was een vreselijke man.

Heel af en toe denk ik; ach misschien was het niet zo erg en lag het aan mij, ik was uiteindelijk het loeder, de egoist, het moeilijke mens.

Het is niet zo.

Las gisteren in een damesblad over iemand die ook zo een vader had, die van haar was nog erger, die dronk en was zeer gewelddadig.

Die van mij sloeg ook, niet mijn moeder maar wel mijn broer en vooral mij.

Broer sloeg al heel jong terug dus richtte hij zich op mij.

Altijd op mijn hoofd.

Ik haat mijn vader.

De duivel hebben zijn ziel.



Zelfs al zag ik hem nooit, terroriseerde hij mij nog steeds.

Ik was zo bang voor die man.

Een zinnetje en ik was weken van slag.

Ik had hem soms aan de lijn als ik mijn moeder belde.

Binnen 3 zinnen was het raak.

Tot zijn dood aan toe.



Als mijn moeder mij belde of ik haar ging hij opeens de kamer stofzuigen.

Deed hij nooit. Dan moesten we ophangen.

Zij heeft zich weleens met de telefoon in een kast verstopt zodat we gewoon met elkaar konden praten.

Zij vroeg nooit iets voor zichzelf alleen dat bellen met mij was voor haar belangrijk.



Wat ben jij toch lelijk als je huilt heeft hij altijd gezegd.

Daarom huil ik nooit.

Tot op de dag van vandaag.

Ooit keek ik in de spiegel toen ik alleen aan het huilen was en echt ik was helemaal niet lelijk.

Ik was gewoon zoals altijd maar met tranen.

Was toen al volwassen.



Meisjemetderodeharen zei laatst tegen mij; je mag gerust huilen hoor als je verdrietig ben.\

Ik kan NIET huilen.

Ik wil het heel graag.

maar t gaat niet.

Ik zit ongelofelijk op slot.



De laatste weken gaat het niet goed.

Ik zit opgesloten in mijn lijf of hoofd en voel zo goed als niets.

Het is eng.

Heb contact met het Neefje moeten verbreken.

Ooit van hij mijn allessie.

Vanaf zijn geboorte.

Ik was er helemaal klaar mee en had er alleen maar verdriet van dus nu maar definitief stoppen.

Zoals ik al eerder schreef, de deur staat niet open voor hem maar op een kiertje.

Heel klein kiertje.

En ik wil niets voelen, niet de woede, niet het verdriet, niet het gemis van dat heerlijke mannetje dat hij ooit was.

Ik haal zijn foto's hier in huis niet weg want dat zijn prachtige herinneringen.

Jammer genoeg heeft het leven en zijn genen heb erg verandert.



Ik zit dus opgesloten in mijzelf, ben angstig, of voel juist helemaal niets, weet ik veel.

Weet even niet hoe ik weer verbinding kan maken met vriendin en de X.

Of misschien juist wel.

Daarom schreef ik toch over hem vandaag.

Ja ik schaam mij dat ik op deze leeftijd nog last van hem heb.

en ik wil mij niet schamen.



Vergeven?

Ik dacht het niet.

Die man heeft ons met zoveel shit achtergelaten.

Vergeven doe je voor jezelf, nou dat zal wel, maar ik kan het niet.



Stel zei ik laatst tegen een vriendin, dat iemand je been afhakt.

Je hebt er iedere dag pijn aan, je kan zoveel dingen niet doen, je loopt je hele leven mank, kan geen gezin stichten, niet werken, en de rest.

Mensen begrijpen het niet als ze dat afgehakte been niet zien.



Pa wilde dood.

Ma was dement en opgenomen.

Begin November zei ik al tegen broer; je zal zien dat hij met kerst doodgaat, om ons extra dwars te zitten.

En zo geschiedde.



Hij liet ons achter met een moeder die niet goed verzekert was, 900 km verderop woonde, en haar papieren waren niet in orde.

Ik wilde haar zo graag naar NL halen maar dat was onmogelijk in deze situatie.

Ik had haar zo graag nog even bij ons gehad.

Het is mij niet gelukt.

Ze stierf helemaal alleen.

Precies in een week dat wij niet druk waren met de verkoop van een huis en een verhuizing.

Precies zoals mijn moeder was.

Niemand tot last.



Geloof mij, er zitten paar tranen in mijn ogen.

Heerlijk.



Oh en die clip slaat niet op mijn ouders hoor, past natuurlijk totaal niet bij dit verhaal.



ps. ik heb ook trekken van mijn vader hoor, ik ben niet in alles onschuldig. Noem mijzelf ook regelmatig in gedachten ; het loeder van de notre dame. Klinkt wel .