Loslaten

 

Hoe het komt weet ik niet.

Ik kan opeens loslaten.

Heel veel zelfs.

Komt t door de (bijna) ondragelijke stress van vorige maand?

Door de tijd van het jaar?

Of doordat we in huis van alles aan het veranderen zijn?

Als ik iets moeilijk vond dan was het spullen wegdoen.

Denk dan ook de kleinste dingen als stickers of zo.

Nee niet weg, die kan ik ooit nog gebruiken.

Hup terug in de overvolle doos.

Vazen, bloempotten, ooit gekregen cadeau's .

Pakpapier, gewoon gekleurd papier voor mijn hobby.

Verf.

Schilderijen.

Dingen die ooit van mijn Franse grootmoeder waren en bij ons in Frankrijk en later in NL in huis hingen.

Hier in dozen op zolder in donker plek. 

Dozen die al  zeker 10 jaar niet meer open waren gegaan.

Schilderijen die echt niet mooi waren maar stel je voor dat t veel geld waard is en ik ze naar kringloop breng.

We zullen het nooit weten.

Ze gaan weg.

Nooit gedacht dat ik ook aan toe zou zijn om die duizenden foto's onder handen te nemen.

Ben er nog niet echt aan begonnen maar ben eraan toe.

Kerstspullen; weg, weg, weg,

En Valhalla heeft al die jaren gelijk gehad.

Dat wist ik wel maar kon het niet.

Ik dacht; ja jij hebt makkelijk lullen , je hebt 4 kinderen, ik heb alleen maar spullen als herinnering.

Van iedere uitstapje die langer dan 2 dagen duurde heb ik fotoalbums met hele verhalen .

De X gaf per ongeluk de goede tip; haal de foto's eruit waar we op staan.

Keek gisteren het eerste uitpuilende album door en daar zitten maar een paar foto's in die ik wil bewaren.\

Er beginnen hier en daar lege plekken te ontstaan.

Heerlijk gevoel.

Ben bezig in de kattenkamer (opslagplaats beneden) en op zolder.

De hobbykasten ook.

Niet dat ik zoveel koop, zeker niet, maar ik bewaar alles, wil het ook niet gebruiken, zo zonde.

Echt waar ik heb stickers van 30 jaar oud.

Opgedroogde verf/ dito lijn, allerlei soorten plakband die niet meer plakt. 

Lege dozen en weetniethoetheet maar plastic om breekbare dingen te beschermen als je ze verzend.

Ik verzend zelden wat maar stel je voor dat t ooit gebeurt...........

Kleding. In goede staat.

Soms nieuw.

Raak ik aan de straatstenen niet kwijt maar kan t gewoon niet wegdoen, zonde van het geld.

Net als sommige boeken.

Dingen op MP zetten is voor mij een drama.

Kan ik niet uitleggen maar is vreselijk.

Net als kaarten versturen trouwens.

Valhalla is duidelijk; dingen op andere plek zetten is niet opruimen maar verplaatsen, meer niet.

Spullen in je bezit houden omdat je er nog wat geld voor kan krijgen blijven je bezig houden dus energie kosten.

Zoals je weet krijgen we nieuwe vloer (januari), bank, en de serre wordt geisoleerd en anders ingericht.

Niet door Jan de Bouvier ;-) maar door onszelf.

We hebben 4 verschillende vloerkleden die niet meer zullen passen en verschillende kastjes en tafeltjes kunnen ook weg.

Ik ben dol op, nu kan ik weer niet op de naam komen, kastjes met glas met dierbare spullen erin.

Drie gaan vervangen worden door 1 dus weer spullen die weg moeten/kunnen.

Wat moet ik met (zwaar?) verzilverde bestek met haar initialen erin van mijn Franse grootmoeder.

 

Ik vond in Augustus opeens ons huis een samenraapsel van vele dingen bij elkaar en ik werd er onrustig van.

Toeval wilde dat de X al jaren zeurt om andere vloer en een hekel aan onze bank had en, dat kwam ook goed uit, opeens veel geld uit wilde geven. Ik protesteerde al lange tijd , paar jaar wel, maar opeens was ik om.

Het is gewoon heel erg leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn.

Vloer kiezen zo ook degenen die het gaat leggen.

Meubelzaken af voor de bank.

Na 5 keer op stap geweest te zijn, steeds denken dat we er 1 hadden maar toch weer twijfelen denk ik dat we zondag geslaagd zijn.

We gaan vandaag of morgen nog 1 keer kijken en dan de bestelling plaatsen.

De ander "goede" bank had lelijke pootjes en de kleur groen was ook niet onze kleur groen.

Nu klopt alles.

Ik werk mij suf en weet niet waar ik de energie opeens vandaan komt.

Heerlijk.

Ook wel doodmoe en spierpijn maar heel anders dan van de stress.

Nu van het sjouwen, weggooien, uitzoeken.

Geen tijd om andere dingen te regelen of erover na te denken.

Of erger nog mij schuldig te voelen.

Tussen even snel bakkie warme choco van echte cacao zonder suiker en grote dot slagroom samen drinken.

en ik stapte net op de wegschaal en was 1 kilo kwijt.

Ik denk niet dat ik genoeg troep heb om in totaal 5 kilo af te vallen maar 1 kilo is ook goed toch.

Weg, weg, weg, met alle shit .

Ik wil ruimte.

In mijn huis, in mijn hoofd, in mijn lijf, in mijn leven.

Ik wil mijn energie kwijt in fietsen, dansen en zingen.

Niet in klote verjaardagen of afspraken die toch weer teleurstellend zijn.

Nu is het net of ik niemand meer wil zien of spreken maar dat is niet zo hoor.

Er blijven echt dingen en mensen die ik graag zie.

en ik heb met niemand ruzie. 

Ik ben er gewoon aan toe om los te laten.

Ik hoef helemaal niets van mijzelf.

 Stukje voortuin. De vijver is een plantenbak geworden.

ASS; het is ongeveer een jaar geleden dat ik na minimaal 27 therapeuten gezien te hebben, sommige maar 1 of 2 keer hoor,  vele testen en therapieen dat ik zelf ontdekte waarom ik als kind al zo een eenzaam en onveilig gevoel had. Zelden voelde ik mij ergens op mijn gemak.

Vele van die therapeuten wezen gelijk naar mijn jeugd maar omdat ik een niet normaal goed geheugen heb voor sommige dingen , zo kan ik mij de geboorte van mijn broer herinneren toen ik 2 jaar en 8 maanden was, wist ik dat het voor mijn ouders de boel konden slopen ik al anders was.

Tot vorig jaar dus in een TV programma hlfcht een bekende Nederlandse vrouw vertelde wat ze ontdekt had over zichzelf.

Na het gesprek ging ik achter de computer zoeken en alles wat ik las klopte. ALLES!!!

En ik ben eens op ASS getest he, maar daar kwam uit dat ik verre van autistisch was.

Bleek dat wij vrouwen nog getest werden op klachten die voor mannen waren.

Toen ik 2 testen deed op het net, scoorde ik op 2 dingen na, perfect.

Nu willen psychs niet dat je jezelf autistisch noemt zonder dat ze je getest hebben en ik geef ze ook gelijk want wat een onzin hoorde ik al in mijn leven over kinderen die ADHD hadden en vrouwen die o zo hoogsensitief, beetje autisme hadden of weet ik veel wat nog meer. O ja etiquettes plakken op anderen waar je niet mee op kan schieten  of ruzie mee heb; borderline.

Af en toe kan ik wel erg kwaad worden op al die therapeuten.

Neemt niet weg dat ik het zonder een paar van hen niet zover was gekomen met mijn leven als vandaag.

Alleen al het luisteren en het serieus nemen (voor t eerst in mijn leven) heeft mij veel opgebracht.

Terugkijkend op het afgelopen jaar; wat heeft het mij opgebracht die lange zoektocht? Ben ik blij nu ik het weet?

Het is vooral er verwarrend geweest.

Moeten accepteren dat ik NOOIT maar dan ook NOOIT een makkelijk leven zal hebben en bijna alles een strijd zal zijn.

Ontdekt dat het gezin waar ik uitkomt waarschijnlijk allemaal autisten waren , twijfel nog ergens aan mijn moeder, en vader en broer zijn narcisten. 

En ik altijd maar dom bezig om 1 keer iets aardigs van het te horen. NOOIT gelukt.

Echt mijn best gedaan hoor.

En zij maar neerkijken op mij, omdat ik instortte en niet meer kon deelnemen aan de maatschappij, mensen met een uitkering kosten alleen maar geld, weet mijn bijnaam niet die zij mij gaven maar het Neefje was DE KNEUS.

Blijkt dat de vader van de Kneus, na getest te zijn 3 jaar geleden zelf ook een Kneus is. Honderd procent.

DE KNEUS. Wat een vreselijke naam voor je kind en kleinkind, het Neefje dus. 

Het was (en is) zo een prachtig kind. Zo lief, zo makkelijk, zo grappig, zo slim, zo puur.

en nee hij kon niet meekomen in deze maatschappij.

Nog steeds niet.

en ik ook niet meer.

----------------------------------------------

Meisjemetderodeharen. Maandag is het 3 jaar geleden dat we afscheid moesten nemen.

Ze wilde niet dood maar ze vond het TE ENG om verder te leven.

Wat genoot ze van het leven.

Ze had mij beloofd om dingen te laten weten als ze er niet meer was maar ze heeft zich niet aan haar woord gehouden.

Wat wel vreemd is dat ik zonder dat ik het wist onze paden elkaar vaak gekruist hebben op de vreemdste manieren, vanaf mijn 17de jaar. Zo bijzonder.

____________________

Biodanza; Dat was gisteren weer . 

Het was prachtig weer dus kon ik op de fiets. Half uurtje fietsen, half uur genieten.

en weer terug. Fris maar o zo lekker.

Het dansen ook.

Er gebeurde iets bijzonders.

Je moet ook met andere dansen met allerlei oefeningen.

Denk aan de ander spiegelen bijvoorbeeld en gisteren was er een oefening van met 1 persoon tegenover je en die moest je je bijv. aanraken op een arm en dan moest je daarmee beginnen te dansen op prachtige muziek, dan raakte hij/zij een ander deel van je lijf  en die moest je dan ook in je dans meenemen. Dat ging met ogen dicht(degene die danste) . Ik deed dat met de enige man van het gezelschap, een man van zeker 2 meter, en toen we klaar waren en de ogen weer opengingen liepen er bij ons allebei tranen over de wangen.

Zo bijzonder.

De juf, en dat was wel weer heel jammer voor mij, ging weer 3 kwartier te lang door en ja noem mij maar een autist, maar ik kan daar dus niet tegen.

Anderhalf uur is genoeg voor mij. Ik kreeg stress en was kapot. Dus weg alle bijzondere effecten.

Ik kwam boos thuis en het duurde paar uur.

Ik ga haar zeker mailen of dat niet anders kan.

Ze had de vorige keer al beloofd dat ze op de tijd zou letten.

maar goed als ik de mooie momenten zou moeten noemen van afgelopen week zit deze middag er zeker bij.

Er waren vele mooie momenten.

Het fietsen in de ochtend naar de Body stress release therapeut. 

Ook de sessie daar.

Het lopen naar mijn familielid, ook in de ochtend, met alle vogels die ik zag ook.

Het bij haar zijn.

Het Kleinkind. 

Het opruimen van spullen op zolder en bijkeuken/kattenkamer.

Loslaten en steeds meer overzicht krijgen.

De man in de serre aan het klussen en ik dus in andere ruimtes in huis.

Egeltje die iedere dag komt.

NPOplus doet het weer dankzij stiefdochter.

Sofietje is weer helemaal de oude.

Is het niet vreemd dat zodra de bijna ondragelijk stress/angst mijn lijf verliet zijn opeens weer op bed komt slapen en s avonds op de bank springt om geaaid te worden en op schoot te zitten?????

Dit weekend GEEN verplichtingen buitenshuis.

Alleen als we willen.

De X nu bezig in de serre, ik aan de bartafel.

Hij doet straks de boodschappen.

Ik wil ruimen, ruimen.

O en ik vond een prachtig huisje in Limburg voor volgende lente.

Ga niet boeken hoor want dit kun je niet meer afzeggen maar het idee alleen al is leuk.

Biodanza is volgende week verzet dat betekent dat mijn agenda leeg is tot zondag 26 November.

Dan hebben we een lunch met 2 leuke mensen die ik veel te weinig zie.

Krijg net appje van onze dierbaarste vrienden voor iets op 3 augustus.

Krijg wel meteen schuldgevoel dat ik NEE ga zeggen.

maar ja dat hoort bij mijn nieuwe leven die 3 weken geleden is begonnen ;-)

Wil ik schuldgevoel of stress?

Ik wens jou ook een fijn weekend met dingen waar je zelf voor kiest en zin in hebt.

  

   

Tijd om aan mijn zang en danscarriere te werken

 Het kleinkind kwam vanmorgen terwijl ik nog op bed lag.

Ze gingen iets leuks doen. Zonder mij wel te verstaan.

Tuurlijk teleurstelling maar aan de andere kant wil stiefdochter misschien graag met haar vader alleen zijn.

Enfin ze dronken eerst koffie terwijl het kleinkind, schreeuwde, gilde, rende stampte door het huis en niemand die er iets van zei.

Ik snap dat soort dingen nooit zo goed.

Voordat de voordeur dichtsloeg hoorde ik haar zeggen; lets go, Vamos.

Haha zo slim dit kind.

Straks komt ze hier ;lunchen en dan naar bed en heb ik haar daarna nog een paar uurtjes om te knutselen.

Of niet en dat is ook prima.

Naar haar kijken is ook al heerlijk.

maar.........GEEN gegil.

Ze is pas ziek geweest, oorontsteking en we kregen een foto toegestuurd iedere keer als ik er naar kijk schiet ik vol.

Dat schilderij met dat zigeurmeisje/jongetje met traan is er niets bij.

Zo zielig.

Ook een filmpje van Sint Maarten en dat is weer lachen.

_________________

Vrijdag, zaterdag, zondag, maandag, dinsdag en woensdag waren heerlijke dagen.

Ben vooral bezig met ons huis.

Lijkt wel of ik opeens dingen (in huis) beter kan loslaten.

Behoorlijk wat spullen die EINDELIJK weg mogen naar de kringloop.

Alles uitzoeken is wel groot karwei maar een fijn gevoel aan eind van de dag.

Ruimte wil ik.

Niet alleen in mijn hoofd maar ook in mijn lijf, huis, leven, agenda.

De X vermaakt zich in de serre met slopen, isoleren, stopcontacten maken, spotjes.

Ik ben bezig op zolder en in bijkeuken en de kattenkamer.

Er van overtuigd zijn dat ik meer mensen en dingen die daarbij horen ga loslaten is een heerlijk gevoel.

Kreeg via de 6 vriendinnengroep 2 uitnodigingen; wie gaat er mee naar de film?

film die ik graag zou willen zien maar ik verdraag de bios ook niet meer met zijn etende, drinkende, selfiemakende en gsm controlerende mensen niet meer.\

Andere uitnodiging was van vriendin (die wel 2023 gaat overleven) die met haar koor optreed.

Vond de kaartjes te duur, ga er liever van lunchen met de X, en ik wil tot 6 Januari geen afspraken meer die mij niet genoeg opbrengen of juist teveel in de vorm van stress.

Toen ik aan de X uitlegde wat de afgelopen 4 verjaardagen waar we geweest zijn met mij deden kon ik op weinig begrip rekenen

Volgens hem hoorde dat bij het leven en is het een verplichting als je uitgenodigd wordt.

FUCK YOU.

Als ik vanavond naar een verjaardag had gemoeten had ik gisteren en vandaag heeeeel rustig aan moeten doen om een paar uur ergens te zitten waar ik het niet leuk vind in de herrie en totaal voor mij oninteressante gesprekken.

Nu voel ik mij heel tevreden en ontspannen.

Kan niet wachten om weer verder te gaan met opruimen al ben ik wel erg moe en de speciale fysiotherapeut had gezegd; 2 dagen rustig aan doen wat ik dus niet deed en nu dus last heb van spierpijn.

maar er is ruimte in mijn hoofd.

____________

De egels zijn nog niet in winterslaap.

en er waren overrijpe vijgen in mijn boom die ik plukte en op een tafeltje zette voor de Kauwen.

Er bloeit nog allerlei dingen in de tuin.

en groen dat het nog overal is.

Verwarming hooguit 2 uurtje aan in de avond.

Ik zweet mij  rot op dit moment.

Met voorbereidingen Kerst bezig geweest met stief- en schoondochter.

Gewoon via de app hoor.

Voordat je ons gezellig aan de keukentafel zie zitten in je gedachten.

Lootjes getrokken.

Ieder jaar word er door hen voorgesteld om minder te doen, zelf vind ik dat jammer want ik ben dol op cadeautjes maar de portemonnee is blij.

Ik heb gisteren een hele fijne afspraak gehad met een familielid en heb er dus na het Neefje een tweede familielid bij.

Was onze tweede afspraak en het was zo fijn en bijzonder.

Ze heeft wel 3 keer gezegd; dit houden we erin he?

Zij ook blij.

Is voor mij altijd moeilijk te geloven maar ik dwing mijzelf om het te voelen en te geloven.

Ik vertel er andere keer wel over.

Of je het interessant vind of niet. ;-)

-----------------------

Kiezen voor jezelf , om wat voor reden dan ook, is heel erg moeilijk.

Tenminste dat vind ik.

Ik ga weer dingen kwijtraken.

In mijn geval extra moeilijk denk ik, omdat ik geen kinderen of ander familie heb.

Wel heb ik de gave, altijd al gehad om weer andere dingen, mensen, hobby"s, interesses te vinden.

Nu al biodanza en het overdagkoor.

Rij weer beetje auto dus kan heerlijk alleen gaan winkelen bijv. Niet ver maar beter dan niets.

Morgen weer Biodanza en daarna een hele week NIETS totdat het weer vrijdag is en ik weer naar Biodanza moet.

Ik kan dus doen en laten wat ik wil.

Tussendoor iets gezellig doen met de X.

We hebben nog steeds niet onze droombank gevonden en ik vind het erg leuk om weer samen op stap te gaan.

In de maand December behalve Kerstavond met de kinderen hebben we maar 1 afspraak . Daar heb ik zin in ondanks de stress. Altijd geslaagd die avonden.

Tja dan alleen aan mijn dans en zangcarriere werken.

  

Maandag

 Er werd een droge dag voorspeld, dus hup naar buiten.

Samen fietsen.

Fris maar heerlijk.

Sofie heeft alweer 2 nachten op bed geslapen, springt weer op de bank en kan niet genoeg krijgen van aaien en nog eens aaien.

Na het fietsen besloten we spontaan om naar meubelzaak te gaan waar we vorige week waren om keuze te maken.

Ook dat bleek leuk om te doen .

Toch weer besloten om eerst naar huis te gaan en weer na te denken.

De bank die we wilden zit heel goed en is mooi maar.........

Ik vind de pootjes niet leuk en de kleur, we willen groen, is niet helemaal mijn groen.

Als je moe bent, ik in ieder geval, heb ik iets van; oke doe maar, wat maken die pootjes en dat die kleur niet helemaal is wat ik wil.

Gelukkig toch weer naar huis om goed na te denken.

De man vind het helemaal goed.

 Bij twijfel niet doen zeggen ze weleens maar ze zeggen wel vaker wat.

Mensen praten elkaar zo na.

Zoals ; er bestaan geen domme vragen.

Nou geloof mij die bestaan.

Zoals een nichtje, HBO opleiding vroeg of ik niet bang was dat als ik de eieren van mijn kip opat er een kuikentje in zat.

Ik legde nog uit dat er toch een haan aan te pas moest komen en daarna broeden want een net gelegd ei van 1 dag oud, dat zou een mirakel zijn.

Nou zei ze ; ik zou er toch bang voor zijn.

Of een stel Gooische meisjes, o zo slim, die naar Brussel gingen en er 1 die vraagt; zien jullie de Eifeltoren al.

Nou onderschat mijzelf ook niet. Komt er op een verjaardag iemand binnen met roze babywagen, met roze dekentje, baby erin met roze kleertjes en ik vraag; is het een jongen of een meisje.

Tja ik heb als excuus dat ik erg nerveus was en ik wist dat diegene nu niet bepaald op mij gesteld was en ik wilde dus belangstelling tonen om aardig over te komen. Haha. 

Dus zeg nooit dat domme vragen niet bestaan.

De X is begonnen met de serre die hij al jaren wilde aanpakken. 

Wordt ge-isoleert en  gestukt en ik hoop heel erg dat ik heel veel spullen weg kan doen zodat het een ruimte wordt met weinig spullen .

Terwijl ik alles aan het uitzoeken ben zegt de X doe maar gewoon in dozen op zolder.

NEEEEEE!!!! dat is niet opruimen maar verplaatsen zou Valhalla mijn grote voorbeeld, zeggen. 

En zo is het.

Mijn grootste "probleem" is mijn hobby's . Ik bewaar alles want ooit.......

Straks is het kleinkind ook toe aan schilderen op doeken of andere soorten kunstwerken maken van papier, wol, schelpen, takjes, stenen, klei en noem maar op.

Nou ja ik ben begonnen op zolder en hoop deze week weer 2 grote tassen weg te doen.

Heerlijk gevoel als het lukt.

Gisteren was dus een drukke dag en misschien denken mensen, jaja en nu weer zeiken dat je uitgeput bent zeker.

Nou NIET dus.

Dit ging totaal zonder stress, zoals veel dingen, dus ja was moe, sliept slecht maar de stress is gewoon normaal.

Ik heb mij aan niemand geirriteerd, integendeel en t fietsen was werkelijk zo fijn.

Op dit moment ben ik alleen thuis aan de koffie en ik heb zin in de dag.

Vanmiddag is de X weer thuis maar ook dat is geen probleem.

Dat ik alleen auto heb gereden na al die maanden niet durven is zo een fijn gevoel.

Zo ook de beslissing om zonder ruzie of problemen niet meer af te spreken met bepaalde mensen, sommigen echt NOOIT meer, is ook bevrijdend

Ik probeerde gisteravond het aan mijn man uit te leggen maar die wil het maar niet begrijpen en dat vind ik dus echt superirritant.

Hij vindt met mensen omgaan leuk en nodig en ook dat je verplicht bent om sommige verjaardagen en andere dingen te bezoeken.

Kijk hij zag zijn ooms en tantes nooit maar toen ze na 15 jaar de een na de ander overleden gingen we naar begrafenissen. HOEZO??????

Ik noemde ook de 4 of 5 laatste verjaardagen die we afgegaan zijn, hij vond er niets aan, ik ook niet.

Hij vind dat we wel moeten, anders komt er op mijn verjaardag ook niemand.

Nou ik vier mijn verjaardag al jaren niet meer met vriendinnen maar samen met hem en vorig jaar in mijn uppie op bed omdat ik ziek was.

Wat Dien Klaproos eens op mijn blog schreef; Hélène wij zijn over de zestig wat MOETEN wij nu nog.

 

Ik heb mijn hele leven, nou bijna, er alles aan gedaan om niet zo te eindigen als mijn ouders.

Dat was het ergste wat kon gebeuren.

Een groot huis in Frankrijk met dito tuin aan de rivier de Saone, koeien als buurtjes. 

Ieder kende elkaar en die kwamen af en toe aan voor praatje of drankje.

GEEN afspraken, geen tegenbezoek, geen verjaardagen.

Geen schuldgevoel.

Elkaar beetje helpen hier en daar.

Ze deden dan nog wel of de kleinkinderen ze iets konden schelen maar ze wisten niet eens hoe oud ze waren of wanneer ze jarig waren.

Wel ging mijn broer met zijn kinderen daar regelmatig op vakantie en nam dan en passant nog 6 vrienden mee en alles was prima. De kleinkinderen hebben heerlijk herinneringen aan hun grootouders daar.

En ik, mijn hele leven mijn best doen om er voor anderen te zijn zeker voor mijn broer, zijn eerste vrouw en zijn 3 kinderen. Alles had ik voor ze over want o wat hield ik van ze.

Nou je weet wat daar van over is.

Helemaal niets. Twee lege handen, leeg hart. leeg alles.

Op het neefje na maar die kan ook zomaar weer uit voor jaren uit mijn leven verdwijnen.

Oh ja ik heb ook nog een nepkleinkind die, weet ik uit ervaring zomaar weer uit mijn leven kan verdwijnen. Stel dat de X morgen wegvalt denk maar niet dat ik nog regelmatig zal zien.

Net als de stiefkinderen trouwens.

Ze hebben amper tijd voor hun vader laat staan voor mij.

Zo slecht was het leven van mijn ouders nog niet hoor.

Gewoon doen waar je zin in hebt, genieten, lekker eten, veel rust , geen verplichtingen.

Ik belde mijn ouders altijd, zij mij nooit. Ik dacht op een dag, ik ga wachten tot zij eens bellen.

Geloof mij, twee jaar later , belde ik zelf maar weer omdat ik het niet meer volhield.

En pa maar janken als broer en zijn gezin daar zaten want hij hoorde NIETS meer van mij en wist echt niet hoe het met mijn ging.

Zo zielig die man.

Ik haat hem niet eens meer.

Ik maak hem zo onbelangrijk mogelijk.

----------------

Vrijdag was ik dus naar Biodanza. Het is heel bijzonder. Je moet je gène en andere gevoelens echt los kunnen laten, je grenzen verleggen. Natuurlijk niet in 1 keer en zeker niet als je het niet wil maar het is wel een dingetje hoor maar het gaat mij goed af. Het interesseert mij echt niet hoe ik dans of overkom. 

Ik laat mij gaan. Je moet bijv. ook dansen met zn twee en dat is wel een dingetje hoor, elkaar spiegelen bijvoorbeeld maar het lukt mij.

Wat heel leuk was was dat er een man bij was.

En dan niet een onopvallende man maar 1 van 2 meter. 

Ook hij liet zich helemaal gaan en voelde zich helemaal op zijn gemak tussen de dames. 

Het is zo leuk om te zien. Ik zei dat ik t zo knap van hem vond en hij antwoorde dat hij er niets van had .

Al heel snel vertelde hij mij dat hij samenwoonde met Fred en ja, dat verklaarde voor mij een hele hoop.

Mijn man de X is niet macho en houdt van dansen maar dit zou hij echt NOOIT doen.

 

___________

Nu ik bepaalde knopen heb doorgehakt is er ruimte en rust gekomen in hoofd, lijf en agenda.

Ik baal wel dat de X mij niet wil begrijpen.

Dat mijn gezondheid voor alles gaat.

Tuurlijk zijn er dingen die ik zal moeten doen maar er zijn er heel veel die NIET meer hoeven en ook nooit hadden gehoeven.

Zo ik ga nu naar de zolder om te kijken of ik nog meer los kan laten en naar de kringloop kan brengen.

Ik wens mijzelf een streslose week met leuke dingen toe.

en dat wens ik jou ook.

 

   

Alors on danse

Laat ik beginnen met zeggen dat ik mij in weken niet zo mijzelf gevoeld heb.

Klinkt goed toch?

Dat is het ook.

Eigenlijk weet ik wel wat ik had moeten doen om al die ellende uit mijn lijf te krijgen.

In ieder geval heb ik weer keuzes moeten maken.

Ik kan gewoon steeds moeilijker met mensen omgaan

Niet allen maar wel de meesten.

Het gaat gewoon niet meer.

Ik voel mij het beste als ik alleen ben.

Of met de X.

maar dat komt toch op de tweede plaats.

Klein voorbeeldje;

we gingen vrij onverwachts naar de sauna.

Echt heel leuk.

Eerst koffie met lekkers,  douchen met heerlijke geurige zeep, Turkse sauna, buiten afkoelen en op t 'gemak" rondkijken.

Weer iets uitzoeken en dan wil ik naar rustruimte.

Oh ik nam nog wel tot mijn grote trots een ijskoud bad.

De meeste rustruimtes zijn heerlijk.

Lekker banken, deze had dekentjes, kussens in  je rug, mooie inrichting.

maar de X kan niet rusten.

Hij kan niet langzaam door de tuin daar rondlopen, genieten van het gevoel dat je lichaam heeft, beetje mijmeren. 

Nee joh alles moet snel, snel en alles moet gedaan worden.

Daar splitsen dus meestal onze wegen en dat is prima.

Na 3 kwartier komt hij mij halen of ik al wil lunchen.

Ooooooh ik lag zo lekker.

Had nog geen honger.

Als je met twee of meer bent moet je rekening met elkaar houden en dat doen we echt hoor maar ja soms moet de ene doen waar hij/zij nou net over een half uur zin in heeft.

Snap je?

Daarom ben ik dus zo graag alleen.

Ik wil mij steeds minder aanpassen, wel aan mijn man, maar verder dus niet meer.

Ik zou dolgraag alleen in zo een sauna kunnen doorbrengen.

Ik was helemaal zen trouwens maar vroeg aan hem of hij zich ook zo voelde  maar dat was niet zo.

Ik sliep die nacht heerlijk, hij slecht.

De dag was trouwens wel een 8 waard hoor.

Het lijf voelde zo schoon en zo lekker.

Dat was dus de donderdag.

Toen kwam de vrijdag en moest begin van de middag dus dansen. Biodanza.

Mijn fiets stond  al klaar om bereden te worden maar het regende pijpenstelen.

Omdat ik paar dagen geleden met de X naast mij voor t eerst weer gereden heb haalde hij mij over om de auto te pakken. Ik deed het en het ging  goed.

Ik kan en zal echt niet overal naartoe kunnen rijden maar jeetje dit was al zo fijn. Die vrijheid.

Vriendin I. had de middag vrij genomen om 1 keer mee te doen en vond het leuk.

Niet leuk genoeg om er iedere week voor vrij te nemen.

Ik heb, zij ook, mij weer behoorlijk laten gaan.

Zo fijn en bevrijdend.

I. vroeg of we nog iets gingen drinken en kwamen in winkelcentrum op een leuke plek terecht waar we konden blijkletsen.

Zij viert vandaag haar verjaardag in  cultureel café waar een band optreed maar ik had maand geleden alk gezegd dat ik niet kwam. Te druk, teveel herrie en dan hele nacht niet kunnen slapen.

Ik heb het idee dat het mij steeds minder kan schelen wat een ander vind.

Uiteindelijk, als ik mij kut voel is er ook niemand.

Was woensdag overdags naar een verjaardag terwijl ik zo heerlijk op mijn zolder bezig was en daar dus heen moest.

Soms denk je dat je echt moet. Is denk ik, maar daar ben ik nog niet helemaal uit, ook grote onzin.

De jarige en zijn partner heeft geen tijd, aan de anderen had ik geen behoefte.

en zij schijnbaar ook niet aan mij. ;-)

Dus ja waar doe je het voor.

Dansen wil ik.

Wandelen in de bossen.

Fietstochtje.

Sauna.

Winkels kijken.

Nieuwe bank kopen.

Ik wil cavia's aaien.

Lezen, knippen, scheuren, plakken in de Flow en de Happinez.

Ik wil naar het overdagkoor (begint 5 december)

Ik wil leuke praatjes op straat, in winkels, in sauna's, bij biodanza.

maakt niet uit waar.

Ik zit in een app groep met dames die ik vriendinnen noem maar daar ga ik uit.

Ik heb geen zin meer om af te spreken met mensen die steeds maar haast hebben en onmisbaar zijn dat ze zelfs naar de plee hun telefoon meenemen.

Ik begrijp deze mensen niet meer.

en zij mij niet.

Wat geeft het toch dat je telefoon werkelijk alles van je weet?

Ga toch met je tijd mee meid !!!!!

Ik zal ze heus nog wel zien hoor, maar ik merkte dat ik alleen maar stress heb en daar tegenover te weinig plezier.

Tijdje terug zei er iemand een afspraak op het laatste moment een afspraak af waar ik mij erg op verheugd had, ook omdat ik haar leuk vind, want haar broer was ziek en misschien wel ernstig.

Kijk, ik kan dat snappen als je er heen wil maar hij woont in Indonesie dus waarom zou je niet met mij 2 uur iets gaan doen?

Ik zei tegen vriendin I. dat ik met nog maar met een paar mensen iets wil afspreken. 

Daar zit zij ook bij.

Verder op 1 hand te tellen.

Over handen gesproken; het kleinkind legde haar hand op papier en opa moest dat natekenen. Zegt ze, kijk Lène opa heeft al mijn duimen getekend.

ik zit hier te lachen om mijzelf, godzijdank ben ik grappig, want ik besef dat het vast voor anderen helemaal niet grappig is maar wij vinden het geweldig.

Hoe vaak heb ik mij niet geiriteerd om die zeikverhalen over kinderen.

De X zei eens ; als ik een filmpje van het kleinkind laat zien lijkt het net of ze niet geinteresseerd zijn.

Ben jij dan wel geinteresseerd in hun kleinkinderen??

Nee niet echt, was het antwoord.

Kwam vorige week leuke kennissen tegen in het bos.

Hoe is het met jullie kleinzoon vroeg ik.

Je zag ze beiden meteen stralen, foto's en filmpjes erbij.

Ook hoogbegaafd? vroeg ik.

Ja tuurlijk zeiden ze. 

De X zag zijn kans schoon en toverde ook zijn telefoon tevoorschijn met zijn hoogbegaafde kleindochter.

Kijk dit soort ontmoetingen zijn leuk en dat mag best ergens eindigen met een kopje koffie.

Het waren mijn vroegere buren en hun dochter zat bij stiefzoon in de klas. Die dus nu moeder is van dat hoogbegaafde jongetje van 8 maanden.

Sofietje. Sofie heeft haar taak als mijn hulphond weer opgepakt en we hebben heel wat afgeknuffelt.

Iemand schreef het al op mijn blog dat t ook door mijn stress kon komen . Dat klopt denk ik ook wel maar er is wel meer aan de hand. Ze is ook al bijna 10 jaar.

Kan nog jaren mee maar de mankementen beginnen.

De man is naar een concert.

Ik had al gezegd wat er ook gebeurd ik wil NIEMAND die deze dagen.

NIEMAND!!!!!!!

Ja hem wel natuurlijk maar niemand komt er hier in.

Buurmeisjes stonden aan de deur maar werden door hem niet binnengelaten.

Ik was o zo heerlijk zen in de tuin bezig en met de hokken van de cavia's.

Ik lag de hele week voor 20 uur op bed.

Twee keer zelfs om 19 uur.

Ik ga ongelofelijk erg, en deze keer dus echt, aan mijzelf denken de komende week.

WAT IS GOED VOOR MIJ!!!!!!!

Heb wel wat afspraken staan, nou ja laat ik het niet interessanter laten klinken dan t is; 1 met de stress therapeut en een leuke op loopafstand koffie afspraak met een familielid.

Wie dit jaar nog een afspraak met mij wil maken komt op een wachtlijst. 

Jullie kan ik niet missen hoor.

Fijne zondag.

  

Waar blijft die regen nou

 Achterkantje van Cocottje die wormen aan het zoeken is.

Ik ga eerst met mijn shit beginnen. Dat kan je overslaan en onder de streep lezen over de positievere dingen.

  Vrijdag begint het dansen biodanza en er zouden 2 dames met mij meegaan.

Een neemt vrij om een proefles te doen de ander zou de hele cursus doen, 5 lessen.

Het zou doorgaan bij minimaal 10 personen die de 5 lessen namen.

Vorige week nog D. gezien en ja natuurlijk kwam ze en ze had zo een zin en ja ze beloofde het.

maar ik ken haar en hoopte mij te vergissen.

Ik had gisteren een hele fijne dag tussen door, lees maar onder de streep, krijg ik een app dat ze niet kan komen want ze moet toch werken en collega is van trap gevallen of zoiets.

Ik kan wel zeggen dat ik woest was maar Nicole Huisvlijt zei eens dat het vaak verdriet is die woede.

Dat is het ook.

Zoveelste keer dat zij mij teleurstelt en laat zitten.

Heb nu besloten dat ik echt geen contact meer met haar zoek.

Ik zal normaal doen als ik haar tegenkom maar het is nu klaar.\

Was het de eerste keer geweest was het ook balen maar dit is de tiende keer.

of zoiets.

Hoe vaak laat ik het nog gebeuren.

Iedere keer beloofd ze van alles, allemaal dingen waar ik mij op verheugd en iedere keer weer TE DRUK.

Ik heb er vannacht heel slecht van geslapen en zit weer met een verstijfd lijf .

Het is klaar.

Ik snap des te beter waarom ik het steeds moeilijker vind om met mensen om te gaan.

De buren gingen een paar dagen weg en op de laatste avond stond zij voor de deur of ik voor de katten wilde zorgen.

Balen want ik had meer dan genoeg aan mijzelf en ik wil het altijd paar dagen van tevoren weten. Dat weet zij.

Kom ik daar in het donker; nergens kattenvoer te vinden. Ik durf echt niet zomaar te gaan zoeken maar deed het toch. Alle keukenkastjes op kinderslot, niets in bijkeuken of waar dan ook.

Een jankende kat die barstte van de honger, de ander wilde niet binnenkomen.

Dan maar het kattenvoer van mijn egels gegeven en sowieso zit 1 van de katten meer bij ons in de tuin dan thuis.

Ik SNAP dat dus niet.

Ze weet hoe ik ben, heb het vaak aangegeven, maar ze blijft het doen. 

Daarna hoor ik niets. Geen appje met dank je wel of zo. Dat zou genoeg zijn.

Wat waren mijn ouders toch wijze mensen dat ze met zo min mogelijk mensen omgingen .

Geen verwachtingen, geen verplichtingen, geen gezeik.

Kwam er iemand langs voor apperitiefje of koffie was prima, kwamen ze niet ook al te goed.

Ach ik doe er nog eentje en dan ga ik over op hoe leuk het leven is. ;-(

Vriendin al lang ziek, steeds hele rare dingen, niemand weet wat er is en steeds spoedjes naar ziekenhuis. 

Ik ben, hang cadeautjes aan de deur, mail, schrijf, stuur kaarten.

Zien elkaar af en toe.

Tot zover prima maar nu weet zij en haar man ook dat zwager en stiefdochter ziek zijn maar geen 1 keer heeft ze iets gevraagd.

Vier weken gelden stuurde ze weer lange app dat ze 2 tia's heeft gehad. Niets vragen over ons of de zieke familieleden.

Heb niet geantwoord.

Zo mijn wereld wordt lekker klein.

Ik wil dat niet maar ik kan niet anders want ik kan hier niet meer mee omgaan.

__________________________________________________________________________

Positief;  ook best veel te melden gelukkig.

De zondag met het Neefje was zoals ik het al schreef heel fijn.

Wat een mooie balletvoorstelling.

Sofie kwam na 4 weken niets van mij willen weten gisteren opeens weer bij mij zitten.

en mocht ik haar aaien.

Het is voor mij erg dat ik haar niet meer aan mag raken en ze niet bij mij wil zijn want zij is mijn hulphond.

Ze wil ook niet op bed slapen maar ernaar op haar kussen. Gisteren was even heel fijn en durfde ik mij niet te bewegen toen ze op schoot zat.

Ik kreeg 2 hele leuke enveloppen van de postbode.

Dat is toch zo leuk.

Een van Berthie en haha ik weet nu ook wie de anonieme envelop was die ik kreeg paar maanden geleden. Wat ontzettend leuk.

 En van Mary een envelop met een Sofietje in de sneeuw en nog meer prachtige winterkaarten erbij.

Wat is dat toch leuk die verrassingen in de bus.

Reken maar dat ze bewaard worden.

Gisteren op de fiets boodschappen gedaan.

Ik genoot.

Paste net in de fietstassen.

Daarna met de X in de auto gestapt (en Sofie) en voor het eerst weer auto gereden en het ging best goed.

Amsterdamse bos.

Prachtige kleuren en heerlijke geuren.

Zag zelfs "mijn" Schotse Hooglanders.

Omdat we besloten hebben om de open haard toch niet te slopen kocht de X op MP een voorzethaard.

Toch niet zo een vreselijk ding zoals die van je zus he, vroeg ik.

Nee, nee.

Hij dat ding halen en ja hoor zo een vreselijk ding als zijn zus.

Heel net en kitserig.

Gelukkig ben ik zo een beetje op de halve wereld boos maar niet op de X.

Dus we kregen de slappe lach. Ook weleens lekker.

Toen het donker werd, het werk op elektriciteit , bleek het toch leuker dan het zwarte gat waar we anders in keken, hoewel ik daar takken, dennenappels, droge bladeren, egels, hertjes en konijntjes in had gestopt en je snapt dat het kleinkind dat helemaal geweldig vond .

We hadden weer een hele leuke dag met haar. Opa bakte koekjes met haar.

Die 2 samen zien is al een feest.

 

Er werd voor alle dagen veel regen voorspeld maar het valt reuze mee.

Heel veel droge periodes waarin ik van buiten kon genieten.

Ik zag 2 avonden achter elkaar mijn egel.

Egels hebben een vaste tijd om langs te komen dus hield ik het gisteren al in de gaten en ja hoor.

Een niet al te groot jong beestjes die er best wel gezond en stevig uitziet.

Ik kocht mijn roze dekbedovertrek bij de Wh.ekamp.

Kon het nergens in de winkels vinden.

Balen is dat om online te kopen want ik MOET altijd voelen en zien.

Het was niet helemaal mijn roze maar ach .....

Meteen in de wasmachine en nu aan het drogen.

Morgen heerlijk in het roze slapen.

Ik ontdekte de serie; six feet under.

Nooit eerder gezien maar is wel mijn ding..

Rare serie maar goed bedacht.

Nog meer goed nieuws;

Ik wilde deze maand naar de  sauna en kreeg een mail dat het de maand November de helft van de prijs is.

Jippie.

17,50 ipv. meer dan het dubbele iets van 37 euro.

Nog iets leuks in de mail.

Ik sta op wachtlijst van een koor waar ik 1 keer mee mocht zingen en de zanglerares heeft een tweede groep opgericht die 5 december begint.

Dan in het biodanza op 1 keer na ook afgelopen, dus ik kan beiden doen.

De X is begonnen met klussen in de serre. Ik heb mij in de keuken geinstalleerd.

aan de bartafel. 

Hij gaat serre isoleren en vanmorgen kwam "onze" stukadoor (gisteren gebeld) langs om te kijken wat t ging kosten.

Viel mee, en echt als jij er 1 nodig heb vraag mij dan het nummer. 

Ze werken snel, maken alles schoon, leveren vakwerk af.

Het is een Turks bedrijf en de grap is dat de hele familie daar volgens mij werkt.

We hebben al ooms, neven en volgende keer een broer over de vloer gehad.

Geef ze geen koffie zei de baas iedere keer want dan stoppen ze.

Dat is toch om te lachen.

Nou ja ik wel hier aan mijn bartafel.

Iedere keer weer.

Is vierde keer dat ze komen en we raden ze ook aan anderen aan.

En nee krijgen we geen geld voor maar we zijn blij met ze en willen dat gewoon delen.

Er is weer een hele natte dag voorspeld en weer schijnt de zon, nou ja zonnetje ons tegemoet.

Ik heb weer mijn shit eruit gegooid, o wat heerlijk, en voel mij kilo lichter.

en nu maar wachten tot het donker wordt en de voorzethaard weer aankan.

zo knus.

  

 

Maandag

 van het internet.

Zo zielig ziet ze er nu uit.

Heb zo een zin om met een paar grove woorden mijn blog te beginnen maar doe het maar niet.

Het zit allemaal niet mee.

En ik flip helemaal als op mijn computer ook nog eens blijkt dat al mijn wachtwoorden weg zijn dus ook hier.

Hoop gekloot, 3 kwartier of zo, hoofdpijn door verstijfde spieren en ongelofelijk sloopneigingen.

Zin om de boel met een mes te bewerken.

De computer bedoel ik dus he.

Het was een zware weer met veel aanvallen van angst/stress, ingehouden woede.

Niet de dingen in proporties te kunnen zien.

Nou ja wel kunnen zien maar niet zo voelen.

Ik geloof dat het woensdag was of zo, ja na de laatste blog toen flipte ik echt.

Ik moest en zou op de fiets stappen maar was bang dat ik mijzelf niet in controle had en vroeg of de X mee ging want was bang dat ik iets geks zou doen.

Zo erg was het.

Na medicijnen en fietsen ging het weer.

Maar iedere keer komt t weer terug.

Van die aanvallen van stress die bijna niet te dragen zijn.

maar waarom zou je dingen gaan slopen omdat je niet meer op je blog kan?

Waarom in hemelsnaam.

Gelukkig, denk ik, heb ik van kinds af aan geleerd

om alles te onderdrukken. Boosheid, verdriet, huilen of boos zijn was ten strengste verboden.

Dat ma hysterische aanvallen kreeg met gillen en gooien en dat pa de leren riem van de herdershond pakte om ons te slaan dat mocht dan weer wel.

Gelukkig is mijn woede niet op de X gericht.

Hij zou vanmorgen thuis zijn maar koos heel wijs om het huis uit te sluipen en briefje op tafel neer te leggen dat hij naar de boot was.

Hebben sommige mannen toch ook iets van instinct.

Wegwezen hier..................................... 

______________________________________________________________

Het goede nieuws is dat biodanza vrijdag doorgaat.

Vijf weken lang.

Het slecht nieuws en ja hoor ik wist het ; omdat er genoeg mensen moesten zijn vroeg ik 2 vriendinnen en 1 ging 1 les meedoen de ander alle. Het gezeik begon vanmorgen. De ene van de proefles vindt het te duur. Ik had het al 3 weken gelden gezegd en geloof mij ze zeggen weleens dat je niet kan kijken in de portemonnee van een ander, nou in dit geval wel. 

De ander moet eerst naar ziekenhuis en hoopt op tijd te zijn.

Fuck you.

________________________________

Biodanza gaat door en het is precies wat ik nodig heb.

Dansen op blote voeten op allerlei soorten muziek, van rustig tot wild en van alles ertussen in.

Er mag niet gepraat worden behalve door de cursusgeefster en het is de bedoeling dat je uit je hoofd gaat en je lijf goed gaat voelen.

Weet zeker dat het mij goed zal doen.

Gisteren een fijne dag gehad met heet Neefje.

In Maart vroeg hij al, na balletvoorstelling van het Zwanenmeer, of we in November naar Giselle konden want door mijn verhalen wilde hij dat graag zien.

Soweiso wil hij alle klassiekers zien.

Ik dacht, acht November is zo ver weg, dat komt nooit.

Nou gisteren dus.

De stress en angst de afgelopen dagen had ook hiermee te maken.

maar zoals gewoonlijk op de dag zelf; nergens last van.

De X bracht ons naar Tram bij VU ziekenhuis en hup daar gingen we.

Gezellig en vertrouwd.

Neefje had die nacht niet kunnen slapen vanwege onze afspraak.

Tja je bent een autist of je bent t niet.

Lopen door Amsterdam.

Dat was lang geleden en wat vond ik het leuk.

Al die lekkere geuren uit die eettentjes.

Nog even een bakkie koffie en broodje in een typisch gezellig oud café met vriendelijk mensen die met ieder een praatje maakte.

Toen naar de Stopera.

Mooi, licht, vriendelijk.

Zag ik in de pauze Nederlandse bekendste dans echtpaar lopen en wat zijn ze nog mooi. Alexandra R.adius en Han E.bbelaar. Ieder die iets van ballet weet kent ze.

Zal straks een opzoeken hoe oud ze ondertussen zijn. Ik heb ze heel wat keren zien dansen.

Ik kende in die tijd ieder bij Nationaal Ballet bij naam. 

Nu niemand meer.

Giselle is om te huilen. Dat deed ik jaren geleden . Ik was 19 jaar zat zelf op ballet en er waren 3 meisjes van 14 uit andere groep die zo graag naar een voorstelling wilden maar niet mochten vanwege hun leeftijd, wel als ik meeging. Zo gedaan.

In 2 maanden tijd 3 keer.

Ik zie ons nog zitten alle 4 over de balustrade van het 1e balcon hangen vechten tegen onze tranen en natte neuzen.

Zoooooo zielig.

Gisteren weer heel zielig maar geen last van tranen maar de laatste scene hadden we het allebei moeilijk.

De prins die alleen achterblijft en ternauwernood  aan de dood ontsnapt.

Neefje vond het ook prachtig.

Er is niemand in mijn familie die van ballet houdt nou ja mijn moeder, dus hij moet het wel van mij hebben.

Reis naar huis is zo anderhalf uur en we waren bekaf.

De X had voor ons gekookt en zelfs het favoriete toetje van Neefje gehaald.

Verwarming aan, lichtjes en kaarsen.

Ja ik ben echt een verwend mens.

Had ik bijna tegen het Neefje gezegd; zullen volgende maand nog een balletvoorstelling pakken?

Er komt er 1 die ik nooit gezien heb en mij zo mooi lijkt maat godzijdank wist ik mijn mond te houden.

Kan altijd nog maar eerst kijken hoe ik mij voel en of ik het tot die tijd overleef.

27 december.

__________________________________________________

We gaan binnenkort het 1 en ander aanpakken in huis.

Nou ja ik ben al begonnen met de serre leger te maken.

Dat doet mij goed dat gesjouw met spullen trap op en af.

Ik hoop echt dat ik afstand zal kunnen doen van dingen  maar ja je kent mij.

Gisteren toch maar besloten om de openhaard niet te slopen.

De X durft het toch niet aan.

Laten doen kost misschien 2000 euro.

Dan moet er weer muur en plafond gestuckt worden.

Open haard blijft.

Er komt waarschijnlijk een elektrische haard in.

De serre wordt door de X geisoleerd en daarna laten we het stucken.

Dan laten we hele nieuwe vloer leggen in gang, woonkamer, keuken, serre.

Kleur zijn we al uit net als het bedrijf die het gaat doen.

O en nieuwe bank.

Weten precies wat we willen dus nu nog kopen.

Misschien denk je ; zou je dat wel doen zoveel als je je zo gestrest voelt?

Het antwoord is ja.

Het liefst zou ik 1 of 2 weken een soort vrij nemen van alles om mij heen en dan alleen met ons huis en elkaar bezig zijn.

Samen sauna, museum, recepten uitzoeken en maken, wandelen, fietsen.

Roze dekbedovetrek kopen. haha.

en dan biodanza op vrijdag zonder bekenden die aan mijn kop zeiken.

Tuin winterklaar maken.

Jammer genoeg moet ik naar de trimsalon met Sofie en naar de dierenarts, een verjaardag. Al is het maar 1 uurtje.

en nog het gezeik van die 2 vriendinnen beantwoorden.

o ik stop hier.

is al laat en ik wil nog een en ander doen.

Krijg net foto van het kleinkind die koorts en ziek is.

Ze ziet er zo miserabel uit dat ik er om moest lachen.

Zo zielig echt maar toch grappig.

 

Ik word gek van mijzelf.

 

Ik ga mijn sterrenbeeld veranderen.

In plaats van Vissen wil ik Schotse Hooglander zijn.

Hoezo net mogelijk?

Dat maak ik zelf wel uit.

Over paar maanden word ik 65 jaar.

Wat een feest.

Maar niet heus.

Ik heb het gevoel dat niets een feest is op dit moment.

Zo is Sofie al meer dan 14 dagen ziek en wil ze niets meer met mij te maken hebben.

Sterker nog ze is angstig voor mij.

Gisteren mocht ik haar voor het eerst beetje aaien.

Ze wil niet meer op bed slapen dus leg ik haar kussen naast het bed maar zodra ik opsta rent ze weg.

Ik moet nu alleen TV kijken.

Ze neemt niet eens meer lekkers uit mijn hand.

Ik krijg ongelofelijk veel stress van de situatie.

Uitlaten gaat prima, dan is ze blij en gewoon.

Zij is mijn hulphond. Nou ja was.

Ik weet echt niet wat ik moet doen en het erge is dat ik kwaad word.

Mijn lijf zit ook zo vol spanning en angst en dat voelt ze vast maar dat moet ze na bijna 10 jaar toch wel aan gewend zijn.

Nooit eerder reageerde ze zo.

Al mijn kleine pleziertjes zijn k..

Zo kan ik erg genieten van NPOplus series/films.

Verbinding opeens verbroken, krijg het er niet meer op.

Wil mijn loterij opzeggen; blijk ik daar helemaal niet bekend te zijn. EuH.....Lukt niet dus

Wel iedere maand het geld van mijn rekening af dus ja ze moeten mij toch wel ergens van kennen.

Woest op mooieschoonzus met haar constante kritiek.

Er worden de komende tijd 1000, meer zelfs nieuwe woningen gebouwd in onze gemeente.

Leuk man ;-(

Drukte, meer natuur naar de klote, supermarkten erbij. 

Vijf dode egels gezien afgelopen dagen waarvan 1 bij een egelhuis die ik op t plein in de struiken had gezet.

In de voortuin lukt het mij gewoon niet om een goede plek voor ze te maken.

Alles is weer zeiknat geworden.

______________________________

Ik ga even stoppen met dat negatieve als voelt het lijf stijf van de stress.

)))))))))))))))))

Denk aan liedje uit Sound of music.

Gisteren hele leuke meubelboulevard ontdekt samen met de X.

Een winkel met 4 etages en een hele leuke plek om koffie te drinken met huisgemaakte appeltaart om even bij te komen en na te denken.

Hele mooie banken gezien en ook de prijs veel lager dan gedacht.

Zelfs voor merkbanken, iets wat de X dol op is, iets met een merk, of t nou een sok of een bank is.

O t werk, ik moest bijna glimlachen.

Bijna he.

Ga maar zitten hoe u thuis ook zit werd er gezegd dus ik deed mijn schoenen uit en bleek ik gelukkig 2 verschillende sokken aan te hebben.

Dat doe ik graag omdat ik wil laten zien dat ik GEEN schaap ben.

Waarom zou je 2 dezelfde sokken aanhebben.

Je hebt 2 verschillende sokken aan zei de X.

Ja goed he? zei ik trots.

Ze zullen daar echt wel raardere mensen meegemaakt hebben dan ik.

De X vindt het vreselijk.

Af en toe zeg ik dan; ga lekker terug naar je ex.

Doet ie toch niet.

Die is nog veel gekker en bovendien een loeder.

Dat laatste ben ik dan weer niet.

Enfin was ene leuke middag zo saampjes en we zijn erg enthousiast maar eerst weer naar huis voordat we besluit nemen.

Binnenkort gaat de open haard eruit.

en ook de serre wordt aangepakt.

Dat gaat de X zelf doen.

Dan moet er gestuckt worden en een nieuwe vloer maar dat wordt gedaan.

Vloer willen we in Januari.

Haard eruit deze maand.

Als het goed is gaat de Biodanza (dans van het leven) volgende week door.

Ik heb het gevoel dat het mij heel veel goed zal doen.

Een vriendin heeft beloofd om mee te gaan al die 5 keer maar ja zij belooft wel vaker wat, en andere gaat 1 keer mee. Moet er vrij voor nemen en haar vertrouw ik dan wel redelijk.

Het maakt mij niet eens zoveel uit of ze wel of niet meegaan maar het gaat erom dat t doorgaat.

Ik wil muziek, andere vrouwen, dansen, nieuwe mensen leren kennen.

kan ik daar dan weer over zeiken.\

Zingen; heb mij in zelfde gebouw ook opgegeven voor een koor maar die zit vol dus moet ik wachten tot er een paar afvallen . Zal vandaag even mailen hoe het er voor staat.

Januari zou vroeg zat zijn.

November is het alweer.

Zoals iemand schreef, volgens mij Marijke, des ter dichter bij de Lente. 

Zo kun je de dingen natuurlijk ook benaderen.

Ze heeft helemaal gelijk.

Ik kreeg van Beaujean die huizen verhuurt in Zuid-Limburg weer allerlei mooie huizen toegestuurd.

Wat verleidelijk weer.

Het ene nog mooier dan het andere.

Best prijzig.

maar zo mooi.

Een keer via hen gehuurd en zelfs de roofvogels boven het huis met prachtig uitzicht waren inclusief.

Ik zit ook aan een 4 daagse fietsvakantie te denken. Hier of daar. 

Alles gaat hier in overleg met de heer des huizes hoor en ik weet wat hij leuk vindt dus als ik dan toch fantaseer dan over dingen waar hij ja op gaat zeggen.

Fantaseren is ook leuk.

Als het droog blijft ga ik op de fiets naar ander dorp om wat dingen te kopen/bekijken.

Hem.a heeft roze dekbedovertrekken en die wil ik zoooooo graag.

Bij een supermarkt hebben ze een leuk spel waarvan ik zeker weet dat het kleinkind het leuk zal vinden.

Ik hou er niet van om dingen voor haar te kopen, ook al is het zo goedkoop, maar ja nood breekt wet.

Het kind heeft al zo vreselijk veel je zou er een weeshuis mee kunnen vullen. 

Vroeg vorige keer aan haar moeder of ze toevallig vingerverf had en ik kreeg weer een plastic bak vol met noem maar op.  Zeer regelmatig verdwijnen dingen spoorloos naar de kringloop, nog nieuw in het papier.  Weg met die bende.

Het eerste was ze hier altijd pakt is 2 insecten (plastick) die ik met visdraad aan een tak heb vastgemaakt zodat het lijkt of ze vliegen. Dan landen ze bij opa op zijn been of schouders en dan "schrikt" op zit rot. Succes verzekerd.

Goed dit was het geloof ik weer.

Ik barst nog steeds van de stress en van de kleine problemen maar ga zo een lijst maken en de oplossingen erbij zoeken.

Onze vriend Marc moet ook heel snel langskomen voor mijn computer en printer.

Arme man net terug van een ver weg reis en dan alweer hier te hulp schieten.

Ik ga even keihard muziek aanzetten en dansen en zingen.

en fietsen.

PS. ik weet heus wel dat het waarschijnlijk allemaal mierengeneuk is die problemen van mij maar geloof mij in verga van de pijn.

Zegt de X dan heel goed bedoelt ; spreek af met een vriendin of zo.

Nou als ik ergens geen zin in heb is het afspreken met een vriendin.

Dan liever met een vijand of zo.

Maandag

 Dit weekend verloor ik als vele mensen een friend.

Matthew Perry.

Ik ben dol op de serie Friends en kijk bijna wekelijks een aflevering.

Gezellig, lief, grappig. Mijn frienden.

Ik voel het steeds ergens in mijn maag.

Hoe onbegrijpelijk misschien voor sommigen, mensen in series of andere artiesten kunnen je vrienden worden.

Dat heb ik ook bij Gooische Vrouwen.

En wat moest ik huilen jaren gelden toen 1 van de Flying Docters "echt" dood bleek te zijn (in de serie hoor) 

Benny Neijman. Wat hield ik van hem. Ik zing nog vaak liedjes van hem. Hij heeft tijdens mijn ernstige psychisch ziek zijn een grote rol gespeeld.

Eens kwam ik hem tegen in Amsterdam maar durfde niet eens gedag te zeggen.

Vrijdag nog zong ik een liedjes van hem op de fiets; een optimist doet of de zon schijnt in de regen en lalalalala, beter aan. Weet de tekst niet zo goed meer.

Tegen Philippe E. zeg ik regelmatig; jullie weten gewoon soms niet wat jullie voor anderen kunnen betekenen.

 Eind Augustus met 3 dames, zoals jullie wel weten, naar de bios voor concert A. Rieu.

Naar het publiek kijken die vanaf de hele wereld komen is misschien nog mooier dan de muziek.

En dan die verrassing van dat jonge meisje die VOILA zong.\

Een paar dagen later zat ik in Maastricht op het plein te lunchen en er werd aan ons getrokken dat we het echt een keer mee moesten maken want o zo bijzonder.

De X was er helemaal voor in. Ik niet.

Te druk, te veel, te duur, te veel indrukken.

Laat mij lekker in een halfleeg of halfvol bios zitten

Ik schreef al een paar keer over de serie die prachtig vind op Netflx Maestro in Blue.

Ik moet nog 1 deel die ik maanden geleden al zag dus ik weet hoe het afloopt maar ik wil het gewoon niet kijken want dan moet ik afscheid nemen van al die mensen. Ik wil niet. Ik wil op dat Griekse eiland blijven en de muziek blijven horen.

---------------------

Gisteren zouden we de hele dag regen krijgen.

Niet normaal gewoon zoveel.

Ik deed mij ogen open en de zon scheen.

Was toch al van plan om TOCH te wandelen wat voor weer dan ook.

Mooieschoonzus stuurde bericht naar haar broer of hij mee ging wandelen.

Meestal vraag ik of ze alleen met hem wil zijn of dat ik ook mee kan.

NU NIET! 

Ik stapte gewoon mee de auto in.

Veel gelopen en de zon bleef schijnen.

Zelden zo druk gezien in het bos.

Ik denk dat ieder de laatste dag van Herfstvakantie en de enige droge dag nog even zichzelf, honden en kinderen een frisse neus wilden laten halen.

Hup morgen weer stressen, rennen, vliegen.

Het bos was prachitg.

De kunst voor mij is altijd om net te doen of ik hier voor het eerst kom en dan zo te kijken. 

Kijk omhoog, links, rechts, de weerspiegeling op t water.

Zag 2 prachtige kleine meisjes van een jaar of 5.

Nu zie ik het, jullie zijn een tweeling.

Ze keken mij strak aan maar gaven geen antwoord.

Moeder zei; nou geef antwoord.

NEE !!! zeiden ze allebei.

Ik keek verbaasd naar de moeder maar die knikte met een glimlach dat ze dat wel waren.

Ik; ach ik zie het al jullie zijn geen tweeling want jij hebt een groene jas en jij een roze.

Kon geen glimlach van af.

Na de hele lange wandeling op terrasje buiten gezeten met een bakkie.

Broer en zus haalde weer hun herinneringen aan hun stedentrips van zo een 10 jaar geleden en lagen in een deuk.

In het begin luisterde en lachte ik wel mee maar zei wel op gegeven moment, jongens ik heb jullie verhalen al 10 keer gehoord.

En passant besloten ze om samen naar Lissabon te gaan.

Prima, wens ze veel geluk want ze hebben allebei vliegangst gekregen met de jaren.

maar goed krijg ik misschien wel weer 10 jaar nieuwe verhalen.

Trouwens MOET weer even mooieschoonzusvrij nemen want die was weer goed in de stemming om mij waanzinnig te maken.

Jeetje wat heb ik vaak op mijn tong MOETEN bijten. 

----------------------------------

Vandaag weer een heerlijke droge dag.

Geen idee wat ik ga doen.

Fietsen samen, naar een meubelzaak hier vlakbij, kan op de fiets, wandelen in Noordwijkerhout, thuis mijn dingetjes doen zodat het de rest van de week niet hoeft.

 Rest van de week (tot zondag) geen afspraken en kan ik doen wat ik wil, samen en alleen.

Ik had voor deze week bijna een midweek Limburg geboekt maar wat ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb.

THUIS is soms toch het allerbeste wat je maar kan hebben.

Er gaat hier zeer binnenkort gesloopt en veranderd worden en er moeten allerlei dingen gepland en geregeld worden.

Daar ben ik een kei in.

Dus daar wil ik vandaag ook tijd voor maken en dan samen overleggen of het hem ook uitkomt.

Hij kwam net vragen of ik iets wilde doen anders gaat hij naar de boot.

Laat mij maar THUIS.

Zon schijnt in mijn gezicht.

De koffie was lekker.

Was die kilo afgevallen.

Zag in de Hema foldertje een prachtige roze dekbedovertrek.

De wasmachine draait.

Ik voel energie.

Wat wil een mensen nog meer.

Lot heb je mijn mail ontvangen?

Gaat niet altijd goed namelijk

   

Hans en winkelen

Er werd een avondje met Hans de Booij georganiseerd en wij gingen er heen.

Ik belde voor kaartjes, bleek het gratis te zijn.

Op een plek waar we graag komen ook nog.

Vroeg, vlakbij, niet te lang.

Toen ik hem voor het eerst op TV zag, ik was een jaar of twintig, vond ik hem meteen al "vreemd".

Hoe hij stond, hoe hij keek, hoe hij bewoog.

Zo anders dan alle artiesten.

Van Autisme had ik denk ik nog nooit gehoord.

Was nog niet in de mode.

Ik vond zijn liedjes leuk .

Pas toen ik zag dat hij hier op ging treden viel het kwartje.

Volgens mij heeft hij ASS.

Nou ja ik wist het zeker.

Er is een boek over hem geschreven.

Hij zat achter een piano, de schrijver van het boek zat aan tafel met boek waar hij stukjes voorlas en een bekende hier in ons dorp stelde vragen die op papiertje stond.

Het was vreselijk kneuterig maar daardoor juist leuk.

Hans begreep de vragen vaak niet of gaf een ja of nee antwoord wat heel grappig was.

De schrijver Sander fluisterde hem af en toe iets in vertel eens over Aruba, of daar voorval in Duitsland, of dat je op de verkeerde begrafenis was.

Dan vertel hij in korte zinnen wat er was gebeurd.

Hij zong een paar liedjes. Zijn stem is zelfs vooruitgegaan vond ik en klonk heel mooi.

Hij heeft een hekel aan Annabel. Vertelde er heel kort over en ik denk niet heel begrijpelijk voor iedereen.

Door Annabel kreeg hij succes, aandacht, reizen, gedoe.

Allemaal dingen waar je als autist niet op zit te wachten.

Dat woord had hij niet genoemd.

Pas in een hele drukke zin ergens tussendoor, heel snel, met mijn autisme.

Drie kinderen heeft hij en hij kan er geen contact mee krijgen.

Waardeloze vader.

Er mochten vragen uit het publiek gesteld worden;

Zou je het leuk vinden om weer op toneel te staan?

Hij keek verbaasd de ruimte in en zei; dat sta ik nu toch?

Toen het afgelopen was, waren ze beiden meteen weg voor het applaus afgelopen was.

De organisator wilde ze nog even terugroepen maar ze waren al spoorloos.

Wel kreeg iedereen een gratis boek.

De volgende dag zocht ik info over hem en keek ik wat filmpjes.

Geen twijfel mogelijk over dat autisme.

Ik las dat hij HET pas sinds 1 jaar weet.

Ik ga het boek zeker lezen.

Ben heel benieuwd.

Ik vond het een vermakelijke kneuterige leuke avond.

Tja, Autisten onder elkaar.

Kwam trouwens wel wat bekenden tegen maar ik had echt heel weinig zin in contact.

Net al hij verdween ik meteen na de voorstelling terwijl we uitgenodigd waren om beneden, mijn favo restaurant, iets te drinken en een bitterballetje.

-------------------------------------------------

 

Winkelen; ik had ongelofelijk veel zin in winkelen.

Voor het eerst baalde ik dat ik geen auto meer durf te rijden.

Ik wilde naar niet al te groot winkelcentrum die ik goed ken.

De X had wel zin om mee te gaan .

Het werd onze vorige woonplaats.

De verbouwingen zijn eindelijk klaar en de boel ziet er weer ruim, mooi en schoon uit.

Het was er ook nog eens heel rustig.

Ik begin altijd bij C&A.

Spijkerbroeken had ik nog.

Die van hen zitten goed met veel stress , grapje, stretch erin en hoge taille.

We gingen eerst alle winkels af, gingen bij de H.ema een broodje eten met een sapje.

Ik wilde eigenlijk koffie maar het apparaat had zoveel vragen dat ik het opgaf.

Wat voor koffie;

cappuccino; groot of klein

sterk of gewoon

gewone melk of havermelk.

er kwam koffie uit en toen niets meer.

dus ik weg.

Ik word gek van al die vragen.

Net als in de winkel;

heeft u klantenkaart.

Nee

zal ik die voor u aanmaken?

nee.

Dan krijgt u 20% korting.

nee

Dat is dan veel goedkoper hoor.

Nee.

als je ja zegt;

naam

adres

postcode

email adres

telefoonnummer

Jeetje help ik ga gillen.

Harde muziek er nog bij om het nog makkelijker te maken voor mij.

Heel erg prikkelarm zal ik maar zeggen, maar niet heus.

Kom ik ook nog mijn BFF van de middelbare school tegen die in een mannenwinkel werkt waar de X een mooie jas zag.

Even bijkletsen.

Jas werd  niet gekocht.

wel bijgekletst.

Want ik ben wel aso maar zo gedraag ik mij niet.

Enfin het werden 4 broeken en wat dingen, 6 geloof ik, om op die broeken of op broeken thuis te dragen.

Moet vandaag wel 10 dingen uit mijn kast halen en wegdoen.

Er liggen dingen die ik al zeker 5 jaar niet draag en soms zelfs nog nieuw zijn

maar dingen weg doen ik voor mij heel moeilijk.

en geeft zelden de rust die het had beloofd.

Integendeel zelfs.

Nou ja je zou het misschien niet zeggen maar het was een leuke dag hoor.

Ik ben alleen een beetje zuur.

Als je maar niet over het weer gaat zeuren zei de X.

Euh? Ik zeik zelden tot nooit over het weer.

Hij is degene die niet tegen dit weer kan.

O ja, dat is waar ook zei hij, ik mag niet zeuren over het weer.

Geen verplichtingen vandaag.

Ik hoop zo dat ik kan gaan wandelen of fietsen mag ook maar er is voor de komende 14 dagen regen voorspeld.

Mis je het prachtige klimaat van Zuid-FRankrijk nooit vroeg een maand geleden een FRancaise aan mij.

Ik hoefde niet eens na te denken; NEE.

Ik hou van het Nederlandse weer.

en mensen maar vinden dat ik een klager ben.

 

Deugen of niet deugen, is voor mij geen vraag.

 Volgens mij pas ik perfect bij de tijd van het jaar, halloween, want ik voel mij een zombie.

Weet ook dat het straks weer over is en ik weer de kleine leuke dingen zal zien.

Deur naar tuin open, heerlijk alleen het idee al, man is weer naar de boot.

Wat een werk heeft hij en zijn zoon verzet maar geloof mij het wordt prachtig.

Volgend jaar kunnen we er samen vast mee weg en ik ben heel benieuwd of ik het leuk vind.

Voor wie het niet weet het is een jacht van geloof ik 9 meter, er kunnen straks 8 mensen op slapen.

Het was een wrak maar word steeds mooier.

Stiefdochter kwam met goed nieuws gisteren.

(melanoom in oog)

De behandeling slaat goed aan, ontsteking bijna weg, over 3 maanden terugkomen.

Arts was zeer tevreden.

Ze was wel bekaf door de onderzoeken en de spanning.

Haar dochter was ook uitgeput door alle leuke dingen die ze hier gedaan had met opa.

Eerlijk gezegd werd ik door beiden behoorlijk verwaarloosd .

Beetje teleurstellend maar ja dat is het leven .

Volgende keer beter.

-------

Kreeg ik gisteren opeens allerlei leuke dingen in de brievenbus o.a. een hele lange brief van iemand hier en een zelfgemaakte kaart van Dien van een egeltje.

Die gaan in mijn creatieve dagboek verwerkt worden net als de postzegel waar haar 3 honden opstaat.

Van VeggieMo kreeg ik dus die lange brief met heel veel herkenning in haar verhalen.

Dingen voelen en weten die anderen niet opvallen.

Ik vraag mij af waarom we dat niet vaker doen kaarten of brief versturen.

Je maakt er een ander zo vrolijk mee.

Zo een verrassing in de bus.

Heel eerlijk gezegd heb ik hier het een en ander liggen om te versturen naar wat dames hier maar het komt er gewoon niet van.

Belachelijk natuurlijk maar wil toch weer vermelden hoe moeilijk ik dat vind terwijl het zo gebeurd kan zijn.

Heeft echt met dat ASS te maken maar ik vind ook dat ik mij daar niet achter maar verschuilen.

Ik zou je willen uitdagen om binnen een week 3 kaarten te versturen naar 3 mensen die je kent en die het wel of niet nodig hebben. Je zal zien dat je fijne reacties krijgt.

------------

Meisjemetderodeharen; het is volgende maand 3 jaar geleden dat ze overleed.

Ik was van de week bij haar man, onze 40 meter verderopbuurmanvriend.

Wat is hij toch lief.

Nu pas kan hij het aan om het huis wat te veranderen.

De keuken en de vloer zijn overgeverfd en er zijn nieuwe meubels gekomen.

Vriendin was nogal creatief met kleuren en muurschilderingen.

Heel druk en donker.

Ze kon zo genieten van haar huis en vond het mijne best beetje saai. haha.

De muren waren paars, groen, rood en dan met grote tekeningen erop.

Gelukkig zijn vele tekeningen op hout gemaakt dus die kunnen bewaard blijven en/of op andere plek.

Ik denk dat andere mensen het ook regelmatig meemaken en ik had het die dag ook, was ik aan het wandelen met Sofie dacht ik , duurde vast maar 2 seconde dat ik haar zag lopen. De hele dag was ik van slag, daarom fijn om even te knuffelen met haar man. In haar huis.

_______________________

Ik weet nu sinds bijna 1 jaar dat ik ASS heb en zelf vind ik dat ik sinds die tijd achteruit gegaan ben.

Ik kan steeds minder verdragen wat geluid en mens betreft.

Moet nog kieskeuriger zijn in mijn keuzes van wat ik wel of niet doe.

Alles geeft stress dus moet het wel de moeite waard zijn om het wel of niet te doen.

Ga straks een lunch afzeggen omdat de derde persoon maar geen antwoord geeft terwijl als er iemand vastgeplakt zit dag en nacht , gaat ze wel pissen zonder dat ding, geen antwoord geeft op een vraag die ik erover stel dus ik niet weet waar ik aan toe ben. Wat ben ik toch een lief en geduldig mens. en geloof mij het wordt dus steeds erger. Dus lunch gewoon afzeggen en dan heb ik weer rust.

Prik wel nieuwe datum en geef aan dat ik alleen maar wil als we minimaal met 4 zijn en maximaal 6.

Zo, ik heb ook mijn eisen.

---------------

Ik heb 2 egelhuisjes in de voortuin en hoe blij was ik toen er eentje een nest bouwde. Die gebruikt hij niet meer.

Ik had de veranderingen in de voortuin al tot de lente verzet en zag het helemaal voor met dat er kleine egeltjes geboren zouden worden.

In ander huisje doe ik ieder dag eten.

Toen ik 2 dagen geleden eens goed ging kijken bleken de huisjes zijkant te zijn van binnen.

Vandaar dus dat egel weg was.

Vroeg gisteren (de dag dat ik zo goed als genegeerd werd door man en kleinkind) of hij met mij wilde nadenken over oplossing.

Na het eten dook hij de schuur in en kwam paar uur later met een stelling naar binnen, had zijn zoon gebeld en die gaat er een passend zeil overheen maken  een deze dagen terwijl hij het zo druk heeft op zijn werk. Daar passen de 2 huisjes dus onder en zullen ze droog blijven.  

Hoe lief is dat. 

Als de egel nu niet hier komt overwinteren dan zoekt ie het maar uit, stom beest. Geen wonder dat het zo slecht gaat met jouw populatie.

--------

Nog even over de buuv en dan laat ik jullie weer met rust.

Wilde eigenlijk alleen maar schrijven dat alles goed ging met stiefdochter.

Enfin buuv kwam gisteren langs om te vragen of ik paar dagen op hun huis/katten wil passen.

Tussen neus en lippen door liet ze vallen dat haar dochter van 10 jaar het zo niet naar haar zin heeft bij de BSO en of ik misschien............

Haar dochters plus hun BFF's kwamen altijd op die dag bij mij knutselen. 

De meisjes missen het nog, is volgens mij alweer 2 jaar geleden.

Het bezorgde mij de titel van leukste buurvrouw van de hele wereld maar opeens wilde de moeder anders toen de oudste naar middelbare ging. Ze kwam het netjes zeggen maar ik vond dat ze had kunnen overleggen. 

Enfin nu zit ik erover na te denken of ik wel of niet mijn buurmeisje . en als ik dat doe ook haar BFF, weer hier te laten komen op dinsdag.

Buurmeisje is een schatje en de BFF kan wel een beetje aandacht en luisterend oor gebruiken. 

Ik had hier ook al verteld dat dat meisje een piepklein hondje had die de moeder tijdens vakantie 1 maand naar een oppas bracht en nooit meer opgehaald heeft. Terwijl ze tegen haar kind zei; na de verbouwing halen we hem weer op, na de herfstvakantie halen we hem weer op, na de kerst......

Terwijl dat hondje al lang een ander baasje had ergens in Limburg.

Dus toen het meisje er weer over begon tegen mij, We gaan Charlie na de kerst weer ophalen zei ik gewoon dat het echt niet kon want want Charlie was nu van iemand anders. Ik pakte het wel heel lief en rustig aan hoor dus geen zorgen. Nee hoor zei het meisje, mamma zegt.......

Moet opeens, wel met een lach, denken aan die vriendin die weet hoe ik over de mensheid denk en dan iedere keer over het boek begint; de meeste mensen deugen.

Dat boek ligt bij haar open en bloot in de woonkamer en iedere keer komt het ter sprake maar wel op een grappige manier hoor zeker als haar man, ik ben dol op haar man, erbij is.

Ik lees toch hele andere boeken dan jij zeg ik dan.

Volgens mij zag ik ergens een boek die heet; dat mensen deugen is een grote leugen.

Toch misschien allebei de boeken aanschaffen en proberen te lezen.

We hebben allemaal dingen die deugen, absoluut, maar ook veel wat niet deugt.

Ik wil toch weer mijn gelijk halen. ;-) 

 

alles komt goed???? hoe weet jij dat nou?

 Ik hoor ze buiten lachen en praten.

Opa en zijn kleindochter.

Twee handen op 1 buik als ze hier is en doe ik er niet zo heel veel meer toe.

Paar minuten gelden stond ze voor de schuifpui

Lène openmaken riep ze.

Ik stond op en deed het.

Lène wortel schoonmaken..

Wortel is voor de cavia's maar zij wil hem opeten.

Ik vind dat ze het woord alsjeblieft erbij moet zeggen.

Please mag ook want ja ze spreek ook Engels.

Opa vindt het niet echt nodig.

Toch ga ik vandaag weer eens oefenen.

Ze zitten nu samen in de kas.

O opa komt net binnen om een boek te halen.

Opa boek! zal ze wel gezegd hebben.

Voorlezen in de kas. Lekker knus samen.

Zoals het hoort met een opa en zijn kleinkind.

Opa is alles en dat is wat mij betreft helemaal goed.

Ook dat ik er even helemaal niet meer toe doe.

Bij haar niet en bij haar niet.

Vanmiddag gaan we samen creatief aan de gang.

Dan gaat opa weer naar de achtergrond maar nooit helemaal.

Het huis is ontploft.

Ook prima.

Ga ik zo weer opruimen en dan is het voor even weer netjes.

Hoera ze is er weer.

Het mooiste meisje van de wereld.

--------------------------------------------

Haar moeder is naar ziekenhuis voor controle.

Zo een 3 maanden gelden was de oogoperatie en ze is nog steeds niet aan het werk.

Vandaag uitgebreide tests.

Ze was erg zenuwachtig.

Ik wilde zeggen; alles komt goed maar vond dat zeer ongepast.

Hoe weet ik dat nou?

Hoe weet ik of het echt goedkomt?

Dus ik zei ; veel sterkte.

Het verhaal waar ik me wilde beginnen was over een jonge cabaretier die Dara F.aizi heette.

Onze neef deed tijdens de optredens het licht en het geluid.

Wij wilden daar wel een keer bij zijn.

Het neefje (niet het echte NEEFJE) vond een leuk om een grap uit te halen en liet de Cabaretier mijn naam zeggen;

Waar zit Helen? Helen waar zit je.

Ik voelde het zweet langs mijn rug gaan maar omdat hij mijn naam verkeerd uitspraak dacht/hoopte ik dat hij iemand anders bedoelde, hield mij stil en liep het met een sisser af.

Dara was gevlucht uit Afghanistan als klein jongetje met zijn moeder.

Daar ging de avond over.

Ondanks het onderwerp werd het toch een vrolijke avond.

Iedere keer als het jongetje heel bang was zei zijn moeder iets tegen hem in hun eigen taal en het jongetje was minder bang. Iedere keer de zelfde zin die wij niet verstonden.

Het verhaal eindigden dat hij terugging naar een kamp in zijn eigen land om op te treden voor de soldaten.

Het kamp was afgezet met hekken en prikkeldraad toen hij 3 jongetjes naar hem toe zag komen aan andere kant van het hek.

Ze waren vies, droegen gescheurde kleding en liepen op blote voeten,

Hij had was chocola bij zich en gaf het hen met de woorden die zijn moeder altijd gebruikte las hij bang was:

Alles komt goed.

en hij wist dat het niet goed zou komen.

Zo eindigde de voorstelling.

Indrukwekkend.

Later kwam hij bij ons aan tafel zitten .

Een jonge knul van 24 jaar.

Neef en hij konden het zeer goed met elkaar vinden en reisden samen het land door.

Klein jaartje later was hij weer in de buurt en ik bestelde kaartjes.

Ik lag op bed TV te kijken toen ik op het nieuws hoorde;

Cabaretier Dara F.aizi is vandaag in het ziekenhuis overleden op 25 jarige leeftijd.

Is alweer jaren geleden maar ik dacht weer aan hem vandaag.

Ik zeg nooit meer; alles komt goed want wat weet ik nou helemaal.

Ik kan zelfs geïrriteerd raken als iemand anders het zegt al is het in een film.

Hoe weten we nou of iets ooit goedkomt?

Veel liever zeg ik; we gaan pas huilen als het zo ver is.

Vandaag is opa angstig om zijn kind.

Ze gaan kijken of de behandeling geholpen heeft.

Mama is naar de dokter zegt het kleinkind en steekt met haar kleine pikvingertje bijna in haar eigen oog, want ze heeft auw oogje.

Ze vond het reuze interessant toen mama met verband op het oog zat en wilde dat ook.

Als er een foto gemaakt werd wilde zij ook met een dicht oog op de foto.

Ik hoor ze nu weer in de schuur timmeren.

Wat zijn ze nu weer aan het doen.

Opa verzint nooit zoveel, dat doet zij en opa zorgt dat het uitgevoerd wordt.

Het zit wel goed met die 2.

Ik ga zo maar even de boel voor de eerste keer weer opruimen.

en haar leren om alsjeblieft te zeggen.

Ach wat maakt dat uit zal opa zeggen.

Vanmiddag krijgen we als het goed is uitslag van de onderzoeken.

Ik wens ons veel sterkte. 

Maandag

 Dieren doen volgens mij alleen maar dingen waar ze behoefte aan hebben om te overleven.

Eten, bewegen, slapen, drinken.

Zou zo tegen deze beer in Rhenen aan willen kruipen.

Dat was een druk weekend.

Maandenlang spanning omdat ik het Neefje niet meer durfde uit te nodigen.

Hij kwam vrijdag, niet om 5 voor 5 of 5 over vijf maar precies om 5 uur.

Tja je ben autistisch of je bent t niet.

Het was heel gezellig.

Zaterdag; zou mijn stiltedag MOETEN zijn maar stiefdochter belde haar pa of ze koffie kon komen drinken.

Ik kan dan geen nee zeggen. Niet omdat ik het wil maar omdat ik ook een man heb waar ik rekening mee moet houden.

Ik had meteen geen energie om mijn klusjes te doen, o.a. hooi halen , en tot overmaat van ramp kwam 1 van de zussen van de X in de avond op onze bank ploffen.

Zondag; de familie hier. Zes man. Vol huis met veel geluiden en drukte. 

Was gezellig hoor en ik had ze uitgenodigd omdat ik vind dat we elkaar vaker moeten zien maar het is toch anders als je bij 1 van hen bent en alleen maar hoef te zitten. 

Het was koffie met eenvoudige lunch en ieder had het naar zijn zin.

Ik kreeg van ieder een leuke attentie en ja ik hou van cadeautjes. 

Mooieschoonzus had een vaas die precies bij ons aanrecht past met zelf gedroogde bloemen . Een tas vol leuke tijdschriften en kaartjes van de AH (disney) voor de kleine.

Bos witte rozen en zeep en geurzakje lavendel. Ben dol op lavendel.

Druk, druk, druk plus een zieke Sofie om mij druk over te maken.

en geen hooi.

-----------------------------------------------

De agenda deze week ziet er als volgt uit;

maandag; gevraagd aan de X of hij naar de boot kon gaan zodat ik helemaal alleen ben in huis.

Heb wel veel verschillende klusjes, (hooi) halen, pakketje verzenden, badkamer, slaapkamer, egelhuisjes, koken.

Dinsdag; maar 1 ding, het kleine monster. Schrok wel even want dacht morgen ook een rustige dag te hebben maar hé  het wordt weer gezellig en vrolijk.

Woensdag: overdags niets en in de avond naar theatershow van Hans de Booy. In eigen woonplaats. Dacht alleen te gaan maar de X wil ook mee dus extra leuk. Ik heb er veel zin in. Hij zingt, Hans dus he en verteld over zijn boek/leven.

Donderdag en vrijdag ; LEEG.

Dan kan ingevuld worden door iets samen te doen, fietstocht, wandelen, meubelboulevard, winkelen, thuis. Wilder wordt het niet.

Zaterdag ; wandeling in Amsterdamse bos maar eerst koffiedrinken bij de geiten met nog 3 dames.

Deden we vroeger toen onze club nog bestond vaak. Wie zin had kwam.

Ik mis de club niet maar geniet nog vaak van de herinneringen want wat hebben we veel meegemaakt en gedaan in die 20 jaar.

Tot aan geweldige weekeinden toe met onze mannen naar Zuid-Limburg.

Driemaal raden wie dat organiseerde.

Verschillende van onze mannen zijn nu bevriend en doen met elkaar weer leuke dingen waar wij vrouwen ongewenst zijn.

 

------------

Ik maak regelmatig in mijn agenda een dag of soms 2 helemaal groen.

Dat betekent dat die dag heilig is.

GEEN afspraken.

Alleen als ik iets heel graag wil dus bijv. fietsen of wandelen alleen of met man ik dat doe.

VERDER NIETS.

Ik ben ver over mijn grenzen gegaan dit weekend  en weet dat er maar 1 schuldige is maar hoe moeilijk is het toch om je eigen grenzen te bewaken. 

Als ik alleen was zou ik dat veel beter kunnen maar ik ben niet alleen.

----------------------------------

Voor November staat een dag welness op programma.

Samen.

Nog geen precieze datum maar weet wel waar en met korting.

Zag ik net op FB voorbijkomen expositie in Paleis Soestdijk  (daar fietste we pasgeleden nog langs) die ik graag wil zien. Hoop dat de X mee wil want met iemand anders wil ik niet, geeft teveel spanning. Ligt helemaal aan mij hoor. Jammer genoeg.

Zie dat ik in November al verschillende afspraken heb dus zo meteen even wat groenen dagen planen .

Heb al NEE gezegd tegen vriendin die jarig is en dat net als vorig jaar in een cultureel caffé viert.

Was vorig jaar een drama door de veel te harde muziek. Ik trakteer haar wel op een lunch.

Als het doorgaat heb ik iedere vrijdag Biodanza. Heerlijk.

Ik ga mij in ieder geval vandaag bezig houden met vandaag.

Ik verheug mij op de dingen die ik moet gaan doen.

Wasje draaien, badkamer en slaapkamer lekker fris. 

Ik wens jou ook een fijne dag toe.