yeeeeeh weer me eige computer

Mijn computer doet t weer.
En niets gaat boven dat ouwe ding van mij.
Kan ik ook weer eens foto's plaatsen al

De 3 kips in de kas
taart van de makelaar (niet voor mij)
onze slaapkamer
vader en dochter in andere slaapkamer
serre
kas vanaf zolderraam gezien. daart kunnen best wel wat AH moestuintjes in
de kas toen ik al een paar uur opgruimd had
woonkamer

De hele dag aan het opruimen en soppen geweest.
Heerlijk.
Lief was bezig met beetje opschuren van de muren en het plafond schilderen.
We kregen visite tussendoor.
en tja belofte maakt schuld
we hadden met elkaar afgesproken dat we leuk zouden doen als er mensen langskwamen dus ieder kreeg een rondleiding terwijl ik koffie zette en een appeltaart ontdooide.

s avonds maakte ik heerlijke spaghetti, stak Lief de openhaard aan, schoof 2 fauteuils en een tafeltje aan en aten we samen voor de haard.
Hij die NOOIT een open haard hoefde en als er toch 1 stond moest dat een gashaard worden, nou hij is om.
We genieten van het brandende hout, de geur, de vlammen en hij heeft net een hamburger voor zichzelf erop gedaan.

Het etentje gisteren was zeer geslaagd en was 1 dame meegekomen met een ander, dus we kenden haar niet maar binnen 5 minuten was t alsof ze erbij hoorde.
Of ze nog eens meeging, nou zeker, die raken we vast niet meer kwijt.
Ze wilde minder werken en haar vriendenkring uitbreiden nou dan zit ze bij ons goed.

Wat heel erg jammer was was dat toen ik wegging zag dat het nichtje met haar moeder daar ook zaten te eten.
Haar moeder is dan mijn ex schoonzus en ook de moeder van het neefje.
Jammer genoeg heb ik met allebei moeten breken en voel me daar prima bij.
Ik schrok ook niet ofzo maar s avonds in bed begon t wel erg te knagen.
En ik droomde erover.
Ik droomde dat het nichtje sorry zei en daar was ik blij om.
Maar t was een droom.

Ik ben bij die 2 heel lang en heeeeeel vaak op de grond gaan liggen zodat ze over me heen konden lopen wat ze dan ook heel gretig deden .
Te erg voor woorden maar pas toen ik de tekst las;
niemand kan over je heen lopen tenzij je zelf op de grond gaat liggen nam ik me voor om op te staan.
Hoe dom kun je zijn in het leven.
maar raar blijf ik t vinden dat 2 personen die zo lang zo belangrijk voor me zijn geweest in t leven nu 2 vreemden zijn.
nou ja dat hoop ik
Wat is dat toch in mijn leven dat ik zo ongelofelijk belazerd ben door mijn eigen familie.
Ik wil heus wel kijken wat mijn deel daarin is maar ik kan t niet vinden.
Tuurlijk heb ik mijn trekken en fouten maar ik vind dat ik t niet verdient heb.
Maar ja in t leven krijg je nu eenmaal niet wat je verdiend, je krijgt van je krijgt.

Dus ik kijk naar de goede dingen.
Het lijkt wel of ik uit een vicieuse cirkel ben gestapt.
Iedere keer als ik iets gedaan had moest ik rusten, ik was altijd moe, deed niet zoveel op een dag, kon t ook niet volgens mij, opstaan was een drama.
En nu ben ik al weken bezig zonder een dag rust.
Iedere dag mensen hier, zien of spreken, sjouwen, schoonmaken, opruimen, verplaatsen.
Heel weinig stilte en rust in huis want er moet altijd wel iets geregeld worden zoals afgelopen week dus 4 keer naar Haarlem op en neer om 1 kat op te halen.
Aan het eind van de dag ren ik nog even naar de winkels toe voor avondeten en sta ik zingend te koken.
De dagen vliegen wel voorbij als je zo leeft das dan weer jammer.

Mr. X is ook weer mr. X en niet meer een of ander gestresste chagrijn die 10 minuten aan tafel zat te irriteren bij alles wat ik zei of vroeg.
Hij zit nu gitaar te spelen bij de open haard en kijk dat hoeft van mij dan ook weer niet ;-) maar je kan niet alles hebben.


fijne zondag.