koppijn en heel chagrijnig.

Nou dan maar geen foto.
Ben al zo chagrijnig doet die .....computer ook nog eens niet wat ik wil.
Ik heb koppijn.
Dan weer erg, dan weer minder.
Sinds dinsdag.
Besef opeens dat t ook kan zijn omdat ik de hele dag op hakken heb gelopen en gisteren weer veel heb lopen sjouwen en uitpakken en dan toch een ongewone houding aanneem.
Vandaag viel ik uit tegen mr. X, en ja, hij was irritant, maar ik schok er toch van.
Even was ik weer de heks die ik was in mijn vorige relatie.
Vijf keer sorry gezegd en hoe erg ik t vond, ja het is maar 1 zinnetje maar dat kan al meer dan genoeg zijn.
Gelukkig was het daarna weer leuk en liepen we(ik op hoge hakken) in een heeeel groot tuincentrum.

Waar ik heel veel moeite mee heb is dat de dagen voorbij vliegen en ik kan me niet herinneren dat t ooit zo snel ging.
Ik ben natuurlijk sinds het nieuwe jaar bezig met onze verhuizing en nu dus om alles uit te pakken enz en heb zoveel meer energie maar daardoor gaan de dagen wel veel sneller.
Doodeng vind ik t.
OOk heb ik gemerkt hoe ik op dwangmatige manier de dingen onder controle wil houden.
en van slag ben als t anders loopt dan ik in mijn hoofd heb.
Controle loslaten is heel eng.

Daarom wil ik alle dozen openmaken en uitzoeken en onthouden wat er allemaal inzit en waar de doos is.
Beetje belachelijk allemaal.
Dat ik al zoveel weggedaan heb mag een wonder heten, vooral de foto's.
tientallen fotoboeken heb ik, niet te tellen en daarnaast echt duizenden foto's.
Alles moest altijd vastgelegd worden, bang als ik was om t kwijt te raken.
nu vliegen en tientallen, misschien wel honderden foto's de vuilnisbak in en nog komen er dozen vol tevoorschijn.
Ik dacht echt niet zonder te kunnen maar er is dus een leven mogelijk zonder.

Lief zijn verleden zit zo een beetje in anderhalve doos, nou ja misschien 2 en half als je zijn CD's en LP's en wat foto's meetelt.
En een schuur vol gereedschap.

Schoonzus heeft weken geleden een ongeluk gehad bij het skieen.
Een grote wond op de knie die niet dichtgaat en de knie is ook niet goed.
Schoonzus is iemand die NOOIT zit en altijd met de paarden bezig is en dan nu dit.
Ik was helemaal van slag toen ik bij haar was, vond t zo erg en zo zielig terwijl zij er helemaal geen drama van maakt.
Broer  had en helemaal niet meer want die was erbij.
We hebben allemaal een bloedfobie en ziekenhuisfobie.
Bij mij is dat ondertussen redelijk onder controle maar toen ik hoorde hoe t gegaan was had ik zo met mijn broer te doen terwijl het dus allemala om schoonzus zou moeten gaan
Dat mens klaagt ook nooit.
Had een keer haar arm gebroken, broer en ik overstuur verschijnt er een foto van haar in t ziekenhuis waar ze breed lachend op staat.
Wij dus pissig op haar ;-).
Ik ben jaloers op die sterke mensen.
Ik voel me er een kneus bij.
Ik voel me sowieso vandaag een kneus.
Een chagrijnige kneus wel te verstaan.

Lief is gelukkig uit eten met een vriend en daarna naar de film.
Kan ik lekker alleen chagrijnig zijn.