fijne dag

 

 

 

Vandaag was ik op een heerlijk plekje waar ik heerlijk gezegd echt geen zin in had.

Gelukkig moest ik want ja ik had t georganiseerd dus beetje raar als ik er dan niet ben. Het werd een heerlijk ochtend met nog 9 andere vrouwen.

De koffie is er heerlijk, prachtig kopje, oh wat hou ik daarvan en hele rustige sfeer.

Totdat iemand, die ik niet kende. mij erop attendeerde dat de mussen niet gevoerd moesten worden.

Waarom niet? vroeg ik

Nou er zijn mensen die er niet van houden .

Dan moeten die mensen lekker in een stad binnen gaan zitten en vragen of de deur dicht mag.

Kijk dat je geen reiger op je tafel wil, oke maar een mus????

Een van de dames die erbij was vond t ook al vies zo een mus op tafel.

Ja, mensenkinderen je kan zo de Mexicaanse vogelgriep krijgen ofzo toch?

Enfin t musje trok zich er niets van aan en probeerde het koekje in een keer mee te nemen maar dat was toch beetje te zwaar.

 

Ik hou van brutale mussen.

In ieder geval meer van de dame die even luid haar mening verkondigde over de toestand in de wereld en vertelde wat ons allemaal te wachten stond.

Ik keek rond en zei tegen de dame naast mij; ik vul mijn hoofd met mooie gedachten.

Vond zij ook een heel goed idee.

Wat is dat toch met ons mensen dat we het altijd maar over ellende willen hebben?

En dan niet eens onze eigen ellende maar ellende van bekenden, BNérs en als toppertje ellende in de wereld.

Het musje vond er ook geen reet aan want die vloog ook maar weg, liever geen eten dan dat mensengezeik.

Nou ja t was meer 1 mens eigenlijk.

 

Gisteravond laat las ik nog een mail of iemand met mij mee kon rijden.

Ik besloot om net te doen of ik die mail niet had gelezen.

Het was een kwartier rijden naar waar ik heen moest en echt ik had geen zin om 1 kwartier gezeik aan mij kop te hebben.

Ik wil en kan niet meer naar de shit van een ander te luisteren.

Tenminste niet van die mensen.

Ik vecht mezelf iedere keer weer uit mijn eigen shit en ik kan er niet tegen als anderen er al jaren in blijven liggen/zitten.

Ik word bijna panisch bij t idée dat ik haar wel opgehaald had.

 

Het gaat dus goed met mijn cursus egoisme voor beginners want ik voelde me niet eens schuldig.

Het is echt niet zo dat ik niet naar een ander wil luisteren hoor maar ik wil er wel iets voor terug.

Ik wil ook weleens vertellen dat ik mijn moedertje vreselijk mis of mijn neefje.

Ik weet echt wel dat ik mezelf in de rol van luisteraar heb gezet, want echt dat kan of kon ik goed en deed t ook want ja ieder ander was toch belangrijker dan ik schijnbaar en ja nu denken even naast Hélène zitten want wat ik nu weer voor mijn kiezen heb gekregen.

Non, non et non.

Tout a changer.

 

Vandaag dames, zijn mr. X wie kent m niet, en ik 13 jaar bij elkaar.

Dertien jaar geleden vroeg hij me mee naar een feessie en toen zoende ie mij op de parkeerplaats.

Hij zei meteen dat ie van me hield maar dat vond ik dan wel weer overdreven maar jeetje wat is t fijn om met die vent te zijn.

Nou ja, er zijn mindere dagen he maar ik romantiseer t even.

Niet alles is koek en maneschijn, zeg maar.

De eerste keer dat ik dat zei was per ongeluk maar ik vond t wel leuk gevonden dus die hou ik erin.

ik had van mijn zakgeld een nuttig maar leuk kadootje gekocht en een kaart geschreven.

Hij was t vergeten.

Hij zei gisteren nog; ik weet dat er morgen iets is maar weet niet wat, moeten we ergens naartoe ofzo?

Ik hield wijselijk mijn mond dicht want als hij zo een dag vergeet voelt ie zich schuldig en krijg ik meestal een veel groter cadeau.

Slim he?

Ja zo is ie die vent van mij.

 

Ik ga naar bed.

Wel te rusten

en fijn weekend

en vergeet niet je hoofd te vullen met mooie dingen.

Hartstikke makkelijk.