Wat ruist er daar in het struikgewas?
Best lachen hoor zo een koppie opeens .
De twee anderen, zwart zie je pas als je heeeel goed kijkt.
Vandaag van half 10 tot 14 uur bij de badkamerman geweest.
Gelukkig zijn we eruit.
En een heel groot bedrag eraf.
De goede tegels gevonden en gelijk alles voor het toilet beneden gekocht.
mooi,mooi, mooi.
Toilet gaat mr X zelf doen.
Het is de bedoeling met zijn dochter maar he, ik reken nergens op, kun je ook niet teleurgesteld worden.
Toch???
Onderweg naar huis had ik nog wilde plannen maar eenmaal thuis was ik zo moe dat ik plat moest.
Balen is dat toch maar ik lees bij andere blogs regelmatig dat t allemaal veel erger kan.
Ik kan tenminste nog wat.
Een paar dagen geleden was er een man bij Humberto, ik viel er midden in dus weet niet wat t was maar die vroeg of je aan een moment wilde denken waar je heel gelukkig was.
Het blijkt dus, mr. X en ik deden ook stiekum mee, dat zo een herinnering nooit iets is wat geld kost.
Dus niemand, of bijna niemand, denkt ja toen ik die dure schoenen kocht was ik zo happy.
Verrassend vond ik dat want ja we blijven maar kopen, toch?
Ik zie af en toe van die reclames voorbijkomen van dingen waarvan ik denk; oh dat wilde ik mijn hele leven al hebben wist alleen niet dat t bestond anders had ik t al.
Zag zo een trampoline met een soort stand eraan waar je je aan vast moest houden en ja hoor in 2 dagen had je dan de prachtigste billen en de slankste taille en laat dat dus een grote wens van mij zijn.
Niet die Trampoline maar die billen en taille.
Dan wil dat ding bestellen maar 7 minuten later ben ik t alweer vergeten.
Nu waren die mooie momenten van ons ook niet een moment dat we iets kochten, mr X dacht aan onze picknick op de boot en ik aan een wandeling tussen de koeien in Limburg, maar je moet wel wel een boot hebben en geld om huisje te huren in Limburg om dat soort dingen mee te maken.
De 15 jarige zoon van vrienden vertelde me laatst wat het mooiste moment was in zijn hele leven en dat was het optreden van Stromae op Pinkpop.
Jarenlang was dat voor mij t concert van de Osmond Brothers in Leiden maar toen ik na ging denken wat t mooiste in mijn leven was kwam ik toch uit op de ontmoeting met mijn moeder na 16 jaar, verleden jaar.
Wat was dat toch bijzonder dat ik dit nog heb mee mogen maken.
Ik kan echt niet naar foto's kijken of ook maar iets over dementie lezen .
Ander supergroot moment was dat mijn neefje geboren werd.
Geheel onverwachts, niet dat hij werd geboren, maar dat ik zo gelukkig was.
Ik huilde tranen met tuiten.
Net als bij mijn moeder.
Nu hou ik erover op want zo meteen schiet ik vol en dat moeten we niet hebben.
Geen tranen op zaterdagavond.
Ik keek vannacht met veel plezier naar 2 films.
De eerste een spaanse met Antonio Banderas waar t trouwens niet zo lekker mee afliep.
Tweede een waargebeurd verhaal.
Films is een grote hobby van mij sinds ik klein meisje ben.
Ik ga alvast een lijstje maken van films die ik nog wil hebben als kerstkado.
Andere liefhebberij die ik weer opgepakt is en veel te lang niets mee gedaan hebt is operette/opera.
Onze buren zijn een week of 8 weg dus kan ik het keihard aanzetten en nog leuker, meezingen.
Jeetje dat is nog eens lekker voor de stress zeg.
Ook weer bezig met zweedse puzzels.
Heerlijk is dat.
De open haard brand hier bijna iedere dag.
Als het van dat rotweer is zet ik twee fauteuils en een tafeltje ervoor en dan eten we daar.
Anders eten we in de serre.
Ook geen nare plek.
Ik merk in dit soort dingen dat ik op mijn moeder lijkt, alleen heb ik een vent die t heerlijk vind als ik dit soort dingen doe.
Ik voel me bijna schuldig als ik dit soort dingen schrijf.
Alsof ik niet gelukkig mag zijn.
Het is ook best een vreemd gevoel hoor dat gelukkig zijn.
Ik wens ieder een fijne zondag.
5 opmerkingen:
Heerlijk. Houd het vast!
Van mij mag je alle geluk van de wereld hebben en dat je er van geniet :-)
Ik werd gisteren heel blij van mijn buurvrouw. Ze kwam me zelfgekweekte druiven brengen. Heel erg lekker en ook van het gebaar werd ik blij, en zij weer van mij want ik gaf haar een pot zelfgemaakte appelgelei. En later vandaag krijgt ze het recept erbij.
Even later kwam de overbuurvrouw er ook bij staan om te delen in haar druivenovervloed. Deze buuf kende ik nog niet, maar ook zo'n warm en hartelijk type. Wat kun je daar blij van worden :-)
Sinds ik in dit huis woon ervaar ik ook vaak een geluksgevoel als ik naar buiten kijk, zo heerlijk om op deze plek terecht te zijn gekomen.
Gisteren kist appelen van de overbuurman, die het park waar ik op kijk zo prima onderhoudt, gekregen, ga er appelmoes van maken komende week. Heeft niet zoveel haast ze zijn gisteren geplukt.
De appelen van eigen bomen vinden we niet lekker, wordt een grijzige blub met harde stukjes en als handappel is er een raar mondgevoel, die bomen gaan om. Peren moeten we nog even afwachten.
Toch heerlijk dat je zo kunt genieten? :)
Geweldig, simpelweg gewoon gelukkig zijn. Het moeilijkste en tegelijkertijd ook het makkelijkste.
Een reactie posten