lelijk of niet?

 

Gisteren een tijdje heerlijk bezig geweest in de kas en in de tuin.

Ik haal de plantjes eruit en plant ze in grote bak omdat het plan is om binnenkort aan de tuin te beginnen.

Ook moest ik alle dennennaalden opruimen die overal liggen.

Ik genoot.
Toen moest ik 3 uur plat die ik doorbracht met lezen, beetje Tv en slapen.
Op tijd wakker om te koken en beetje op te ruimen.

Ik probeer een verhaal te verzinnen om mezelf beetje op te peppen maar pffff.
Als je zo moe bent komt alle (mijn eigen) familie ellende wel boven hoor.
Zag gisteren dat een onbekend nummer had gebeld en hele even hoopte ik dat het het neefje was, maar nee hoor.
Geen neefje.
Hij is hier de eerste dag geweest, eind februari en daarna was t klaar.
Hij woont hier op loopafstand en ik kan wel iedere keer een reden verzinnen waarom hij niet komt, hij is anders, hij durft niet, enz. maar misschien is het gewoon net zo een lul als zijn  vader.
En wat krijg je als 2 egoistische mensen kinderen op de wereld zetten?
Dat verzon ik dan weer in bed gistermiddag.
Enfin dikke pret in mijn hoofd, dat snap je wel.

Ik liep met Soop langs de bushalte en er was een vrouw die vol liefde naar haar keek.
Oh zeg ik, ik zie het al u bent dol op honden.
Ja zei ze en ik heb die van mij ook bij me.
Ze deed haar handtas open en liet een foto zien.
Wat een prachtig hondje, loog ik.
Ja, zei ze hij is dood.
De twee mannen die ook op de bus zaten te wachten bemoeiden zich er ook mee.
Als je de mens leert kennen........
haha. Die kennen we.
Ik moet altijd glimlachen om mensen met hun hondjes.
Mijn broer heeft er een, net zo oud als Soop en dat beest is lelijk maar hij vindt haar prachtig.
haha.
Misschien is Soop dus ook superlelijk en zien wij haar gewoon als t mooiste hondje ooit.
Gisteren nog zei mr. X wat is ze toch mooi, die tekening en zo.
Ach je doet er niemand kwaad mee en kan mij t schelen of ze mooi of lelijk is.

Ooit, even tellen, 16 jaar geleden ging ik met het neefje naar de intocht van Sinterklaas.
Oh wat was hij zenuwachtig.
Sinterklaas kwam  ons een hand geven en ik zei; Sinterklaas ik wil zo graag een man in mijn schoen.
De Sint duwde een Piet naar voren met prachtige blauwe ogen, ik zag het meteen zitten maar neefje zei, niet doen tante Lèn want dat zie ik je maar 1 keer per jaar.
Dus ik zag er vanaf, want in Spanje wonen zo ver weg van neefje leek me toch niets, maar jammer was t wel.

Uiteindelijk vond ik dan toch hier de ware liefde.
Ik had toch wel graag een roodharig kindje van jou willen hebben zei ik laatst tegen hem./
Roodharigen is een zwak ras volgens hem en zullen over een tijdje uitgestorven zijn.
Tja en dan een roodharige met mijn genen, pfffft dat zou dan toch niet geworden zijn.
Dus elk nadeel heeft zijn voordeel, zei filosoof Johan Cruiff.
Of...was dat geen filosoof?

Oh dames mijn haar zit super hoor.
Kwam uit bed, allemaal krullen.,
Niets meer aan doen.

fijne dag.