De bult is weg.
En 2 bomen met wortel en al.
Jippie.
Ja de bult was best leuk in de tuin, dat vond iedereen maar ik wilde meer grond om in te poeren.
En ik wil fruitbomen ipv van hulst en goud iep.
Wat werkten ze weer hard gisteren en wat een troep.
Alles is weer redelijk op orde en de rest kunnen we best zelf.
Nou ja totdat de kas eraan moet geloven.
Gisteravond aten Lief en ik eindelijk weer bij de open haard.
Hij had iemand gezien op Tv die quessedias maakte, hadden we nooit van gehoord, schijnt wel bekend te zijn, ik haalde alles ervoor in huis en hij maakte ze.
Heel lekker.
Tortilla plat in een pan, allemaal lekker dingen erop, tortilla er bovenop, keren en eten.
Opeens is januari weg.
Januari is heerlijk want dat is een nieuw begin en yeeeehhhh alles is weer normaal naar die vreselijke decembermaand.
Iedereen zit weer op zijn plek, dokter, tandarts, dierenarts, donderdag is gewoon donderdag en niet zondag.
Ik was heel eerlijk gezegd nog niet klaar met januari.
Dan is het februari.
Mijn maand omdat ik dan jarig ben.
Onder het mom, ikbenbijnajarig, mag ik veel meer van mezelf.
Nou ja vooral meer geld uitgeven.
In discussie met mezelf;
ik wil een nieuw servies.
zonde van het geld je hebt toch een prima servies
ja maar die is voor erbij en past bij mijn verzameling kippen.
wat moet je ermee?
Mens zit niet te zeiken, ik ben toch bijna jarig en ik krijg geld van schoonpapa
Dat kan je beter gebruiken voor in de tuin, je wilt toch fruitboompjes?
Ja maar IK wil ook een servies met kippen erop en dan nodig ik met pasen mensen uit voor een brunch.
oh net als verleden jaar? en het jaar daarvoor en het jaar......
Ik doe het toch.
Stom van je.
Ja nu begin ik weer te twijfelen, hou toch eens je b.. euk mond.
Hele gesprekken heb ik zo met mezelf.
Mr. X helpt ook niet want ik vroeg hem wat hij ervan vond en hij zei, oh leuk wat een vrolijk servies.
Februari dus.
Wat doe ik met mijn verjaardag?
Vorig jaar werd ik wakker na onze eerste nacht hier.
Ik wilde hele graag dat mijn broer en schoonzus kwamen en dat was leuk.
Het neefje stond met een zelfgebakken cake voor de deur'.
De laatste keer dat ik hem zag trouwens al woont hij hier vlakbij.
Broer en schoonzus zijn daarna ook nooit meer geweest maar ook daar leg ik me bij neer.
Er is trouwens zoveel meer rust in mijn leven gekomen sinds ik niet meer de boel bij elkaar probeer te houden.
Ik heb genoten van de kinderen toen ze klein waren en bij dankbaar voor die tijd.
Het honderden en honderden foto's (bijna allemaal ingeplakt) waar ik met een glimlach naar terug kan kijken.
Het is goed zo.
Ik weet niet of ik zo blij zou zijn als het anders zou worden.
Deur is open voor de 2 jongsten, altijd al is het midden in de nacht.
Voor de oudste is dat anders.
Dan staat t op een heel klein kiertje en kan bij het minst zuchtje wind dichtslaan.
Familie, praat me er niet van.
Al weet ik ook wel dat t heel anders kan hoor, heb ik weleens gezien. ;-)
Zaterdagmiddag en gistermiddag was ik helemaal kapot.
Ieder geluidje deed pijn aan mijn lijf.
Ik ben helemaal gesloopt schat, zei ik tegen mr. X maar ik ben zo gelukkig.
Kost trouwens ook energie hoor dat gelukkig zijn.
pffff, praat me er niet van.
Ben je net helemaal blij met de badkamer, zit je weer te stralen omdat je tuin steeds meer gaat worden wat je wil en zit je je suf te fantaseren hoe je het gaat doen en zo.
Heel erg wennen dat gelukkig zijn.
En ik ben bevrijd.
Zo voelt het daarom ook dat geluk denk ik.
Daar begint t allemaal mee.
Hup loslaten dat zware gewicht, laat los en loop verder zonder achterom te kijken.
Oh geen therapeut die ooit mij heeft kunnen vertellen hoe het moest dat loslaten hoor dus daar kan ik ook niemand mee helpen.
Maar dat er dan een ander leven staat te wachten dat had ik nooit gedacht.
fijne week.
5 opmerkingen:
Ik ben heel blij voor je.
Je tuin zal nu vast groter lijken.
En wat leuk,dat je nu fruitbomen wilt.
Heel goed,dat loslaten.
Dat is op zijn tijd inderdaad nodig.
Groetjes Ans
Wat heerlijk te lezen. En zo gegund.
Mooi blogje vandaag.
Los laten kan ik qua term ook niet zoveel mee. Afleiding zoeken in iets leuks kan ik meer mee.
Zo kan ik verder niks met de term vergeving. Zo nikserig (voor mij dan). Doorgaan met leven en het die ander ook gunnen is voor mij een praktischer vorm.
Een reactie posten