zondag 20 november 2016
bijna maandag
Even het hoofd leegmaken.
Sinds het neefje hier geweest is blijf ik maar piekeren over wat als het gezin waaruit ik kom allemaal dezelfde stoornis heeft?
Wat als ze voor mijn ouders onmogelijk was om kinderen fatsoenlijk op te voeden?
En is het daarom dat mijn broer precies dezelfde fouten heeft gemaakt?
Ja leuk kinderen op de wereld zetten maar he, wat moet je er daarna mee?
Oh verzorgen? Hoe moet dat dan?
Nee, geen zit in, ik zit liever in mijn eigen wereld.
Ze hebben toch kleding en eten?
Wat moet je er nog meer mee?
Op de foto hierboven staan de ouders van mijn moeder.
Rechts, tweede rij de dame met hoed en de kale man.
Mijn broer heeft op het net een heel verhaal gevonden over mijn grootvader waar ook deze foto was.
Hij vond t nodig om mij de informatie te sturen, misschien best aardig maar jeeses wanneer komt er een einde aan dat familie gedoe.
Ik wil het verhaal hier niet delen, heb er weleens over geschreven en is al ingewikkeld genoeg.
Nu hebben we dus nieuwe informatie, zoveel jaren na zijn dood.
Het hele weekend bleef ook dat in mijn hoofd hangen.
Het weekend was nat en waaierig.
En rustig.
Bij het meisje met het rode haar geweest, mijn bf.
Later kwam mr. X er ook bij en ze was zo blij om hem te zien.
Vandaag belde mooieschoonzus of we nog naar papaatje gingen .
Zij is bezig met chemocrème en was behoorlijk beroerd.
Als wij niet gingen zou zij op de fiets gaan en anders of we haar op konden halen.
We zouden niet gaan maar ja om geen schuldgevoel te hebben omdat zij dan door het slechte weer erheen zou gaan gingen wij ook.
Ik pakte nog even snel wat damesbladen bij elkaar zodat ze wat te lezen had.
We ruilen altijd met elkaar.
Schoonpapa was zoals gewoonlijk in opperbeste stemming.
Die man is NOOIT chagrijnig, ongelofelijk.
Soop stal weer de show.
Schoonzusdienooitlacht was ook iets minder chagrijnig dan gewoonlijk.
Maar ik vertelde maar niet dat mr. X binnenkort weer 4 dagen vrij is, dat we een andere TV gaan kopen of dat ik voor 50 euro een winterjas heb gekocht, of dat we weer eens uit eten gaan.
AL-LE-MAAL verboden onderwerpen.
Ik las op FB dat mijn broer en zijn 2e gezin een maand gelden zijn verhuist naar een tijdelijk adres.
Handig die FB.
Kreeg een leuke uitnodiging om naar een ballet te gaan, vroeg of mooieschoonzus ook meewilde en regelde een extra kaartje.
Regelde zelf 2 leuke (hoop ik) ochtenden.
Eentje met eigen cluppie, nog even bij elkaar komen in de maand december voor wie wil en kan en met de dames van de dinsdag naar een hele mooie tuincentrum de kerstsfeer proeven en natuurlijk koffiedrinken.
Met mijn eigen man, wie kent hem niet, wil ik deze week naar de bioscoop.
Wat ook erg leuk was was dat er een buurvrouw voor de deur stond met haar oudste dochter omdat ze iets wilden vragen.
Het meisje is 7 jaar en vroeg of ze op dinsdagen met Soop mocht wandelen.
Zoals jullie misschien wel weten ben ik gek op kleine meisjes dus ik vind het hartstikke leuk.
Ik wilde haar graag vragen of ze hier wilde komen knutselen maar ze heeft nog een broertje en zusje en om nou met 3 kinderen hier te zitten........
Het jongetje is erg lastig.
Ik druk me zacht uit.
Die meiden kan ik makkelijk handelen maar ik kan het echt niet over mijn hart krijgen om alleen hem niet te vragen.
maar ik wil ook niet gek worden.
Misschien kan ik zo een band met haar opbouwen.
Ze komen hier wel vaker hoor en ze zijn leuk zolang moeder er niet bij is.
Zoals heel veel kids.
Hun moeder is verpleegster en ik vroeg of als er ooit iets was we een beroep op haar konden doen.
Tja een slimme meid is op alles voorbereid.
Ooit meegemaakt dat mr. X van de trap viel en bewusteloos was, nu weet ik wat ik moet doen; keihard naar de buuv.
Ik hou zo van de mentaliteit van deze buurt.
Mensen komen je gewoon vragen als ze iets willen of nodig hebben.
Buurmannen komen spontaan langs bij mr. X als hij aan zijn brommer aan het sleutelen is, gewoon even een praatje maken.
Nu ga ik mijn Soop uitlaten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
Wat een prachtige foto! Ik heb er een tijdje naar zitten kijken. Je kunt zien dat het geen Nederlandse (of Duitse) mensen zijn maar Fransen. Wat een joie de vivre en elegantie straalt ervan af.
Zij zijn mooi gekleed en de compositie is heel bijzonder, artistiek zelfs. De handen, de hoeden, de hoofden, als ik kon schilderen zou ik er een schilderij van maken.
Jammer dat jij geen goede herinneringen aan je familie hebt.
Sterkte met jouw BF! Liefs van mij
Loes
Een reactie posten