donderdag 3 november 2016

geld.


Ludo en Georgina.
Jammer genoeg moest ik de cavia's weghalen en daar baal ik wel van.
Ze zitten nu in de kas op een ander heerlijk plekje maar de bedoeling was dat ze allemaal op 1 plek zouden verblijven.

Gisteren eens voor de "gein" onze vaste lasten op papier gezet en bij elkaar opgeteld.
Ik schrok me best wild.
Ik wist t allemaal wel maar nooit opgeteld.
En dan heb ik het niet eens over gekke dingen maar de gewone kosten die iedereen heeft.
Op een andere bladzijde de vaste kosten van de hobby's .
De boot
de dieren
mijn heerlijke boetseerochtenden.

Dan het uit eten, ergens koffiedrinken met vriendinnen, theater, kroeg en concerten voor de man.
Nou ja dat is allemaal terug te dringen natuurlijk.
De beestjes kosten aardig wat, vooral omdat er de laatste tijd nog dierenarts bezoek was.
Ze weg doen is geen optie, tot de dood ons scheidt is het hier, maar ik zou kunnen stoppen met aanvullen als er een doodgegaan is.

Nee die vaste lasten daar schrok ik me een hoedje van.
Wij hebben aparte rekeningen en dat bevalt prima.
Ik dacht echt dat we als we goed uitkeken veel geld zouden overhouden maar dat viel dus even tegen.
We kregen trouwens wel 400 euro terug van gaswaterlicht.

Het schatje heeft er een nieuwe hobby bij; een oude K.reidler.
Is volgens mij altijd goedkoper dan een minnares maar toch.
Hoeveel kost die boot in de maand vroeg ik.
De paniek was in zijn ogen te lezen.
DIE gaat NIET weg, daar heb ik zo voor moeten vechten.
Tja dat klopt.
Hij had het al jaren over een bootje maar gunde het zichzelf niet totdat ik zei; schat als je het geld hebt en het zo graag wil, doe het dan.
Wat een gevecht.
X is af en toe net een vrouw, hij kan zooo overdrijven.

Toch leuk om alles op een rijtje te zien.
Zo kunnen we kijken waar we op zouden kunnen bezuinigen als we nog willen.
We hebben trouwens vaker zo gezeten en soms deden we er iets aan, zelfs met blijvende gevolgen, maar dan dachten we weer dat we maar 1 keer leven, dat hoop ik tenminste, en lieten de teugels weer vieren.

Het punt is waarom ik geschrokken ben is dat dat al doen we een heel hoop dingen niet meer we echt niet zoveel opzij kunnen zetten als ik dacht, zodat hij eerder zou kunnen stoppen met werken wat hij trouwens een belachelijk plan vindt hoor.
Maar ja dat vond hij van verhuizen ook en kijk waar we nu wonen.
Dingen uitzoeken en berekenen kan altijd toch?

We staan NOOIT rood, kunnen zelfs wat opzij leggen en hebben een leuk bedrag op de bank.
Dus we doen het niet verkeerd.
Ons zul je niet zo gauw in het programma; dubbeltje op zijn kant zien.
ook weer jammer want ja die John W. is wel een schatje en ik zou best in zijn armen uit willen huilen.

________________________

Verder gaat het goed met mij.
Ik hou me goed aan mijn eigen regels.
Wel of niet geslapen; op dezelfde tijd opstaan.
Meer naar buiten.
Minimaal 3 dingen doen die op mijn lijstje staan (plus de normale dingen.)
meer bewegen
Dat betekent voor mij meer wandelen met de Soop en dansen in de huiskamer, zolder of maakt niet uit waar.
Niet meer obsessief bezig met BF.
Ook dat gaat  goed.
Ik kom er steeds veel maar heb niet meer het gevoel dat ik ieder moment beschikbaar moet zijn en niets ander meer wilde doen dan er voor haar zijn.
Wat zij dus absoluut niet van mij verwachtte hoor en wat ze zeker niet weet dat ik mezelf helemaal ziek gemaakt heb door dat te voelen en te denken.

En wat een bewondering voor haar man.
Die al anderhalf jaar ook in de mallemolen zit.
Hij blijft de rustheid zelve en doet wat er gedaan moet worden.
Klaagt nooit.

Ik geniet net als vele mensen van de herfst.







2 opmerkingen:

Anoniem zei

Jullie doen het hartstikke goed.

Lot zei

Fijn hoor als je bijna alles kan doen wat je wilt.
Ik gebruik FB alleen om spullen te kope n en verkopen, ben lid van paar food/afvalgroepen en de stichting waarvoor ik wat doe heeft een pagina.
Zelf zet ik er niets op, en bij een paar mensen waaronder dochter en wat andere familie kijk ik heel af en toe.
Woensdag ben ik in mijn geliefde Amsterdam geweest en heb heel brutaal aangebeld bij mijn geboortehuis, op de hoek van een gracht in de buurt van Rijksmuseum, en we mochten binnen kijken. Wat was het klein! Was verder wel mooi verbouwd en waarschijnlijk veel waard.
Veel over grachten en de hele Kalverstraat doorgelopen, viel me erg mee met de diversiteit van winkels. Nu heb ik zoo'n pijn in voeten en rug, maar ja dat heb ik er dan wel voor over.