kip, tuin, film, dierenarts, weekend.

Kip Saartje denkt echt dat ze een konijn is.

Ze vermaakt zich prima.

WAT een HEERLIJKE zonnige dag.

Wat zag alles er anders uit.

Ondanks dat ik mijn Soop af moest geven aan de dierenarts.

Ik ben daar echt niet goed in hoor.

Jaja ging maar om haar gebit

Ze hebben 3 kiezen eruit gehaald.

DRIE???

Ik dacht die zullen wel rot zijn maar helemaal niet.

Ik snap dat dus niet en ga nog even verhaal halen/

Ik mag/kan zelf niet in haar bek kijken omdat ze dat absoluut niet toelaat dus ik weet niet wat er moest gebeuren en wat er gebeurt is.

Toen ik haar op kwam halen was de dierenarts er niet.

Ik had ook een beetje kiespijn, althans zo lachte ik toen ik de rekening betaald had.

Lekker op de bank liggen maffen met haar tegen me aan.

Ze was nog zo raar van de narcose.

Mr. X had vrij en we hebben ook nog in de tuin gewerkt.

Dahlia's geplant, dingen verplant, kas leeggehaald.

Wat is er toch nog veel te doen in een tuin ook al is hij niet echt groot.

De heer des huizes is nu met een vriend uit eten en naar een concert.

Oh wat hadden de mannen er zin in.

Even zonder hun vrouwen op stap.

Er kwamen gisteravond 6 vriendinnen en t was heel gezellig.

Open haard aan, lekkers bij de koffie,  sapjes ZONDER toegevoegde suiker en wat te knabbelen.

De film kende ik al maar was toch heel mooi om te zien.

Speelt zich o.a af net voor de oorlog.

Meisje en jongen worden verliefd.

Ik genoot van de jurkjes en kapsel van de meisjes.

Het was een tijd waarin je jezelf moest vermaken en dingen moest verzinnen om het leuk te hebben, een bioscoopje af en toe, met vrienden aan  het water picknicken .

Het leven leek zo eenvoudig en rustig en echt.

Dagje kermis was een feest.

Wij hebben nu zo verschrikkelijk veel.

Wat maakt ons nou nog echt blij?

Weet je wel zo blij dat je er niet van kan slapen omdat je weet dat je het morgen gaan meemaken of krijgen?

Als je nu iets wil heb je het vaak heel snel.

Een dagje kermis, uit eten, bioscoop dat doe je gewoon in 1 dag als je dat wil.

Het schijnt ook nog eens dat onze hersenen heel snel aan nieuwe dingen wennen dus hoe lang ben je blij met een nieuwe keuken?

Nu bof ik. als je het boffen wil noemen, dat ik chronisch ziek ben geworden en heel goed weet dat niet alles vanzelfsprekend is.

Ik moet ook keuzes maken; ga ik wandelen of naar de film  of bij iemand koffiedrinken?

Doe ik 2 dingen dan weet ik dat ik de volgende dag moet rusten en stilte moet hebben.

Ik moet dus nadenken en door al die angsten en fobieën ooit, is alleen ergens naar toe gaan ook niet "normaal" voor mij.

Neemt trouwens niet weg dat ik toch regelmatig heel chagrijnig kan zijn ondanks dat ik al die dingen weer kan.

Maar ik kan ook weer kinderlijk blij zijn, daar heb je het weer dat kinderlijke.

Toch vind ik t jammer dat we zoveel hebben.

Of erger; WILLEN!!!!

X stuurde woensdag geloof ik een appie, zullen we uit eten gaan?

En ik dacht; oh nee, alweer?

Het voelt vervelend dat het leuke daar ook een beetje vanaf is.

Zo ondankbaar.

Maar goed kan ik niks aan doen he, het zijn mijn hersenen die zo snel wennen.

Gelukkig went THUIS zijn niet.

Tuurlijk af en toe is het niets maar meestal is het heerlijk, je eigen gedoetje, beetje lezen, aan mijn geluksagenda werken, de beestjes, de tuin, de TV.

Allemaal dingen binnen handbereik.

En niets leuker dan een Lib.elle of M.argiet op de bank met de Soop op mijn schouder of als een normale hond tegen me aan.

Ik blijf maar in mijn hoofd met de film LION rondlopen.

De twee vriendinnen waar ik mee was, waren er gisteren ook weer, en ook zij hebben dat.

Het is niet alleen het verhaal maar ook de armoede daar, de dode blik in de ogen van die mensen daar die eigen niets meer zien en alles doen om in leven te blijven, het idee dat je in kindertehuizen gewoon voor een paar uur een kindje op kan halen en dan niet om mee naar een pretpark te gaan en NIEMAND om die kinderen te beschermen.

De hokken waar families in wonen met kleine kinderen en weten dat je leven nooit meer anders zal zijn en die van je kinderen ook niet.

En ik loop door de supermarkt en word af en toe letterlijk gek van al die keuzes.

Dan wil mr. X venkelthee en ik kan het niet vinden tussen die tientallen doosjes en als ik het vind is het wel venkel maar niet t goede merk.

Hetzelfde bij de kaas of de boter.

Ze waren van de week dingen anders aan het zetten en ik schrok er gewoon van.

En de kaas die ik altijd eet gaat binnenkort een andere verpakking krijgen en ook dat geeft mij stress.

Aan de ene kant ongelofelijk decadent natuurlijk.

Zou tegen zo een mevrouw in India moeten zeggen; oh ik heb zo een stress joh want er is zoveel keus in de supermarkt.

maar het is wel de waarheid.

Ik zou best altijd heel dankbaar willen zijn maar t lukt me niet.

Ik ben ook maar een westers mens.

en ja die hersenen, die doen het allemaal.

We hebben weer een heerlijk leeg weekend voor de boeg.

Ik wens je een fijn weekend en ga nu met Soopje een blokje om.

Vergeet ik bijna het allerbelangrijkst; ik zag vandaag voor het eerst bijen en vlinders.

en gelukkig; dat went nooit.