keuze

Toen ik klein meisje was zag ik een klein stukje uit de film Hello Dolly en ik was verkocht.
Ballet en musicals.
Het allerergste in al die jaren dat ik vanwege fobieën opgesloten zat in huis vond ik dat ik niet meer naar theater kon.
Hoe vaak heb ik niet met tranen van ontroering in een donkere zaal gezeten?
Ik vond het het mooiste wat er was.
Zoals in Hello Dolly gewoon dansen en zingen op straat en iedereen zong en danste mee.
Daar droom ik nog steeds van.
Vanmorgen zag ik dit filmpje voorbijkomen en ik wist het meteen.
Dit MOET ik zien.
Voor mij zijn dit soort dingen het mooiste wat ik mee kan maken.
Zat ik weer eens erg opgesloten in mijn eigen hoofd/lijf door zo een filmpje voel ik weer dat ik gevoelens heb en leef.


Zit een beetje in de knel met mezelf.
Voel me schuldig tegenover mijn vriendin maar ik heb eventjes afstand nodig.
en dan baal ik van mezelf maar aan de andere kant vind ik dat ik dit mag voelen.
Ik ben ook maar een mens.

Het weer; dan schijnt de zon, dan hagelt het.
Ik heb er geen last van, vind het wel leuk al zou het weer heerlijk zijn om een dag warmte te hebben.

Mr. X. : mr. X heeft een heel kort lontje.
Wat, volgens mij heeft hij helemaal geen lontje meer.
De eerste 3 jaar van onze relatie woonden we apart.
Dan kon ik boos mijn kat en hond in de auto doen en wegscheuren naar mijn eigen plek.
Zullen we weer apart gaan wonen vroeg ik gisteren
Nee, maar jij moet niet zo hart typen.
En jij moet de TV zachter zetten
als jij zachter typt.
Het was al de hele avond irritatie trouwens.
Er was een hosta verdwenen.
En ik ken mijn vent, die heeft gewoon een pot in de groen pak leeggekiept onder het mom; de plant is dood.
Je moet niet zo zeiken koop gewoon een nieuwe hosta.
Daar zit wat in en ga ik ook doen maar ik wil er ook bij zeiken.
Je moet eens weten hoeveel "dode" planten er groeien in mijn tuin, nou ja onze tuin.
Oh weet je wat pas erg is aan mr. X?
Komt er een vage buurman in de tuin , die zelf alleen maar tegels heeft van voor tot achter, en die man zeg dan; deze plant en deze zijn dood, die zou ik eruit halen en wat doet X?
Nou wat wil hij doen want ik weet veel meer van planten dan hij en de buurman en alle buurmannen bij elkaar.
En weggooien en kopen kan altijd nog.
Voor mijn hosta is het echter te laat.

En toch kruipen we iedere avond weer tegen elkaar aan in bed en zeg ik; ik hou zoveel van jou.
Ondanks al die vreselijke dingen die hij doet.

Goed en dan nu de keuze; maak ik er een leuke dag van of blijf ik in mijn humeurtje zitten?
Nog even het filmpje nog 1 keer kijken en dan beslis ik