Nepal

Wat is ze klein.

Terwijl heel Nederland, toch?, ongelofelijk blij was met die hitte zaten er een paar op apegapen binnen.
Ik was er een van.
Wat haat ik toch die warmte.
En toen kreeg ik weer die koppijn en vannacht weer sinds lange tijd nachtmerries.
Maar dan ook gelijk goed.
Gelukkig vandaag weer koeler.

Kwam er onverwachts een oud collega van X langs.
Geen probleem hoor.
En ik weet dat hij haar graag mag maar binnen een paar minuten dacht ik; oke oppassen.
Die vrouw wist alles wat er nog in het bedrijf speelde en had over ieder wel wat te vertellen en liet dat dan ook graag merken.
En was t iets positiefs dan is dat anders.
Je hoeft niet hoog sensitief te zijn of paranormaal begaafd om te weten dat dit soort mensen ook over jou niet positief of discreet zal zijn.
Als X ergens geen behoefte heeft om over te praten is het wel de zaak.
En in al die tijd dat we hier wonen, ze woont om de hoek, is ze nooit langs geweest dus waarom nu wel.
Pure nieuwsgierigheid.
Ze keek ook totaal niet om zich heen of zo, we zaten in de tuin, riep tussendoor nog even mooie tuin heb je X.
Of haar dochter in de buurt woonde?
Nee die woont daar en daar in een rijstjeshuis maar niet zo een goedkoop rijtjeshuis hoor.
Dus niet zoiets als dit vroeg ik.
Euh.....
Toen we over het winkelcentrum hadden in ons vorige woonplaats zei ze; er zijn toch nergens dure dameswinkels daar? en ze keek me vragen aan.
Aan mij die haar Tshirts bij CenA koopt in alle kleuren van de regenboog voor 7 euro per stuk en als ik echt gek doe die van 10 euro.
Haha.
Ooit heel lang geleden, maar dan ook heel lang,  was ik net als zij.
Dus ik maak me daar niet zo druk om.
Een hoop lucht.
Oh en haar zoon had zo een goede baan en oh dochter ook.
Wat verdienen ze toch veel.
Tja ik heb geen kinderen om over op te scheppen natuurlijk.
En Soop is een bastaard, niet eens een zeldzaam ras of zo dus dat viel ook weg.
Gelukkig had ik wel net die dag een nieuw "duur" T-shirt van CenA aan.
Geeft toch zelfvertrouwen. ;-)

Nou ja de rest van de dag lag ik dus voor pampus en s"avonds  kwamen onze buurvrienden (meisje met het rode haar) voor koffie en gezelligheid in onze tuin.
Wat is dat toch heerlijk om ze om ons heen te hebben en wat zijn we blij met elkaar.
Ze zorgen voor de tuin en de dieren.
Ze gingen om 23 uur weer weg en ik vond het gewoon jammer.
Maar ja, ik sliep de halve nacht niet doordat ik de avond anders had doorgebracht dan anders.
En dan de nachtmerries.
Ik viel bij de ijsberen in de gracht en hoewel er allemaal vriendinnen om me heen stonden stak niemand zijn hand uit om mij eruit te trekken.
Dat gevoel kwam me zo bekend voor.
Daarna was het neefje in het water gesprongen, zonder ijsberen, om een eind aan zijn leven te maken.
We vonden hem levenloos terug en ik werd gillend wakker.
Bah, bah, bah.

De positieve dingen;
het is lekker koel, ik geniet.
de koffie smaakt zo lekker.
de weeromstandigheden in de Ardennen waren heel slecht begin deze week maar het valt nu best wel mee.
Vanuit ons huisje lopen we zo het bos in.
Het is maar 3 uur rijden.
En groot nieuws; kip Mathilde is na weken eindelijk weer van haar nest gekomen en scharrelt weer in de tuin.
Wat geniet ik weer van haar geluidjes en gescharrel.
Ik zou haar zo meenemen op vakantie, gewoon voor de sfeer die dat oproept.

Morgen gaan we weg.
En kennen jullie die Nederlanders die als ze op vakantie gaan zelfs aardappelen meenemen?
Dat is toch VRE-SE-LIJK?
Nou daar horen wij nu dus ook bij.
Overlevingspakket mee.
Stel je voor dat ze daar geen aardappelen hebben.

Tegen mijn jongere ik zou ik willen zeggen;
je bent helemaal geworden wat je niet wilde zijn, mollig, burgerlijk, je verheugd je op een vakantie naar de Ardennen.
Ha, zegt dat mens gisteren nog; waar gaan jullie heen op vakantie?
Naar de Ardennen en daarna naar de Moezel zegt mr. X.
Ach dat geeft toch helemaal niet, stelde ze ons gerust.
Mijn man zit in Nepal.
En wij maar vinden dat we heel avontuurlijk zijn met onze 2 reisbestemmingen.
Gelukkig zit mijn man niet in Nepal maar lekker vlak bij mij en verheugen we ons op onze reis.

tot dan.