Toch maar een verhaaltje omdat ik me niet goed voel en schrijven meestal helpt.
Ik heb een hele bijzondere afspraak en misschien is het de stress maar ik heb koppijn en last van buik.
Dat laatste komt zelden voor.
Doordat ik me lichamelijk niet goed voelt en bang ben dat het erger wordt krijg is dus meer stress en angst.
Daarom maar even schrijven.
Meer dan een jaar geleden kwam ik het neefje tegen in de supermarkt en "sleurde" hem naar mijn huis.
Hoefde ik geen moeite voor te doen hoor hij wilde zelf graag.
Hij bleef de hele middag en avond.
Ik dacht dat nu de drempel lager zou zijn en hij makkelijker aan zou komen.
Niets van dat dus.
En hij woont hier zo een 500 meter vandaan.
Het neefje is 24 jaar Niet dat je denkt dat het om een kind van 6 gaat of zo.
Het neefje is jarenlang "mijn" kindje geweest en mijn grote liefde.
Meer dan een jaar dus.
Een half jaar geleden begon het steeds meer pijn te doen maar ik heb vaak genoeg mijn kop gestoten dus ik had geen zin om weer......
Maar de pijn werd steeds erger en de angst om afgewezen te worden ook.
Via FB zie ik nog een beetje waar hij mee bezig is.
maar ook geen contact.
Tot eergisteravond.
Ik stuurde een bericht dat het mij leuk leek om elkaar weer te zien en dat ik hem miste.
Niks geen verwijten of weet ik veel wat gewoon lekker luchtig.
Ik deed gauw de computer uit, te bang voor het antwoord.
Eigenlijk is het zo belachelijk dat ik er zo in sta als volwassen vrouw maar ja je zal maar zoveel van iemand houden en vaker afgewezen zijn.
Volgende ochtend had ik bericht; ja leuk, ik kan vandaag langskomen.
Nou dat was mij beetje te snel dus het is vandaag.
Gaan we samen lunchen.
Ik merk dat ik mijn gevoel meteen weer afgesloten heb en dat houden van en missen en zo voel ik niet meer.
Hoe vaak dacht ik niet dat ik hem zag lopen en mijn hart een sprongetje maakte.
Het was hem nooit.
Aan de ene kant vind ik het niet eng, maar schijn baar komt dat omdat ik mezelf heb afgesloten want mijn lichaam vertelt me wel andere dingen.
Ik weet dat het gezellig gaat worden en ik ben zo benieuwd naar al zijn verhalen.
Zijn moeder vertelde me maanden gelden dat hij in Zwolle gaat wonen en vanaf dat moment begon het pijn te doen want stel dat het echt zo is?
Die moeder weet precies hoe ze mij kan raken hoor dus zou me niets verbazen als ze het daarom gezegd heeft.
Zijn meisje is daar gaan studeren namelijk dus zo gek zou het niet zijn.
Maar als je weet hoe vaak dit kind ingezet is om mijn gek te maken.
Moeder en hij zouden in Afrika gaan wonen.
En raad eens?
Ze wonen nog steeds hier in geboortedorp van moeder.
Enfin het kind en ik zien elkaar straks en wie weet raak ik veel verdriet kwijt en hoef ik helemaal geen nieuw hart.
Ik weet zeker door zijn reactie dat hij het ook fijn vindt om mij en mr. X te zien.
Ga je mee lunchen vroeg ik X
Nee gaan jullie maar lekker met zijn tweeen.
En zo is het.
X had er prima bij gekund maar met zijn tweeen is het allerbeste.
Jullie snappen; wordt vervolgd.
ps. buikpijn en angst zijn inderdaad gezakt.
8 opmerkingen:
Ik wens je een zalige middag.
Gun jullie allebei heel veel bloemetjes "vergeet mij nietjes"
Liefs van Lisa
Veel plezier vanmiddag.
Ach ja, een goed gesprek lost veel op vaak.
Ben heel benieuwd! fijn dat je hem weer gaat zien.
xlinda
Heel goed !
Ik hoop dat je er lekker van kunt genieten.
Groetjes Ans
Oh ik hoop zo dat het heel goed is gegaan en fijn was. We horen het vast nog!
Was het een goede en gezellige lunch? Hebben jullie lekker kunnen bijpraten en misschien misverstanden uit de weg kunnen ruimen? Ik hoop het zó voor je.
Dag
Een reactie posten