nog meer Parijs

Ik heb nog niet de tijd genomen om naar de foto's te kijken.

Als ervaren (grapje) Parijsreiziger heb ik de volgende tips.
Als de weervoorspellingen 48 uur regen voorspellen; geloof ze.
Het is geen uur droog geweest.
Dan kun je denken als slimmerd nou dan gaan we lekker naar een museum, FOUT, daar sta je uren en uren in de rij in de regen en de kou te wachten tot je naar binnen kan want de rest van Parijs dacht er hetzelfde over.
Op een gegeven moment was het 5 graden.

Nou dan maar een rondrit met de bus van 2 uur?
FOUT.
Door de regen en beslagen ramen zie je geen moer.
We zijn maar uitgestapt.
Weg 50 piek.

Ga niet naar Parijs als het een feestdag is.
Het is al zo druk maar dan nog veel erger en veel winkels en restaurants zijn dicht.
Weer uren in de rij voor musea.

Zeg vaak pardon(g), excuser-moi, merci, madame, monsieur.
Houden de Fransen van.

Koop een boekje met 10 tickets voor de metro, scheelt veel geld en je bent er zo doorheen.
Je betaald ipv 1,90 1,50 per ticket.
En zolang je onder de grond blijft kun je met dat ticket doen.

Doe niet alles met de Metro.
Het is zo leuk om te lopen en door buurtjes te komen met kleine restaurantjes, cafétjes waar je de echte Parijsenaar ziet zitten/lopen.
En de koffie is stukken goedkopen.
Wij betaalden op Place du Tertre 6,50 per kopje, geserveerd door de chagrijnigste ober ooit gezien in mijn leven haha.
Het was echt gewoon grappig leek wel of we in een komische franse film zaten.
We gaven dan ook 10 cent fooi. Dat was dan weer ons grapje.

Maak eens foto's zonder je eigen kop erop.
Ongelofelijk, het lijkt of er alleen maar selfies gemaakt worden.
Hoe leuk en interessant moet je jezelf toch vinden?
Mr. X en ik maakten ooit een paar selfies maar besloten om dat nooit meer te doen.
Nooit geweten dat we zulke grote neuzen hadden.

Ren niet van attractie naar attractie.
Ga bijv. bij de Eifeltoren op een bankje zitten of nog beter, in het gras en laat het op je inwerken.
Kijk heel rustig hoe mooie en indrukwekkend ze is, hoe klein de mensen die erop staan.
Kijk naar de bomen, bloemen, mensen om je heen.
De geuren, de sfeer.
Besef hoe bijzonder het is dat je hier bent.
Dat je gezondheid het toelaat, je portemonnee.
Besef hoe leuk het is dat diegene met wie je bent er is.
Zie hem of haar genieten.
Voel en ruik het gras.
Hoor de vogels.
Ga dan pas verder.

Wissel drukte af met een park.
Wij gingen bijvoorbeeld niet bij de Notre Dame naar binnen maar liepen er omheen.
Wat een prachtig gebouw.

Een hele goede tip vond ik, heb ik zelf verzonnen he, op zondagmorgen vertrekken.
Het was ongelofelijk rustig op de weg en nergens file.
Wat een verschil met op de terugweg op donderdag.
File in Brussel, Antwerpen en Rotterdam

Bespreek met wie je gaat wat zijn/haar wensen zijn en geef de jouwe aan.
maak een soort programma, ook al hou je je er niet aan.
Wij wilden zoveel zien en hebben veel door moeten strepen omdat het niet ging lukken in die paar dagen.
Er bleven zat dingen over maar door het weer en doordat we echt overal de tijd voor genomen hebben , lang ontbijten, veel lopen, veel zitten en genieten, koffie op terrasjes, hebben we niet alles gezien, maar o zo genoten.

We hadden prima hotel/appartement in een buitenwijk vlak bij prachtig park en Metro.
Heel rustige wijk in een straat waar geen auto's reden.
Je werd echt wakker van de vogels.
Mocht je adres willen, laat het me weten.
Wij boeken meestal via b.ooking.c.om en hebben goede ervaringen
Het personeel was echt heel vriendelijk en behulpzaam.(in hotel dus)

Zelf vind ik het leuk om uitgebreid een dagboek bij te houden en iedere avond te schrijven, tekenen, plakken enz.
folders, rekeningen, metrokaartjes.

Nou als dat geen geweldige tips zijn.


Het allerindrukwekkends voor mij was het Kerkhof.
Levensgrote beelden, de natuur die daar behoorlijk zijn gang gaat, de bomen.
Ik had heel graag een paar graven van bekenden gezien maar dat is niet gebeurd.
Bij toeval graf van J. Morrison waar ik totaal niets mee heb en waar als enige bewaking bij is.
En ook George Bizet en daar heb ik natuurlijk wel wat mee.
Wat had ik graag Piaf  en Becaud gezien en daar bloemen neergelegd als bedankje voor wat ze voor mij betekent hebben.
Muziek is zoiets bijzonders.
Ik wil er zeker terug en dan met gids.
Mr. X gaat dan wel in een cafétje zitten want hij vond de 2 uur daar meer dan genoeg.

Gisteravond aan tafel begon hij erover om volgend jaar weer te gaan maar dan toch met trein.
Ik weet niet of het gaat gebeuren maar ik ga alvast mijn plannetjes maken hoor.
Ik schrijf ze in het dagboek dat ik daar gemaakt heb.
Ook als ik weer aan iets denk, wat ik vergeten ben, ga ik er weer voor zitten.
Ik scheur later de bladen uit en doe ze in hoezen in een map met daarbij de foto's die ik af laat drukken.

Ik zou nog uren kunnen schrijven voor mijn gevoel, over de sfeer in de metro, over de mooie donkere mensen, over de kleding van de Franse vrouwen, over de bruggen over de Seine, over hoe ik me voelde terwijl ik van te voren zo angstig en gestresst was.
Over hoe ik de X zag genieten, zijn hand in de mijne en hoe trots ik was omdat ik toch vond dat Parijs een beetje van mij was omdat mijn grootmoeder er woonde.


Mijn laatste tip is; ga rond deze tijd als alles in bloei staat.
Besef  ook dat je dit in andere steden ook kan beleven dus hou je niet van Frankrijk omdat er Fransen zijn zoek een stad die bij je past.