Het verlate kerstwonder

Ik ben van slag.

De dag was zo heerlijk rustig, precies zoals ik het wilde.

Stilte, keurig huis, beetje rommelen.

Ik heb mijn oude telefoon nog waar alleen nog maar berichten komen van groepsapp schoonfamilie.

Als er weer een washandje of een sok kwijt is.

Dat soort zaken.

Dus toen gisteren een app binnen kwam had ik geen haast.

Toen ik hem las moest ik even erbij zitten.

Pfff

Ooit had ik een hele goede band met de kinderen van mijn broer.
We zagen elkaar elke week en ik werd te pas en te onpas ingeschakeld als oppas, om met ze naar het bos te gaan, om toneelstukjes op school te bekijken omdat de ouders geen zin hadden.
(voor de 2 uit eerste huwelijk)
Er zijn serieus mensen die dachten dat ik kinderen had en toen de echte moeder eens door het dorp met ze liep riep er iemand; o lekker met de kinderen van Hélène op stap.
Heel veel kerst hebben ze bij ons gevierd.

Broer kreeg met zijn nieuwe vrouw een dochter en ook zij was vaak bij ons.
Ongelofelijk verwend kind maar wel heel lief.
Ze was vooral dol op mr. X die in haar leven kwam toen ze 6 was.
Hele avonden zaten ze samen op de bank tegen elkaar aan TV te kijken.
Hij leerde haar schaken, zij epileerde zijn wenkbrauwen met die piepklein handjes van haar.
Slapen deed ze tussen ons in.
Daar is nooit over gesproken, ze trok haar nachtpon aan en kroop heerlijk tussen ons in alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Schijnbaar komt aan alles een eind.
En ik heb daar erg onder geleden en doe ik nog steeds.
Zeker met de feestdagen was het moeilijker dan anders.
Tegen beter in hoopte ik op een kerstwonder.
Dat een van de drie opeens contact zou nemen.
Tja dat gebeurd toch in al die stomme films?
En is mijn wens nou echt zo groot?

Vier jaar geleden zag ik het nichtje voor het laatst toen ze een expositie had (foto's)
Toen zei ik tegen haar dat ik heel veel van haar hield, dat ze altijd welkom was maar dat er van mijn kant niets meer zou komen.
Dat was de laatste keer dat ik haar zag/sprak.

De app op mijn oude telefoon was dus van haar.
Of ik het leuk zou vinden om af te spreken.
Ik was dolblij.
Mijn lijf reageerde meteen.
mijn spierde verstijfden en ik kon al niet slapen maar nu helemaal niet.
 Ken je dat van al die beren op de weg?
Maar wat als ze af zou zeggen?
Of wat als dit.....of als dat...…….en stel je voor dat...…..

Ik had wel meteen ge-appt dat ik het superleuk zou vinden en we hebben een datum.

Ik fantaseerde ook de andere kant op, je wel wel die weg waar geen beren zijn maar alleen bloemen en vlinders.
Stel dat het weer leuk wordt en dat haar oudere zus daardoor ook...………

Het kleine nichtje (zoals ik haar noem) is nu bijna 22 jaar.
Ik ben zo ongelofelijk benieuwd hoe het met haar gaat.
Ze heeft al jaren een vriendje, die ik weleens ontmoet heb, met rood haar en ik geloof erin dat dat geen toeval is.
Ik ben zelf dol op mensen/kinderen met rood haar en omdat mr. X ook rood haar heeft denk ik dat het onbewust haar keuze heeft beinvloed.
Mensen met ROOD haar zijn ALTIJD leuk. ;-)
Het vriendje is trouwens ook heel leuk.

Goed heel spannend allemaal.
Echt een verlate kerstwonder.
(zij is het op de foto)


Vanmiddag moet Sofietje aan het werk.
We gaan eerst bij schoonpapa langs die dol op haar is en zij op hem.
Schoonpapa is erg dement maar Sofietje herkent hij wel.
Daarna langs die lieve mevrouw van 97 jaar.
Daar heb ik geen afspraak mee dus even kijken of het haar uitkomt .
Sowieso drukke week voor Sofie want morgen naar de schoonheidssalon.

Zo het schrijven over het nichtje heeft me rustiger gemaakt.
De beren zijn bijna niet meer te zien.
Ik verheug me er heel erg op.