stilte aub

Mijn eigen Frekkel.
Gisteren heeft de reclame met Frekkel erin gewonnen.
Vriendin stuurde een berichtje dat t hondje zo op mijn Sofietje leek.
Haha. Vind ik dus ook maar ja ik smelt bij elk hondje
Zat ik gisteren in hetzelfde restaurant als zondag en ik hoorde de eigenares tegen een collega zeggen; ik ben zo gek op dat hondje.
Mijn Sofietje dus.
Ik trots man.

Gisteren zat ik daar dus met vriendin I. aan de koffie bij te kletsen.
We hadden elkaar na de kerst al 2 keer gezien maar altijd met anderen erbij bij concert van Queen en vrijdag bij de gezellige avond met zn tienen van de Valkenburgclub.
Niets leukers dan bijkletsen op een leuke plek met een bakkie erbij.
Laats wilde ze met wie wilde koffiedrinken bij de Mc Don.ald maar daar krijg je mij echt niet heen al was het de laatste plek waar je koffie kon krijgen.
Ik ben veel te sfeergevoelig.

Van de jongeman die verdwenen is is geen enkel spoor.
Mijn vriendin A. is de beste vriendin van de moeder en ik ken het gezin ook al heel lang.
Het is een groot mysterie.
De auto, bankpas en jas zijn er gewoon nog.
Telefoon is wel mee maar doet het niet.
Er is geen ruzie en zoon is een hele lieve jongen voor iedereen en hele erg bezorgd om zijn vader die binnenkort naar het ziekenhuis moet dus hij zou nooit zomaar weggaan.
Ik weet niet of de politie in gang is gekomen maar de eerste week deden ze niet want de jongen is meerderjarig en heeft recht om te verdwijnen.
Toen ik op TV hoorde dat iemand die met een groep een jongen in elkaar geschopt hadden politiebewaking kreeg omdat hij bedreigt werd zakte mijn mond letterlijk open.
 Dat kan dus wel.
Ik weet niet of de verdwenen jongen medicijnen gebruikt.
Mijn ervaring is dat je daardoor best heel raar kan gaan doen .
Je kan een psychose krijgen of suïcidaal worden.
Of heeft iemand misschien drugs binnen gekregen op wat voor manier dan ook?
Het idee dat er zo vlakbij een gezin is die gek moet worden van angst en onzekerheid houd me zo bezig.
Via A. krijg ik af en toe nieuws maar eigenlijk is er geen nieuws.
Ik hoopte dat ze ruzie gehad hadden dan was er nog een verklaring maar dat is niet zo.
_______________________________________


Vandaag had ik  een uitnodiging voor koffie en lunch bij een vriendin uit onze club vlakbij en ik verheugde me er best op maar besloot toch af te zeggen.
Net als mijn Yoga gisteravond.
Ik kan zo door blijven gaan maar dan gaat het mis en moet ik dus keuzes maken en dat valt niet mee.
Ik kon het niet opbrengen om met een groepje te zitten en naar verhalen ze luisteren die ik al ken van 2 mensen die ik zo veel mogelijk probeer te mijden.
De derde persoon, ook zo een aandacht trekker ligt in de lappenmand dus die is er niet bij stuurde wel een foto van hoe ze erbij lag na een val.
Ieder weer reageren over hoe erg ze het voor haar vonden.
Ik vind het best.

Zo zit ik dus heerlijk in de stilde te genieten van het bloggen en van de koffie.
Sofie in de buurt en ik voel haar aanwezigheid die mij rust geeft.
Ik geniet nog steeds van de winter en was blij dat na 3 jaar opeens mijn sneeuwboots weer tevoorschijn kwamen.
Ik verlang helemaal NIET naar de zomer hoor, ik hoef alleen maar te denken aan 30 graden boven nul en raak in paniek.
Ik zit de winter gewoon uit en ga zeker van de lente genieten maar alles op zijn tijd.

Zondagmiddag  gaan we naar een musical waar ik me erg op verheug.
(oh shit waar liggen de kaartjes?)
Om er echt van te genieten moet ik goed uitgerust zijn
o,o, beetje paniek waar zijn de kaartjes.
Nou ja vind ze vast wel.
Ze horen met andere kaartjes te hangen aan mijn prikbord.

Ik ga proberen heel veel rust te krijgen in mijn hoofd en lijf.
Ik heb nog steeds pijn in nek, schouders en hoofd.
Het teken dat ik over mijn grenzen ga.


Ik wens je een fijn weekend en pas goed op jezelf.