Morgen. Morgen ga ik echt.

De Duif.
Plaatje van internet maar dat begreep je vast wel.

Als er iets is wat mij goed doet dan is het yoga.
Mensen die het nog nooit gedaan hebben zeggen vaak; ik ontspan door te lezen of door kaarten te maken of.....
Maar dan ben je steeds bezig met iets anders.
Met yoga ben je alleen maar bezig met jezelf.
Je lichaam, je geest, je gedachten, je spanning en ontspanning.
Je wordt hele erg bewust.
Voor mij werkt het.
Ik word er vredig van.
Nou simpel dus, je zou denken dat ik zoveel mogelijk ga als het zo prettig is.
NEE dus.
Ik heb iedere keer weer een andere smoes.
Meestal als het maandag is denk ik; ik ga donderdag wel en donderdag denk ik ik ga maandag .
Ik MOET van mijzelf  minimaal 2 keer per maand.
Duurt wel 2en half uur maar dan heb je ook wat en werkt het de hele week door.
Morgen dus, morgen ga ik echt.
Dat is een belofte aan mijzelf en nu ook aan jullie.

Voor het eerst op de verjaardag van stiefdochter uitgenodigd.
Dat worden wij nooit, niet van haar en ook niet van haar broer.
Komt door de moeder die na meer dan 20 jaar de scheiding nog aan het verwerken is.
En zij gaat altijd voor.
Maar goed wij waren er gisteren.
Een hechte vriendengroep met leuke mensen.
Maar....
en ik zou ik niet zijn als er niet iets te zeiken viel.
Het geluid de hele tijd.
Ik verstond helemaal niet van wat er tegen mij gezegd werd.
Ik was trouwens niet de enige die dat had, dat stelt mij dan weer gerust maar voor mij was het niet te harden.
Ik raakt voorzichtig de voet van mijn Lief aan zo van zullen we gaan?
Hadden ook een tijd afgesproken hoor.
Maar Lief deed net of hij niets merkte zodat ik steeds harder tegen zijn voet begon te schoppen.
Nou iedereen had het dus wel door geloof ik.
Maar ik lag voor 12 uur op bed en was mijn auto niet in een pompoen verandert.

Ik merk dat ik steeds minder aankan en schrik daar best van maar aan de andere kant is het best logisch.
Met ouder worden wordt je wereld gewoon kleiner en dat is de bedoeling denk ik.
Daarbij vlak ik de PTSS niet uit.
Die wordt ook ouder.
en wil dit soort dingen gewoon niet meer.

Ik was gistermiddag een paar uur bij mijn vriendin en dat ging niet best.
De pillen die helpen tegen de misselijkheid maken haar depressief.
Waar kies je dan voor?
Toch waren die paar uur weer zo bijzonder en knapte ze op.
Zo heerlijk om dat te zien.
Maar wat een strijd is het toch.
Die kanker en die chemo.
maar toch wat is het toch fijn om zo een vriendin te hebben en zoveel van haar te houden.

Mr. X en ik zouden vandaag naar Garderen gaan voor de zangsculpturen.
Daar ben ik dol op.
Gelukkig check ik alles altijd goed na voordat ik ergens naar toe ga en blijkt het dus niet op zondag open te zijn.
Wat jammer, had er echt zin in.

Ik geniet echt van dit weer.
Mag van mij de hele zomer zo blijven.
Of had ik dat al gezegd?
Ik kan echt gewoon doen waar ik zin in heb, actief of passief, binnen of buiten.
Zelfs strandwandelingen zijn mogelijk omdat de wegen niet vast zitten van de zonneaanbidders.
Probeer maar eens in juli naar het strand te gaan als het warm is.

Een collega van mij heeft een bucketlist vertelde de X.
Nou die hebben wij toch ook?
Ja maar bij hem staat Dubai, Oman, Vietnam, Columbia, en weet ik veel wat op.
Ik noem mijn bucket list gewoon verlanglijstje.
En ja daar staan wat musea, kastelen, zandsculpturen, Normandie, Versailles, Moezel op.
maar het blijft een bucket list toch?
Ik ben zo vreselijk blij met mijn eigen lijst.
Stel dat er Oman op stond.
Ik zou er niet van kunnen slapen.
Ieder zijn MUG zei mijn Franse moeder altijd.
En zo is het. ;-)

en morgen lekker naar yoga.