hoofd vol herinneringen en ijsberen op de weg

Ik heb zelf de foto's nog niet goed bekeken .
Deze zijn allemaal niet meer dan 500 meter van ons huis gemaakt.
Op de 5e foto zie je iets wat je in elk dorp tegenkomt op t strand.
Lire al la plage.
Lezen op het strand.
Je kan daar zitten en boeken en magazines lenen.
Er is ook een kleurtafel.
En NEE je kan er niets drinken, eten, kopen.
Dat vind ik zo heerlijk in Frankrijk.
Een museum is een museum, een tuin een tuin, en ga zo door.
Je wordt  niet steeds in verleiding gebracht om iets te kopen of op ander manier geld uit te geven.
Lekker rustig en makkelijk voor ouders met kinderen lijkt mij.
Alles is daar sowieso veel rustiger.
Ook de stranden.
maar zeker de mensen.
Geen geschreeuw, geen muziek overal vandaan, geen verleidingen.
Je moet je vermaken met wat er is en daardoor heb je veel meer aandacht voor je omgeving lijkt mij.
Het luisteren naar de golven, boekje lezen, de kliffen op en zien hoe de zee  constant van kleur verandert en de eb en vloed.
Zelfs het weer was helemaal naar onze zin.
Gewoon rond de 20 graden en ja we hebben wat miezerige regen gehad maar zelfs die was heerlijk.
Prachtige luchten waren er.
De tuintjes en de straten zo vol bloemen overal.
We zijn naar 3 verschillende tuinen geweest maar nergens zoveel bloemen als in "ons" dorpje.
Het nadeel van het dorp was wel dat het nergens net zo mooi was, we hadden gewoon de mooiste plek.

Mr. X stuurde gisteren een appje of ik al heimwee had.
Nou zeker niet maar wel een hoofd vol prachtige herinneringen.

De kapster van mr. X die ons aangeraden had naar Amiens te gaan, krijgt het nog wel te horen.
Wij vonden er echt niets aan,
Behalve de kathedraal, die was adembenemend mooi en 2 keer zo groot als de Notre-Dame.
Er waren wel musea die ik graag had willen zien maar daar was geen tijd voor en daarbij hadden we Sofie bij ons.
Het hotel was zo slecht en zo vies.
Betaal je toch 85 euro voor.
Eigenlijk is die dag weer helemaal uit mijn geheugen.
nou ja bijna dan.
Kan trouwens best zijn dat het wel een mooie stad is, het is wel mijn mening.

Maar wat is het heerlijk om de taal te spreken.
Ik vind het in Duitsland altijd moeilijk dat ik de taal niet spreek want ik heb altijd zoveel vragen en zin in praatjes.
Nou ik werd daar op mijn wenken bediend hoor.
Zaten we samen op een terrasje koffie te drinken komt er zomaar een oude heer bij ons zitten en binnen 1 minuut hele verhalen.
Mr. X kan de gesprekken goed volgen en best wat terugzeggen maar niet veel.

Zaterdagmiddag eind van de middag thuis.
Zondag een koffieochtend in de tuin van een zus van X die haar ander broer en zussen met aanhang ook uitgenodigd had.
We hadden een taart uit het Franse dorp meegenomen.
Het was tot mijn verbazing erg gezellig en zelfs zwagerdieallesrukvindt en zijn echtgenote schoonzusdienooitlacht waren te pruimen.
Ieder vond onze verhalen wel interessant en ik had ene paar ansichtkaarten meegenomen om te laten zien, nu zij er 3 van de 4 stellen die wel erg interesseert zijn.
Ik maakte nog de grap; laten we een groot huis huren en met zijn allen gaan maar dat was wel een heel zuur grapje.
Jeetje ze zouden maar gedacht hebben dat ik het meende dat had ik wel een heel groot probleem.
De erfenis verdelen ging ze heel makkelijk af, zonder 1 verkeerd woord maar een vakantie??????
Toch vond ik mijzelf best wel weer grappig, ach tja er moet er toch 1 lachen.

Gisteren koffiegedronken met vriendin I. op een terras aan het water.
Lot weet wel waar dat is, toch Lot?
Met I. ga ik het meeste om naar meisjemetderodeharen.
Was dan ook weer heel gezellig.
Daarna het huis goed ontstoft en de was gedaan en dacht in de avond in de tuin te gaan rommelen want in Veules heb ik veel ideeen opgedaan en was blauwe planten gezien die ik volgend jaar er in wil maar er stonden 2 meisjes met rode haren voor de deur en dat werd heerlijk bij kletsen in de tuin.
Vriendin was een paar dagen weggeweest met haar zussen, man en zwager en hadden het heerlijk gehad.
Geen pijn, geen angst, geen ziek zijn.
Wat een ongelofelijk cadeau voor haar.
Ze zag er ook stralend uit.

Allemaal heel leuk maar ik raak dan wel van slag doordat het anders loopt, had niet anders gewild hoor, maar het blijft wel moeilijk dat anders doen dan gepland.
Zat net een Franse film te kijken en nu zal ik nooit weten wie wie vermoord heeft en na het bezoek, o wat zijn ze leuk, duurt het uren voordat de adrenaline zakt.
Maar vandaag mag er niets mis gaan.
Ik heb 2 dagen ingepland zonder verplichtingen en ik hoop dat ik kan doen wat ik wil, al weet ik niet wat dat is.

Van de warmte heb ik niet echt last.
Na die 40 graden in juli is dit een lachertje toch?
Wat is 30 graden nou?
Tja ik kan  niet in mijn atteljee zitten maar wel op zat andere plekken.
Ik wil mijn hoofd nu wel de rust gunnen die het verdiend.
Heb vannacht zomaar zeker 5 uur achter elkaar geslapen en dan komt nooit voor.
en zo ver ik weet geen nachtmerries.
De nacht ervoor droomde ik van een invasie van ijsberen die alle mensen die ze tegenkwamen wilde doden.
Hoe kom ik erop.

Fijne week