waar zijn de lelijke plekken?

Lelijke huizen of plekken fotograferen in het dorp is gewoon niet mogelijk.

Wel waren de meeste rozen uitgebloeid dus volgende keer weer in juni of zo want toen was het prachtig.

Nu is er wel een minder leuk iets te melden en dat is het strand.

Dat zijn grote kiezels en heel zwaar om op te lopen om liggen.

Als het eb is verschijnt er wel een zandstrand.

Ik ben blij dat we de warmte van hier niet daar hebben gehad.

Die 21 graden was perfect.

Schreef ik gisteren heel stoer dat ik geen last had van de warmte het was gistermiddag wel anders.

Tuurlijk kun je gewoon stil gaan zitten en moet dat ook af en toe wel maar ik heb daar geen zin in.

Ik voel alsof ik 20 kilo extra moet meeslepen.

Ben 1 kilo aangekomen door dat vreselijke lekker stokbrood bij het ontbijt.

Nam mr. X gelijk maar van die heerlijke dikke vette croissants mee en ja hoor die gingen er ook in.

Tussen de middag at ik wat ik hier ook eet, nou ja tussen de middag, meestal kregen we om een uur of 2  of 3 pas weer trek zoveel hadden we bij het ontbijt op, Griekse yoghurt met muesli, zaden en een stuk banaan.

Mr. X stelde iedere dag voor om ergens te gaan lunchen maar ik wil mijn yoghurt.

en gelukkig maar.

Hij is meer aangekomen en zelfs de hond is dikker.

In de avond een visje op de barbecue met een salade.

maar ja die ontbijten he.

Maar wat waren ze heerlijk.

Lekker soppen in de café au lait.

Ik had jam zonder toegevoegde suiker.

Oh het leken wel gebakjes zo lekker.

Wat iedere keer veel indruk maakt zijn de oorlogsverhalen daar.

Er zijn overal bunkers en monumenten met het verhaal erbij.

Ik zag een oude man huilen bij zo een monument.

Gelukkig had hij een leuke jonge vrouw bij zich(kleindochter?) die hem troostte anders was ik er naar toe gegaan.

Af en toe zie op die monumenten 2 of 3 keer dezelfde achternaam en dan hoop ik dat het niet uit een gezin was, maar ja daar werd niet naar gekeken.

Hoe zou dat zijn die angst, dat verdriet, die wanhoop?

Daar hebben wij toch geen voorstelling van he.

De meeste van ons niet hoop ik.

De oorlog is daar nog erg aanwezig, in iedere plaats, bij iedere wandeling.

Je wordt er vanzelf stil van.

Ik snap dat sommige mensen die hier lezen zich soms afvragen waarom ik iedere keer op vakantie ga als het zoveel stress en angst oplevert.

De vakantie in Juni, dus ook in Normandie was echt geweldig.

Ik hoopte op hetzelfde gevoel maar dat is er bijna niet geweest.

Die totale ontspanning en dat geluk wat ik toen voelde was er niet.

Wel veel mooie momenten en zulke prachtige dingen gezien.

maar het was hard werken om de angsten en stress weg te houden.

Was het de moeite waard?

Nou zeker.

Ik heb verschillende keren met tranen in mijn ogen genoten van de schoonheid.

Genoten van het genieten van de X.

Die was daar zo ongelofelijk op zijn plek.

De eigenaars van ons huis waren echt fantastische mensen die je het gevoel gaven dat we elkaar al jaren kenden.

Zonder dat ze zich opdrongen trouwens.

Hadden we zin in een praatje dan kon dat maar hadden we haast, nou dat hadden we eigenlijk nooit, dan konden we ook na gedag zeggen doorlopen.

Je merkte dat ze erg genoten van het gasten ontvangen.

en let wel, we hadden al onze privacy hoor.

Zal volgende keer foto's van onze woning plaatsen, die moet ik trouwens wel van het net afplukken want de mijne waren niet zo gelukt.

Ik maak namelijk binnen een kwartier van elke ruimte een bende met mijn spullen.

Staat niet leuk op foto's.