maandag 2 september 2019

Verbinding verbroken












De zee die er steeds anders uit ziet.


Verbinding verbroken.
Zo voelt het en het is al een tijdje zo.
Ik voel geen verbinding meer met anderen.
Zelfs niet met mijn Sofie en dat is altijd het laatste wat verbroken wordt.
Trouwens de verbinding met dieren wordt meestal niet verbroken laat staan met haar.
Nu is het weg.
Gisteravond voelde ik het weer even.
Zij voelt het ook trouwens.
Ze zit niet graag bij mij.
En als ze dat wel doet verslapt ze niet.
Als een dier zich goed en vertrouwd voelt, zeker katten en honden worden ze gewoon slap van de ontspanning.
Dat gebeurt niet.

Ik zit opgesloten in een grote onzichtbare bubbel en het is verre van leuk.
En uitgeput ben ik.
Vlak voor de vakantie heb ik bloed laten prikken en alles blijkt in orde te zijn.
Zo gezond als een vis zeg maar.

Het is tijd voor de schop onder de kont nam ik mij gisteren voor en ik ga vandaag beginnen.
Dat gaat weer veel moeite en energie kosten  maar als het lukt ook opbrengen en kan ik uit die verdomde bubbel.
Heb al een paar afspraken staan die erbij moeten gaan helpen
en ik wil mijn hond en mijn man terug.
De volgorde klinkt raar maar voor mij is het makkelijker om met iets dierlijks te beginnen.

Er waren ook best leuke momenten.
Zo is het in de tuin bezig zijn en plannen maken erg leuk.
En wat dacht je van een zaterdagochtend ontbijt van anderhalf uur in de tuin.
Daar zou iedereen, mag ook iets korter, tijd voor moeten maken.
Heerlijk ontbijtje en uitgebreid koffie en een praatje terwijl je kijkt naar vogels, vlinders, hommels.
Konijn Bram, onze logekonijn, bracht ook wat leven in de brouwerij.
Was ik konijn Georgina kwijt, die mag regelmatig los lopen maar die was over hek geklommen en lag bij Bram.
Oei.
Nu zo een maand wachten.
Ik hoop echt van niet.
Geen nestje.
Nu liggen ze allebei aan hun kant van het gaas tegen elkaar aan.
Kip heeft haar intrek bij Bram genomen.
En Bram vindt het allemaal reuzegezellig.
Haha, wat een boeiend leven heb ik toch.

Het is September geworden.
Welkom September.
De normale temperaturen zijn er ook weer.
Heel wat mensen zijn erg blij.
Je zou toch een hekel aan de zomer krijgen.
Ik wel in ieder geval.

Gisteren in het Amsterdamse Bos.
Druk maar vooral mensen met honden en van vrolijke honden wordt ik blij.
Zo was een er zwemplekje waar het een groot feest was voor de honden.
Toen ik langs liep zei een man; het is waar wat ze zeggen, baasjes gaan echt op hun honden lijken.
Dank u wel meneer zei ik, want ik vind onze hond heel erg mooi.
Op dat moment kwam een schattige labrador even kennismaken met onze Sofie en zij begon meteen, te grommen met ontblote tanden en hapte naar de hond.
Ach kijk, riep ik ontroerd, ze heeft ook al mijn karakter.
Ach het maakt niet uit waarom je lacht, al is het om je eigen grappen.
Gewoon doen dames.

Ik kreeg afgelopen week 3 keer onverwachts bezoek in de avond.
en dan ben ik helemaal van slag en slaap ik niet.
Gebeurd zelden hoor dat onverwachte en dan zoveel.
En passant leegde 1 van hen haar vuilnisbak even bij mij.
Zo noem ik het als je je shit even eruitgooit.
Helemaal niet erg trouwens en als je geen belangstelling toont houdt het ook zo op.
Het was een indrukwekkend verhaal en ik maakte mij grote zorgen omdat ik het herkende en weet hoe erg het kan zijn.
Enfin ik bood aan om te helpen.
De volgende ochtend vroeg was het al zo ver .
Of ik even kon oppassen zodat zij naar de dokter konden.
Hadden ze besloten na gesprek met mij.
Je kent mij als je mij onverwachts lastig valt in de morgen en natuurlijk had ik geen zin om op te passen maar is iemand helpen wachten wanneer jij zin hebt?
NEE. ik vind van niet.
Dus ik ging.
Zou een half uur duren.
Twee uur later komt zij weer binnen.
TWEE UUR!!!!!.
Hoe lang kun je bij een dokter zitten?
Dit is in het verleden heel vaak gebeurd en nu ga ik toch HEEEEEEL duidelijk mijn regels uitleggen.
Ik voel me dan erg in de zeik genomen.
en daar heb ik last van.
Volgende keer een begintijd en eindtijd afspreken.
Moet ik 2 uur of langer oppassen vind ik niet erg maar WEES duidelijk.
Ik zit daar niet voor mijn lol.
Ik snap gewoon niet dat mensen zo kunnen doen.
Ik verklaar hierbij dat het niet meer voor zal komen.
Heb al moeite genoeg om mezelf en de boel hier draaiende te houden op dit moment.


Mijn voornemen voor deze maand is dat ik eraan ga werken om het weer leuk te hebben op wat voor manier dan ook.
schop, schop, schop, ga de deur uit ook al wil je niet.
maak afspraken met anderen.
ga weer verbinding maken.








5 opmerkingen:

Anoniem zei

Wisseling van seizoen, ander ritme, even resetten. Herkenbaar. Wat betreft twee uur bij de dokter, das vrij normaal tegenwoordig. Onderbezetting, mensen die met meerdere klachten komen, spoedgevallen telefoontjes etc. Dus verwijt het niet, al hadden ze even kunnen bellen of appen dat het uitliep.
Heb geduld met jezelf en neem je tijd om her te beginnen. Dat loont..

Nietzomaarzooo zei

Keek vanochtend naar Koffietijd waar ze een leuke actie hadden waarin je een mooie foto van je hond als schilderij kan laten maken in de stijl van Rembrandt. Ik dacht direct aan jou en je lieve hondje!

https://koffietijd.nl/rembrandt_in_de_mand

Nieuwe maand, nieuwe bubbel lieverd. Die connectie van anderen naar jou is er nog steeds. Neem de tijd om het Herfstseizoen in te gaan.

Marlou zei

Goedemorgen,

oei...
dat klinkt allemaal niet echt heel erg leuk.
Dat is ronduit kl*te!

Dat van diegene die jouw energie wegslurpt... ik zeg: dumpen!
Niet meer mee omgaan...
Hoop dat dat lukt...

groetjes en hou je haaks van Marlou

.

Judy zei

Wat raar is dat, dat je even de connectie kwijt bent. Heeft misschien toch met de wisseling van de seizoenen te maken. Ikzelf moet ook mezelf weer een schop onder de kont geven om weer wat uit mijn handen te krijgen. Dus ik schrijf weer op wat ik moet/wil doen en streep af. Dat voelt al beter.
Maar het leven van die konijnen is wel heel spannend, een soap!
Als ik 's avonds druk ben met anderen zou ik ook niet kunnen slapen.

Naomi zei

De foto's van de zee zijn prachtig, maar de inhoud van het blogje is minder prettig. Ik herken inderdaad het 'uit contact' gaan. Bij mij gebeurt dat als ik me echt niet goed voel of te veel aan het tobben ben of heel moe ben en te veel prikkels heb gehad. Dan wil ik niet meer appen, niemand meer zien, enz. De enige oplossing is meestal om dan bij te slapen. Ik wens je sterkte!