vrijdag 10 april 2020
Goede Vrijdag
Ik vond het jammer dat the Passion niet doorging want ik ga er altijd voor zitten maar he, wat een goede oplossing was dit gisteren..\
Samen onder een dekentje met de X gekeken en WEER onder de indruk.
Het verhaal of het nu vertelt wordt, of ik het lees of terug zie in de musical, film, of in the Passion maakt veel bij me los.
Er zit zoveel in.
Zoals jullie weten heb ik door wat ik meegemaakt hebt niet zo een hele hoge pet van de mensheid en ik zie er alles in terug in het verhaal.
Liefde, bedrog, haat, angst, verdriet, ongeloof, eenzaamheid, verlating.
--------------
In mijn leven, toen ik jong was was mijn grootste angst ziek worden.
Kanker krijgen.
Ik was panisch voor bloed, artsen en tandartsen.
Het was de hel.
Geloof mij maar.
wie loopt er anders 13 jaar met knobbeltje in de borst zeker weten dat het kanker is maar niet naar dokter durven.
Oei ga nou beetje te diep.
Goed na 13 jaar naar dokter gegaan, bleek er niets aan de hand te zijn maar moest mij wel laten opereren.
Dat deed ik en toen ik terugkwam voor controle zat de arts daar met wel heel serieus gezicht.
Was toch kanker.
Totale paniek natuurlijk .
Hij legde paar mogelijkheden uit en ik moest 4 dagen later vertellen wat ik besloten had.
Mijn ex wist het al snel; hier had hij geen zin in.
s"avonds zat ik achter mijn computer, nog geen internet, mijn verhaal te typen en ik zal echt nooit dat moment vergeten; er kwam opeens zo een rust en kracht in mij.
Ik voelde het zo naar binnen vloeien vanaf mijn hoofd zo mijn hele lichaam in.
Vanaf toen werd alles zo bijzonder.
Heb mij nooit meer zo gevoeld.
Zoveel rust.
Ik weigerde chemo en borstamputatie en er werd stuk van mijn borst weggehaald en 6 weken lang iedere dag bestraling.
hou ik nooit vol dacht ik want ik had ook nog eens straatangst en durfde alleen de straat op met de ex maar die was niet bepaald aanwezig.
Ik kreeg zoveel aandacht en liefde van het ziekenhuispersoneel.
Ik huilde toen de laatste bestraling was want nu was ik weer alleen.
waarom dit verhaal?
Nou omdat ik het gevoel heb dat ik nu weer in zo een periode zit.
Ik voel zo een rust en kracht.
ik slaap veel beter.
Heb meer energie.
Beleef de mooie dingen veel intenser.
Zoals ieder wel weet, de X en ik zijn gek op elkaar maar laat ons niet te lang samen.
Nu al 4 weken maar het gaat prima.
Tuurlijk is het hier ook niet altijd paradijs op aarde maar t gaat goed.
Dit had ik echt niet verwacht.
Tuurlijk is het een man en af en toe superirritant, haha. kennen jullie dat plaatje wat rondgaat over die vrouw die een "sjaal" aan het breien is voor haar man? Het is eigenlijk een galg.
Ik denk dat heel veel mannen ook aan het breien geslagen zijn voor zo een "sjaal" want he, vrouwen kunnen er ook wat van wat zeuren en zeiken betreft.
Nou ja ik in ieder geval wel.
Hoewel het volgens mij in deze tijd wel meeval.
Nou ja wat ik in het kort had willen zeggen is dat het zo bijzonder is die kracht die je opeens krijgt.
Je zou kunnen zeggen dat het God is maar mijn psych die nergens in geloofde zei; het is gewoon de kracht die in de mens zit.
En ik geloof hem.
Een mens is zo sterk.
------------
Vandaag gaf ik al aan dat ik NIETS buitenshuis wil.
Gisteren gingen we dus naar lijstenmaker en brachten hier en daar kaart met paaseieren weg die ik door de bus gooide.
Er moeten er nog 3 en dat zouden we vandaag doen.
NIET dus!.
We kochten ook een pot voor onze olijfboom en pot is mooi maar ik vind hem toch te klein.
Kleine teleurstelling dus.
Wou hem terug brengen, loodzwaar dat ding, maar X had meteen zoals gewoonlijk, de olijf erin gedaan dus nu gaat het niet meer.
Is prima.
Over 3 jaar mag ik pas een nieuwe pot kopen.
Weer een zorg minder.
Achterburen, jonge mensen, hebben hun huis verkocht.
In 3 dagen voor een groot bedrag.
iets meer dan 5 jaar geleden belde wij de makelaar en vroegen een bezichtiging voor dat huis maar die was net die ochtend verkocht aan hen dus.
Toen kwam dus dit huis op ons pad en het is zoveel beter met veel meer grond en ruimte.
We gingen meteen rekenen wat wij dan wel niet voor dit huis konden krijgen.
haha.
maar hier weggaan?
Vergeet het maar.
Veel te leuk huis.
maar wat een geld voor een rijtjeshuis kregen die achterburen dus.
gewoon de vraagprijs.
Jammer dat ze weggaan trouwens maar ze gaan emigreren.
Wij dus niet, wij blijven lekker hier.
Ik verheug mij op het vandaag thuiszitten.
Hoop verder te gaan met mijn zolder.
in ieder geval met opruimen.
Heb jij nog "wilde" plannen?
fijne dagen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
9 opmerkingen:
Herken dat heldere rustige gevoel. Had het meteen na kanker diagnose en het is gebleven, ook in moeilijke tijden kon ik, met wat zelfreflectie erbij, de goede draad zo weer oppakken. Dat heeft mijn leven zoveel mooier gemaakt.
Fijne Paas, wijs mens!
Grappig dat jij dat benoemt, dat specifieke gevoel van rust en controle als er iets heel ernstigs aan de hand is, dat herken ik!
Ik kan ook best zeuren en zeiken maar in zulke gevallen ben ik een rots, toonbeeld van kracht, steun en toeverlaat voor iedereen.
Bij mij gaat het ook weer weg als alles weer 'gewoon' is, dat wel...
Dapper dat je besloten hebt tot geen amputatie en geen chemo, daar is moed voor nodig want daar willen ze je graag aan hebben.
De bijwerkingen zijn niet mis, vaak nog erger dan de kwaal.
De huizenmarkt draait nog steeds op volle toeren, onze dochter had gisteren 7 bezichtigingen op hun appartement, de vraagprijs is geboden en zelfs erboven, ongelooflijk.
Corona of niet, er zijn te weinig betaalbare huizen voor iedereen.
Wij hebben (eigenlijk nooit) wilde plannen, ik ben net als jij graag in en om het huis met mijn dieren en tuin, genoeg te doen.
Fijne Paasdagen voor jullie!
Zó herkenbaar, de ongelooflijke angst voor 'de witte jas' in combinatie met agorafobie. Ook ik liep rond, bleef rondlopen met 'iets'. En dan als je ein-de-lijk de berg bent opgelopen, in staat bent om hulp te vragen, dan valt het juk van zwaarheid van je af en maakt het eigenlijk niet meer uit wat of de uitslag is en welke weg je dan in moet slaan. Gaan. 'Gewoon' gaan.
Angst essen Seele auf.
En hier zitten (ook) veel bobbels achter het behang, zowel van hem als van mij. :)
Ik wens je fijne paasdagen, met man en 'veestapel'.
Dag, Robine
Heftig om te lezen, maar tegelijk heel mooi wat je schrijft over de rust die je voelde en nu weer voelt. Ik wens je heel veel van die rust, voor een heel erg lange tijd!
Wat heb jij al veel meegemaakt in je leven. Wat een verschil met je leven nu. The Passion is prachtig, zeker in deze tijd.
Wij zitten al 3 weken thuis en het ziet er niet naar uit dat dat al snel zal veranderen. Maar ik kan genieten van die rust. Gewoon wat aanrommelen in en rond het huis en verder niets of toch niet al te veel.
Jij hebt inderdaad al een heleboel meegemaakt. En zo dapper dat je steeds bent, ook al vind je misschien zelf van niet.
Fijn Paasweekend samen met X en de diertjes.
Jeetje, wat een bijzonder verhaal, over je ziekteperiode met borstkanker...en wat ontzettend fijn dat je er nog bent!
Geniet van de dagen die komen gaan, het mooie weer, je huisgenoot en het krachtige gevoel dat over je heerst. Het is je gegund.
Wat een verhaal, Hélène. Wat heb je veel meegemaakt.
Ik herken die rust ook wel, nu, in het begin niet, maar nu steeds meer.
Tjeetje wat eein de seizoen
Vandaag was het heerlijk weer we zaten deels bij het buitenverblijf en was zo rustig, ook geen motorrijders zoals wel
Een reactie posten