Waarom mag je niet zeggen dat je het erg vindt dat songfestival, het voetballen of je vakantie niet doorgaat?
Er zijn zoveel ergere dingen in deze tijd????
Nou die zijn er altijd toch?
Als Koningsdag je favoriete feestdag is en het gaat/ging niet door mag je dat gerust vinden en zeggen.
Het gaat om zoveel dingen die niet doorgaan en mogen we daar helemaal niet van vinden?
Van al die dingen die ik net opschrijf mis ik niets behalve het idee dat ik naar Frankrijk zou gaan en zoveel nieuwe dingen zou zien en meemaken.
En lekker Frans kletsen.
En zoals je weet mis ik mijn koffiedrinken op een terrasje.
nou en?
Een wandeling eindigend op een leuk plekje met koffie en heerlijk genieten.
Onze vriend R. zat er even doorheen.
Nergens zin in.
Zijn vrouw besloot om met hem te gaan fietsen en bij ons in de tuin wat te komen drinken.
Jaja, eerst gevraagd of t mocht en goede afstand gehouden, handen van te voren en erna gewassen.
Ik wil dat niet meer zeggen eigenlijk.
Iedereen schrijf dat als ze iets gedaan hebben.
We weten het wel toch?
Al snel moesten we weer lachen met zijn vieren en hadden we toch best wel wat bij te kletsen over de afgelopen 2 weken.
De mannen zien elkaar iedere vrijdag tijdens een lange wandeling.
Ik weet nog dat ze in Februari hier waren en zeiden dat ze de hele maand Maart nergens tijd voor hadden vanwege allerlei activiteiten.
Nou het leven liep even anders.
Fascinerend vind ik dat.
Dat hoe geweldig we onszelf af en toe kunnen vinden het leven ons even laat zien hoe anders het kan lopen.
Wat ik zo moeilijk vind zei vriendin is dat we niet weten hoe lang het gaat duren.
Geloof mij maar, soms kun je dat beter niet weten. zei ik.
Ooit heel lang geleden was ik bij de dokter.
Ik kon NIET meer.
Durfde opeens dingen die ik altijd deed niet meer en viel regelmatig flauw.
Ziek melden?
Dat durfde ik echt niet.
De dokter zei; blijf 1 week thuis om bij te komen en ga daarna een nieuwe baan zoeken.
Thuis liet ik schijnbaar alles los en toen werd ik pas echt ziek.
Doodziek.
Kon niets meer.
Burn out bestond nog niet maar ik heb het uitgevonden zeg maar.
ALLES wat maar met buitenwereld te maken had kon niet meer.
Geen tv kijken, telefoon niet opnemen, krant, mensen, naar buiten.
Ik dacht nog o jee dat gaat zeker een half jaar duren en dat joeg mij nog meer angst aan.
Zeven jaren duurde het.
Toen pas kreeg ik medicijnen en knapte ik snel wat op.
In totaal ben ik echt bijna 3 jaar niet buiten geweest en de rest sporadisch.
Stond een bushalte voor onze deur, als ik tot de volgende durfde te lopen, jankte ik van geluk.
Er was geen internet of zo.
Daarom is het beter dat we niet weten hoe lang iets gaat duren.
Ik had dat niet overleefd als ik het geweten had.
Het regent boven mijn hoofd in de glazen serre.
Ik hoop op veel regen voor de natuur.
De tuin is zo droog.
Verleden jaar was natuurlijk ook een probleem maar ik/we bespaarden op alles om toch de tuin water te kunnen geven.
Dan maar onszelf wassen met washandje en elke druppel opvangen.
Je kan je tuin wel laten verpieteren maar dat is zo erg voor de insecten en de vogels bedacht ik.
en die gaan voor op mij.
We hebben een put en een groot vat om water op te vangen maar dan moet het wel regenen he.
en een insect vriendelijke tuin.
We zagen langs de weg prachtige en goedkope geraniums staan en namen er 24 mee.
Het staat zo vrolijk.
Zal foto's maken.
Het was een fijn weekend.
vandaag voel ik mij niet best maar dat kan zomaar weer beter worden.
Ga zo in een fauteuil, tafeltje en koffie erbij mij installeren voor het raam
en kijken naar onze tuin.
Wordt ik rustig van.
en blij.
Als het dan wat beter gaat in mijn lijf en hoofd ga ik even wat plannetjes maken voor de komende dagen.
Vanmiddag, kastje ophalen in Lisse.
Ik heb al betaald en zij leggen het ergens neer.
In de verte even zwaaien en bedanken.
Ze steunen tehuis in Colombia, hoe mooi is dat.
Morgen, gevaarlijkste plek van dit moment (op ziekenhuis na) de supermarkt.
even wat nieuwe recepten uitzoeken e mr. X verrassen met een vleesschotel.
Hij eet nog amper vlees.
Geniet er des te meer van als hij het wel eet.
Gaat t met jullie ook goed?
Hebben jullie ook van die dipjes?
Of dippen?
We hebben zoveel vrijheden vergeleken met andere landen.
Wat boffen we toch.
Ook met het weer de afgelopen maanden.
Stel je eens voor dat dit ons in November/December was gebeurt.
Vandaag staat, genieten van de regen op het programma.
Vergis je niet en laten we hopen op regen voor komende tijd.
Liefst in de nacht natuurlijk.
maar als t niet anders kan dan maar overdag.
Fijne week.
10 opmerkingen:
Ik mis ook mijn vriendinnen en de lunches en de naailes. Ik vermaak me best wel en ik ben blij dat ik nog naar mijn werk kan, maar het kletsen met die anderen mis ik gewoon.
Leuk dat jullie een kleindochter krijgen! Gefeliciteerd (sorry, ik liep even achter met lezen)
Het begint mij nu ook stierlijk te vervelen om zoveel thuis te blijven.
Vooral de gesprekjes met andere mensen.
Ik hou het op een afstand van 2 à 2,5 meter en dat praat niet zo gezellig.
Heb net een dansje gemaakt in de tuin als dank voor de regen.
Groeten
Loes
ik ben toch erg gelukkig.
Marijke
Mijn dochter en onze lunches mis ik natuurlijk en zus (iets minder), de kringloop en voetreflextherapie mis ik ook echt dat zijn voor mij leuke verzetjes en van de voetbehandeling voel ik me altijd beter in balans. Verder heb ik alles in huis!
Pedicure kon wel komen omdat zij een medische is en zelf urgentie mag vaststellen.
Dermatoloog op vrijdag is omgezet in telefonisch consult en ik moet foto sturen vd plekjes.
De 3 regentonnen zijn weer vol en de regen dreint nog rustig voort, dat is ook beter dan stortbuien, nu watert het beter in.
Werd erg nat van hond uitlaten.
Ja, fijn die regen. Echt nodig voor de natuur.
Volgens mij mag je best 'klagen' over de dingen die je mist. Lijkt me heel logisch en menselijk. Je stukje over dat je maar beter niet kunt weten hoe lang iets duurt, zet me aan het nadenken. Bij sommige dingen heb ik dat ook, maar bij sommige dingen wil ik het juist weer wél weten. Hoe dan ook, ik vind het dus echt iets om eens even over na te denken.
Het of liever gezegd de enige ik mis is mijn Dochter .Niet even elkaar lekker knuffelen en een bloemetje brengen of iets dergelijks .Geen bezoekje op mijn verjaardag van haar en haar vriend ,maar wel een heerlijke verassing dat leuke boekje Catfullness .Ik ben al een huismus en zeker nu ik zo moe ben dus ik mis weinig .Het lijkt me heel vervelend als je graag leuke dingen doet en het kan gewoon niet .
Liefs xxx
Hoi Hélène, bedankt voor je reactie op mijn blog. Ja, ik was een beetje voorbarig. En ik ben blij dat je het hebt uitgelegd. Wat triest dat X zijn kind niet eens kon omhelzen.
We worstelen allemaal met de maatregelen. Maar zo erg, dat er mensen zijn die zich er niet aan houden. Een vriendin van mij in Brabant, verloor haar broer. En op de uitvaart konden maar weinig mensen komen. Er stonden wel mensen aan de weg om op die manier afscheid te nemen. Daar was ik erg van onder de indruk. Vandaar dat ik misschien te heftig reageerde bij jou.
Een knuffel op deze manier. Liefs, Judy
Ha lieve Helene,
Ja,het is waar: van sommige dingen hoef je niet te weten hoe lang ze duren.
Daar word je alleen maar ongelukkig van.
We maken er gewoon wat van en genieten van de kleine dingen.
Was wel blij, de eerste weken met het mooie weer: voor de tuin en het er in bezig zijn.
En net nu ik klaar ben: de regen.
Kom maar op!
En inderdaad: wij hebben het hier ontzettend goed en zijn enorm vrij!!
Liefs van Marlou
Ik merk bij mijn ouders ook een bepaalde burn-out, dat ze het zat zijn. Bij mij valt het nog wel mee, hoewel ik wel heel graag weer eens even helemaal alleen thuis zou zijn... Snif.
Een reactie posten