Het lijf van Lin.da, zeeschildpadden, Corona, kattenkamer

Linda en Sylvie in bikini.
Die arme Sylvie, zo dol op het eigen lijfje.
ik denk altijd dat dit soort mensen hun eigen naam roepen bij een orgasme.
Het is een prachtig lijf maar om ons daar iedere keer weer mee lastig te vallen?
En tja dan het lijf van "gewone" mensen zoals onze Linda.
Ik kijk dan en denk hmmm, dit is bij mij mooier of iets beter en ja dit heb ik ook.
Schept toch een band.

Stiefzoon was ooit  fanatiek aan het trainen voor een prachtig lijf.
Is gelukt.
maar het ging nergens anders meer over dan eten en trainen.
Nergens anders tijd meer voor.
De relaties met leuke meiden strandde na hooguit 2 maanden want hij kon en mocht niet meer van zijn nieuwe lijfstijl.
Zelfs kopje koffie op terrasje was onmogelijk.
Dat waren de meisjes gauw zat evenals zijn gepraat over koolhydraten, dieeten en spieren.
Als ik dan zo een gespierde bink zie weet ik altijd; dat is een egoist want die is nergens anders mee bezig.
Trouwens verbeeld je niets over de chippendales, door hun training en voeding verdwijnt hun libido.
Heb ik uit betrouwbare bronnen. ;-)

Stiefzoon traint nog steeds iedere ochtend met zijn vader en sinds kort niet meer hier maar weer in de sportschool.
Van 7 tot 8 in de ochtend voor het werk.
maar nu gaat het op een andere manier al is het wel heel fanatiek.
Mijn man wordt steeds jonger.

Het blijft heel moeilijk om mijn leven weer op de rit te krijgen.
Ik heb nergens zin in, nou ja thuis zijn wil ik, maar dat is echt niet goed.
Ik zak dan dieper de put in.
Dus via app wat vriendinnen gevraagd om af te spreken.
Nee, geen zin en het geeft veel stress maar dit gaat gewoon niet meer.
Ik heb gisteren de apps verstuurd maar durf nu niet naar t antwoord te kijken.
want dan moet ik afspreken.

Gisteren dwong ik mijn zelf naar de Kringloop en geloof het of niet ik vond iets wat ik al een tijdje overal zocht.
3 kleine zeeschildpadden van plastic voor een "kunstwerk" die ik wil maken.
Had er maar 1 nodig maar nu kan ik 3 kunstwerken, met kleine k, maken.
Ik blij met mijn schildpadjes.
en wat magazines.

Liggend in bed kwam ik op een goed idée en voelde hoe goed het mij deed.
Ik heb geen ideeen of fantasieen meer.
nu bedacht ik om van een ruimte beneden, wat we de kattenkamer noemen, een opslagplaats te maken zodat de zolder leeg komt te staan. Wordt heel overzichterlijk en alles staat al in doorzichtige kratten.
Meteen enthousiast dus dat is goed voor mij om ermee bezig te zijn.
Er moeten nog wel van die opbergrekken komen.
Nou ja saai verhaal maar het geeft mij weer beetje iets te doen en zin om het te doen.


Tja en dan mijn vriendin.
Haar zus zou komen uit Spanje en dat was een lichtpuntje want die meiden zijn gek op elkaar.
Blijkt dat ze dus Corona heeft en het hele gebied afgesloten is.
Niemand mag er in of uit.
Er is alleen maar slecht nieuws.
Morgen moet ze weer naar ziekenhuis om haar longen leeg te zuigen en te plakken.
Paar dagen ziekenhuis.
Er zijn bijna geen goede momenten meer.
en toch als die er zijn geniet ze weer maar op een hel andere manier dan paar weken geleden.
Haar ogen glanzen niet meer.
Ze vind het fijn als ik er ben maar het is eigenlijk te vermoeiend maar alleen zijn is nog erger.
Haar andere zus is er weer voor een paar dagen en ook bij haar zag ik de verandering.
Zoals het bij mij ook te zien is.
Het is nu wel heel dichtbij allemaal.
maar vooral heel echt.

Daarom ook moet ik weer goed voor mijzelf gaan zorgen zodat ik het kan volhouden.
Wat dat betreft zie ik wel weer wat licht aan het einde van de tunnel.
en daar moet ik naartoe.
Ik ga er straks weer naartoe en ben een paar leuke tijdschriften en zo voor haar aan het uitzoeken voor in het ziekenhuis.
Het erge is dat ik eerst kijk dat er geen nare verhalen in staat en dan pas mag het mee.
Een paar Happinez met mooie verhalen zoeken.
Mooie tuinbladen.

Zo vanaf vandaag raap ik mijzelf weer bij elkaar en ga ervoor.
Nu ik weer een plannetje heb komen er weer allerlei andere ideeen op.