maandag 21 september 2020
maandag
Histoire Eternelle
hoe toepasselijk.
Of the never ending story.
Wat een prachtig kind.
Het gaat niet goed met mij.
Eerste afspraak staat; morgen naar de dokter.
Toch bloed na laten, plekje waar ik zekerheid over wil, en mijn algemene toestand.
Ga zo bellen naar Psycholoog.\
maar dat gaat weer weken duren.
Nou ja zie wel.
Ik moet al een tijdje iedere dat slapen in de middag.
Zou ik daarvan opknappen zou ik er geen moeite mee hebben maar dat gebeurd niet.
Omdat ik al mijn gevoelens kan blokkeren, en niet weet hoe te deblokkeren, ben ik toch eens goed na gaan denken wat er allemaal aan de hand is.
Ik ben al 5 jaar zeer close met iemand die ziek is en nu in de laatste fase zit.
Ik heb al die jaren van zeer dichtbij meegemaakt wat het is om kanker te hebben, wat chemo, angst wanhoop, pijn, met je doet.
Als ik het zo neerzet is het heel wat maar ik kan dat blokkeren en denken; valt wel mee.
Wat doe ik nou eigenlijk helemaal? Ik ben toch niet ziek.
Ik heb besloten om contact te verbreken met het neefje.
Ooit mijn allessie.
Zoveel van dit kind gehouden vanaf zijn geboorte.\
Natuurlijk wilde ik dit niet maar ik kon niet anders.
Veel pijn maar ook rust.
Mr. X werkt al maanden en maanden thuis.
Legt ij niets in de weg, zit gewoon op zolder, helpt veel in het huishouden maar ik verdraag het niet.
ik MOET alleen zijn op een of ander manier.
Dat komt denk ik omdat ik me altijd maar schuldig voel als ik niets doe of moet liggen.
Lezen of achter de computer is ; niets doen.
Het verlamd me af en toe letterlijk.
Ben er definitief achter gekomen dat "vriendschap" heel weinig voorstelt.
Ik wist het al maar ach, het lag vast aan mij, te gevoelig.
Nee hoor, ligt niet aan mij.
Het is hoe we zijn geworden met de jaren.
Tuurlijk leuke momenten met vriendinnen, dus nodig zijn ze wel.
maar niets meer verwachten.
Wat de emmer deed overlopen was de mail, apps en messenger berichten van een vriendin met verwijten over dingen waarvan ik denk:Huh?
ik was niet op feestje van zoon toen hij geslaagd was voor school.
Ja maar had lief kaartje met inhoud aan mr. X meegegeven want die ging wel.
Meisjemetderodeharen had net vreselijke behandeling gehad in ziekenhuis en ik had echt die avond geen zin in een feessie, geloof mij maar.
Moet ik daar verwijten over krijgen?
en dat we al 2 keer bij hen geweest waren en niet teruggevraagd zijn.
Wat????
Wist ik veel dat het zo MOEST als je al 17 jaar met elkaar met elkaar omgaat en veel leuke tussendoor dingen doet met elkaar.
Dat Corona er tussen kwam en dat we ermee moesten dealen dat vriendin
uitbehandeld was en de kanker haar longen hadden bereikt werd even van tafel geschoven.
En ja tussendoor deed ik heus wel leuke dingen ja, maar dacht er niet bij na om iemand uit te nodigen waar we al 2 x achter elkaar gegeten hadden.
Je hoeft mij dan niet te steunen maar laat mij gvd met rust met je verwijten.
-------------------------
Zo jammer ik kon zaterdag niet naar het concert waar ik mij zo op verheugd had.
Ik was zo uitgeput.
Zondag gingen we naar een soort Franse markt in Lisse.
Aten heerlijke appeltaart van hun eigen appels, kocht een steen (turkoois) en een streng knoflook. Tegen de vampieren. Helpt geweldig. Nergens last van.
Rest van de dag geslapen.
De boot van de X is weer gemaakt dus die zat 2 middagen heerlijk op t water.
Heerlijk voor hem, ik hou er niet van.
Ik kreeg er 2 caviadames bij.
Charlotte en Caroline.
De arme dames moeten nog even wennen maar dat komt allemaal weer goed.
Geeft in ieder geval plezier om naar ze te kijken.
Heb nu dus 4 cavia's.
____________________
Wil toch nog even iets kwijt over kleindochter.
Ik kon vrijdag niet mee, te uitgeput, maar kreeg uitgebreid verslag, filmpjes en foto's van de X.
Haha wat is hij trots en blij.
en voorzichtig.........
Ik kan er niet veel over vertellen maar we zijn bang om heel veel van haar te houden.
Zijn een beetje te vaak op ons bek gegaan.
en dat met een ex (van mijn man) die na 25 jaar de scheiding nog niet zo goed verwerkt heeft (die ze zelf wilde) en de boel constant aan het opnaaien is zijn we voorzichtig.
maar dat het een prachtig en o zo makkelijk meisje is valt niet te ontkennen.
Stiefdochter voelt zich ook geweldig dus dat is weer een zorg minder.
_-------------------------------
Wat is het weer vroeg donker he?
Om 21 uur denk ik vaak dat het zeker 22.30 is of zo.
Lig er ook voor half 10 in en ga dan TV kijken.
Ben nu bezig met weer een Turkse Serie; Innocent.
Valt mij weer op hoe mooi Turkije is.
Kan ik toch beetje mee lullen de volgende keer dat t over dat land gaat.
Zeer moderne steden, mooie natuur en kleding die wij hier ook kennen.
Ook mooie muziek in de serie.
nog steeds prachtig weer.
Ik mis de zomer echt niet.
Zie, godzijdank, de mooie dingen van dit seizoen.
fijne week.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
13 opmerkingen:
Ach meisje wat heb je het moeilijk, zo'n medelijden met je regelmatig.
Je houdt ons wel op de hoogte van de ontwikkelingen en lezen en regelmatig reageren doen we ook wel als blogvriendinnen als ik me zo mag noemen tenminste.
Verwijten zijn zo onzinnig en bijna nooit waar en gefundeerd.
Wij mogen ons woensdag gezellig laten testen, ik heb verkouden en voel me 90% en H is zieker, koorts en overal pijn.
Ach meis het houd maar niet op en je bordje is aardig vol .Goede raad heb ik niet voor je ,wel zou ik afstand nemen van die vriendin want zij fokt je behoorlijk op en dat heb je nu net niet nodig !
Sterkte en liefs xxx
Volgens mij heb je goede stappen gezet en het is behoorlijk wat wat je zo de afgelopen jaren en maanden allemaal voor je kiezen hebt gekregen. En er is niets mis met een boek lezen of een beetje achter de computer zitten, maar ik kan me dat gevoel zó voorstellen. Ik ervaar het vaak ook zo. En het gekke is dat ik gelijk denk als jij het schrijft: nee joh, natuurlijk niet! Heerlijk! Gewoon doen. Blijkbaar kijken we naar onszelf dus toch anders dan naar een ander.
Een mens kan nooit in het hoofd van een ander kruipen maar blijkbaar kruipen anderen wel in het hoofd van jou.
Dat is vermoeiend en kan je kapot maken. Dat lijkt me wel duidelijk.
Misschien een kleine tip: niet meer denken wat de ander misschien denkt of meent of doet, over jou of met jou.
Al is het,misschien,zo verspil er geen energie aan. Dat doen ze ook niet bij jou.
Wel houden en genieten van je kleinkind. Dat heeft een mens ook nodig maar nooit iets verwachten van je medemens. Want zij weten niet dat jij iets verwacht.
Die ballast overboord gooien. Moeilijk, dat begrijp ik, moeilijker dan ik eigenlijk kan begrijpen.
Je bent, lijkt me, een gevoelsmens. Die sjouwen altijd meer mee.
Mijn vriendin overleed anderhalf jaar geleden aan kanker. Zo pijnlijk, zo'n verdriet. Hoe moet dat wel niet voor haar naasten zijn? Maar nu, op dit moment, zit ze, net als altijd, veel in mijn gedachten..Nu ,steeds als ik iets zie of hoor, kan ik er bij glimlachen. Zo fijn om aan iemand terug te kunnen denken die, net als ik, ook haar eigenaardigheden had maar waar we wel een fijne vriendschap mee hadden. Mijn echtgenoot ook.
Jij mag zijn wie je bent en ook van mij moet je je niks aantrekken. Ik zeg het omdat ik het zo naar voor je vindt dat je niet goed in je vel zit.
Je bent maar met 1 ding bezig en dat is het komende verlies van je dierbare vriendin.
Loslaten is het moeilijkst wat er is, zeker aan de dood. Heel veel moed en sterkte gewenst. Ik verzeker je dat de dag komt dat je met een glimlach aan haar terug denkt. Het gemis blijft.
😘
Ien
Hou vol, het komt er beter uit te zien, al is het waarschijnlijk met verlies. Ik verloor al veel mensen die me dierbaar waren en zijn en dat blijft een gemis. Maar ze gekend hebben is een rijkdom.
Kan aan alle reacties eigenlijk niets meer toevoegen. Was zelf, toen ik jonger was, ook veel gevoeliger voor de gedachten en stemmingen van andere mensen. Haal tegenwoordig diep adem en visualiseer een scherm om mij heen waar alles op afketst en ik, daar binnen, ben rustig en veilig. Dat helpt, door mezelf te kalmeren en kalm te blijven, voel ik me daarna ook beter en in staat om rationeel ipv emotioneel te reageren. Het werkt voor mij. Probeer anderen niet jouw gevoelens en gedachten te laten bepalen. Laat de negativiteit van hun waar deze hoort, bij hun en niet bij jou. En probeer afstand te houden van mensen die je een negatief gevoel over jezelf (willen) geven. Heideroosje
Een ander veroordelen is zo gebeurd. Veroordeeld worden kan je behoorlijk kwetsen en zal je misschien je hele leven blijven herinneren. Ik ga niet zeggen dat je het je niet moet aantrekken, want dat weet je ook wel, maar je gevoel zegt iets anders en kan je niet zomaar uitschakelen.
Heel veel sterkte ook in deze gigantisch moeilijke periode waarin meisjemetderodeharen en jij zich nu bevinden xxx
Ja, die 'vriendin' weg ermee. Als iemand gaat afwegen: ik doe iets voor jou en jij doet niks voor mij, dan is het helemaal mis.
Er ligt veel op je bordje, inderdaad. Sterkte en een knuffel, Judy.
Soms krijgt iemand de status vriendin, terwijl zij eigenlijk gewoon een kennis is. Waarmee je af en toe iets leuks doet, maar daar blijft het bij. En af en toe denk je dat het net vriendschap lijkt, maar dat is het dan niet. Want: Kennis met een boekhouding. Dit heb ik voor jou gedaan; nu eis ik hetzelfde terug. Dat haar boekhouding in balans blijft.
Niet zo hard voor jezelf zijn. Het afscheid van je lieve vriendin valt je zwaar en dat kost je al je energie momenteel. Nou en?
Wens je sterkte morgen bij de huisarts. Stap voor stap en dag voor dag de dingen doen die voor jou belangrijk zijn en blijven.
xxx
Alles is al gezegd...
Oh, ik voel helemaal met je mee wat betreft je thuiswerkende partner. Die van mij is ook al sinds maart thuis, en ik word er niet goed van dat ik echt nooit eens even alleen thuis ben. En dat is niet omdat hij vervelend is, of omdat we een slecht huwelijk hebben.
Ik mis alleen de rust en de sfeer van een huis waarin verder niemand aanwezig is.
Dag lieve Helene,
ik wou dat ik iets voor je kon doen.
Je hebt het zo moeilijk en zit er helemaal doorheen.
Wat kan ik voor je doen?
Ik weet het echt niet.
In ieder geval doe je het goed om niet meer om te gaan met mensen, die niet het beste met je voorhebben.
Laat ze het rambam krijgen...
Jijzelf en jouw geestelijk welzijn staat nu nummer eén.
Heel veel liefs, Marlou
Gelukkig zijn de mensen hier heel lief voor je...
Een reactie posten