maandag 7 december 2020

maandag


 Zocht eigenlijk foto van Kip maar dit is m geworden.

Mijn allessie Sofie.


De zaterdag begon met een huilende vriendin I.

Ze had mij meegevraagd naar balletvoorstelling maar ik heb geen zin en noemde 3 namen van dames die ze mee zou kunnen vragen.

Ze belde de eerste, een die we kennen van onze buitenlandse vrouwen club en die bleek heel ernstig ziek in het ziekenhuis te liggen met nog maar paar dagen te leven.

We wisten nergens van.

We zijn 2 jaar geleden met haar en haar man paar dagen naar Valkenburg geweest.

We hebben een appclub ; de 5 van Valkenburg. en spreken regelmatig af.

Zij die zo ziek is, is de beste vriendin van een goede vriendin van mij. (was ook mee naar Valkenburg.)

Zij belde mij gisteren in tranen op of ik wat mensen wilde bellen want zij kon het niet meer.

Natuurlijk deed ik dat en dat werden nog meer tranen aan de telefoon.

Ben nu erg in de war moet ik zeggen.

Ik kan mijn gevoelens blokken maar mijn lichaam laat zich niet in de maling nemen.

mijn hoofd is vol.

Daarbij had ik een zware dag om mijn meisjemetderodeharen er niet meer is en soms komt dat hard binnen. Dan mis ik haar zo en ben ik  verdrietig voor haar zussen en haar man.

en mezelf.

______________________

Het weekend was voor mij beetje TE.

Mensen bellen dus, maar ook hier allerlei dingen regelen zoals kado's zoeken online, bestellen, bij vrineden in Lisse een pkaje afgeven met sint cadeautjes, als geintje. Ik wilde het gewoon aan de deur hangen maar moest aanbellen van X en tuurlijk werden we binnen gevraagd, de 2 grote jongens kwamen er meteen bij en we kregen appeltaart gebakken door schoonmoeder.

Ik ging naar de kringloop voor (witte) kerstversiering  merkte weer hoe erg sommige mensen kunnen zijn om een paar goedkope ballen te bemachtigen of stonden midden in het pad te kletsen zodat er niemand meer door kon, enfin ik vond wat ik nodig had en smeerde m

Tuurlijk had ik weer van de hele benedenverdieping troep gemaakt en moest dat ook weer opruimen.

Versierde kerstboom buiten, die is net omgevallen trouwens.

Wat trouwens weer heel leuk was, was om kleindochter (van de X) weer te zien.

Je raakt niet uitgekeken.

Ze spuugde opa lekker onder, en liet verder zien wat ze allemaal al kon van een volle luier aan toe die hij zelf ging verschonen. Hij gaf aan een flesje en die ging er ook goed in.

Zag NIKS bijzonders op de TV op Down the Road na.

Echt een aanrader om vrolijker te worden.

Ik dwing mr. X om te kijken; euh niets voor mij, maar als hij eenmaal kijkt zitten we beiden met glimlach.

Gaat over Dieter die met 6 mensen met syndroom van down op vakantie is, deze keer in Lapland.

Vriendin I. wil naar Lapland en was benieuwd naar het land en je krijg er inderdaad een goede indruk van, ook wat je daar kan doen.

Zo sliepen ze gisteren in een ijshotel. 

Voor geen goud.

Er is een meisje bij (23 jaar) die ook Hélène heet en overal moeilijk over doet.

Ik moet erg om haar lachen omdat ik denk; o ja dat is echt een Hélène actie.

Gelukkig ben ik niet zo erg als zij maar ik zie soms wel gelijkenis. ;-)

Alles is moeilijk of eng.

-------------------------------------

Ik baal want ik had niet eens tijd om op het gemak mijn Libelle te lezen.

Ik moet daar een bepaalde rust voor vinden maar dat lukte mij niet.

Vandaag gaat vast ook niet lukken.

Vanmiddag naar vriendinmetdegrotetuin.

Altijd gezellig 400 meter verderop.

Moet haar ook vertellen, zij hoort ook tot de 5 van Valkenburg, over M. die o zo ziek is.

Wel is vriendinmetdegrotetuin , ik ken er niet zoveel, een luisteraar. 

Zij hoeft niet met haar verhalen overal doorheen te tetteren.


Morgen komen de buurmeisjes weer en dat wordt een behoorlijke taak met 3 van die meisjes in de keuken een speculaastaart maken. Nou ja 2 want het zijn 2 gezinnen.

Even zo meteen alles goed voorbereiden en kijken wie wat kan doen.

Dan naar de psych donderdag eind van de middag.

Hij zou 10 dagen gelden al allerlei materiaal opsturen, het kwam zaterdag pas en ik ga mijzelf echt niet gek maken om dat voor elkaar te krijgen.

Ik voel dat ik pas op de plaats moet maken en gewoon de Libelle moet lezen.

Even belangrijker dan zijn vindingen over mijn geestelijke toestand.

ik kijk donderdag wel.

nou vandaag hielp het schrijven dus niet om rustiger te worden.

Het is hier dan ook om te stikken  wat warmte betreft.

Ik word soms/vaak gek van die verwarming die de hele dag aan staat.



 


 

8 opmerkingen:

Lot zei

Wat naar voor je dat er weer een goed vriendin aan het einde van het leven staat. Zo kort op meisjemetdetodeharen zaal dat nog moeilijker zijn.
Hoop dat je van reacties wel een beetje opknapt. Al heb ik weinig echt goeds te melden, Hans heeft al 10 dagen pijnlijke voet, na 3 dagen rust en zwachtelen gaat het wel beter en dan ga je ook niet zo snel naar de dokter.
Maar gevolg is dat werk weer stil ligt , hopelijk kan hij vanmiddag wel de trap op om wat aan de plinten te verven.
Morgen mag ik naar ziekenhuis voor foto van voet, de pen erin gaat soms pijn doen, ben benieuwd wat dat is en of het echt moeilijk wordt. Linkerknie met prothese doet soms ook pijn en rechterschouder wordt ook een foto van gemaakt oook altijden pijnlijk en stijf al is het met fysio wel iets beter.
En triggerfingerduim ook een probleem en doordat het Zorgplafond van mijn zorgverzekerimg is bereikt kennelijk kan ik pas volgend jaar naar Handenexpertkliniek. Belemert me allemaal behoorlijk
Tja zo kan ik je eigenlijk ook niet opvrolijken als ik het nalees, solly

Anoniem zei

Heleen je bent nog aan het terugveren na een grote klap en dan weer enorme schrik . Er zijn mindere zaken om van slag van te zijn. Hug.

Marlou zei

Dag lieve Hélène,

dat is allemaal niet niks, wat er weer om je heen gebeurd.
Straks dus weer iemand moeten missen.
Ik vind het heel erg voor je... het lijkt wel of het niet ophoudt.

En dan binnen moeten zitten in de stikhitte.
Hup!
Ga naar buiten... neem die kleine schat mee en de frisse lucht in...

Liefs, Marlou

Mevrouw W. zei

Zo'n slecht bericht overvalt je wel! Wat een narigheid!
Heel veel sterkte xxx

Yolanda zei

Wat een verdriet te horen van je vriendin die zo ernstig ligt. Inderdaad lijkt het lezen van de Libelle nu een grote prioriteit. Even met jezelf concentreren op luchtiger dingen of mooie plaatjes. Wat fijn dat jullie zo genieten van de baby. Heel veel sterkte.

Judy zei

Wat vreselijk, weer een vriendin zo slecht. Sterkte.
Wat een lieve foto van Sophie, trouwens.

Onliemie zei

Down the road is geweldig. Lore is een meisje uit ons dorp en een van haar tweelingzusjes is een vriendinneke van oudste. Zalig kind Lore. Haar ouders hebben haar heel zelfstandig opgevoed en de 1 jaar jongere tweeling sleurde hun zusje mee naar al hun activiteiten. Ze is dan ook een durfal. Hélène is dan inderdaad wel het voorzichtigere type. :-) Erg dat je nu weeral een "vriendin" hebt die ongeneeslijk ziek is. Zoveel te verwerken in korte tijd.
Fijn toch dat de man van meisje met rode haren zo graag naar jullie komt. Jij bent echt wel de lieve buurvrouw. Geniet maar van die titel. Sofietje is een "bjoetiekwien".

nicole orriens zei

Het klinkt inderdaad druk en onrustig. Ik kan me voorstellen dat het niet prettig voelt. Hopelijk vind je toch ergens de rust om de Libelle te kunnen lezen.