dinsdag 8 december 2020

Waar het donker was heeft hij lichtjes aangedaan


 Als je nooit kippen hebt gehad, ik mijn hele leven, kun je je niet voorstellen wat een schattige geluidjes ze kunnen maken. 

Zo nu ook, terwijl zij aan mijn voeten ligt mijn Cocottje.

Ze ligt gewoon te pitten.

Ik baal dat ik niet kan reageren op de reacties op mijn blog.

Dus even zo;

Lot veel sterkte met alle pijnen van jullie beiden, lijkt mij zo naar. Ik duim voor je hoor.


Onliemie; over Down the Road (dames kijk het is zo lief en leuk) Wat leuk dat je Lore kent, ik vond haar in de vorige serie al de leukste. Ze is zo moedig en een doorzetter. En wat doet Dieter het geweldig met ze en de andere dame ook maar die is erg op de achtergrond. Hoe ze iedereen iedere keer weer over de streep trekken. Heerlijk programma als je iets moois en grappigs wil zien. 

Dank jullie wel voor de reacties op het slechte nieuws dat ik kreeg.

Gisteren was ik bij vriendinmetdegrotetuin en haar man en moest ook hen het nieuws vertellen, dat was mij gevraagd, want zij waren ook mee naar Valkenburg.

Buiten dat was het heel fijn om daar te zijn, zoals gewoonlijk, en kon ik veel vertellen over meisjemetderodeharen zonder te moeten horen dat zij iets veeeeeeeeeel ergers meegemaakt hadden met de buurman van een zus en daar een neef van.

Ken je dat soort mensen?

Ik jammer genoeg te veel.

Het was fijn om bij hen te zijn.

__________

Probeerde gisteren die Libelle te lezen.

Installeerde een fauteuil en tafeltje voor schuifpui met uitzicht op de tuin, bakkie koffie erbij, ik was er helemaal klaar voor maar het lukte niet om maar 3 regels te lezen.

Ik ben beetje bang dat ik op weg ben naar mijn december depressie terwijl het juist zo goed met mij ging.

Ja, klinkt natuurlijk raar, want ja veel verdriet en gemis maar toch de mooie dingen kunnen zien.

Als ik in de depressie raak zie ik dat niet meer.

Dan verdraag ik de geluiden van Kip ook niet meer zeg maar.

Ik heb al weken hoofdpijn, door stijfheid van lichaam maar ook daar kon ik mee omgaan.

Vanmiddag komen de buurmeisjes weer  en daar zie ik best tegenop, terwijl ik mij anders er zo op kan verheugen.

Ook viel ik 2 keer tegen de X uit terwijl dat helemaal niet de bedoeling was.

Ik irriteer me aan heel veel dingen op het moment wat hem betreft.

Ken je dat gevoel?

Dat je man gewoon je man is maar opeens alles irritant is?

Haha, ja erg he.

Moet er zelf om lachen.

_____________

Zondag kwamen we thuis van babybezoek, o de gedachte alleen al en ik smelt, wat een poppetje is het toch, stond er een cadeau voor de deur.

Een grote uit van stro met allemaal voer voor vogels en een lieve kaart van Stiefzoon en zijn vriendin.

Wat een verschil met zijn zus. Hij is altijd lief geweest en toen hij met moederdag met grote bos bloemen voor de deur stond, voor mijn reservemoeder, tja toen had ik het even niet meer hoor.

Nu dus weer een leuke verrassing van hen.

Ik wil zo graag dit soort dingen blijven voelen he, al de lieve woorden hier, de kerstkaarten, de kleine of soms hele grote complimentjes, de tekeningen van de buurmeisjes, geluidjes van Kip, de X die kookt en overal kaarsjes aansteekt. Ik wil dat vasthouden.

Ik wil niet weer het negatieve laten winnen.

Toen ik gisteren thuiskwam zat de X met de man van meisjemetderodeharen aan de bartafel thee met een koekje te nuttigen.

Hij had hem spontaan uitgenodigd om 15 uur, omdat hij dan altijd met zijn vrouw thee dronk.

Ja, dan smelt ik.

Twee van die volwassenmannen aan de thee met een koekje.

Haha, echte mannen drinken toch sterke zwarte koffie!

Ik hoop dat ik die kleine dingen blijft zien en dat het gevoel dat ik achteruit ga, vals alarm is.

Ik kon de Libelle niet lezen maar zag wel prachtige foto's.

Ik ga ze nu uitknippen en in mijn dagboek plakken met mijn laatste kopje koffie van de dag.

en mij verheugen op de meisjes die vanmiddag komen.


Fijne dag. 


de titel van mijn blog is een zin uit een liedje die regelmatig door mijn hoofd gaat als mr. X kaarsjes aansteekt.

Hij heeft werkelijk heel veel lichtjes aangedaan in mijn leven.

12 opmerkingen:

Anoniem zei

Joh, rouw veroorzaakt dit soort symptomen. Kon na de dood van mijn pa, indertijd ook niks lezen of begrijpen. Zat hele dagen Tour de Franc te kijken, omdat het bewoog en er mooie natuur te zien was, van de sport zelf begreep ik geen lor. Je bent een poosje in een ander universum. Komt vanzelf goed, kan niet overhaast worden. Geef jezelf de ruimte en leg het uit aan X, hij snapt het vast. Hug!

Mevrouw W. zei

Ik begrijp je angst goed. Je voelt van alles en bent bang om weer weg te zakken. Maar zoals Vlasje al zegt, hoort dit ook bij rouw. Je niet kunnen concentreren, slecht slapen... het hoort er allemaal bij.

Elisabeth zei

Niet zo vreemd jouw gevoelens in deze moeilijke tijd ,laat het maar komen zo het is .Ook ik ben regelmatig een beetje bang om een enorme terugval te krijgen omdat ik me soms zo somber voel.Als dan alle lichtjes weer branden en Mikki komt even gezellig haar aaitjes halen dan weet ik dat het goed is .En wat een lieve man heb je toch ,ook ik mag me gelukkig prijzen met een heel lieve zorgzame man .
Liefs xxx

Anoniem zei

Vlasje verwoordt het prima. Neem de tijd en de rust om te rouwen, het verdriet en gemis is niet zomaar weg.
Spreek ook uit eigen ervaring. Jij en je man waren en zijn trouwe vrienden, voor je vriendin en nu voor haar man.
Ik zie ook vaker op tegen dingen maar als ik er eenmaal ben of mee doe aan dingen, valt het praktisch altijd mee en was het, achteraf bezien, plezierig en ontspannend. Kun je binnenkort niet met Mr.X een dagje erop uitgaan, een andere omgeving zien en eten en drinken mee? Ergens waar het rustig is. Voor nu veel plezier met knutselen met de jonge buurtjes, goede afleiding. Heideroosje

Lot zei

Hopelijk is het wel een ontspannen middag met de buurmeisjes en maken jullie iets leuks.
In een periode dat het niet zo goed ging, kon ik iets als de Libelle of boeketreeks ook niet lezen maar wel een wetenschappelijk boek over archeologie, daar moet je je op een andere manier op concentreren en dat hielp me enorm.
We zijn vandaag allebei naar arts geweest, van mijn voet is een foto gemaakt en de achteruitgang valt nog mee, nog meer op goede schoenen lopen. De pijn in knie is een aanhechting en kan ook geen kwaad. Ik ga dus rustig aan ver lopen en opletten dat ik goed opsta en voeten goed neerzet, alleen wordt je zo moe van dat contante opletten.
H heeft een peesschedeontsteking en dat moet met rust over gaan maar kan wel even duren. Betekent dus dat er nog minder of nog minder werk in huis worden gedaan en daar baal ik enorm van.

Naomi zei

Oei, ik hoop dat je de decemberdepressie nog nét de deur uit kunt sturen en van de kleine dingen kunt blijven genieten. Veel sterkte!

Nietzomaarzooo zei

Wat Vlasje inderdaad ook al schrijft. Het is gewoon pijnlijk, de wond is nog zo vers en dan moeten horen dat er nog een vriendin weg gaat vallen. Wens je veel lichtjes-aanstekers om je heen en die zijn er al meer dan je ziet.

Judy zei

Je hebt ook een hoop te verwerken, dat moet je jezelf ook gunnen.
Wat een lieve stiefzoon! En geweldig twee mannen aan de thee.
Ik vind je blogtitel prachtig.

Onliemie zei

Ik hoop dat je intussen wat rust gevonden hebt om alsnog je libelle te lezen. Zoveel gebeurtenissen en prikkelingen als jij de laatste weken meemaakt, komt concentratie niet ten goede. Wat een schat van een pluszoon heb je. En een mega romantische echtgenoot. Ik ben voor de mijne "gevallen" omdat hij kaarsjes aanstak toen hij de tafel dekte. :-) Waar kaarsjes al niet toe leiden.

Marlou zei

Ha l;ieve Helene,

vertgeet niet dat je heel wat voor je kiezen hebt gekregen en nu weer krijgt.
Dat is onmenselijk en dat kan niemand aan.
Je moet er even doorheen en ik hoop, dat je lieve X elke dag nieuwe lichtjes voor je aansteekt.
Licht hebben we allemaal nodig en jij extra...

💚💚💚

Marlou

nicole orriens zei

Ook al las je slechts 3 regels van de Libelle, ik lees ook dat je het lezen had voorbereid en je plekje had klaargemaakt en een lekker kopje koffie had gezet! Dat is ook Winst!

Ik zei ooit tegen iemand dat ik na 2 jaar dagelijks mediteren nog steeds mezelf alweer verlies voordat ik de deurklink in de hand heb, maar die merkte toen op:'Maar je had dus wel even een moment waarop je 'er was'?

Dat vond ik wel een eye opener.

klaproos zei

wat heb je toch een lieve man hélène zo'n schat, en ja iemand kan dat écht voor je doen,

doe jij maar kalm aan, je hebt nog een heel parcours af te leggen,
en dat gaat niet 1,2,3 maar je komt er wel,
Dikke dank je wel ...
ik denk aan jou, je staat op de kast ❤