waar zijn al die beren gebleven?

Het plein.

Op foto 2 en 3 zie je ons huis.

Op derde foto is het hoekwoning rechts met die grote naaldboom in de tuin.

Bankje is door de gemeente geplaatst er waren 33 aanvragen en 11 bankjes. Op elk bankje staat een vraag om mensen aan de praat te krijgen met elkaar. Op de onze staat de domme vraag; wat eet je vanavond. Ik wou dat ik de vragen had mogen verzinnen.

Terwijl ik de foto's aan het maken was en mini bieb aan het bijvullen sprak ik 3 buren.

Had niet gehoeven he, maar ik doe het eenmaal graag.

Zo is er een jong stel 1 jaar geleden komen wonen en we hebben meteen kennisgemaakt.

Ze vertelde nu dat ze binnenkort een puppy teckel kregen.

Ik wist nog dat ze daar gek op was.

Ook een buurmeisje die de schuur aan het schilderen was. We zien haar en haar vader nooit maar zij kletst ook wel graag.

Toen kwam onze buurvriend de hoek om fietsen en die trok ik hem meteen onze tuin in voor een bakkie thee en bijkletsen voer zijn vakantie.

Dat was dus heel gezellig.

Meteen weer eetafspraak gemaakt voor maandag.

Werd er nog aan de deur gebeld, stond daar een vriend met abrikozen en pruimen uit eigen tuin. Zoals je weet ben ik dol op cadeautjes. Hem kreeg ik niet de tuin in want hij had haast. Wel even snel bij gekletst en vertelde hem nog even  dat we elkaar uitgebreid zouden zien bij gezamelijke vrienden bij een etentje. Hij wist het nog niet maar vond het hartstikke leuk. Zijn vrouw , mijn vriendin is schijnbaar niet zo mededeelzaam of hij is het gewoon vergeten, dat kan ook.

Ik merk dat ik met paar maanden geleden veel meer aankan wat mensen en afspraken betreft.

Toen kon ik echt bijna niets wat dat betreft en wilde het ook niet.

Ik ben wel uitgeput en slaap nog steeds bijna niet maar in het hoofd gaat t beter.

Vergeleken met een "normaal" mens (ik voel mij vaak normaler dan veel mensen)kan ik weinig en moet VEEL rusten maar het is nou eenmaal zo.

Mijn man is superactief. Die kan echt zelden stilzitten en ja hij irriteert zich regelmatig vreselijk aan mij.

Ik vroeg hem dan ook zondag tijdens onze strandwandeling; als ik een nierziekte had, zou je het dan wel accepteren en begrijpen.

Hij heeft geen antwoord gegeven maar zo werkt het wel.

Psychisch ziek geldt niet.

Dat is gewoon een kwestie van doorzetten zeg maar.

Tuuuuuuuurlijk joh.

Zet ik er meteen even bij; tuurlijk vind ik dat erg maar aan de andere kant doet hij zoveel om mij te helpen en te ontlasten dat ik daar ook blij moet zijn en dat ben ik.

Zonder zijn hulp zou mijn leven er toch heel anders uitzien.

Mensen die last hebben van wat ik heb zullen altijd  tegen vooroordelen moeten vechten en zich erbij neer moeten leggen.

maar zeg nooit als iemand een einde aan zijn leven maakt tegen mij; had ik het maar geweten dan had ik wel geholpen.

WELNEE mens heb ik weleens geroepen, dat zou je niet gedaan hebben.

We hebben het van dichtbij meegemaakt in onze groep en ik zag het aan komen, tja als iemand al haar spullen weg doet, verteld hoe klote ze zich voelt , de deur niet meer open doet en ieder 1 voor 1 afhaakt omdat ze nou niet bepaald aardig deed , tja zeg dan niet; ik wou dat ik het geweten had. 

Twee weken na de daad vonden ze haar pas. Dus zo behulpzaam waren wij dan ook niet.

Ik was al eerder afgehaakt hoor. Dus zo behulpzaam was ik ook niet.

Was trouwens niet te voorkomen geweest.

maar ik heb nooit gezegd, had ik het maar geweten want ik wist het.

Nou ja even momentje tussen door.

Tja weet nooit van tevoren waar ik over ga schrijven dus dat kwam zomaar in mij op.

-------------------------

De X is naar kantoor. Twee dagen.

Heerlijk. Alleen dat al maakt de andere dagen veel makkelijker.

De hitte is op komst en ik HAAT het.

Wel kijk ik per dag.

Ik ga mij niet druk maken over dinsdag waar het 32 graden wordt.

Ik ga dinsdag pas klagen. Kan niet wachten.

Ook iets wat ik veel beter onder controle heb. 

Dat zo druk maken over wat over een paar dagen of week of maand gaat plaatsvinden.

Ik ga dan wel lijden. 

Gisteren was onze keukenboer weer hier .

Ons verzoek was om te zorgen dat het onder een bepaald bedrag kwam.

Quooker of weet ik veel hoe zo een ding heet.

Die stond erop.

Vroeg aan een vriendin die er 1 heeft; wat doe jij er mee?

Thee zetten.

Vroeg aan de keukenboer of hij er 1 had en waar hij het voor gebruikte;

thee zetten.

Wij drinken dus zelden thee.

Moet je dan zo een ding ?

Verder wilde ik goedkopere apparatuur.

Hij gaat voor ons aan het werk en we hopen deze week onze handtekening te zetten.

In oktober wordt het allemaal geplaatst.

Ik bestelde ook een nieuwe tuinset.

Vond dat ik er recht op had.

Dat komt maandag.

Heb de oude, die we al 2ehands hadden gekocht al op MP gezet en heb al een reactie.

We zien wel.

Ik zeg eerlijk dat wat die keuken en dat setje betreft ik mij heb laten beinvloeden heb door dingen om mij heen.

Ik was het opeens spuugzat om dingen uit te stellen terwijl anderen, veel jongere mensen vooral, van alles en nog wat doen terwijl ik zo goedkoop mogelijk wil leven omdat je nooit weet wat er straks gaat gebeuren met de wereld.

Kijk dan heb ik tenminste een goede keuken en een lekker tuinset. 

Ik kijk nooit in de portemonnee van een ander hoor.

Zie wel van alles gebeuren, boten, campers, weer een nieuwere auto, verbouwing, vliegvakanties.

ik snap het allemaal niet maar nogmaals niet mijn portemonnee. 

Wel vroeg iemand om een zeer groot geldbedrag van mij te lenen voor korte tijd maar ik zei meteen NEE.

NEE is best een fijn woord.

Duurde heel lang voor ik het leerde zeggen zonder schuldgevoel maar echt ik kan het.

Buurmeisje wilde zo graag dat ik naar de musical kwam van haar school. (groep 8)

Ik had echt geen zin.

Ben zo vaak geweest naar de kinderen van mijn broer omdat de ouders zelf geen zin hadden en ik het rot vond voor mijn kindjes. Iedere maand was er een voorstelling.VRESELIJK.

Nou ja dat is ook weer niet waar want het nichtje had hoofdrol in groep 8 en was natuurlijk de beste van allemaal.

Volgende uitvoering waar ik heel zal gaan in van kleindochter en dan kan even duren.

Normaal gesproken had ik het Neefje ook al lang uitgenodigd om hier te komen, voelde mij altijd verantwoordelijk voor hem omdat niemand naar hem omkeek en hem gaf wat hij nodig had. 

Nu merk ik toch dat er teveel is gebeurd en ik er niet echt op zit te wachten om weer in die slangenkuil te  stappen die FAMILIE heet.

Wees niet verbaasd als ik over 2 dagen vertel dat ik hem weer gezien heb hoor maar dan is het wel omdat ik dat wil    

en uitkomt.

Staat ie voor de deur, is hij welkom maar ik ben toch aardig klaar met zaaien op kale rotsen.

Hoor mij eens stoer zijn.

Nog een paar leuke afspraken deze maand.

Eten bij M&M met onze Valkenburgclubje. Acht personen en met de abrikozen man erbij. Hij is mij zo dierbaar.

En met 6 van de acht (met ons erbij) naar Film in het Amsterdamse bos en ervoor picknicken.

Pfff lange tijd gelden volgens mij dat ik erop kon verheugen om met anderen af te spreken.

En natuurlijk het feest zaterdag hier.

Geen afmeldingen.

Ik ga ervan uit dat het gezellig wordt.

Jeetje waar is die echte Hélène gebleven???

Marco B. zou zeggen; het is net of er iemand anders in je is gekropen.

Kom op Hélène zijn er nou nergens beren op de weg?

Nou even niet nee.

Sorry.