kennen jullie die verhalen/foto's van die volmaakte levens?
Nooit ruzies, geweldige vrienden, dito vakanties, huizen, familie.
Nou hier niet.
Er was even 24 uur een stille oorlog hier.
Woest was ik, gelukkig hield ik mij in en ging ik naar de slaapkamer waar ik snode plannen maakte.
Het huis moest verkocht worden en tot die tijd apart wonen hier.
Zoek t uit, komt nooit meer goed, ik ben het zat.
Droomde in de nacht dat ik wel woonruimte had gevonden maar maar 3 cavia's mee mocht nemen, ging ook nog serieus nadenken wie dat zouden zijn.
Natuurlijk ging mijn kleine zorgcavia mee, het mannetje die nu Azna heet en Didi.
Enfin, alles is weer goed.
Hoef geen keuze te maken over mijn cavia's, sterker nog ik wil er weer 1 bij.
Nee dames ik heb nou niet bepaald een instagram/facebook leven.
Maar het is meestal wel te doen.
Zo gingen we gisteren weer naar Wassenaar en nu niet om te fietsen maar om weer eens te wandelen met onze Sofie.
Lekker broodjes mee en flesjes water uit de kraan.
Zitten op de grond op een mooi plekje zaten we dat op te peuzelen voordat we weer verder gingen.
Het was in de duinen en een aanrader.
Het allerleukst was nog een veldje (vrij slappe) zonnebloemen maar de grootste verrassing was wel de grote roofvogel die vlakbij naar ons zat te kijken.
Nog nooit zo dichtbij gezien en ik kon op het gemak foto's maken.
Ik dacht eerst dat het misschien een ontsnapte tamme vagel was maar ik wit niet of dat zo is.
Volgens mij was het een havik. Ik heb foto's ook van de slappe zonnebloemen maar ja ik kan er niet bij maar het is wel echt gebeurd.
Kwam nog een groepje van die kantoor carriere makers voorbij.
Iemand wees naar de vogel, ieder die nog niet zijn mobiel in de hand had pakte het er werd een paar foto's gemaakt en nog geen 2 minuten later was ieder weer verdwenen.
Ik geloof echt dat mensen zoals ik de buitenaardse wezens zijn hoor en niet die mobiele gasten.
Ik voel mij steeds rottiger en vreemder in deze wereld.
maar gelukkig heb ik nog steeds, bijna iedere dag, bijzondere ontmoetingen van aardige, glimlachende, behulpzame mensen.
En hoewel mijn volmaakte man, verre van volmaakt is , o wat was ik woedend, ik kan ALTIJD op hem bouwen.
Weet nog goed dat ik onverwachts mijn vorige hond in moest laten slapen en hij zei dat hij echt niet kon komen want ja belangrijke vergadering, je kent dat wel, en hij was bepaald geen fan van mijn Guusje. Ik vond het niet erg om alleen te gaan maar toen ik bij de dierenarts aan kwam rijden reed hij net de parkeerplaats op.
En eigenlijk zit mijn leven met hem vol met dit soort verhalen en ja jammer genoeg ook minder leuke maar ik blijf mijzelf dwingen om naar de mooie te kijken.
Volgende maand alweer 21 jaar bij elkaar.
---------------------
Onze vakantie naar Limburg moest weer uitgesteld worden.
Een dag maar hoor deze keer.
Dat kwam zo;
Al tijden heb ik aanstaande zaterdag een bioscoop afspraak met nog 3 dames waar ik zin in heb.
Onverwachts kregen we een uitnodiging voor de huwelijksceremonie en receptie van trouwerij van de identieke tweelingzus van onze schoondochter. Ik had zonder gekund maar mijn man wil absoluut gaan. Het is uiteindelijk de familie van zijn zoon en ja ik kon wel overgehaald worden want ik hou van bruidjes maar wat kwam t slecht uit.
Dus geprobeerd de vakantie 1 dag te verzetten en dat was binnen 1 minuut gebeurd via booking.
Ik heb namelijk na zo een veel te drukke dag, zeker 2 dagen nodig om weer op kracht te komen.
Ben werkelijk nog steeds gesloopt van de wandeling gisteren en geniet nu heerlijk van mijn huis, koffie en stilte.
Ga straks wat boodschappen doen op de fiets en vind mijn leven helemaal oké zo.
Was anders geweest als ik nu niet alleen was.
Ik verdraag steeds minder geluiden en geniet steeds meer van de stilte.
O de X heeft samen met Marc een laptop enz. voor mij gekocht.
Ze gaan het vrijdagavond installeren.
Hoop dat mijn leven er beter van zal worden want ik word nu toch wel erg gek van mijn computer die 4 jaar geleden al vervangen had moeten worden. Marc lag ook helemaal in een deuk toen jij hem zag.
en de x was regelmatig kwaad dat ik zo eigenwijs was en nog op dit ding zit te werken.
Tja ik ben toch van roeien met de riemen die je hebt zonder ieder jaar weer nieuwe te kopen.
Als het goed is gaan we dus dinsdag naar Zuid-Limburg.
Fietsen natuurlijk mee en ik ga zeker een paar keer naar België om mij weer Frans te voelen.
Heerlijk vind ik dat.
Had je gelezen dat ik sinds paar maanden er pas achter ben gekomen dat ik niet 50 procent Nederlandse ben maar maar 25%. Tuurlijk wist ik dat mijn oma 100% Belgisch was maar nooit beseft dat t betekenden dat mijn vader 50% dat was en ik dus 25%. Ik ben dus nog bijzonderder dan ik dacht.
en dat is wel heel bijzonder maar dat wist je al.

12 opmerkingen:
Heerlijk blogje weer. Knap er van op!!
Wij gaan vrijdag naar Limbo-land. Mechelen, in het dorp zelf!
Dus als je een lelijke (echt) vrouw in een invalidenkarretje tegen komt met daarnaast een 2 meter lange man op een te kleine damesfiets, snel wegduiken, want dat zijn wij!!!!!
Veel plezier met alles alvast toegewenst.
Marijke.
Ps Waae zit nu precies die ijsboer met het lekkerste ijs van de wereld? Weet jij dat?
Hoi Marijke natuurlijk weet ik dat. Tussen epen en Cottessen langs de Geul in een bocht. Zal adres zoeken voor je en kom erop terug. Wat erg dat je jezelf zo omschrijft. Ik zou het juist leuk vinden hoor om jullie tegen te komen. Hoe lang ga je?
Oh, maar ik zit er niet mee dat ik niet moeders mooiste ben! Ik ben wel erg leuk. Lelijk, maar leuk ...
Nog een reactie: De Wingbergerhoeve, begrijp ik. Dat is 10 minuutjes fietsen bij ons huisje vandaan! En ik zie ook vlakbij de Volmolen. Daar wilde ik ooit gaan wonen en ecologische pony's gaan fokken.
Nou dat gaan we wel vinden. We gaan een week. Zit jij daar ook in de buurt?
Groetjes!!!
Ja hoor altijd dichtbij. Nu Slenaken. Mij herken je op de e-bike, meestal luid zingend meestal Franse liedjes. Wel vals.
Je schrijft weer heerlijk.
Het blijft leuk om je verhalen te lezen!
Marja
Het volmaakte leven? Zou het echt bestaan? Mijn ex schoonvader zei altijd, wij hebben nooit ruzie he Bep ? Zo heette mijn ex schoonmoeder. Nee, dat kan ook niet als de ander altijd maar meepraat en nooit een weerwoord heeft. In mijn optiek is er dan een van de twee doodongelukkig ook al zullen ze dat misschien nooit toegeven. Zolang je dingen uit kunt praten is af en toe de vlam erin zo slecht nog niet denk ik persoonlijk.
Ik ben af en toe wat kwijt of laat wat stukvallen en dan wordt ik altijd zo boos als H zegt oh jé is het weer zover?
Tja als je veel doen gebeurt er wel eens wat. Gisteren mijn hulp betaald en kon vandaag mijn portemenee niet vinden, hele middag gezocht tot ik hem vond in de tussenkamer op iets zwarts, ja dan zie je hem niet zo snel.
Wij fietsen ook elke dag maar niet samen, dat kan nog niet met Sienna. Ik fiets nu voor de koffie van rond 3 uur en H erna.
Over die ruzie tja. Zo gaat dat. Voor mij is dankbaar het woord voor al die andere dingen die hij wel is. De zorgzaamheid etc. Dat is het toverwoord om mijn boosheid langzaam om te draaien in respect en liefdebolle vriendelijkheid. Misschien heb jij er ook iets aan. Zo biet... ook goed. Dan laat het er maar zijn zoals het is.
Die foto boven je blog! Ik lig dubbel.
Mijn uitdaging ligt in: meewerken. Dat is een werkwoord, hoor.
Je schrijft zo fijn.
Veel plezier in je vakantie en succes met je nieuwe laptop.
Altijd op iemand kunnen bouwen. Beter wordt het niet wat mij betreft. Dan geeft het niet als je soms enorme ruzies hebt.
Een reactie posten