dit is geen facebook

 Ik wens ieder veel zachtheid toe, vlinders op je pad, rust in jezelf, wijsheid wat dingen kopen betreft. liefde en nog meer rust. 

Zo en nu kan ik beginnen met mijn klaagzang.

en de eerste die mij vrede toewenst krijgt een knal op zijn oog.

Vrede bestaat niet.

Lees de bijbel maar toen en daarvoor al was het aan de gang.

--------------

Vreselijk humeur hier.

De hele dag ging goed dus dat is vast meegenomen toch?

Alleen de man he. Die zat in diepe dip.

Tja daar zit je dan met je goede humeur.

De zon scheen, was heerlijk temperatuur, ik had rust in lijf en hoofd.

En dan moet je je geliefde oppeppen. 

Pffff.

Beloofd dat we volgens jaar het wel allemaal gaan vieren en zo ook zijn verjaardag in juni.

Dan ook maar Suikerfeest, Hemelvaart, quatorze juillet en weet ik veel wat.

Het leven wordt 1 groot feest bij ons.

in 2026.

De hele dag knallen was te doen, Sofietje bang maar niet panisch, maar om 22 uur was in zo overprikkeld dat ik niet meer wist waar te zoeken. 

Je kan je er nergens voor verstoppen. 

Op bed, oordoppen in. TV kijken.

Domme serie, vierde seizoen, en nog 3 te gaan.

Dom, veel seks, veel flitsende snelle beelden en ik maar doorkijken.

Heet Younger. Over een vrouw van 40 die er ook zo uitziet in mijn ogen maar ieder denkt dat ze 26 is.

Ze draagt zeer irritante kleding met veel te korte rokken en veel te lang haar voor iemand van 40.

Ik wilde even niets ander kijken want had geen zin in moeilijk en zielig.

----------

Heb veel rust en stilte genomen de afgelopen 2 weken en het leek erop dat het goed ging.

Dat ging het ook wel hoor.

Geen depri gevoelens te bekennen voor t eerst in 40 jaar of is het 50?

Zo min mogelijk contact met de groep Madiwodo of mensen van het koor al bleven de berichten binnenkomen op de groepsapp met allerlei lieve berichtjes.

Groot wonder was dat ik 10 dagen of iets in die richting, geen nachtmerries had.

Tot vannacht.

Tot 2 keer toe en het was vreselijk.

Daarvoor opeens last van mijn rug, longen en kaken.

Werd er angstig van maar denk nu bij daglicht dat t gewoon verkramping van de spieren was 

 Zat tegen angstaanval aan.

Dat dus.

En toen, bleek vanmorgen mijn telefoon het niet meer te doen.

De man heeft paar dagen geleden allemaal veiligheidscodes erop gezet en nu met geen mogelijkheid aan te krijgen, zo goed beveiligd is het dus ik kan hem niets verwijten.

________

WEL LEUK;

Hélène is er nog wel iets leuks in jouw leven?

Effe nadenken.....

o ja, het is zo goed als over.

Vandaag waarschijnlijk nog een  trieste man maar is morgen ook weer over.

December was in mijn beleving een maand met veel zon en licht.

en daar heb ik van genoten.

Ik leerde zo een 4 weken geleden iemand  op het koor kennen die pas nieuw is en niet wist bij wie ze moest gaan zitten in de pauze dus bij mij kwam. Bleek al snel dat zij ook van Franse chansons hield en de week erop vroeg ze of ik in Juni mee ging naar een concert. Toevallig was ik al van plan om alleen te gaan dus lekker het mij wel gezellig en bestelde ik dus 2 kaartjes. Concertgebouw.

Laatste koordag vroeg ze of ik bij haar bakkie kwam doen, ik kon niet, maar vroeg maandagavond of ik de volgende dag kon komen of anders zaterdag.

Het werd dus dinsdag. Ging niet zonder slag of stoot, ik was zeer zenuwachtig en angstig, misschien vandaar ook de verkramping in mijn rug.

Werd na een tijdje toch gezellig en haar hondje accepteerde mij ook meteen door haar speelgoed in mijn tas te deponeren.

A. is een leuke vrouw en woont in een leuke buurt in een leuk huis met leuk hondje.

Ze vertelde dat ze ruzie had gehad met een vakantievriendin omdat ze allebei graag over politiek praatten maar zo verschillend dachten dat t mis ging.

Ik moest lachen want dat zal bij mij niet gebeuren.

Ik weet, bij t domme af, niets van politiek of voetbal, dus daarover zullen we geen discussies krijgen.

"Grappig" was dat ik de dag ervoor gevraagd had hoe haar kerstdagen waren verlopen en dat was erg goed verlopen. Haha. Wat kunnen wij toch goed liegen. Er is toch niemand die verder vraagt.

Bleek een drama te zijn geweest met veel tranen na het "feest".

Nee het leven is geen facebook of kerstfilm.

Gisteren stuurde ze een appje; heb ik je niet teveel vermoeid?

en ik appte; ben ik niet te lang gebleven?

Ja sorry ik lach weer om mijn eigen blog.

Wat echt heel leuk was is dat ik haar vroeg of ze crea was , want ik zoek nog iemand die een crea workshop kan geven in de MADIWODO groep en nog steeds niet gevonden.

Ik zou het kunnen maar durf het niet.

Wat bleek haar buurvrouw/vriendin was zeer crea en gaf workshops èn toeval bestaat wel maar in dit geval was het helemaal goed want de ruimte die ik in overleg kan gebruiken is daar 300 meter vandaan.

 Ze ging even kaartje halen bij de buuv, kreeg appelflappen mee en ik kon op internet kijken naar wat buuv maakte en had bij A. al gezien wat ze zelf daar gemaakt had dus helemaal oke.

Zo grappig hoe ik vaak iets zoek of wens en dat het lijkt of t mij in de schoot geworden wordt.

Is natuurlijk niet zo, ik moet er wel iets voor doen, maar t lukt me vaak wel.

Veel moeilijker is het rustig houden van mijn agenda/leven.

Ga in ieder geval niet meer spontaan ja zeggen.

Ben daar afgelopen jaar te vaak in vastgelopen. 

Zo humeurtje is ook weer redelijk opgekrikt 

Heb zin in de dag.

In mijn nieuwe crea agenda, wassen, opruimen.

Ik heb alle fel gekleurde dingen uit de woonkamer gehaald.

Geeft rust.

De hokken van de beestjes schoonmaken is ook rustgevend.

Net als opruimen en was wegwerken.

De kerstboom en de kerstkaarten hebben het nog nooit zo lang overleefd.

Die mogen nog paar dagen blijven. Het is knus en gezellig.

We gaan er weer iets van maken in 2026 toch?