donderdag 2 april 2026

Het hakt erin geboorte en dood


 Twee jaar geleden maar ze had het onthouden.

Ze wilde weer met stoepkrijt aan de gang.

Eerst poeder maken, water erbij en dan kunstwerk.

Opa kon het niet laten om weer iets voor haar te kopen en dat werd een insectenset.

Daar kun insecten in doen en bestuderen via vergrootglas.

Dat vond ze zeker hartstikke leuk.

Een uur of zo.

maar wel een heel uur.

Kijk Lèn een hele drukke wurm.

Ik leerde haar wat pissebedden waren en hoe voorzichtig oppakken met papiertje.

Mieren zijn ook al favorieten en twee wantsen die aan elkaar vastzaten.

Daarna moest alles weer vrij en dat deed ze zoals ik haar geleerd heb van begin af aan heel voorzichtig.

Zagen we ook nog een muisje en zij gilden; OOOOPAAAA een MUISSSS, ik zag zijn snoetje.

Muis weg en de halve buurt op de hoogte.

Met liefde voor ratten bijbrengen wacht ik nog maar even. ;-)

De hele middag in de tuin.

Ik heb de kas ingericht in citroen thema.

Op de poster na hadden we alles al.

Heerlijk zitje waar de druiven beginnen te groeien.

Tafeltje erin, koffie, wat flows, pen en papier .

Lèèèn  riep met haar harde stemmetje, zie je de muis????

Ze was met opa dus krijt aan het malen en aan het creéeren

Muis liet zich niet meer zien.

---------------

Na de app en het bloggen hierover viel er zo een grote last van mij af.

Leek of mijn longen groter werden en er ook in mijn maag meer plek ontstond.

Hoe kan t toch zijn dat ik mijzelf zo ziek maak iedere keer.

en hoe kan het  dat zoveel mensen dat met zichzelf doen.

Las de Flow;

hoe vaak eet je gezond in de week

hoe vaak sport je in de week

hoe vaak drink je 6 glazen water per dag

hoe vaak doe je iets leuks

hoe vaak heb je niets te doen.

hoe vaak verwen je jezelf.

Hoe vaak wandel je

hoe vaak lees je een boek.

Ik kreeg al stress van t lijstje.

Heb je wel echte vriendschappen

 Doe je wel genoeg voor anderen

ontspan je wel genoeg.

slaap je wel genoeg.

heb je mensen om je heen die je genoeg energie geven

Heb je wel plezier in je werk.


Nou ja ga zo maar door.

Ik wil niet sporten en ik wil zeker zelf uitmaken hoeveel water ik drink.

over de rest maar niet te spreken.


Raakte mijn telefoon niet aan zo bang voor de berichten.

Van morgen keek ik heel voorzichtig zag er 27 las er een paar en volgens mij allemaal lieve berichten en degene dik ik las begonnen vooral met lieverd of lieve Hélène  wat erg voor je pas goed op jezelf.

Niet echt goed gelezen maar zoiets is het.

Wat erg allemaal dat gedoe in mijn kop.


Vanmorgen wilde ik niet uit bed weer erg gespannen en niet lekker.

Het overlijden van Jan heeft er behoorlijk ingehakt.

Veel meer dan gedacht speelt t door in hoofd en lijf.

Twee uur na het overlijden waren we bij hen thuis en daar lag hij.

Het is niet zoals in films dat je daar mooi ligt met ontspannen uitdrukking en ogen dicht.

Heel erg naar.

Zijn vrouw, zoon en schoondochter in dikke tranen.

Schoondochter met een prachtig dik buikje omdat er binnenkort weer een kleintje komt die hij zo graag nog had willen zien.

De dood is confronterend.

Laat je aan van alles en nog wat denken waar ik heus regelmatig mee bezig ben maar in dit geval was de dood gewoon in de kamer en zo wel heel dichtbij.

---------------

De geboorte van Nootje in Januari heeft op totaal andere manier natuurlijk , maar ook veel teweeg gebracht.

Zo klein, zo teer, zo volmaakt en zo duidelijk dat dit nooit maar dan ook nooit voor mij weggelegd zou zijn.

Dat wist ik al toen ik 12 of 13 jaar was maar opeens vloog het mij ook aan.

Het instinct van; voor jou zal ik er altijd zijn en ik zal je beschermen kwam ook meteen naar boven maar ik weet nu uit ervaring dat je eigenlijk hoe graag je ook wilt je dat nooit kan waarmaken.

Je kan het kind van een ander niet beschermen zoals je zou willen.

Dacht dat ik het redelijk goed gedaan had bij de 2 oudste kinderen van mijn broer maar er is zoveel meer gebeurd dan ik toen wist en tegen had kunnen houden.

Nootje liet mij in volle kracht beseffen dat dit dus nooit en nooit voor mij zou zijn.

en allerlei andere gevoelens.

Aan de andere kant weet ik dat ik de beste beslissing ever heb genomen hoor door mij niet voort te planten.

En zeker in deze tijd, ben ik o zo dankbaar.

en dan is niet eens de dreigende oorlog of de aarde die naar de mallemoer gaat mag geen vieze woorden gebruiken van Elisa (  een lieve lezeres.) maar het egoisme van de mensen.

en nog erger; het oordelen.

Als je FB hebt zie je dingen voorbij komen die ik zo schokkend vind. 

Dat mensen zo kunnen oordelen en het ook nog eens heerlijk vinden om dat daar neer te zetten.

En het gaat van een BNer die iets gedaan of gezongen heeft tot iemand met 2 cavia's in een te klein hok.

Wat een scheldpartijen.

Het maakt werkelijk niets uit waar t over gaat.

Van FB af?

Ik haal er ook veel mooie dingen vanaf. 

Echt.

Wordt geattendeerd op dingen die ik niet zou weten dat ze er zijn als ik FB niet had.

 Prachtige foto's van Zuid-Limburg, of van katten, concerten, optredens, mensen die ik ken en iets leuks te  melden hebben.

Franse chansons die ik nog niet kende. Films. Wandelingen, natuurgebieden.

Op dit moment veel foto's van zeehonden op stranden vlakbij. Schattige dorpjes, of mooie stadjes.

Secret Tiny gardens waar ik mij helemaal in kan vinden en inspiratie krijg.

maar die haar, jaloezie en egoisme zal ik nooit aan wennen.

We worden er niet beter op.

en dan zijn we nu nog een soort van veilig.


--------------------------

Maar het goede nieuws is dat ik sowieso een tijdje, dagen achtereen, stilte heb en kan invullen zoals ik wil. 

Lekker in mijn citroenkas aan de koffie terwijl, hoop ik muisje af en toe langskomt.

De mussen nog geen meter van mij af in bad gaan. 

Kip die er gezellig bij komt.

Dan nog mijn kauwen en mijn vrijgezelle duif.

O de pimpelmeesjes maken weer hun nestje voor.

en ik hoop ook zo weer net als verleden jaar een hommelnest.


Mr. X die vanmorgen vroeg al aarde voor mij gehaald heeft en aardbeien voor bij het ontbijt.

Toch maar mijn appjes goed lezen.

Ik ben niet buitengesloten maar blijft gewoon erbij betrokken met het cadeau enz.

Ik werd niet uitgespuugd.

.

en de tuin gaat gewoon door.

Zo nieuwe zaadjes in de 2e zaaitafel.

en vragen of de mussen even hun kop willen houden want ze maken wel heel veel herrie.

 

  





 

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Wat fijn dat je niet bent 'uitgespuugd'! Dat moet een opluchting zijn! Liesbeth

Anoniem zei

:-), liefs, Elisa

Lot zei

Een beetje een drama queen ben je af en toe wel 🥰. Maar heel fijn dat je ook zoveel lieve berichtjes kreeg
Die hoeveelheid vragen en dingen die je zou moeten doen is echt teveel achter elkaar. Een paar zou ik wel aardig vinden. FB vind ik ook nog steeds fijn om op te zijn. Leuke haak, naai en tgtg groepen doe ik ook inspiratie op of het leuk vinden wat anderen maken of hebben gekregen.
Op het moment ben ik ook wel blij dat ik geen oma ben geworden, hoe gaan al die kinderen het later krijgen. In ieder geval anders dan wij.

Nietzomaarzooo zei

Wat we in ons hoofd verzinnen wat er zou kunnen gebeuren, gezegd worden en vooral gedacht worden, is vooral wat we zelf denken. Niet hoe die ander de zaken bekijkt. Dat weten we verstandelijk wel, maar het brein doet soms rare dingen. Heb het goed. Er wordt van je gehouden en je wordt gezien.