Sofietje viel van schrik door grote hond, van de brug in het water.
Tot 2 keer toe.
Ja zei de man ik kon er niet inspringen, wat trouwens ook niet nodig was, want ik had mijn telefoon in mijn zak.
Sofie loop altijd los maar is nu al in korte tijd 3 keer aangevallen.
Fien van de buren, de ganzen die kleintjes hadden waar ze niet eens naar keek en nu dus niet aangevallen maar benadert door soort pitbull.
En iedere keer trauma er bij.
---------
7 April.
Vandaag geboortedag van mijn moeder.
Jaren geleden plantte ik hier een Magnolia voor haar.
En toeval of niet; hij bloeit/
Vorig jaar viel net de laatste bloem op de grond maar nu nog vol bloesem.
Er hangen wat hartjes in.
Ik ben met de jaren zo op haar gaan lijken en hoewel mij er zo tegen verzet ben ik nu blij dat ik meer heb van haar en haar ook beter begrijp.
Ze leefde altijd in een soort sprookjesland en ik begrijp nu dat dat haar overlevingsmechanisme was.
Schriften vol schreef ze naar mij met tekeningen en wat ze dagelijks meemaakte en dat was niet veel.
Haar hoogtepunt kon zijn een nestje zwaluwen in 1 of ander bijgebouw.
Haar tuin.
Ze plantte in het dorp ook overal bloemen en planten.
Zaden.
Kon net als ik van alles gebruiken/herbruiken.
en hield van stenen.
Soms irriteerde, best vaak, ze mij met haar oppervlakkige verhalen en dan vroeg ik; mam wat voel je nou echt???
Nou dat dus.
Dieper ging het niet.
Een simpel leven in Franrijk.
Waar ze totaal anders in was was dat ze de dingen gewoon liet gebeuren.
De man was de baas en zo geschiedde maar ook dat was natuurlijk supermakkelijk.
Nooit zelf beslissingen hoeven maken.
Hij deed dat.
en ze volgde.
Ook al zou ze mij nooit meer zien.
En toen na 16 jaar we elkaar weer zagen; zei ze; dank u wel mevrouw dat u mij komt bezoeken.
en ze moest huilen omdat ik zelf zo huilde.
Tot zo ver.
----------------
Zo breng ik dus mijn rustige dagen door.
Mij verbazen over alles wat uit de grond komt en de vogels die van alles uit de tuin nemen om hun nestjes te maken.
Op mijn manier crea bezig zijn en rommelen in mijn huis.
Blijven hopen dat de egels mijn tuin weer zullen vinden .
Zou een hoogtepuntje zijn.
Vandaag nog niet gekeken.
----------
Ik krijg lieve apps, iedere dag.
aandacht en complimenten.
Maar ben vooral bezig en niet op nare manier hoor hoe verder.
Wat laat ik definitief vallen en wie.
En hoe pak je dat aan.
Het makkelijkste is een lijstje maken wat ik ZEKER NIET kwijt wil.
Mensen, hobby;s, beestjes.
De man en kleindochters daar hoef ik niet over na te denken maar dat snap je wel.
Dan de twijfelgevallen.
en de dingen waar ik zeker van ben.
En veel dingen wil ik niet kwijt maar t gaat gewoon niet meer.
Ik geloof best dat mijn leven voor buitenstaanders er best leuk uitziet maar het is allemaal zwart/wit.
Veel wit maar ook veel zwart.
Zwart omdat alles zoveel moeite kost.
en pijnlijk, zwaar, angstig is
maar zeker ook die witte kant.
Veel mensen om mij heen zien alleen de witte kant.
Wat klaag jij nou???
Bijna niemand weet dat ik autisme heb om mij heen.
Eigenlijk nog maar 2 mensen.
en de man natuurlijk.
"we" hebben net een feestweek achter de rug.
Week van Autisme.
Het irriteert mij vreselijk .
Alsof het wat uitmaakt.
Denk je dat we nu opeens beter begrepen worden?
Er meer rekening met ons gehouden wordt?
Welnee.
Hoeft trouwens ook helemaal niet hoor.
Buuv weet t bijvoorbeeld en t zit ook in haar gezin.
Iedere keer geef ik aan wat voor mij ZEEEEER onprettig is maar ze doet t iedere keer weer.
De ander die het weet vroeg of we meegingen paar dagen Terschelling.
Wat voor hen o zo normaal is is voor mij een soort wereldreis .
Kijk Texel is haalbaar, nee zij wil naar Terschelling.
Helemaal goed maar laat mij niet uitleggen waarom ik niet mee kan.
en denk e dat zij op TV gaan kijken of lezen wat ASS inhoud?
Zelfs mijn man doet dat niet.
Is absoluut niet zielig maar respecteer mij wel als ik zeg dat ik bijv. t HAAT onverwacht iemand aan de deur of te laat komen van de ander.
---------------
Ik vind jou knap zei kleindochter.
Voor straf moest ze in de gang staan.
Ze mag niet liegen .
Ach nee, wat heerlijk dat je de wereld ziet hoe hij ook kan zijn.
Ze vind mij lief en daarom ook knap.
Zo vond ik vroeger mijn moeder de mooiste vrouw die ik kende.
En, ja ik schreef het al eerder, als ik vraag zullen we gaan picknicken als je komt logeren.
JAAAAA riep ze en ik weet al waar, in de voortuin.
Hoe mooi is dat als je wereld nog niet zo groot, druk en verwarrend is.
Dat is eigenlijk de wereld waar mij ouders voor kozen toen ze weer naar Frankrijk vertrokken.
Gewoon klein.
Het zou zo goed bij mij passen maar ik durf het gewoon niet.
en de man krijg ik zeker niet mee.
----------
Enfin vandaag is mijn hoogtepunt, even scharrelen bij de kringloop, heerlijk alleen.
en dan spullen inkopen voor workshop op 22 april. Schilderij van Monet gaan we maken.
We zijn met 8 dames en iemand die ons komt begeleiden.
Door mij georganiseerd en nu ik mij weer rustig voel geniet ik er ook van om spullen voor ieder te kopen en te regelen.
O en vergeet ik het helemaal; wel sneu, bij het redden van Sofietje heeft mijn man zijn knie verdraait.
Hij was net zo lekker bezig met zijn boot schilderen en nu blijft hij vandaag thuis en tennis moet hij ook afzeggen.
Het verbaasd mij trouwens want meestal gaat ie door en door maar ja maandag naar Limburg dus moeten we allebei wel fit zijn.
maar zijn telefoon is droog gebleven.
Ik moet er om lachen maar irriteert mij ook want he stel dat Sofietje verzopen was was t goede nieuws dat gelukkig zijn telefoon niets had opgelopen.
Ik wens je een fijne dag toe en mijzelf ook.
ps; heb jij iets meegekregen van de autismeweek?
13 opmerkingen:
Heb er niet veel van gemerkt Hélène.
Een artikeltje in de krant, verder niet.
Mijn zoon heeft autisme en ikzelf heb
veel autistische trekjes.
Groeten
Loes
Loes
Ook hier weer herkenning; mijn ervaring: misschien zwart wit maar mensen gaan over je grenzen heen omdat ze zelf iets willen ook al geef je je grenzen aan en zeg je erbij waarom; je denkt dat ze je begrijpen totdat weer hetzelfde gebeurt : ik lees dat bij jou ook; buuv weet van je autisme en toch steeds weer op het laatste moment vragen of je op de katten wilt passen, heel vervelend
Liefs Anne
''"we" hebben net een feestweek achter de rug.Week van Autisme.Het irriteert mij vreselijk .
Alsof het wat uitmaakt.
Denk je dat we nu opeens beter begrepen worden?Er meer rekening met ons gehouden wordt?'
Ik ben het niet met je eens. Ik denk dat het wél uitmaakt. Er zijn nog zoveel mensen die niet weten wat Ass inhoudt, dat elk beetje meer begrip telt. Ik heb jaren gewerkt met kinderen met autisme. Op mijn Sbo-school heb ik pas geleerd wat het inhield. Tijdens mijn opleiding heb ik er nooit iets van gehoord en in mijn eerste tien jaar als juf op een gewone basisschool ook niet. Daarna veranderde het, langzaam ...
Nee ik geloof niet dat ik iets over die week heb gezien of gelezen.
Soms lijkt het me wel makkelijk om niet zelf te hoeven nadenken, beslissingen te nemen maar gewoon de tijd rustig te laten zijn hoe die is en loopt.
Ik heb dezelfde diagnose als jij en vind het belangrijk als de mensen om mijn heen weten wat Ass/Adhd inhoudt. Daardoor is er veel meer begrip voor onvoorziene situaties en "uitbarstingen". De week van ASS kan daar ook aan mee helpen .
Het is ook aan mij voorbijgegaan dat het de week van de ASS was. Je bent wel goed op weg om goed te bedenken wat je wel en niet wilt, waar je valkuilen liggen en waar je wel en niet gelukkig van wordt. Jammer dat mensen niet gewoon accepteren dat niet alles voor iedereen hetzelfde voelt en dat er zoveel verantwoording afgelegd moet worden. Marina
Gek is dat want ik zag het overal voorbij komen maar dat komt vast omdat ik erop gericht was. Heb verder niets gezien of gelezen hoor. Ik heb het vind ik meer dan genoeg. ;-)
Hoi Anne Ja dat snap ik dus niet he . Ze is trouwens niet lastig of zxo hoor maar staat wel regelmatig onverwachts aan de deur. Zeg dan maar NEE en ik vind t ook best gezellig maar daarna heb ik weer spijt. Ja ingewikkeld he. liefs terug.
Ik snap helemaal wat je zegt. Mijn nicht zit ook in onderwijs en toen Het neefje 6 was en bij haar in de klas zat trok ze aan de bel, werd hij getest en ja hoor hij had ASS terwijl wij werkelijk niets van het onderwerp wisten. Dus zeker belangrijk als je met kinderen werk. liefs
Hoi Lot, mij valt t vast op omdat ik erop gericht bent onbewust maar kreeg op FB wel erg veel berichten. En nu over Parijs omdat ik daar op gegoogled heb.
Hoi Helena. Ik snap wat je bedoelt maar bij mij werkt het niet zo om mij heen. Zelfs mij man kent de gebruiksaanwijzing niet zo goed moet ik eerlijk zeggen. ;-)
Ja zie je heel veel mensen valt t niet eens op omdat het niet belangrijk is om wat voor reden dan ook en ik heb er ook niets mee gedaan hoor al had ik er misschien ook wat van kunnen leren. lieve groetjes.
Goeiemorgen Hélène, nee ik heb er ook niks van meegekregen maar ik heb natuurlijk ook al jaren geen tv meer in huis, dat scheelt n hele boel ellende weet je,
Waar ik erg van schrok.... sophietje, ...grote honden zien kleine honden soms aan voor prooi, en... 1 hap en ze is er erg aan toe, ik wil je niet bang maken, maar til haar dan maar gerust op. Dan zal ik je het akelige verhaal besparen,
En verder lieve schat kan ik alleen maar zeggen, volg je gevoel, luister naar je hart, en nee is óók n antwoord, ik weet het allemaal cliché s maar wel waar en niet iedereen hoeft je aardig te vinden, dat doe jij ook niet toch?
Nou dan hoop ik dat jullie het fijn hebben in Limburg, geniet van de lente de koeien en de madelieven die overal zó uitbundig bloeien, maak veel foto,s en laat me meegenieten later 🥰
Dag mevrouw 😘❤️
Een reactie posten