maandag 18 mei 2026

ik geef deze dag een 9


 Ik voel het in heel mijn lijf, de dag van gisteren.

Stel dat ik uren met van alles en nog wat in de tuin en in huis had gesleept dat was mijn lijf niet zo stijf geweest maar wat hebben we/genoten.

Concert van Britta Maria in Betty asfalt gebouw die nu anders heet.

Met zn zevenen waren we.

Ik had het georganiseerd maar de GVR nam de leiding over en dat was heerlijk.

Hij is een Amsterdammer.

Ik kan zo moeilijk, of moet ik zeggen kon, de controle loslaten.

Ik wil tijd weten, adressen, tramnummers, waar is dat restaurant, welke bus, waar en hoe laat opstappen, wie rijd er met wie mee, wie reserveert.

Ik had maanden geleden de kaartjes gereserveerd, betaald en binnen 15 minuten mijn geld weer terug en dat was het.

LOSLATEN.

Het grote geheim van het leven volgens mij.

Ontroerend hoe lief ieder was voor elkaar en hoe we op elkaar lette.

M. is 84, best gammel  en loopt met stok.

Werd zo lief bij de hand gepakt door een ander en niet meer losgelaten.

Moest ze naar WC liep er steeds iemand mee vanwege de trappen.

Ik kreeg veel complimenten en A. een van mijn favoriete omhelsde mij achteraf zo hard als ze kon en mijn tranen in haar ogen en bedankte mij wel 5 keer dat ik haar overgehaald had.

Wat de lunch betreft als ik het opgezocht had dan had ik gedacht; niet mijn ding, veel te donker, te klein. Ik wil buiten zitten.

Ik deed het niet en het bleek prima plekje.

Ja klein en donker maar we konden prima met elkaar praten en naar elkaar luisteren.

Er was een klein kunstmarktje vlakbij en ook die deden wij aan.

Ben er zelf dol op.

Ook betty asfalt complex was donker, klein hokkerig maar wat een sfeer.

Klein theaterzaal , bleek de grote theaterzaal te zijn met zn zevenen op een rijtje 

Britta M. zingt in het Frans met haar man achter de piano een een accordeonist.

Zingt Aznavour, Piaff en nog verschillende.

Bij sommige liedjes mochten we meezingen en als koor deden we dat natuurlijk.

Sommige liedjes in het NL en anderen weer in 2 talen.

Vivre/laat me bijvoorbeeld.

Bij de eerste 3 liedjes kwamen bij mij gelijk de tranen.

Nou heb ik niet vaak.

We waren alle zeven zo ontroerd.

De GVR hield ons onder controle en bij elkaar op straat. 

Rekende af on restaurant, haalde drankjes in het theater.

Terwijl ik dit schrijf komen de tranen van ontroering weer.

Echt als we allemaal wat liever zouden zijn, wat zorgzamer, wat belangstellender zoals gisteren dan zou de wereld al zoveel mooier zijn.

In de bus, de GVR was als eerste ingestapt om plaatsen achter elkaar vast te houden.

(bij uitstappen hielp hij eerst de anderen de bus uit)

In de bus zei hij; niet vergeten te bukken straks dan denken onze ouders dat we er niet zijn.

Ach onze ouders......en het was al zo een hoe zeg je dat.....melancholische middag door de muziek.

Om 11 uur de deur uit om 18.30 er weer in.

en de appjes bleven binnenkomen om elkaar te bedanken, te delen hoe bijzonder dit was en hoe we genoten hebben.

Deze dag was zeker een 9 waard. 

4 opmerkingen:

Lot zei

Dat klinkt zeker als een fijne dag, en eigenlijk is het heel fijn eens alles aan een ander over te laten en mee te gaan met de stroom. Ben ik ook niet zo goed in.
Gisteren was man jarig en zijn middelste dochter, met man en puber kwamen en zijn we naar een restaurant aan de Oosterschelde gegaan, ik had vorige week al gereserveerd en een tafel uitgekozen die we al eerder hadden gehad. Bleek dat die al beste was en dat ze helemaal niet deden aan vaste tafel reservering, daar kan ik me dan best druk om maken dat ik denk het goed geregeld te hebben.
Maar achteraf kwamen we op een hele rustige plek terecht, er werd een extra kamer geopend en daar zaten we alleen en dat was voor onze Sienna die ook mee was lekker rustig, ze vond het ook wel gezellig aan haar uitdrukking te zien. En ze kreeg ook hondenkoekjes, en er stond water. Ze zijn duidelijk op honden mee gewend.
Eten was ook heerlijk, lekkere vis gegeten, de toetjes waren wel heel groot en dan zo laat vind ik dat eigenlijk minder fijn en zat best vol. Maar gelukkig geen last van gehad in de nacht en vandaag eigenlijk best weer energiek opgestaan.

Marlou zei

Ha helene... een dag met een 9!
Dat noemen wij een dag met een gouden randje.
FIJN!
Groetjes van Marlou

Bertiebo zei

Wat heerlijk, zo'n dag!!! En dan ook nog Britta Maria en Maurits Fondse. Ik ben fan. Zij komt uit mijn stad en ik ken haar moeder. Maar dat zegt nog niks hè. Ik heb verschillende optredens bijgewoond en zie uit naar een volgende keer en dát zegt wel wat!

Nietzomaarzooo zei

Zo fijn voor jou en je gezelschap. Kan je met heel veel genoegen op terugkijken.