Wow, mijn hoofd.
Gisteren heerlijk ochtend gehad met naaldvilten.
Met 1 man en 11 dames.
ALLES geregeld door 2 anderen en wat was daar heerlijk.
Wat ben ik blij dat ik dat los heb kunnen laten en nu gewoon de datum in de agenda hoef te schrijven.
Niet gedacht dat ik t kon.
R. had kant en klaar pakketten besteld in China.
Zou ik zelf nooit gedaan hebben maar ben ik niet medeplichtig als ze ook zo een pakket voor mij besteld?
Tuurlijk maar t voelt toch anders.
Ik hoefde niet te kijken of ieder nog koffie/thee had en naar haar/zijn zin.
Tja op het einde toen de organisatoren allemaal complimentjes en dikke knuffels kregen dacht ik even; o dat was anders altijd voor mij.
Naaldvilten is heel erg makkelijk en leuk om te doen.
Lekker zen, al brak ik wel 2 naalden.
Niemand kreeg t af dus er werd een 2e ontmoeting geprikt. (leuke woordspeling)
Dat was de eerste afspraak die hieruit voortkwam.
De tweede was J. die vroeg of we in Augustus af konden spreken voor een bakkie.
J. is een prachtige dame van 82 jaar.
Derde was in de avond en nog steeds met de groep te maken.
R. viert haar 70ste verjaardag of ik zin had om te komen.
En R. wil ook nog een ........moet ik ff opzoeken......neurografisch tekenen ochtend organiseren.
Wie kent t niet haha.
Verder werd er veel over theater en musea bezoek gepraat en gevraagd maar zoals voorgenomen mij nog nergens aan vastgelegd
Maar t hoofd is wel keihard aan het werk gegaan.
en ik krijg t niet stil.
De meeste mensen zouden een keus maken, ja of nee of weetiknogniet maar dat werk even niet zo bij mij.
Nou ja eigenlijk wel maar dan kan ik t nog niet loslaten want wat ik ook beslis; heb ik wel de goede beslissing gemaakt?
Gaat absoluut lukken zeker weten.
Heb ik nog een kleine high tea hier in de tuin te organiseren, bloed laten prikken, afspraak met praktijkondersteuner, afgebroken kroon, wil afspraak met dokter over mijn slaapproblemen.
Emma, 2 afspraken met de Opstappersclub.
Een man, een huishouden, 2 beestjes aan de medicijnen.
Nou t is wel erg veel.
Gaat zeker lukken om alles weer te ordenen en veel stille dagen ertussen te doen.
Te beginnen morgen.
Dan gaat de man werken.
Dat word MIJN stille dag.
en er zullen vele volgen hoor.
Aan de andere kant is het zo leuk hoe close we geworden zijn in die 2 en half jaar.
En hoeveel we al van elkaar weten.
Zowel de mooie als mindere dingen.
De kwaaltjes, ziektes, de kinderen en kleinkinderen, de huisdieren, de vakantiestemmingen, de hobby's en noem maar op.
En voor mij, ik blijf t zeggen een goede leerschool voor van alles en nog wat.
Bijv. hoe is het om niet meer een hoofdrol te hebben, hoe groot zijn de akkefietjes waar ik een drama van kon maken, of hoe is het om ergens niet voor gevraagd te worden waar ik toch geen zin in had maar me toch buitengesloten voelen.
Ik ben overal best ver mee gekomen.
Ook in mensen vertrouwen.
Niet allen hoor want bewust of onbewust zie/hoor ik dingen die niet echt waar zijn en dat moet ik ook leren accepteren.
Vanmiddag naar Th. Zou haar tuin doen maar ze is bezorgd voor mij over te temperatuur, Dus maakt ze een lunch met lekkers klaar en veel water onder de luifel in haar tuin en we zien wel wat ik wel of niet ga doen.
Haar vertrouw ik. Ze verteld nooit iets door over anderen dus ik weet zeker dat ze dat over mij ook niet doet. Daarbij kan ze als ik een probleem heb mij de dingen op een ander manier laten bekijken waardoor ik denk; jeetje zo kan t dus ook, waarom maakte ik mij zo een zorgen.
Shit; 31 graden. Ik dacht 28.
Nou ja ik ga net als gisteren op de fiets.
Meer bewegen en minder voor gemak kiezen.
Had gisteren een leuke ontmoeting met 2 hazen.
Die heb je niet als je met de auto gaat.
De man gaat vandaag met jongste zus varen.
Hij maakt allemaal lekkere hapjes klaar.
En ik kreeg vanmorgen ontbijt in de tuin geserveerd.
Hoe verwend kun je worden.
Gisteravond tot laat samen op bankje naar mooie muziek zitten luisteren.
Totale stilte , mooie muziek en af en toe een lachbui samen.
De tuin waar we zo blij mee zijn.

4 opmerkingen:
Wat een fijn bloghe. Toch herken ik erg veelnan jouw dingen die je als ladtig ervaart.. een soort haantje de beste willen zijn ook als je het nuet leuk vindt en als je nee zegt je gepasseerd voelen.. en nog veel meer van dat soort dingen..
Alleen al het opmerken bij mezelf heeft me erg geholpen waardoor ik daar nu bijna niet meer mee gecobfronteerd wordt en en als dat wel gebeurd met humor ernaar kijken en denken....daar heb je het weer. Nu omdat het lijfelijk allemaal te veel wordt wacht ik en kan nee zeggen of afhaken..
Ik ben blij 81 te zijn en tientalle haren mezelf zo geobserveerd. Er komt dan vanzelf meer rust. En toch ging het niet vabzelf hoir. Heel dubbel. Niet vechten maar opmerken. 😅
Ik denk dat neurografisch tekenen niks voor mij is. Ik heb echt een voorbeeld of vaag idee nodig om wat te maken, kan wel goed variaties maken.
Van de dermatoloog een andere creme gekregen en nu zou het na een paar dagen beter moeten gaan, zo niet over 2 weken terugkomen.
Mooi stukje Helene...
je schrijft echt heel goed.
Prettig weekend!
Haha, je wilde eigenlijk natuurlijk ‘O la la, 31 graden’ typen, maar je hand schoot even uit. ;-) zonnige groetjes, Elisa
Een reactie posten