Maandag; de maand Juli.

 Speciaal voor Marina, Luz en ieder die wil weten hoe ons feest was.

Zaterdag hadden we alles klaar in de tuin.

Van alles overal vandaan naar buiten gesleept.

stoelen, tafeltjes, kussens, dekentjes, schapenvachten.

Verschillende zitjes gemaakt.

Zag er perfect uit.

Zondagmorgen moesten de plannen veranderen want opeens meer regen voorspeld dan gedacht.

Tja.

Op t gemak voorbereiden ben ik goed in maar even snel...........

Maar t lukte.

Meubels uit de kamer en vooral frutsels. 

Dingen verschuiven.

Het werden 18 volwassenen en 4 kinderen.

Ieder zou was meenemen en zo zou het een buffet worden.

De speelhoek was klaar.

En toen begon het echt.

Schoonzus die net weduwe is geworden kwam eerder en was meteen in tranen.

Ze vond het zo moeilijk.

Hun zoon is week geleden weer vader geworden dus die kwamen niet wat ik zeer jammer vonden want; leuke vent en leuke kinderen. Ook leuke vrouw .

Het was zeer geslaagd.

Iedereen had het zo naar zijn zin, blij om elkaar weer te zien en ik ben, heb ik ook eerder gezegd, erg gesteld op de neefjes/nichtjes en hun aanhang.

Wel verander ik van iemand die van alles prima kan voorbereiden en regelen en verzinnen in een kip zonder kop die de weg kwijtraakt.

Stiefdochter had heel veel gemaakt en veel moeite gedaan en nam zoals we van haar gewend zijn tassen vol mee en ook nog campingbedje die meteen geplaatst werd op de speelplek voor de kinderen.

En F en H met hun twee kinderen namen hun hele grote (maar geweldige) hond mee en Sofie HAAT andere honden en het huis was al zo vol, dus dat werd ruzie.

Iemand nam groot pan soep mee, vegetarisch en lekker, maar zonder lepels en kommen dus dat werd even rennen naar  buren.

Degene die thuis was lag op de bank te pitten met  hondje op zijn buik maar ik moest hen wel wakker maken; noodgeval.

O zo genant.

op straat kwam ik familielid tegen die niet meer wist waar we woonden en verdwaald rondliep met zijn nieuwe vriendin en twee grote schalen vol lekkers.

En hij woont vlakbij ons he.

De stiefkinderen hielpen overal mee en hun vader vond dat ik het rustig aan moest doen en na een uurtje werd het ook rustig.

Ieder ging zijn eigen gang.

Baby Nootje ging van schoot tot schoot en wilde niets missen.

Die houdt wel van een feestje.

Wat een heerlijk kind ook weer.

En ik maar trots zijn dat ze zo bijzonder is en iedereen haar zo leuk vond.

Alsof ik er ook maar iets mee te maken hebt genetisch of wat dan ook.

Ook de andere kinderen 2 jongetjes van 2 en 4 en onze Emma vermaakten zich heerlijk, binnen en buiten.

Was ik net even weg, naar de buren,  hield de man een toespraak die ik dus miste maar hij schijnt mij ook in t zonnetje gezet te hebben, sorry maar dat vind ik heerlijk, was er een foto neergezet waar ook zijn broer op stond en ook hij werd genoemd waardoor schoonzus weer in tranen was maar dat was juist mooi. Daar was ook alle ruimte voor.

P. die met zijn nieuwe partner was, knuffelde mij en vroeg hoe het met mij was; ik ben wel nerveus hoor zei ik en hij sprak de zin uit die ik zelden hoor; wat kan ik doen om je te helpen en je weer rustig te krijgen.

Wow.

Zijn nieuwe vriendin heeft t ook fijn gehad en ik vroeg; kom je volgend jaar weer? En dat hoop ik wel zei ze terwijl ze verliefd keek naar P.

En knuffelen mensen, ik kan er niet genoeg van krijgen.

Weet dat veel mensen zeiden dat ze in Corona tijd blij waren dat ze daar vanaf waren maar voor mij is het zo fijn om die verbinding te voelen en te krijgen.

De man was zo blij hoe het allemaal verlopen is en bleef mij maar bedanken.

Ik kon later de slaap niet vatten en Sofietje keer een epilepsie aanval .

Ik weet zeker dat het te maken had met die grote hond in haar huis.

Die grote hond was trouwens als de dood voor haar hoor.

maar t gaf veel onrust.

Iedereen weet dat ik dol op dieren ben maar het meest op mijn eigen beestjes dus zomaar een hond meenemen zonder overleg vond ik wel een dingetje moet ik zeggen vooral omdat mijn X vond dat Sofie zich moest gedragen.

maar ik hoop volgend jaar zeker weer zo een feestje, waar dan ook, maar hier zou ook kunnen.

Geen probleem. 

--------------------------

De maand Juli was sowieso een bijzondere maand.

Er zaten hele bijzondere dagen tussen.

Zuid-Limburg, de barbecue aan lange tafel op verjaardag van stiefdochter, varen en zwemmen met Emma, eten in de tuin met Het Neefje, de dierentuin met Emma, de band met Nootje die sterker werd en de liefde groter, t familiefeest, de man die weer 2 dagen is gaan werken en het heel fijn vindt en ik de stilte heerlijk.

Vele stille dagen en dinsdag naaldvilten met nog 12 mensen. 

Vrijdag gaat de man met zoon weg voor een weekend.

Blij voor hen maar ook voor mijzelf.

Veel rust en kracht gevoelt.

De hele maand.

De mindere dingen, de angsten, de zorgen, de stress, de zorgen de baas gebleven.

--------------------

Al jaren krijg ik anoniem kaarten van een fan van mijn blog uit de Betuwe.

Hoe leuk en hoe lief.

Afgelopen week weer.

Ik besloot om de complimenten die ik krijg op te gaan schrijven in een Fluffy boekje.

en de kaart zal daarin geplakt worden.

------------------

Vandaag allebei uitgeslapen en lang aan ontbijt gezeten samen.

Vandaag hoeft niets.

Ben wel verbaasd over de rust van de man.

Die kan dat zelden.

En woensdag gaat hij varen met zijn jongste zus die hij niet veel spreekt maar die meteen op zijn uitnodiging in ging.

Ook dat doet mij goed.

-----

Ik zag gisteren het laatste deel van Engelse serie die erg veel indruk op mij gemaakt heeft zeker door het einde.

Doctor Foster. Over een stel met 1 zoon en gelukkig met elkaar zijn tot zij merkt dat hij vreemd is geweest en dat al 2 jaar duurt. De haat die dan volgt is allesvernietigend. Het deed mij zo denken aan de scheiding van mijn broer en schoonzus 33 jaar geleden en dat in beide gevallen wat t met de kind/eren doet totaal niet belangrijk is.

Ze gaan door tot alles wat kapot kan kapot gaat en dan nog is het niet genoeg. 

Het einde vond ik zo indrukwekkend en aangrijpend. De tranen schieten me weer in de ogen.

Oude serie die ik op NLziet zag.

Hoe haat alles kapot maakt tot je niets meer overhoudt.

maar de kinderen zijn altijd de dupe.

Ik zeg altijd; sloop elkaar maar als je dat wil maar zodra je kinderen hebt moeten die nog steeds op de eerste plek komen.

Die kinderen zijn er omdat jij ze wilde. 

Ik zie bij Het Neefje nu volwassen wat t met hem heeft gedaan en ook de kinderen van mijn man lijden er nog onder en heeft t invloed op hen.

Leuk verhaaltje voor het slapen gaan dus. 

--------------------

Hoe was de maand Juli voor jou?