Dan maar een vrolijke foto van Valkenburg.
Vandaag herken ik mijzelf weer als mijn chagrijnige zelf.
Het rare is dat ik geen lichamelijke klachten heb zoals iedere ochtend.
Nee joh, gewoon mijn opgefokte slecht gehumeurde ik met weer veel zin om het negatieve te delen.
Let op:
Het weer.
Wat een heerlijke zomer hebben we gehad, nee dan hoef je echt niet naar buitenland.
Ik vind dit weer heel vervelend.
Ben maar steeds met wel of geen water bezig.
Beestjes mogen geen uurtje zonder water dus goed in de gaten houden.
en ik heb heel wat beestjes in de gaten te houden want ook de vogels, de egels, de insecten zijn van mij.
Plus de beesten van de buren.
De tuin. Wel of niet?
Ik wil hommels en bijen in de tuin dus de tuin moet wel wat te bloeien hebben.
en groen gras wil ik.
We hebben een put en waterton maar je snapt dat dat nu wel erg leeg is.
Groen gras geef mij een fijn gevoel en het koelt alleen al door het kijken al af.
Schijnt in het echt ook zo te zijn.
Douchen. Ik wil douchen maar mag dat wel?
Wassen; is de machine echt wel vol genoeg? moet ik t wel of niet doen.
Heb genoeg in de kast maar wil het vieze ook weghebben.
Water drinken uit de kraan doe ik gelukkig wel zonder na te denken en genoeg.
---
Chagrijnig ook hoe de buurvrouw de boel weer achtergelaten heeft en ik t maar moet uitzoeken.
De konijntjes met meer dan 30 graden in de zon??? Dat overleven ze niet.
Er is geen voer, hooi, stro genoeg.
en zeker geen groenvoer.
De tuin begint ook al te verleppen en of ik die ook even wil doen.
En ik kan geen plantjes dood laten gaan.
Sleutel van achterom wat voor mij veel makkelijker is nergens te vinden.
Poes Milou heeft zich zoals gewoonlijk bij ons in de tuin voor en achter geïnstalleerd en heeft als dank een muisje neergelegd.
Dood.
Hoe dankbaar is zo een poes haha.
----
Was er gisteren een jong duifje die nog niet kon vliegen in de tuin.
Hoe bijzonder was het hoe Emma daarmee omging en precies wist was ze moest doen.
Water en eten. Ze pakte het zelf. Omdat ze het eng vond om uit haar hand te laten eten zei ze; tegen duifje; opa is even een lepel aan het halen.
Duifje begreep het en begon gretig te eten en te drinken.
We gaan hem redden hoor Emma zei ik en daar was ze het helemaal mee eens.
Nu dus een zorgcavia die elke dag medicijnen moet hebben net als Sofie en nu dus een zorgduifje.
en natuurlijk laat ik de konijnen van de buren niet met deze temperatuur sterven in de zon en moest ik de hulp van de man inroepen.
Het ergste vind ik het gevoel dat ik weer zo over mij heen heb laten lopen.
Ach Hélène zorgt wel dat alles goed komt en gaat wel slepen met hooi en stro en voer en schaduw en water.
En de man maar zeggen dat ik niet moet zeiken.
Daarom doe ik het even hier.
-------------------------------------------------------------------
Gisteren naar zeer ingewikkeld adres in Amstelveen.
Ik weiger tom tom of telefoon te gebruiken dus alles op papiertje.
Heel spannend voor mij maar natuurlijk lukte het.
D. vierde onverwachts haar verjaardag en ik wilde er graag bij zijn en gelukkig want het was bijzonder fijne ochtend.
Ze had lange tafel mooi gedekt en versierd met bloemen uit haar tuin.
Allemaal lekkere hapjes voor mij de koffie en gezonde sapjes, kannen met koud water en fruit erin voor t smaakje.
We waren met 9 man, nou ja 8 dames en de GVR en de sfeer was zo bijzonder.
Geen kippenhok maar gewoon heel sereen en naar elkaar luisteren en praten.
Bijzonder vond ik dat ik zonder er ooit geweest te zijn precies in mijn hoofd had hoe huis en tuin eruit zou zien.
D. is een hele mooi vrouw en altijd mooi gekleed en opgemaakt.
Haar huis straalde uit wat zij is. Net als haar tuin.
Je voelt je welkom en op je gemak.
Ze was zo blij dat we er waren.
Een paar van ons, zes stuks zongen ook bij haar afscheid in Ziekenhuis 2 maanden geleden want ze ging met pensioen.
Jeetje als ik bedenk wat ik in de afgelopen 2 en half jaar opgebouwd heb en meegemaakt met en door hen maar zeker ook door mijzelf dan is dat toch wel erg bijzonder.
We blijven het ook tegen elkaar zeggen hoor want ieder van ons heeft er voor gekozen om mee te doen met ieder zijn eigen inbreng.
Sommigen doen bijna overal aan mee, anderen niet vaak maar is ook helemaal prima.
Sommigen zijn zeer close maar er is ook gewoon gezelligheid zonder dat je close hoeft te zijn.
We weten best veel van elkaar en vertrouwen elkaar daarin.
Donderdag gaan we met 9 man dagje Haarlem met de bus.
Dan hebben we de komende 5 maanden allerlei theater afspraken en wat creatieve dingen.
R. wordt 70 volgende maand en alle mensen die er gisteren waren komen dan ook en nog wat meer.
Oh en ik schrik iedere keer een beetje als ik eraan denk maar met degenen waar ik het meest contact heb, 3 dames, heb ik een high tea hier in de tuin.
en ik heb geen GROEN tafelkleed en ik moet een GROEN tafelkleed vind ik zelf.
zo zie je maar weer iedereen heeft problemen.
6 opmerkingen:
Vroeger paste ik ook regelmatig op de dieren van een ander gezin en ik heb me daar ook heel vaak geërgerd. Wij gaan toch op een andere manier met onze dieren om...of eigenlijk hadden ze het gewoon veel te druk om zoveel dieren te houden. Gelukkig zijn deze mensen inmiddels verhuisd en wonen ze niet meer in de buurt zodat ik ook niet meer voor hun boeltje hoef te zorgen. Ik vind het wel makkelijk zo.
Nu buurvrouw appen over je problemen, het is natuurlijk te gek dat er niet voldoende voor de diertjes is, dat kan echt niet. Daar mag je best boos, maar netjes over schrijven.
Afgelopen dag heb ik ook een lunch geregeld met mijn beweeggroep vrouwen, met 17 zijn we waarschijnlijk. Iedereen zegt bij de laatste les, dat een lunch weer zo leuk zou zijn, maar er wordt gewoon gewacht tot "iemand" iets doet. Een had vorig jaar contact met mij opgenomen, en hebben het samen geregeld, dit jaar ook maar weer.
En ik heb geboekt voor half september de vakantie in zelfde huis als vorig jaar, H wilde weer 5 dagen, maar ik heb week geboekt want dat was in vergelijking met vorig jaar maar 100 euro duurder. Ik wil niet eerder weg, maar heb het zo gebracht dat het wel kan, als we daar zijn bedenk ik wel de invulling zodat we toch week blijven 🤣
wees jij maar lekker chagrijnig, hoor, je hebt er reden toe, zo te lezen (buurvrouw/konijnen/tuin). Daar zou ik ook heel erg van balen, dat iemand zomaar de hele verantwoordelijkheid voor planten en dieren op je schouders legt zonder voorbereiding/ondersteuning van haar kant. Leuk hoe je altijd over Emma schrijft trouwens,, zo lief!
Lastig, want nu gaat je geen nee kunnen of durven zeggen je parten spelen. Gewoon veel oefenen. Wat mij soms helpt is de vraag parkeren. Niet direct antwoord geven, maar ruimte maken om erover na te denken. Wat had je eigenlijk willen zeggen. Snap echt niet dat de buurvrouw zo nonchalant is met alles. Ze moet toch snappen dat jij met alles moet zeulen en slepen als er geen poortdeursleutel is afgegeven.
Ik zou ook knap chagrijnig zijn. Raar gedrag van je buurvrouw hoor!
Wat fijn toch dat je gewoon schrijft dat je chagrijnig bent, zo herkenbaar!
De buurvrouw moet eens even gezegd worden dat haar manier van doen gewoon niet kan, dat dat een vorm van misbruik is van goeie buren.
Misschien je chagrijnige bui gebruiken om dat vast eens op een briefje te schrijven?
IK blijf genieten van je blog en manier van schrijven over jouw leven! Marina
Een reactie posten