donderdag 29 september 2016

wie helpt nu wie?

Bah mijn Ludo is voor de tweede keer weduwnaar.
Ik vind het zo erg als een van mijn beestje doodgaat.
Pluk was zeker geen knuffelkonijn maar ze was mooi om naar te kijken en dol op haar man.
Wat baal ik hier toch van.
Natuurlijk krijgt mijn schatje zo snel mogelijk een ander meisje.
Even een lekker ding voor hem zoeken op MP.
Ik zoek dan een konijn die daar gedumpt wordt.
En hier een goed leven krijgt.
Ik voel t gewoon in mijn buik als ik eraan denk dat ze dood is.
Zoals ik altijd zeg; het was MAAR een konijn maar wel MIJN konijn.
Getver ik ben er naar van.
Arme Pluk en arme Ludo.


Dag loeder. Ik hield toch meer van je dan ik dacht.




Ik probeerde de laatste dagen niet over mijn BF te schrijven.
En is gelukt, met moeite. ;-)
Ze maakt zo een groot deel uit van mijn leven.
Van ons leven.
Sinds zaterdag, eindelijk, kan ze weer de deur uit na weken en weken.
En dan niet naar ziekenhuis maar iets leuks met haar man en familie.
De man zag er ook meteen 10 keer beter uit.
Wat een ongelofelijk gevecht.
Iedere dag weer.
Gisteren had ze opeens nierstenen.
Ach waarom ook niet, als je toch bezig bent.

En fin gistermiddag stond ik daar weer voor de deur;
ik ben heel chagrijnig zei ik, dus ik dacht ik ga even langs.
Zij vindt mij juist heel positief, ik praat over iedereen heel aardig, ik kan zo lekker koken en zo puur en ik kreeg nog meer van die complimenten.
Waarom geven mensen elkaar niet vaker complimenten?
Het is gratis en het doet zo goed.
Mij in ieder geval.
Ik herkende mezelf er niet in hoor, nee natuurlijk niet.
Ik vind mij eten lekker maar niet geschikt voor anderen, euh positief??? en over iedereen aardig praten?
Ik irriteer me om niets aan anderen.
Maar echt ik voelde me groeien.
Ik denk dat ik haar daarom zo leuk vindt, ten eerste is ze echt geinteresseerd in alles wat ik vertel en ten tweede ze waardeert de mensen waar ze mee omgaat hoe ze zijn.

Ik wilde een appeltaart voor haar bakken, zonder suiker, maar wilde eerst weten of ze daar wel trek in had.
Nou, ze werd helemaal blij.
Ja zei ik, maar hij is vast niet lekker hoor.
De taart moest nog gebakken worden.
Verse slagroom erbij?????
Ja ze moet een beetje vetgemest worden.
De taart ziet er in ieder geval goed uit.
Ook eentje voor mezelf gebakken en vandaag eentje die X en haar man maar moeten delen, met suiker.
(de appels waren op)

Vanavond breng ik haar naar de cursus kleien.
Die doet zij ook maar dan op andere dag dan ik.
Als ze zich goed voelt tenminste.
Ze gaat alleen even een kopje thee drinken en kletsen.
Misschien een kwartiertje, misschien een uur, misschien 3 uur.
Ik hoop voor haar t laatste.

Ik voel me blij dat ik die dingen kan doen.
Het geeft me energie en ik voel dat ik gewaardeerd word.
De man vindt het gelukkig ook prima dat ik er zo vaak ben en de waakhond, grote herder blaft niet eens meer als hij me ziet.
De grap is dat hij altijd, de hond ja, de deur komt open doen.

Als ik dan weer de gemeenschappelijke tuin oversteek naar ons eigen huis met meestal een smile, denk ik; wie helpt nu wie?
maakt niet uit, we vinden dat we elkaar helpen en daar gaat t om.












woensdag 28 september 2016

woensdag


Zo hier was ik weer.
Lekker chagrijnig en stijf.
Het maakt ook helemaal niet uit hoe laat ik uit bed kom.
Vervelende nacht.
Constant wakker worden.

De tandarts had me goed te pakken maandag.
Gelukkig word ik altijd pas bang/zenuwachtig als ik er lig.
Ik heb nu nog spierpijn van het verstijven in de stoel.
En daardoor koppijn.
Verder denk ik dat een bevalling meer pijn doet hoor.
Maar dat weet ik natuurlijk niet zeker.
Ik moet jullie verhalen maar geloven.

Gisteren bracht ik een heerlijk ochtend door met de kleimeiden.
We waren gelukkig veel rustiger dan de week ervoor toen we elkaar na maanden weer zagen.
Maar wat is het toch gezellig met elkaar.
Ik denk dat t ook heerlijk si die leeftijd die we hebben.
De hormonen zijn een stuk rustiger en we hoeven niet meer de leukste of de knapste te zijn.
En in mijn geval; de slankste.
Dat was vroeger echt zo belangrijk voor mij.
Als de mensen zeiden wat ben je toch mager zag ik dat als een groot compliment.
Nu is vriendschap/omgang met vrouwen zoveel leuker.

Hoewel het hier wonen na 1 jaar en 7 maanden normaal begint te worden kan ik nog steeds blijdschap voelen als ik er aan denk.
Wat een geweldige beslissingen hebben we toch gemaakt.
In meervoud want verhuizen is niet 1 beslissing maar vele.
Gisteravond even minder blij toen de X zonder overleg de trap naar zolder heeft kaalgetrokken.
Zit nu met ipv dichte met open trap.
Nu zijn er vast ergere dingen maar wij overleggen echt alles.
Zelfs de kleuren van de kussentjes op de bank.
En ik kan niet tegen veranderingen.
Nu overleef ik dit wel hoor ;-) maar t maakt me wel heel onrustig.
Terwijl ik dit opschrijf denk ik; jeetje meid wat een drama.
Niet dus natuurlijk.
Ik vind nu wel dat ik zonder overleg de muur knalroze mag verven.
Toch?
ik zal m krijgen.

Vandaag een stille dag.
Ik hoef de deur niet uit als ik niet wil.
De koffie smaakt heerlijk en de zon schijnt.
De vogels in de tuin maken ruzie.
Het zijn net mensen.
Er is voor ieder genoeg te eten maar toch moet er ruzie gemaakt worden.


Geniet van het mooie weer.



ps. Lot. De dietiste raadde me aan om gewoon te eten wat ik eet, want ik leef vrij gezond maar alles minder.
Kreeg zelfs een paar recepten met vlees.
Tja dan ben je honderd jaar geleden daarmee gestopt.
Nee, dat schiet dus niet op.
Ik ga de afspraak van volgende week ook afzeggen en zeggen dat t geen nut heeft.
Kan zelf ook wel verzinnen dat als ik honger heb ik een cracker met magere smeerkaas zou moeten nemen.
Alleen gaat mijn trek daar niet van weg.
Ik beweeg nu wel meer en drink veel meer water.
Beetje afgevallen en alles is meegenomen.


maandag 26 september 2016

maandag

De pup alweer meer dan 2 jaar geleden.
Telefoon heb ik ook nog, nog steeds met barst erin.


Zo vandaag maandag, nieuwe kansen dag.
Al heb ik slecht geslapen door spierpijn in de benen en werd ik gillend wakker van een nachtmerrie.
Arme schat naast mij die er iedere ochtend weer vroeg uit moet en zich weer eens rot schrok.

Vandaag niets uitstellen en mijn lijst afwerken.
Veel water drinken, veel bewegen.
Niet zeiken en gewoon doen.
Ik word gek van mijn eigen gezeik.
Is wel goed want dan pak ik mezelf weer aan.
Ik hou t kort vandaag want ik heb veel te doen.

Fijne week.



Loes ik heb al een tijdje niets van je gehoord.
Gaat alles goed?
Ik mis je.


zondag 25 september 2016

morgen


Ontplofte Pluk.



Bah, het lukt me maar niet om het leven zo te leiden dat ik me goed voel.
Ik MOET meer doen maar t lukt me gewoon niet om me er toe te zetten.
Ik had een lijstje van dingen die ik wilde doen maar er is niets van gekomen.
Ik ga gewoon te weinig de deur uit en voel me daardoor klote.
Ik bedoel rot.
Niet blij.
Ik laat de tijd maar voorbij gaan en maak er geen gebruik van.
Oh zaterdag dwong ik mezelf de deur uit.,
Ik ging winkelen, zou ik wel van opknappen, nou echt niet.
Ik irriteerde me echt aan ieder mens die daar rondliep daar in dat drukke centrum.
Jeeses hebben die mensen niets anders te doen dan mij irriteren?
Zoek een hobby.
Natuurlijk en gelukkig vond ik niets leuks en gaf alleen 1,20 uit aan parkeren.
Wat een lol.

Verder was ik best wel actief in eigen en gemeenschappelijke tuin.
We dronken samen koffie onder de boom.
Ik plakte heel wat foto's en schiet al best op met mijn album van de Elzas.
Ik waste, ruimde, las, wandelde, loste zweedse puzzels op.
O en ik danste en zong, dat ook nog.
Maar ik blijf maar ontevreden.
En ja ik schaam me dood.
Dat ik me zo voel.

Ik weet nog toen ik zo een 7 jaar opgesloten zat in mijn huis vanwege de angsten ik zei dat als ik ooit weer gewoon buiten zou kunnen lopen ik altijd blij en dankbaar zou zijn.
Jahaaa, echt niet.
Klink ik als een dankbaar mens?
Geef maar geen antwoord.

De lijst van leuke dingen die ik nog wil doen wordt steeds langer maar ik doe ze gewoon niet.
Ik wil thuis zijn, doet dat ook en voel me daarna zo ontevreden.
Zoals nu dus.
Heel erg zuurpruimerig.
Krijg je rimpels van om je mond.

Gelukkig heb ik morgen een afspraak waardoor ik de deur uit MOET.
Ja, als ik eenmaal de deur uit ben dan gaat t wel.
Beetje jammer dat t met de tandarts is.
Maar daarna ga ik beetje rondstruinen in t dorp en wat inkopen doen.
Jaaa was t maar morgen.
(heb gat in kies)

Morgen dus weer schop onder de kont.







donderdag 22 september 2016

thuis

Ik word zo emotioneel van deze foto dat de tranen in mijn ogen springen.
Het is zo mooi, zo lief, zo ontroerend.
Ja dieren en ik dat is een ramp.
Nou ja meer een obsessie.
Kijk toch eens goed naar de foto.
Het zijn toch net mensen.



Ik ben moe heel moe, in de morgen vooral en in de avond.
Tussendoor gaat t goed.
Ik werkte vandaag hard in mijn huis.
en aan mijn fotoalbum.
Tja 250 foto's van de vakantie inplakken kost nogal wat tijd.
Slaap heb ik niet en eigenlijk ben ik een beetje bang om naar bed te gaan want ik voel me iedere keer zo raar.
Duurt een paar keer een paar tellen en ik kan t ook niet omschrijven maar t is zo een naar gevoel.

Verder geniet ik ondanks de wetenschap dat vriendin zo ziek is best van van alles en nog wat.
En gelukkig maar want anders zou ik misschien af moeten haken.
Af en toe voel ik me schuldig als ik ergens ben waar ik van geniet maar dat is natuurlijk onzin.
NIEMAND wordt er beter van als ik in een depressie zou vluchten.
En ik heb weer verhalen die ik haar kan vertellen want ze wil weten wat ik allemaal meemaak.

Gisteren was ik daar aan de deur en de grap is dat de grote hond altijd de deur open komt doen als er aangebeld wordt.
Ik liep dus door en voor haar slapend in de tuin.
Dus weer zachtjes weg.
Later kwam ze hier en werkelijk ik schrok van hoe breekbaar en mager ze was.
Een vriendin die hier ook was, speciaal voor haar, schrok zich wezenloos.
En oh wat ben ik toch dankbaar dat ze na een tijdje gewoon weer opknapt, kleur krijgt en de ogen weer beginnen te stralen.
Ze wilde zelfs voor t eerst sinds weken, nee ik zeg t verkeerd ze wil altijd wel maar kon voor t eerst weer een stukje lopen.
Dat deden we samen.
En ik zag alles opeens ook heel anders.
Je loopt een stukje en je ziet iedere detail, iedere bloem, blaadje, vogel .
Hoe blij kun je zijn.
En hoe blij kun je iemand maken.
die mij weer blij maakt.

Vandaag ben ik niet geweest.
Koste me veel moeite maar ik had hier hard gewerkt en was bekaf en moet nog veel doen.
Maar ik miste haar wel.


Vanavond weer buiten gegeten met de X.
Zolang het kan doen we dat.
Lekker kletsen over alles wat ons bezighoud.

En nu ga ik naar bed.
Welterusten.




woensdag 21 september 2016

Werken aan plan A



Pfff ben even gebroken.
Overal spierpijn, 30 kilo zwaarder, moe, moe, moe.
Kan over een paar uur over zijn.
Daar hopen we dan maar op.

Het begon met de ochtend boetseren.
We waren hartstikke blij om elkaar weer te zien maar binnen 3 kwartier was mijn kop zo vol dat ik dacht; ik wil hier weg.
Ik ben ook niet gewend aan drukte zo vroeg, kan er later wat beter tegen.
Kapot kwam ik thuis en probeer dan maar weer op te knappen.
Ik was ook best teleurgesteld had me zo verheugd op die ochtend en nu kon ik het niet aan.
Tja acht vrouwen in 1 ruimte 3 uur lang. ;-)

Gisteravond op loopafstand met een paar mensen afgesproken, we waren met negen, voor een borreltje.
Daarvoor kon ik t niet laten om even langs vriendin te gaan.
Ging weer helemaal niet goed.
Ze was weer met plan B. bezig.
Plan B. is doodgaan.
Hey zei ik we zijn nog met plan A bezig.
Plan A. is je iedere dag beter voelen, kracht opdoen, leuke dingen doen en volgende chemo doen.
Best leuk verzonnen allemaal maar als t zo doorgaat komt ze niet eens de behandeling door.
Het kan best wel zijn dat ze zich nu weer beter voelt hoor maar ze verzwakt steeds meer omdat ze niet binnenhoud.
Even overleggen of ze niet t ziekenhuis moet bellen voor advies.
Ik ga aan het begin van de middag er weer naartoe, dat hebben we afgesproken.
Zij is ongelofelijk creatief maar heeft totaal nergens zin in dus ik stelde voor dat ik met een pak klei erbij kwam zitten en we samen creatief gingen doen.
Echt, ik zag weer een vonkje in haar ogen.
Oh wat leuk, vond ze.
Dus gaan we er een leuke tijd van maken.

Heel eerlijk ik voel nu dat ik over mijn grenzen ga.
Ik had mezelf een stille dag beloofd om dingen hier te regelen en bij te komen maar he, ik doe dat gewoon morgen.


Gisteravond kreeg ik nog iets te horen wat me veel zorgen baart.
We zijn een paar keer naar Limburg geweest met een vriend, haar man en hun zoon.
Ik ken de zoon sinds hij 3 is en het is nu 11 jaar later.
Een prachtig kind om te zien en ongelofelijk makkelijk.
ZO makkelijk dat ik toen der tijd al aan X vroeg; vindt jij dit normaal?
Ook hij vond t vreemd.
Nu gaat t al tijden niet goed met hem, veel angsten, nachtmerries, woedeaanvallen.
Nu vertelde vriendin dat hij ook dingen ziet en hoort die er niet zijn.
Zij denkt dat hij paranormaal is.
Ik denk heel wat anders en hoop dat ik ongelijk heb.
Ze hebben deze week nog een gesprek met een psych waar hij onder behandeling is.

Enfin de avond in de kroeg was samengevat best leuk hoor.
Ik zag mr. X weer gieren van de lach met de mannen van mijn vriendinnen en ik had mooieschoonzus ook gevraagd of ze kwam en ook zij lag in een deuk.
Die vriendin probeerde hem in haar serieuze gesprek te betrekken maar X heeft de regel dat als hij uit is geen ellende aan zijn kop wil.
Van niemand!!!!
En gelijk heeft hij.

Kijk net in de agenda of er iets staat voor het weekend maar dat is leeg.
Goed gevoel.
In oktober hebben we/ik vele leuke afspraken.
Etentje, theater, bioscoop, expositie.

Ik hou van dit weer.
Ik geniet van de tuin en de beestjes, de geuren, de temperatuur.
Langzaamaan weer wat meer kleren aan.

Ik voel de energie weer terugkomen in mijn lijf en de angst verdwijnen.
Gelukkig.
Ik verheug me op straks.
Misschien loopt t anders dan ik denk maar in deze kan ik heel makkelijk omschakelen lijkt wel.
Mr. X zei me gisteravond dat ik me niet meer terug kon trekken als het erger zou worden.
Ik antwoordde dat ik me kan terug trekken wanneer ik wil.
Dat heb ik namelijk met mezelf afgesproken.
Een hele belangrijke afspraak.
Ik heb zo vreselijk lang en hard gevochten om dit leven te kunnen leiden ik laat me dat niet afnemen.
Ik kan uit de situatie stappen en dat geeft me een heel goed en sterk gevoel.
Voorlopig is er totaal geen reden om dat te doen.
Integendeel zelfs.
Het geeft me een goed gevoel dat ik iets voor haar kan doen.
Jij bent geen moeder zei ze gisteren toen ik wegging maar je gedraagt je alsof je het wel bent, je bent zo zorgzaam.
Mag ik even zeggen dat ik het een geweldig compliment vond?


maandag 19 september 2016

maandag

Daarom moeten konijnen NOOIT alleen zijn.

Wat is dit weer toch heerlijk.
Weinig kleding aan, blote voeten en genieten.
Zaterdag stond mooieschoonzus onverwachts voor de deur voor een bakkie.
Later kwam hun broer ook nog.
Natuurlijk in de tuin koffie gedronken.
Ik hou van dit soort momenten.

Gisteren samen in de voortuin koffie gedronken en geluncht.
Mr. X was een ontwerp aan het tekenen want we willen het daar aanpakken.
Naar onze eigen zin maken.
Wat leuk is is dat we weer zoveel mogelijk het materiaal gaan hergebruiken.
De tuin is 8.40 bij 5.20 m
Het bestaat nu vooral uit tegels.
Grote, witte houten tafel en bankje hebben we vorige maand op de kop kunnen tikken voor weinig dus dat hoeft niet meer.
Verder heeft X andere dingen geschuurd en geverfd  zodat dat er ook weer goed uitziet.
Het is gewoon genieten.

Ik zie BF iedere dag.
Ze zouden gisteren hier even thee komen drinken maar ze kreeg bezoek dus dat ging niet door.
Het is iedere keer een lach en een traan.
Dat maakt t wel bijzonder.
Vaak is andere vriendin erbij.
Ook dat geeft een goed gevoel.
Ik vind het fijn dat er iemand is waar ik naar toe kan mocht het te verdrietig worden.
of als er iets is wat ik niet aankan.
Is nog lang niet het geval maar je weet maar nooit.

Tussendoor kan ik (dus) gewoon genieten en gelukkig zijn.
Ik kan me daar af en toe schuldig over voelen maar ik besef ook dat niemand er beter van wordt als ik niet geniet.

We liepen op straat met Soop stopt er een auto.
Ja voor X he, voor mij stoppen auto's al lang niet meer, een oude vriend van vroeger, hij werd uitgenodigd voor een bierproeverij bij hem thuis volgende maand.
Het is op loopafstand.
Ik kreeg via watts app uitnodiging om dinsdagavond een drankje (koffie en water voor mij) te gaan doen met nog een paar meiden.
Ik zei wel dat X meeging en dat zei hun mannen ook mee moesten nemen.
Gewoon doordeweeks op loopafstand.
Mooieschoonzus stuurde een bericht of ik meeging naar een tentoonstelling, vriendin I. of we mee gingen wandelen 1 okt. bij Amerongen.
Voor afgelopen zaterdag vroegen een paar of ik meeging naar Nijmegen naar een keramiek markt. (ik ging niet)

Als ik dat zo allemaal opschrijf dan denk ik hoe heb ik dit allemaal voor elkaar gekregen?
Ik ben echt verschillende keren iedereen om me heen kwijtgeraakt en toch sta ik hier weer en dat terwijl ik maar blijf denken dat ik geen contacten kan maken en/of onderhouden.
Ik moet toch ergens best een geinig wijf zijn op een bepaalde manier.
In ieder geval ben ik een overlever.

Als ik ooit bij je wegga zei ik tegen mr. X, wil je me dan achterna komen?
Tuurlijk zei de X.
Ik kan toch niet zonder jou.





zaterdag 17 september 2016

de liefde



Kippenvel tot op mijn tenen.
Wat een prachtig lied is dit toch.

Liefde.
Dit is wat ik voel voor haar.
Het meisje met het rode haar.
Gisteren zag ik haar eindelijk weer.
Ik huilde bijna van opluchting.
Maar ik hield me in.
Ze zag er zoals altijd goed uit.
Ze was blij om me te zien.
Ik werd meteen naar binnen getrokken en we gingen in de tuin zitten.
Zij onder een dekentje want ze had het koud.
Wat een moedig mens.
Vertellen maar niet klagen.
Vertellen over hoe ze gelachen heeft met de verpleging, hoe gelukkig ze was dat haar zus er was al die dagen, hoeveel kracht dat gaf.
Als de liefde niet bestond..........

Wat ik allemaal gedaan had de afgelopen dagen.
Ik heb maar niet geklaagd over de warmte ;-)
Wat voor leuke plekjes ik ken en waar we heen moeten zodra ze zich beter voelt.

Haar andere vriendin, ze kennen elkaar honderd jaar, die woont ook in de wijk, kwam ook.
Kan ik nog iets voor je doen vroeg ik.
Nee, hier knap ik al zo van op.
En inderdaad het smoeltje stond weer vrolijk en ze had meer energie, dekentje kon eraf.
Als de liefde niet bestond.............

Thuis belde ik gelijk mijn Lief om te vertellen dat ik haar eindelijk weer gezien en gesproken had.
Dat ik zo blij en opgelucht was.
Hij leeft ook zo mee want ook hij is gek op haar.
Die liefde he.

Ik had die dag in het park gewoon door kunnen lopen maar ik stopte en begon een praatje.
We bleken dus schuinachterbuurvrouwen te zijn.
Dezelfde dag nog was ik bij haar binnen.
Ze vertelde over haar gevecht met de ziekte.
Ze bleek ook te boetseren op t zelfde adres en op dezelfde avond als mijn vriendin J.
Zij bleek ook de initiatiefnemer van de gemeenschappelijke tuin.
En die zocht ik juist want ik wilde ook helpen.

Soms kan t leven zo simpel zijn.
Je loopt op straat en je kan stoppen of doorlopen.
Wat je beslist kan je hele leven veranderen.

Na zo een anderhalve uur kwam ik thuis.
Met een grote glimlach en vol energie.
Ik ga echt zomaar weer in de liefde geloven.
Op wat voor manier dan ook.

Als de liefde niet bestond.........


ps; de liefde van mijn leven zit te zeuren dat ik NU een witte was moet draaien, want hij heeft niets om aan te trekken.
Ik ga t maar doen, want ook dat is liefde.


vrijdag 16 september 2016

yippie het is weer normaal.



Ik kan gewoon niet uitleggen hoe blij ik ben dat t weer verandert is.
Ik zou willen zingen, dansen, juichen op straat.
Zo beroerd voelde ik me.
Niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk.
Het lijkt of ik weer op aarde geland ben in plaats van opgesloten te zitten in mijn eigen lijf.

Het is fris, het is heerlijk, ik voel zelfs een klein beetje kou.
Ik kan weer kleding aan want ik verdroeg niets aan het lijf.
Niet dat ik naakt rondliep maar het was miniem en op mijn leeftijd niet echt flatteus.
Alleen in huis hoor want naar buiten toe blijf ik vinden dat ieder de beleefdheid moet hebben om zich netjes te kleden.

Soop en ik gingen naar de dierenarts voor een prikje.
Of het een dominant hondje was vroeg de dierenarts.
Hoe kan zo een jong meisje al dierenarts zijn?
Pfff mijn Soop dominanT?
Nee.
Ja honden moeten haar met rust laten want dan laat ze haar tandjes zien maar ze is een heel makkelijk en lief hondje.
Bij ons mag ze op de bank, bij anderen niet en dan gaat ze netjes op de grond liggen.
Ze  kijkt niet naar katten om laat staan dat ze erachter aan gaat.
Pfff dominant.!!

De heer des huizes is weer veel op pad dit weekend (derde weekend op rij)
Ik gun het hem absoluut en moedig het ook aan  maar hij vond dat we meer samen moesten doen en hij zit vol met afspraken met anderen.
Nou ja als t goed is is dat het laatste weekend.


Ik wil zo graag mijn vriendin zien vandaag maar weet niet of t kan.
Wat een ongelofelijk gevecht moeten sommige mensen aangaan.
Ze is zo moedig.

Ik voel me echt wel schuldig hoor als ik klaag over het warme weer maar klagen helpt mij, ik doe t graag en dit is niet de tijd om mezelf te veranderen in dat opzicht.
En als t me goed doet waarom niet?
Bij de heer des huizes doet ik dat ook altijd even en dan gaan we over tot de andere dingen.
Hij is het eerste half uur dat hij uit zijn werk komt ook niet te pruimen hoor.
IK WIL ER NIET OVER PRATEN, zegt hij dan maar hij doet het toch.
Wij eten meestal buiten en zitten lang aan tafel en ja dan bespreken we alles te beginnen dus met wat niet zo leuk was meestal.
Daarna beiden opgelucht gaan we weer over op andere dingen.

Ook met andere mensen doe ik t zo, hup even zeggen dat ik 3 dagen koppijn heb en dan de andere dingen die het leven leuk of interessant maken.
Er is best wel een taboe op klagen.

Goed ik ga genieten van de koelte
Merk dat de tranen hoog zitten .
Ik huil nooit dus ik hoef me geen zorgen te maken voor een jankbui.
Kreeg ik die maar.
Ik wil zoooo graag weten hoe het met haar gaat, ben er net heen gelopen maar er werd niet opengedaan.
De auto is ook weg.
En ze zijn heus niet een leuk uitstapje aan t doen.

Ik wil  niet negatief eindigen en ik probeer nog iets leuks te verzinnen maar soms lijkt alles zo onbelangrijk.
Ik ga lekker de foto's kijken van Gewoon Vlijtig.
Kan ik van genieten.



fijn weekend allemaal.






5 minuten later; ik ga er een hele leuk dag van maken.
Lekker in huis rommelen, boodschappen doen, nieuw recept maken.
Genieten van tuin en dieren.
Van t weekend en bovenal van t schatje .
Goed voor mezelf zorgen.






donderdag 15 september 2016

heel NL geniet

Terwijl HEEL Nederland geniet van de prach-ti-ge nazomer
Nou hier zijn ze niet aan de deur geweest hoor om het te testen want het is HEEL Nederland min 1 persoon.
Moi!.
Moi geniet helemaal niet.
Moi is best chagrijnig en voelt zich lichamelijk heel onprettig.
Moi mag niet klagen, dat weet ik echt wel, want moi heeft geen kleine kinderen, geen baan.
Moi hoeft niet zoveel.
Moi heeft een tuin, nee twee.
Een vent met een boot.
Een vent met een auto met airco.
Nee hoor mij hoor je niet klagen joh, ik wou t alleen meedelen.
En weet je nog dat ik de heeeeeele zomer geen 1 keer geklaagd heb?
Nou ja wel geklaagd maar niet over het weer.
Ik vond het een heerlijke zomer.
En morgen kan ik weer normaal doen want dan is het weer 23 graden.
Oh ik hoop toch zo op een hele lekkere grote regenbui.
Je kent dat wel, zo en waar alles weer donkergroen van wordt, de straten weer schoon, de natuur weer lekker ruikt.

Ik heb aan de lijst gewerkt en heel veel weg kunnen strepen.
Soop gaat morgen voor een prik naar de dierenarts.
Ik was bij de opticien na 1 jaar uitstellen.
Oh  mijn ogen  zijn vooruitgegaan.
Hoe verzin je het"?
En welke opticien had je vroeg X en hoeveel kinderen had ze?
Ze had geen kinderen, haar partner 4, ze trouwt 7 okto. op t strand in een zwart met rode jurk, ze had een hele grote schuld van haar vorige scheiding maar t gaat nu weer goed. Ze heeft een hekel aan haar zus, die komt ook niet op de bruiloft, haar ouders wonen in Leerdam.
Wordt jij nou nooit eens moe van al die verhalen?
Nee hoor, leuk toch.
oh geen huisdieren.

Cavia Pompadourtje is ook weer bijgeknipt en in bad geweest.
Stond ook op de lijst.
Telefoontjes afgehandeld.
Tandarts was er niet dus die moet ik vandaag bellen voor gezellige afspraak.
Er stond ook dat ik weer afspraken moest maken met vriendinnen enz. dus ook gedaan.
Tussen het lijden door in een heerlijke tuin koffie gedronken met een vriendin en bijgekletst.
De volgende dag met een oude schoolvriendin afgesproken, was gisteren, op een terras aan t water op loopafstand van hier, Soop mee.
Leuk om te horen hoe haar leven is verlopen na onze schooltijd.
Het werd gezelliger dan ik verwacht had dus er komt zeker een vervolgafspraak.
Zij woont hier ook op loopafstand.
Het klikte wel.
Grappig hoor.

Gisteravond voor t eerst in de voortuin gezeten.
Dat moet aangepakt worden en een gezellig plek worden.
Ik ben nogal van de gezellige plekken dat weten jullie wel.
Dus samen daar plannen zitten maken na een wandeling met onze Soop.
Eens goed naar de tegels die er liggen gekeken er we kunnen weer heel wat hergebruiken.
Wat leuk om iedere keer weer plannen te kunnen maken.

Heb ik al verteld dat Soop  "gevochten" heeft met 4 chiwawa's?
Ja zij begonnen hoor. haha.
En zij liepen aan de lijn, Soop niet want die luistert o zo goed, maar niet heus.
De eigenaar met zijn vrouw, toonde zijn mannelijkheid door die kleine beestjes te gaan schoppen, nee niet te mijne want dan had meneer een oog minder gehad maar ik heb hem wel de les gelezen.
Ja ze moeten het maar eens leren zei hij gefrustreerd.
En dat helpt.......?
Uiteindelijk was Soop de aanstichster hoor want die mag daar niet eens los lopen.
Ik schaam me dood voor jou zei ik nog.
Misschien helpt dat, schoppen kan altijd nog.

Goed ik ga mijn tandarts maar eens bellen.
Staat nu eenmaal op mijn lijst.


fijne dag.




zondag 11 september 2016

september

September wat ga je toch snel.
Vandaag zijn mr. X en ik 14 jaar samen.
Vandaag gingen we naar een bos in Zeist en maakte we een mooie wandeling, zagen we prachtige schaapjes die ik mee wilde nemen voor in de tuin, we roken heerlijke geuren, voelden vochtige warmte, keken naar onze Soop.

September je gaat zo snel en ik heb mijn leven niet zo goed op poten op dit moment.
Ik doe veel te weinig (door de weeks) en voel me daar niet goed bij.
Ik stel de dingen veel te veel uit en dat geeft een rotgevoel.
Gelukkig brak er gisteren een stuk van mij kies af en nu moet ik wel naar de tandarts.
En deze week ga ik eindelijk naar de opticien omdat ik al 1 jaar loop te pielen met die rotbril.
Zo lang stel ik dit uit.
Dan ga ik ook naar de dierenarts voor prik Soop en moet ik het ziekenhuis bellen.
Had al maanden geleden gemoeten.

September ik ben zo ontevreden over mezelf.
Ik schaam me ook dat ik alles zo laat liggen
en ik schaam me dat ik me niet prettig voel.
want ik doe het gewoon zelf.

En september ik sluit mezelf zo af omdat ik bang ben.
Bang dat ik niet kan doen wat ik beloofd heb.
Bang dat vriendin het te zwaar gaat krijgen
en haar man.
en dat ik er niet voor hen kan zijn terwijl ik het mezelf beloofd heb.
Ik beloof wel vaker dingen die ik niet na kom.
Aan anderen maar ook aan mezelf.

Deze week ga ik mijn lijst afwerken.
Wedden dat ik me beter ga voelen en meer kracht ga krijgen?
Ik heb mijn schema gemaakt.
Hierbij beloof ik je plechtig dat ik t ga doen.
Want je het weet ben jij alweer weg september en heb ik niet genoeg van je genoten.






zaterdag 10 september 2016

weekend

Wybertje.

Koetje de kat die zomaar mij leven instapte, oh wat was hij leuk en lief en knuffelig,  is weg.
Hij bleek van niemand te zijn en al weken in de buurt te zwerven.
Ik dacht een oude magere kat totdat ik zijn gebit zag toen dacht ik al dat hij jong was.
Iemand heeft de dierenbescherming gebeld en ze schatte hem op 2 jaar.
Arm , lief beestje die zelfs niet bang was voor Soop of de buurtkinderen.
Iedereen mocht hem aaien.
Ik probeerde het gisteravond nog bij de X of ik hem mocht adopteren, zette zelfs een zielig stemmetje op, maar nee zeuren had geen zin.
Hij is dus meegenomen en zal vast een heel goed huis vinden want wat een leuk beest.
Ik kreeg zomaar tranen in mijn ogen.

Heel langzaam val ik af.
Ben wel blij.
Mag best sneller maar ja dat gebeurd niet.
Dan maar langzaam.

Opeens was mijn portemonnee leeg.
Dat is jammer zeg.
Wel heb ik nog 2 kaartjes voor de musical HAIR kunnen boeken.
(april 2017)
Een van mijn favorieten.

Ik krijg mijn leventje nog steeds niet goed op de rit.
Ben teveel alleen thuis en dat is niet goed voor mij.
Gisteren lopend boodschappen gaan doen, kwam ik een oude schoolvriendin tegen, hele tijd gekletst en afspraak gemaakt om woensdag op terrasje een bakkie te gaan doen en over ons leven te vertellen.
Dinsdag op een ander terrasje, in een prachtige tuin afgesproken met een ander leuk persoon.
Even de zomer bijkletsen.
Aan deze persoon kan ik vertellen over mijn zieke vriendin.
Verder heb ik het aan niemand vertelt omdat ik bang ben om weer teleurgesteld te worden in de reacties en dan word ik weer boos en dat maakt mijn leven niet makkelijker.
Je kent t wel, ik vertel iets waar ik erg mee zit, en de ander heeft altijd wel een verre neef en daar de buurman van die t ook heeft maar dan erger en dan zit ik weer naar t verhaal van een ander te luisteren terwijl ik van binnen ontplof.
Dus ik ben al tijden geleden al gestopt met mijn verhalen.
Daarom is het zo fijn om t hier kwijt te kunnen.

Het gaat niet goed met mijn vriendin.
WAAROM in hemelsnaam moet ze nu al zoveel lijden terwijl de chemo pas maandag begint.
Vier dagen in totaal van minimaal 6 uur aan t infuus.
Waarom mag ze niet deze paar dagen gewoon even genieten en krachten opdoen?
Ze wordt steeds zwakker en daardoor pessimistischer en angstiger.
En laten we de man niet vergeten want hij zit ook in de hel.
In het ziekenhuis hebben ze gezegd dat sommige mensen, met die kanker, zich na een eerste chemo zich beter voelen.

Ik wil dat ze weer lacht zei ik gisteravond tegen mr. X.
Egoistisch he? want ja als zij weer lacht geeft mij dat een goed gevoel.
Nu loop ik met een steen in de maag en wil ik de hele tijd bij haar zijn, maar ze wil vast weleens een andere kop zien. ;-)
Ziet ze ook hoor.
Andere vriendin die hier woont gaat ook bijna iedere dag langs.
en ook andere mensen.
Vandaag komt dochter en kleinkind.

Lief gaat straks het water op met een van zijn zussen.
Verder hebben we geen plannen voor t weekend.
Ik wens jullie allemaal een heerlijk weekend toe.
Luister naar je hart en doe fijne dingen.
Gaan wij ook doen.





Stel dat je op een dag doodgaat en je hebt nooit of te weinig gedanst en gezongen?
Zal mij niet gebeuren dus heb ik net lekker geswingd op de muziek van de gematigde optimist.
Hup op blote voeten en swingen maar.





weekend

Wybertje.

Koetje de kat die zomaar mij leven instapte, oh wat was hij leuk en lief en knuffelig,  is weg.
Hij bleek van niemand te zijn en al weken in de buurt te zwerven.
Ik dacht een oude magere kat totdat ik zijn gebit zag toen dacht ik al dat hij jong was.
Iemand heeft de dierenbescherming gebeld en ze schatte hem op 2 jaar.
Arm , lief beestje die zelfs niet bang was voor Soop of de buurtkinderen.
Iedereen mocht hem aaien.
Ik probeerde het gisteravond nog bij de X of ik hem mocht adopteren, zette zelfs een zielig stemmetje op, maar nee zeuren had geen zin.
Hij is dus meegenomen en zal vast een heel goed huis vinden want wat een leuk beest.
Ik kreeg zomaar tranen in mijn ogen.

Heel langzaam val ik af.
Ben wel blij.
Mag best sneller maar ja dat gebeurd niet.
Dan maar langzaam.

Opeens was mijn portemonnee leeg.
Dat is jammer zeg.
Wel heb ik nog 2 kaartjes voor de musical HAIR kunnen boeken.
(april 2017)
Een van mijn favorieten.

Ik krijg mijn leventje nog steeds niet goed op de rit.
Ben teveel alleen thuis en dat is niet goed voor mij.
Gisteren lopend boodschappen gaan doen, kwam ik een oude schoolvriendin tegen, hele tijd gekletst en afspraak gemaakt om woensdag op terrasje een bakkie te gaan doen en over ons leven te vertellen.
Dinsdag op een ander terrasje, in een prachtige tuin afgesproken met een ander leuk persoon.
Even de zomer bijkletsen.
Aan deze persoon kan ik vertellen over mijn zieke vriendin.
Verder heb ik het aan niemand vertelt omdat ik bang ben om weer teleurgesteld te worden in de reacties en dan word ik weer boos en dat maakt mijn leven niet makkelijker.
Je kent t wel, ik vertel iets waar ik erg mee zit, en de ander heeft altijd wel een verre neef en daar de buurman van die t ook heeft maar dan erger en dan zit ik weer naar t verhaal van een ander te luisteren terwijl ik van binnen ontplof.
Dus ik ben al tijden geleden al gestopt met mijn verhalen.
Daarom is het zo fijn om t hier kwijt te kunnen.

Het gaat niet goed met mijn vriendin.
WAAROM in hemelsnaam moet ze nu al zoveel lijden terwijl de chemo pas maandag begint.
Vier dagen in totaal van minimaal 6 uur aan t infuus.
Waarom mag ze niet deze paar dagen gewoon even genieten en krachten opdoen?
Ze wordt steeds zwakker en daardoor pessimistischer en angstiger.
En laten we de man niet vergeten want hij zit ook in de hel.
In het ziekenhuis hebben ze gezegd dat sommige mensen, met die kanker, zich na een eerste chemo zich beter voelen.

Ik wil dat ze weer lacht zei ik gisteravond tegen mr. X.
Egoistisch he? want ja als zij weer lacht geeft mij dat een goed gevoel.
Nu loop ik met een steen in de maag en wil ik de hele tijd bij haar zijn, maar ze wil vast weleens een andere kop zien. ;-)
Ziet ze ook hoor.
Andere vriendin die hier woont gaat ook bijna iedere dag langs.
en ook andere mensen.
Vandaag komt dochter en kleinkind.

Lief gaat straks het water op met een van zijn zussen.
Verder hebben we geen plannen voor t weekend.
Ik wens jullie allemaal een heerlijk weekend toe.
Luister naar je hart en doe fijne dingen.
Gaan wij ook doen.





Stel dat je op een dag doodgaat en je hebt nooit of te weinig gedanst en gezongen?
Zal mij niet gebeuren dus heb ik net lekker geswingd op de muziek van de gematigde optimist.
Hup op blote voeten en swingen maar.





donderdag 8 september 2016

een bankje verschoven

Om 8 uur in de morgen zei Lief; zullen we vanavond iets leuks gaan doen?
Nu hadden we zaterdag en maandagavond al iets leuks gedaan nu ook nog op woensdagavond?

Het werd het strand waar we eerst echt heerlijk gegeten hebben bij N.ederzandt.
Gewandeld over het strand.
De zee is echt zelden 2 keer hetzelfde.
Het water stond hoog, maar er was bijna geen golf te zien, wel een prachtige zonsondergang.
Ik lag om 21.30 al in bed geloof ik en slaperig dat ik was.
Toch hoop ik dat is vanavond niet weer iets leuks moet gaan doen maar weer een avond thuis kan zitten.

Gisteren had BF weer een slechte dag.
Maandag stond ze stralend hier voor de deur, genoten we in de tuin en ze kwam met haar man hier eten.
We konden dat gewoon buiten doen heerlijk.
De volgende dag ging het ook goed maar gisteren dus weer helemaal mis.
De chemo begint maandag.
VIER dagen achter elkaar.
Iedere dag 6 uur en laatste dag 8 uur.
Waar halen al die mensen in hemelsnaam de kracht vandaan?
Iedere keer weer.
En tussendoor als t dan iets beter gaat doen ze leuke dingen en genieten ze gewoon terwijl ze weten dat ze binnenkort WEER moeten.

Ik schoof gisteren een bankje in de schaduw van onze gezamenlijke tuin en zo zaten we dar samen.
Wat ben ik toch een lastig mens he, zei ze.
Ja heel erg zei ik,

Ik voel me best schuldig als ik dus leuke dingen ga doen maar aan de andere kant wat heeft zij eraan als ik thuisblijf.
Als ik iets zou kunnen doen dan blijf ik bij haar maar ze wilde alleen zijn.
Aan de andere kant besef ik ook  dat ik goed voor mezelf moet zorgen wil ik er voor haar zijn en dat ik er voor mijn vent moet zijn.
Hij is alles voor mij, mijn motor, mijn schuilplaats, mijn steun, mijn veiligheid.

Mag ik soms best een beetje blij zijn met mezelf?
Ik ben niet dat gestoorde loeder die mijn vader en broer van mijn maken.
Ik kan een gewone relatie aan, vriendschappen en ik ren niet weg als er ellende op komst is zoals met deze prachtige vrouw.
Door zomaar even een bankje in de schaduw te doen en naar haar te luisteren, te knuffelen, toch ook te lachen heb ik iets gedaan waardoor zich beter voelde.
En dan denk ik toch; ik doe er toe.
Vader en broer jullie zijn grote klootzakken.
en hadden altijd al ongelijk.


Vandaag ga ik er weer een leuke dag van maken.
Jullie ook?







maandag 5 september 2016

maandag

Moet ik weer lachen om deze foto van lelijke Soop.
Ik vind haar leuker als ze lang haar heeft.

Gezond eten; langzaam aan ben ik steeds meer dingen van het menu gaan schrappen.
Niet altijd even makkelijk.
Nu nog steeds niet.
Zaten we verleden week op een terrasje in Lisse terwijl we naar muziek luisterde dronk ik een cappucino en een water.
Ik vind het zo zonde om 2 euro te betalen voor water
De rest bestelden brood en gefrituurde bende.
Ik at van het witte brood en een gefrituurde kaassouflé/
Daarna voelt t altijd anders in mijn mond en buik.
Er ging ook een pizza achteraan later.
Is het nou de moeite waard geweest?
Heb ik ozo genoten?
Nee.
Voelde me ook niet schuldig maar mijn lichaam wil gewoon geen viezigheid meer.
Ik eet geen vlees.
Drink geen alcohol.
Geen suiker. (dat is pas drama.)
Oh wat zou ik trek hebben in een groot zelfgebakken stuk appeltaart met zoveel slagroom erop dat je de taart niet meer ziet.
Bij de geitenboerderij of in Vijlen bij het Hijgend hert. Hmmmmmm.

Brood koop ik bij de bakker, vis bij de viswinkel.
We hebben nooit zoutjes, chips of frisdrank in huis.
Wel ongebrande noten voor in de muesli (natuurwinkel) en Griekse yoghurt.
Ik eet aardbeien op brood (zolang t kan) en anders alleen maar boter.
Ik doe geen sausjes over de groenten.
Aan de ene kant geef ik veel geld uit aan eten en ik bof dat we het ook kunnen doen, aan de andere kant komt er geen shit in huis dus bespaar je daarop.
Het schatje denkt dat hij ook heel gezond eet maar die doet overal saus overheen.

Het langzaam invoeren van gezonder gaan eten is mij vrij makkelijk gegaan.
Ik was bij een dietiste omdat ik 6 kilo af wil vallen en ik hoef niets te veranderen aan mijn eetpatroon behalve dus minder eten.
Minder pasta, minder aardappelen.
Brood hoeft niet minder.
Tja had ik zelf ook kunnen verzinnen natuurlijk.

Ik blijf zeggen dat met goede voeding heel veel klachten verdwijnen.
Vooral de suiker.

(de oncoloog zei tegen vriendin dat ze meteen moest stoppen met suiker omdat de kankercellen zich veel sneller vermenigvuldigen . Gelukkig was ze al gestopt. maar heel eerlijk ik wist dat niet. Jullie?)

lege week; ik heb een hele lege week voor de boeg.
Ik zou kunnen zeggen, jippie, maar dat is niet zo.
Als ik teveel thuis zit zoals de laatste tijd gaat t niet goed.
maar teveel met mensen omgaan is ook niet altijd even leuk voor mijn humeurtje.
Ik moet dus een evenwicht erin vinden en dat blijf ik moeilijk vinden.
Dit is dus iets waar ik gewoon moeilijk uitkom.
Op maandag is/was mijn stille dag, dinsdag de boetseerdag maar die begint voorlopig niet.
Dus moet ik even mijn week gaan vullen.
Ik verveel me nooit of zelden maar ja 2 dagen alleen hier en hup gaat t weer de verkeerde kant op.
Dus ik ga even wat afspraken regelen.

Fijne week.



zondag 4 september 2016

het weekend

Ach wat een schatje die Pompadourtje.

Af en toe mot met de heer des huizes is best wel lekker.
Alles wordt weer uitgesproken, worden er oplossingen bedacht en plannen gemaakt.
En we zijn weer verliefd!
Zo makkelijk gaat dat.

Ondanks de hele slechte voorspellingen gingen we dus toch varen in de avond.
Vrienden en hun zoon en mooieschoonzus mee.
Lekker gezonde, nou ja vrij gezonde hapjes mee door schoonzus gemaakt.
Het vuurwerk vanaf t water gezien was inderdaad zeer bijzonder. 
Het was nog geen 2 minuten afgelopen of t begon te regenen.
Dat mocht de pret niet drukken hoor.

Lief blij, ik blij dat ik Lief blij had gemaakt, schoonzus blij dat ze mee mocht enfin iedereen blij.

Vandaag was ik gebroken, ging naar t ontbijt terug naar bed waar ik als een roosje sliep terwijl Soop en X naar opa gingen
Daarna samen koffie gedronken en ben ik tomatensoep gaan maken met tomaten uit de kas en courgettes uit de gemeenschappelijke tuin.
De tomaten snij ik doormidden, bestrooi ik met zout peper  provenciaalse kruiden
en olie en die gaan dan een tijd onder de grill.
Met courgette eigenlijk hetzelfde.
Daarna heb ik ook heerlijk zitten lezen en zweedse puzzels opgelost.
Hele wilde zondag dus.
Vanavond naar de nieuwe NL serie gekeken met K. Schuurman.
X moest gedwongen meekijken want ja ik had bij de ruzie ook mijn eisen.
Een keer in de week iets samen kijken op TV.
Lagen we heerlijk onder een dekentje tegen elkaar aan.
Serie vond ik , hmmmm, niet zo eerlijk gezegd.
Beetje saaie karakterloze mensen.
Alleen t jongetje was leuk.
Enfin misschien volgende keer beter.


Ik hoop dat ieder er ook een fijn weekend van heeft gemaakt.

zaterdag 3 september 2016

meer genieten



En dan is het zomaar weer september.
Daar hoef je niets voor te doen.
Het gebeurt gewoon.
De geuren en de kleuren veranderen.
HET gevoel ook.
Het is al zoveel vroeger donker.
Heb ik een leuke zomer gehad vraag ik me af.
En een leuke lente?
Ja zeker.
Ik heb genoten.
Van de tuin, van de beestjes van de buurt, van het huis.
Veel mensen over de vloer gehad, zeer geslaagd feest gegeven, etentjes.
Koffie in de tuin.
Fijne dagen in Zuid-Limburg met nog 3 stellen in een prachtig huis
De Elzas ontdekt en verliefd geworden.
Heerlijke ochtenden gehad met klei en vrouwen.
Weekendje Texel.
uit eten.
En dat allemaal met X aan mijn zij.
Wat veel allemaal als je dat zo opschrijft.
Het aller- allerbelangrijkste was dat ik me goed voelde.
Ik kan zelfs van gelukkig spreken.


De heer des huizes en ik hadden mot.
Ruzie hebben we niet vaak volgens mij, meer mot.
Nou ja ik was wel woest maar of dat nou ruzie is?
Ruzie is toch schelden en met servies gooien?
Waar t over ging?
Jullie weten hoe discreet ik ben over mijn eigen leven, haha, dus ik vertel het gewoon.
Hij vond dat hij teveel alleen moest doen.
Dat ik te weinig met hem meeging als hij iets wilde doen.
Nu hoef je daar geen ruzie over te hebben en dat gewoon uitpraten maar hij kropt t op.
Het is net een wijf.
Is er iets schat.
Nee hoor.
Ik zie toch dat er iets is.
NEE, er is niets.
Maar waarom ben je dan chagrijnig?
IK BEN NIET CHAGRIJNIG.*&&^%%%$#!!
Is het niet net een vrouw?

Enfin de aap kwam uit de mouw.
De aap wil namelijk altijd maar leuke dingen doen.
Heb ik vaker over geklaagd en ik vermaak me prima in en om t huis.
Hij is s Avonds vaak weg, varen of bij iemand langs.
En ik heb zelden zin om mee te gaan.
Zelfs voor een wandeling ben ik vaak niet te porren want dat heb ik overdags al gedaan.
Dus hij heeft wel gelijk.
ABSOLUUT.
Ik kan heus wel beter mijn best doen maar om dat de halve zomer mee rond te lopen en opeens boos te worden vond ik niet nodig.
Enfin het is weer redelijk oké maar ik speel nog even de gekwetste vrouw.
Ja, ik kreeg weer gelijk koppijn dus hij mag ook best lijden .

De afgelopen week was eigenlijk helemaal niet leuk.
Door de koppijn waarschijnlijk.
Dan zie ik de leuke dingen gewoon niet zo.
Er kwamen gisteren een stel leuke vrouwen in mijn tuin koffiedrinken en ik kreeg 2 mooie bos bloemen.
Een echt prachtig met witte rozen.
Ik kreeg ook lieve wattsappies.
en er zijn vast nog meer leuke dingen gebeurt die ik niet opgeslagen heb in mijn slechte bui.

Ik ga mezelf nu dus weer aanpakken.
Als het vanavond droog weer is gaan we een boottocht maken met X als kapitein.
Vrienden mee met hun zoon van 19 en ik vroeg via sms mooieschoonzus mee die helemaal blij was want ze hoopte al dat we haar zouden vragen.
Er kunnen 6 personen aan boord en we zijn dan ook volgeboekt.
Ik zou natuurlijk weer niet meegaan maar na het gesprek, nogmaals, hij heeft gelijk, ga ik mee.
Er gaan hapjes en wat drankjes mee.
Dekentjes ook.
We gaan vuurwerk kijken.


Ik hou van september.
Ik zag mijn eerste egel.
Een hele dikke.
Mocht er niet aankomen van X want hij heeft gelezen dat ze onder de luizen etc. zitten.
Ik kan het toch niet laten om ze even over de kop te aaien.
Wel heb ik me voorgenomen om zoveel mogelijk van de mooie dagen en avonden te genieten.
Zal me goed doen om meer de deur uit te gaan en de heer des huizes ook weer blij.


Geniet zoveel mogelijk van het buiten zijn.
fijn weekend/







donderdag 1 september 2016

50 kilo zwaarder

hond en kip.


Ik merkte het meteen bij het opstaan.
Ik ben 50 kilo zwaarder.
Ik kan amper mijn armen bewegen.
Ik ben zo ongelofelijk moe.
En erger, ik ben depri.
Ga het nog niet depressief noemen maar het zit er wel aan te komen.
Oh wat was ik sterk en goed en overtuigd.
Tot maandag.
Toen begon het.

Gisteren naar Lisse geweest naar de streekmarkt, waar ik toch me best vermaakt heb.
Zat onder een paar grote bomen op een bankje mijn meegenomen eten op te peuzelen met als gezelschap ganzen en 2 mooie varkentjes.
Ik kwam wat dames van mijn groep tegen, kocht prachtige aardbeien en frambozen, alleen de geur al, nam een massage.
Wow zo lekker want wat had/heb ik een koppijn.
Eigenlijk zou de mens iedere week een massage moeten nemen.
Gewoon de boel even goed losmaken en genieten.
Thuis ging het ook nog wel.
Gekookt en samen buiten gegeten.
Merkte wel dat ik woest werd over 2 apps.
Dat vond ik achteraf wel raar.
Ik word altijd inwendig woest hoor, ga niet tekeer of met dingen gooien nee, alles speelt zich van binnen af.
Is ook mijn probleem.
Want ook mijn verdriet kan ik niet uiten.

Vriendin wordt steeds zieker.
Iedere dag komt er iets bij.
Vandaag gaan ze weer naar ziekenhuis voor onderzoeken voordat de chemo begint.
Weet je schat, zei ik gisteravond tegen mijn Lief, ik denk dat ze nog maar heel kort heeft.
Ik hoopte dat hij zou zeggen dat t onzin was.
Dat zei hij niet.

Ik heb als kind geleerd om te overleven om me niet verbonden te voelen met mensen.
Is een heel eenzaam gevoel.
Mr. X is een van de weinigen met wie ik me verbonden voel maar ook dat gaat af en toe mis.
Dan is er een periode dat ik geen band meer met hem voel en dat is heel eng want dan heb ik echt niemand meer.
Het komt iedere keer weer terug maar in zo een periode geloof ik daar niet in.
Met vriendin had ik ook die verbondenheid.
Tot maandag avond en toen was t weg.
Natuurlijk is het vluchtgedrag dat snap ik maar ik wil dit niet.
Ik wil me verbonden voelen.
Ik heb er geen controle over.

Wat ik gisteren besefte over de blog die ik schreef is dat ik inderdaad wel eerlijk ben over mijn gevoel.
Ik zie op FB hoe mensen hun gelukkige momenten plaatsen en ik geloof dat sommigen echt oprecht zijn maar dat anderen willen laten zien hoe "geslaagd" ze zijn en oh oh wat is mijn leven leuk.
Kijk mij eens lachen.
Ik kan dat niet, daarom ben ik ook niet geschikt voor FB.

Het is nu eenmaal zo dat ondanks die leuke vent, het leuke huis, de boot, ik me regelmatig kut voel.
Soms lijk ik best een normaal mens.

Pfff het lucht weer op.
Soop is weer de oude.
Man wat waren wij er naar van dat ze zo ziek was.


Ik voel me weer 25 kilo lichter na het schrijven van deze blog.
Oh wat heerlijk en zelfs de koffie smaakt nu anders.
Ik moet veel doen in huis want morgen krijg ik visite.
Dus alles voorbereiden.
Is goed voor me.
Ik voel vriendin opeens ook weer dicht bij me staan.
Jullie zijn dus nog lang niet van me af.