een haas of schildpad?

Gisteren leek er van alles mis te gaan maar het werd toch weer een bijzondere leuke dag.

Kunst.hal in Rotterdam.

Ik had vrijkaartjes en zo blij dat we gegaan zijn.

Tentoonstelling van Viktor en R.olf pakte we er bij maar het ging dus om de beelden.

Zo bijzonder dat je bij ieder beeld weer een ander gevoel krijgt.

Nou ja ik dan, weet niet of iedereen dat heeft.

Sommigen waren wel heel snel.

Ik hou er van om ECHT te kijken en te voelen.

Meeste indruk maakte dit beeld

Zag mezelf, oud en kinderloos.

Vond het confronterend.

Zo graag een baby vast willen houden.

Vroeg me ook af hoe het zou zijn om op deze leeftijd een baby te hebben.

Ik vond het ook een prachtige oude vrouw.

Ik probeer vrouwen te zien die nog steeds mooi en elegant zijn op haar leeftijd.

Het voelde heel raar om foto´s van deze beelden te maken.

Alsof je stiekem op straat of op t strand foto´s gaat maken.

Dat durf ik nooit.

Er waren ook 3 prachtige beelden van een blote dame in zittende houding maar zo dat je haar, laten we zeggen intieme delen ook kon zien.

Je durfde gewoon niet te kijken, nou ja ik dan, omdat het leek of zei jouw aankeek.

Wat trouwens het meest indrukwekkend was waren de kleine haartjes op haar armen.

Daar besteedde ik meer tijd aan dan aan haar "fruttje" ( zo noemde het klein nichtje dat gedeelte)

Ik vond het prachtig die expo.

Al die gevoelens die het opriep.

Daarna naar de andere zaal, ja we waren er toch he, en wel geinig hoor die mode.

De bruidsjurk is die van Mabel en dat heeft natuurlijk ook een heel verhaal waardoor je kippenvel kreeg.

Trouwen met je grote liefde en hem dan kwijtraken.

Nogmaals zo blij dat ik bij Bertie en anderen las over deze tentoonstelling.

En blij dat ik dit soort gevoelens kan hebben en niet van hot naar her te rennen om van alles mee te maken en uiteindelijk niets te zien.

Tenminste volgens mij dan he.

Misschien is je haasten door een museum hartstikke leuk.

Had vrijdag op het feestje een paar keer moeten vertellen dat wij liever wandelen dan fietsen.

Ja maar zeiden de anderen dan kom je niet ver en zie je niet zoveel.

Ik ben er nog steeds van overtuigd dat een schildpad meer ziet dan een haas.

maar ja lees maar bij NZMZ vandaag, soms of is het altijd, ligt de waarheid in het midden.
Ik blijf bij mijn schildpad verhaal.

morgen gezond weer op

Laat ik beginnen te zeggen dat ik een leuke dag had.

Maar daar wil het niet over hebben.

Nee joh, al die gelukkige mensen daar wordt je toch maar jaloers van.

Ik voel me nog steeds grieperig.

Vergat gisteren mijn medicijnen in te nemen en merkte al vroeg dat dat gebeurd is doordat ik meteen bijverschijnselen had en dacht dat onze dag niet door kon gaan.

Mijn zonnebril brak in de auto.

En ik kan niet zonder.

Mijn camera stopte er mee en daar baalde ik vreselijk van want op stap zonder camera is voor mij niet zo leuk als met.

Maar....ik sloeg me er door heen.

Kijk ik weet ook wel dat het geen grote drama's zijn maar dat klote voelen op deze dag, na zoveel dagen, dat ben ik wel een beetje meer dan zat en als er dan dingen bij gebeuren is het niet leuk.

Ik besef opeens dat ik ook vond dat ik recht had op appeltaart met heel veel slagroom en ja daarom voel ik me nu ook zo opgefokt en bozig.

De suiker in een lijf dus die dat niet meer gewend is.

Ik weet dat de wereld hard is maar soms is het gewoon te hard.

Een kennis van ons wilden iets terugdoen voor de maatschappij, niet te lang, en namen een piepklein meisje van 5 jaar in huis.

Het kind bezat alleen wat ze aanhad.

De politie gaf haar een knuffel en daar kan ze niet meer buiten.

Ze noemt de mensen waar ze nu een paar maanden is al papa en mama.

De echte moeder komt op afspraken niet opdagen en die heeft ze dus niet meer gezien.

Of dat pleeggezin haar wilde opnemen in hun gezin, voorgoed.

Nee, dat wilden ze niet.

Beetje druk met geld verdienen en zo.

Kan dat wel eigenlijk zomaar een kind in huis nemen zo lang het jou uitkomt?

Als iemand dat zou doen met een hond of kat zou ik al op zijn zacht gezegd raar opkijken.

maar met een kind?

Mijn hart breekt.

Ze willen wat terugdoen voor de maatschappij maar niet te lang.

Dan staan de slachthuizen weer in het nieuws.

Weten mensen echt niet wat daar allemaal gebeurt?

Of willen ze het niet weten?

Waarom denk je dat ik geen vlees meer wil eten?

Omdat die beesten zo een leuk leven hebben gehad?

En een geweldig eind?

Kom op jongens.

Laten we elkaar geen mietje noemen, zeiden we vroeger dan.

Soms ben ik gewoon te boos en te bang op en door de maatschappij.

Niet dat ik vind dat ik het zo goed doe hoor, ben net zo menselijk als een ander alleen hoor ik bij de groep die nog wel een beetje nadenkt.

Ik ga slapen en morgen gezond weer op.

VIJF flessen frisdrank

Zo een 10 jaar gelden las ik op een blog over een vrouw en haar manier van bezuinigen.

Mijn hemel dacht ik nog, zo zal ik nooit worden.

Ze ging uit haar dak omdat haar man zomaar 2 plakjes ham uit de koelkast pakte en zo opat.

Nu is er paniek want ik dreig haar te zijn.

Is er nog een weg terug.

De X deed zaterdag de boodschappen en nam frisdrank mee, wel VIJF flessen he dames, dus het is niet dat het nergens over gaat en dat terwijl het niet op het lijstje staat.

Ik ontzeg mezelf best veel gezonde dingen zoals noten en aardbeien omdat ik met veel minder geld de boodschappen wil doen en hij dus VIJF flessen kocht.

We drinken het niet maar we hebben ook niets als we onverwacht visite krijgen.

En STOM, STOM ik begon erover en ja toen hadden we de poppetjes aan het dansen want de X werd kwaad en kwader over mijn gezeik over geld.

Half uur verder besefte ik inderdaad hoe erg ik ben dat ik daar over zeik.

En om het nog erger te maken kregen we onverwacht bezoek en hadden ze trek in frisdrank en dat hadden we dus en werd mijn ongelijk nog meer bevestigd.

Ik was dus die vrouw geworden waarvan ik dacht dat ik dat nooit zou zijn.

Heb dus weer wat goed te maken met de X.

Is al goed hoor maar ik schaam me gewoon.

Ik schrijf regelmatig dat ik blij ben dat ik dingen van mijn moeder heb maar jammer genoeg is dat maar de halve waarheid.

Ik heb ook dingen van mijn vader en oh wat haat ik dat.

Mijn vader was ongelofelijk gierig.

We leefden in armoe terwijl dat helemaal niet hoefde.

Hij vond 3 dingen belangrijk+ mooie auto, grote TV en eten.

Dat was de mazzel dat we nooit honger geleden hebben maar verder kwamen we echt van alles tekort.

Is prima en allemaal geweest maar die zuinigheid zit ook in mij al is het op een andere manier.

Enfin weer iets waar ik aan moet werken.

Nog steeds iedere dag kiespijn aan het eind van de dag en in de nacht.

Vandaag was ik lichamelijk zo beroerd dat ik alleen maar plat wilde en toen het beter ging bedacht ik dat het wel eens van de pijnstillers kon komen.

Dus daar stop ik meteen mee.

Ik word GEK van mezelf.

De pijn, dat gehang, dat geklaag, de onzekerheid.

Donderdag wordt de behandeling afgemaakt.

ook al zo iets waar ik tegenop zie.

Ondanks dat toch een leuk weekend.

Veel in de tuin lopen poeren met constant kip achter me aan.

Heb veel dingen eruit getrokken want het werd veel te vol.

Meisjemetrodeharen kwam zaterdag nog even langs en gisteren kwamen de stiefkinderen met aanhang lunchen en was het gezellig.

Zo een drie jaar gelden gingen we ons aan ons naaste buren voorstellen en gisteravond kwamen ze afscheid nemen.

Ze zijn verhuisd en daar balen we van.

Ik zeker.

Het was zo een rustig stel.

We hadden niets gemeen maar mogen elkaar graag en het doet gewoon beetje pijn.

En ja je kan elkaar opzoeken maar dat is niet wat ik wil.

Als buren is het hartstikke leuk en ongedwongen maar op visite gaan is niet voor mij in dit geval vanwege dat verschil.

Alles verandert altijd maar.

Maar het moeilijkste om te veranderen is dan toch altijd jezelf.

Tenminste als je dat wil natuurlijk.

Ik wil alleen de dingen veranderen die mij problemen bezorgen zoals elke keer mijn kop stoten aan dezelfde steen.

ZEIKEN over kleine dingen.

Beseffen dat als ik mijn mening zegt ik dat van een ander ook kan krijgen en dat ik dan gekwetst kan zijn.

Ik moet meer naar de X kijken.

Die laat iedereen lekker lullen en heeft nooit het soort situatie waar ik in terecht kom.

Iedereen vindt hem leuk en aardig.

Hij heeft wel een duidelijke mening maar heeft gewoon geen zin om die te geven.

Ik kan regelmatig kattig reageren dan doen de ander dat ook en dan heb ik zo een spijt want ik voel me dan rot.

Gewoon mijn mond houden want het heeft totaal geen nut.

Ik denk dat die grote bek van mij een van de redenen is dat ik geen contact meer heb met broer en schoonzus.

En heeft het iets opgebracht dat ik altijd zei wat ik dacht?

NEE dus.

En toch was het een leuk weekend.

Veel buiten, meisjemetrodeharen, veel mr. X, veel tuin met Kip.

Bij de kringloop tafeltje gekocht voor in de tuin. Ibiza look stond erbij.

Geen flauw idee wat ibizaLook is haha maar ik heb er in ieder geval een tafeltje van.

Een heel leuk appartement gevonden in schattig stadje aan de Moezel voor weinig geld en ontbijt als we dat willen.

We gaan 3 nachten.

Heb nog niet geboekt maar moet wel opschieten.

Alleen zo jammer dat ze in Duitsland Duits praten want dat spreek ik weer niet ondanks dat 2 van mijn vriendinnen die nog wel op de witte lijst staan Duits zijn.

Ik praat gewoon zo graag met mensen overal en nergens.

Dat heb ik dan ook weer van mijn moeder.

Zag weer foto's van de Moezelstreek voorbij komen en jeetje wat is het mooi daar.

Mocht je het niet kennen; gaaaaaan.

Ik zou je niet de maanden juli en augustus aanraden .

Bij ons komt het zo uit dat we in juli gaan.

Na Zuid-Limburg.

Ondanks de 5 flessen frisdrank kunnen we toch op vakantie.

wel en wee

Ik slaap het liefst met het slaapkamerraam wagenwijd open.
Dan horen we s`morgens vroeg de geluiden van de vogels.
En van Kip die wakker is.
Ook geniet ik van de kerkklokken.
Het geeft me een soort veilig en huiselijk gevoel.

Gaat nog steeds niet goed met mij na de behandeling.
Voel me echt alsof ik onder een trein heb gelegen of zo.
Wel minder pijn.
Ik wil zo dolgraag eens vertrouwen hebben in anderen maar als ik dan weer zo iets mee maakt met een tandarts dan is alles weer weg.
De 2 afspraken voor de behandeling voelden zo goed.
Vol vertrouwen was ik.
Luisteren naar mijn gevoel en dat voelde goed.
Nou denk ik er anders over.
Het komt vast allemaal goed als alles achter de rug is maar vertrouwen is wel weg en komt niet meer terug.
Als je op de site leest dan denk je echt+ dit is precies wat ik zoek.
NIET DUS!!!
En dit heeft voor mij ook psychisch gevolgen en dat is zo vervelend.
Ik merk dat ik helemaal niet sterk ben als er maar iets gebeurd ga ik wee op de bek.
Oh ik sta heus wel weer op maar ja keuze heb je ook niet.
Hans Ka.zan zei ooit+ je hebt pas verloren als je niet meer opstaat.
Dat vind ik een hele goeie.

Was ik gisteren net thuis van heel veel boodschappen doen werd er weer aangebeld.
MERDE.
Ik zou maar 1 persoon, met tegenzin dat wel, binnenlaten en zij was het.
Uiteindelijk was zij het, dronken we thee en liet ze mij uitgebreid vertellen hoe ik me voelde en wat ik meegemaakt had.
Dat is toch zo heerlijk.

Goed nieuws kreeg ik vanmorgen in de bus.
Het darmonderzoek was goed.
Niet dat ik me zorgen maakte maar toch.
Het was wel even spannend met de envelop open maken.

Mooieschoonzus heeft me via haar broer weer een hele stapel leuke bladen meegegeven.
Kan ik er heerlijk van genieten, denk aan Landleven en Seasons.
Zij krijgt die bladen ook weer van klanten en ze zijn altijd als nieuw al zijn sommigen al een paar jaar oud.
Maar wat maakt het uit, wij genieten wel.
en lekker op goedkope manier.
Daar hou ik van.
Ik voel me altijd genaaid als ik heel soms een blad koop voor 7 euro vanwege de prachtige voorkant en dat ik thuis zo door dat blad heen ben en baal dat ik dat geld uitgegeven heb.

Mr. X is dinsdag jarig.
Pffff alweer.
Wat worden we toch snel oud met zijn tweeen.
Hij heeft vrij genomen en we gaan naar een museum waar ik graag heen wil.
Zondag komen zijn kinderen hier lunchen.
Ik hoop dat we buiten kunnen zitten.
Vandaag wordt zijn zoon 27 jaar.
Een knappe vent, net een eigen bedrijf begonnen en heel serieus ermee bezig.
Een leuke relatie met een knap en leuk meisje.
Hoe anders stond hij 3 jaar geleden in het leven.
Zo fijn om te zien dat het goed gaat en hoe iemand weer omhoog kan krabbelen.
Trots dus.

Hey, Mathilde de Kip is nog niet geweest.
Zo toch maar even kijken waar ze blijft, meestal hoor ik haar al aankomen met haar lieve gekakel.

Vanavond feest in Lisse.
Vieren dat M. geslaagd is voor school.

Gaan jullie nog leuke dingen doen in het weekend?
Bungie jumpen of wandelen?
Ik wens je in ieder geval veel plezier.

veel minder pijn maar nog steeds niet lachen ;-)

Zo he, ik geloof dat ik er weer bed.

De pijn is gezakt en ik zie het weer een beetje zitten.

Was gisteren wel weer erg en ik was bang dat er misschien een ontsteking was of zo maar schijnbaar ben ik gewoon aan alle kanten gekneusd.

Even over de reactie; Wat leuk dat J. op mijn blog reageerde en natuurlijk mogen jullie hier voor haar een boodschap achterlaten.

Ik hoop heel erg dat ze terugkomt.

Zelf denk ik al tijden om mijn blog te veranderen maar ik weet niet zo goed hoe dat moet.

Zou geen kwaad kunnen als ik een beetje meer …..ik wou zeggen illegaal maar dat bedoel ik niet, nou ja minder herkenbaar.

Wat erg ik vergeet zoveel woorden, ze komen wel terug maar het duurt wel even.

Incognito .

Beetje meer incognito.

Over het testament': kwam niet door de kiespijn hoor, ik denk er regelmatig aan en hoeft ook geen haast te maken want mr. X is mijn erfgenaam en ik zou het gene probleem vinden als daarna zijn kids het zouden krijgen, dat moet hij maar beslissen maar stel dat hij eerst gaat dan wil ik dat het gaat naar iets wat we heel erg aan het hart ligt en dat zijn dus de dieren en de natuur.

Nu lijkt het alsof ik met mijn erfenis de regenwouden kan gaan redden maar dat is niet zo hoor maar als je toch je leven aan het aanpassen ben dan ook de ondankbaren uit mijn testament schrappen.

De jongeman waar ik gisteren om in spanning zat is GESLAAGD.

Geweldig nieuws.

Morgenavond een feestje.

Das minder, haha, ik zit niet zo op een feestje te wachten.

Volgende maand gaan we met hem en zijn broer en ouders naar Zuid-Limburg.

Zij 2 weken, wij een midweek.

Doen we al jaren als zij in NL vakantievieren, een paar dagen erheen.

En Zuid-Limburg verveelt mij en mr. X nooit.

Is onze 24ste keer in 16 jaar.

waarom dan foto's van de Moezel.

Nou dachten X en ik misschien wel leuk om daarna een paar dagen samen er naar toe te gaan.

We vinden het daar zo mooi.

Kwam eigenlijk door mooieschoonzus dus daar een paar weken heen wil en ik zocht wat bladen en zo voor haar op, bladerde ze door en dacht; ik WIL ook.

De X is nooit zo moeilijk die zegt meestal; doen.

Ikoontjes maken, zoveel mogelijk is zijn motto.

maar we zien het wel.

Het idee dat het gewoon kan is al zo fijn.

Niet alleen financieel maar ook dat mijn angsten en fobieën het toelaten.

Aardig van ze.

Monsieur le Rat is zoals ik vermoedde nooit weggeweest.

Mr. X heeft het niet door maar ik zal toch moeten beslissen om de knappe rattenvanger weer op te laten draven.

Ik haat het om wat dan ook dood te maken.

Er komt dan een val met lokstof en ja dan is mijn ratje de lul want die overleefd de klap niet.

Wat trouwens wel een voordeel is; we hebben nu geen muizen meer. haha.

Zo zie je maar dat elk nadeel een voordeel heeft.

Ik ben nog steeds niet de oude, dus iets leuks doen zit er niet in voor vandaag maar ik kan wel leuke plannen maken voor over een paar dagen.

Allerlereerst de psych afbellen, heb ik even geen zin in, ga liever iets doen van mijn zomerbucketlijst.

woensdag

Nou zeg wat een aandacht gisteren op mijn blog.
Heeft het toch nog iets positiefs.
Het tandartsbezoek gisteren duurde maar een half uur maar was wel zeer pijnlijk en nu nog steeds pijn.
Vannacht uit bed voor pijnstiller.
Ik denk dat ik ook verhoging heb.
Ik zweet me rot.
Dikke wang met hier en daar blauw.
Ik zou het nooit meer zo doen.
Dan maar 8 weken lang iedere keer wat.
We doen dit nooit zo zei de tandarts die opeens weer de leuke en aardige man was geworden.
En heerlijk dat de X mee was.
Dat gevoel dat hij in de buurt is, mij er naar toe rijdt en dat ik hier en daar een beetje kan overdrijven.
Dat overdrijven hoeft trouwens niet eens de tandarts legde hem uit dat het geen lolletje was.

De X zorgt voor alles als ik ziek ben.
Hij kookt, gaf de beesten vers water, ruimt op, vraagt of hij iets voor me kan doen/maken
Hij is de zorgzaamheid zelf en na 16 jaar kan ik daar nog heerlijk van genieten en vooral het nog steeds bijzonder vinden, iemand die voor mij zorgt.
Deden mijn ouders niet eens.
Ik vind dat ik een geweldige keuze heb gemaakt 16 jaar geleden door te zeggen; oke laten we het voorzichtig proberen.

Voor vandaag en morgen mijn afspraken afgezegd.
Vandaag zou ik naar de masseur gaan met de toverhanden en morgen ergens op een heel mooi plekje koffiedrinken met vriendin I.
Ik geloof dat ik alleen maar wil slapen vandaag.

Merkte vanmorgen dat er weer een blog verdwenen was en ik hoop dat dat tijdelijk is.
Als je al jaren met iemand meeleest en meeleeft is het niet leuk om afscheid te moeten nemen.
Misschien gaat zij ook onder andere naam verder en anders hoop ik dat het haar heel goed zal gaan en dat ze beter voor zichzelf leert opkomen.

Zoals de meeste weten maak ik aan het eind van het jaar altijd een lijst met allerlei dingen die ik wil bereiken of doen en meemaken, veranderen, proberen enz.
Ik geen mezelf daar gewoon het hele jaar voor en er mogen nieuwe dingen bijkomen.
Zo heb ik besloten om mijn testament de veranderen.
De beslissing is er, eigenlijk weet ik het al lang dat ik dit wil vanwege de familieperikelen maar waar laat je je dingen aan na als je geen kinderen of leuke familie hebt?
De band met de stiefkinderen is er nooit geweest en komt ook niet.

Dan maar concentreren op de goede doelen en voor mij is dat natuurlijk iets wat met dieren te maken heeft.
Geen twijfel mogelijk.
Best wel triest hoor dat er niemand is waar je nog genoeg van houdt dat je hem of haar dat gunt.

Vandaag ook voor mij even spannend of de mij dierbare zoon van onze vrienden geslaagd is.
Wordt het een FB bericht door de ouders (hij doet daar niet aan) of een app(dan weet je genoeg.)
Ik gun het hem zo, hij heeft er zo hard voor gewerkt en verheugd zich zo op zijn vervolgopleiding.
Ik ben trouwens nu al trots op hem en zijn broer die we al kenden toen ze in de luiers liepen.
Ze zijn zo leuk en lief.
Zulke leuke jongemannen geworden.
We waren er zondag nog en ze zeiden beiden dat ze het zo leuk vonden dat wij ook een paar dagen naar hun vakantieadres kwamen.
Heerlijke knullen.
En ja ik heb er aan gedacht om hen in mijn testament op te nemen.
Maar goed ik heb tot en met december om daar nog over na te denken.

Goed ik ga deze dag proberen op een beetje leuke manier door te brengen,

geen pretje, zacht uitgedrukt

Even NIET gelachen.
De dag bij de tandarts vond ik vrij traumatisch.
De behandeling begon om 10 uur.
In totaal 19 verdovingen geteld.
Om 12 uur had ik uurtje pauze.
Ik keek in de spiegel had een heel dik ook, dikke wang met blauwe plek, en dikke keel
Ik schrok me rot en begon te janken.
Wist ook niet wat er verder ging gebeuren en hoe lang het ging duren en daar kan ik dus niet tegen.
Tandarts was in tijdnood gekomen hoorde ik in de wandelgangen en er werden afspraken afgezegd.

Toen ik weer in de stoel zat merkte ik dat hij zeer gestrest en gehaast was, leefde zich uit op de assistente waardoor ik nog meer stress voelde.
Toen ik eindelijk naar huis mocht was ik kapot.
Zei hij nog+ dit doen we normaal in 8 afspraken.

Bleek ik een bekeuring te hebben van 78 euro  en in de auto viel de brug zomaar uit mijn mond.
Is tijdelijk brug maar toch.
Thuis dus in plaats van bijkomen meteen bellen en moet ik vandaag weer terug.
Ik had gisteravond veel pijn, angst en zag het even niet meer zitten.
Gelukkig besloot ik toch maar met de X te praten en lukte het zelfs een paar tranen te lozen.

X vond het belachelijk dat ik zelf heb gereden naar huis en nam voor vanmiddag vrij om met me mee te gaan.
Ik zei dat ik het heus wel alleen kon maar daar wou hij niets van horen.
Heerlijk zo een man die voor je zorgt en waar je niet sterk voor hoeft te zijn.
Voelde me echt zo zielig en liet dat gevoel ook gewoon toe.
Waarom zou je je niet zo mogen voelen voor een paar uur of een paar dagen=
Omdat je volwassen bent?
Nou dat doe ik dus niet aan mee.
Gisteravond was ik even superzielig.
En vandaag superlelijk met raar oog en aan een kant helemaal dik wang en keel.
Oh en ik kon gisteren ook nog eens lip niet bewegen.

Goed reuzezielig, reuzeboos en reuzedik.
en donker onderoog.
Ik had vandaag als stilte dag ingepland maar moet vanmiddag dus weer terug.
De boete betalen zij trouwens want het was foutje die bij hen gemaakt is.
Dan zag ik op de rekening dingen staan die hij helemaal niet gedaan heeft dus dat klopt niet.
Ik heb echt de moed niet om daar vandaag over te beginnen.
Enfin ik had alle vertrouwen in die man maar dat is als sneeuw voor de zon weg.
Over 10 dagen worden de goede elementen in mijn mond geplaatst en voordat ik 2e deel van rekening betaald spreekt ik erop aan.
Hopelijk kan dat met een stralende lach.

ik stop ermee, neehee niet met bloggen

Ik heb besloten.
Ik ben er klaar mee.
Er zijn dingen waar ik aan meegedaan heb en daar zeer tevreden over ben.
Dat begon al jaren geleden met lezen over consuminderen.
Ik werd steeds meer bewust van mijn koopgedrag.
Ik liep graag in het winkelcentrum zag hier een boek, daar een DVD of een leuk vest in de uitverkoop.
Ik kocht het gewoon.
Gek heb ik nooit echt gedaan wat spullen betreft maar ik kocht wel wat ik dacht nodig te hebben als ik het geld er voor had.
Door te lezen besefte ik dat ik best wel veel geld over de balk gooide.
Dat boek had ik ook van iemand kunnen lenen.
En was dat blad van 6 euro met die o zo mooie buitenkant echt zo leuk?
En die DVD koste maar 6 euro maar was het de moeite waard?
En wat moest ik met een groene Beha, ik droeg nooit iets groens.
En moet je schoenen hebben die passen bij je rode trui?
Ik lette dus steeds meer op, koopt nog steeds NIETS spontaan, wacht altijd 24 uur.
Keukenapparatuur hebben we bijna niet.
Ja een oude staafmixer van meer dan 20 jaar oud.
en een tostimaker van16 jaar.
We snijden onze uien zelf, koken onze eieren in een pannetje met water, zetten koffie met zo een ouderwetse koffieapparaat, jeweetwel zoals onze moeders en omá s ook hadden.
Consuminderen past bij mij al ga ik niet zeggen dat het beter zou kunnen.
De X is na luid protest erin meegegaan voor een deel.

Maar daar wilde ik het niet eens over hebben.
Ik wilde het over een andere trend hebben.
Het ontspullen.
Leek mij heerlijk al die lege kasten en overal ruimte over.
Ik fantaseerde er over.
Ik wilde een soort Valhalla worden (jekenthaarwel)
Hoe vaak ben ik er aan begonnen en hoe rot voelde ik me erover omdat ik niets kwijt wilde maar toch doorzette.
Weg, weg, weg want is goed voor je.
Geeft vrijheid en rust in je kop.

Zo een 8 weken geleden was het weer zo ver.
Fotoalbums doorkijken, paar foto's eruit die ik echt niet weg kon doen de rest weg.
Een foto had ik van een hele vakantie liefde.
Sylvain heette hij.
Zo lief, zo leuk, zo gelachen, zo knap.
De foto ontroerde me maar hij ging toch weg, hup weg met het verleden.
Maar het toeval komt altijd op de raarste momenten.
zo een 4 weken na de weggegooide foto opeens een reactie op FB.
Van Sylvain.
Ik baal zo dat ik die foto weggegooid heb.
Ik kreeg zoals de fransen dat doen een heel beleefd bericht of ik diegene was die haar vakantie in dat kleine dorp was en of ik me hem nog herinnerde?
Ik schreef terug dat ik me dat zo goed herinnerde, hem en zijn oudere zus.
Dat het zo een mooie herinnering was en dat ik zo verliefd was geweest.
En waarom hij me nooit geschreven had want dat had hij beloofd?
Haha, hij was 16 of zo.
De brieven van zijn zus heb ik nog wel.
Hij schreef terug dat hij ook zo verliefd op mij was geweest en echt dames, ik blijf een eeuwige romanticus hoor maar ik vond dat zo mooi.
En ik baal zo van die weggegooide foto.

Dus ik heb besloten; ik ga niet meer ontspullen.
Ik bewaar gewoon alles.
Hij de derde in anderhalf jaar tijd uit mijn verre verleden uit dat kleine dorp die contact met me zoek.
Van mijn allerliefste vriendinnetje heb ik alle brieven en de foto's nog net als een andere liefde Didier uit Parijs die voor straf een tijd werd verbannen naar dat dorp.

En waarom zou ik de spulletje van mijn Franse grootmoeder wegdoen?
Ze had een vitrinekast met dingen erin die ik zag als grote schatten en af en toe mocht ik er iets uit kiezen.
Ze staan nu in mijn herinneringskast in de woonkamer met brieven, foto's en allerlei andere dingen van mijn moeder en mijn beste vriendin dus.
Zou allemaal weg kunnen, echt waar, niets waard, prullen .
Maar echt dat gaat echt nooit weg.
NOOOOOOOOOIT.
Als er brand uitbreekt zou dat het allerergste zijn wat ik kwijt zou raken.

Natuurlijk zijn er dingen die geen emotionele waarde hebben zoals hobbyspullen.
Maar ook daar duik ik opeens weer in na jaren er niet naar gekeken te hebben.
Zo kon ik veel dingen weer gebruiken bij het maken van mijn album over Parijs.
Heerlijk.
Tuurlijk had ik het allemaal weer kunnen kopen maar he, ik consuminder dus baal als ik dat zou moeten doen.

De nieuwste trend is opruimen voordat je doodgaat.
Wat een ongelofelijke onzin.
Ik ga heus niet nu al denken aan hoe zielig het is als anderen, wie weet ik niet, mijn spullen moeten weg mieteren,
Hun gewoon container of zo alles erin weg.
En ja de kosten voor de container leg ik dan wel klaar.
Misschien leef ik nog een tijdje en ga ik weer eens schilderen, stempelen, kleuren.
En mijn kippenbeeldjes verzamelen obsessie is weliswaar in rustiger vaarwater maar ze staan nog steeds hier en daar de boel op te leuken op een bescheiden manier.
En het mooie schrijfpapier heb ik kunnen gebruiken voor mijn album Parijs.
Papier was zeker meer dan 20 jaar oud.

En ook de duizenden foto blijven lekker in hun album zitten.
Prachtige herinneringen aan de tijd dat ik mocht/moest moederen over het neefje en nichtje en later nog een nichtje van 2e leg van mijn broer.
Al die foto's van 18 jaar met mijn ex.
Zijn familie, mijn leuke schoonzussen, mijn dierbare zwagers, ook de minder leuke maar waar ik nu om moet glimlachen als ik de foto's weer zie.
Al die neefjes en nichtjes die daar geboren zijn en van wie een deel vaak bij ons logeerden en waar we leuke dingen mee gingen doen.

Ik heb dus besloten; ik ga niet meer mariekondoën  of het huis leeghalen voordat ik doodga.
Ik wil gewoon lekker zwijmelen kunnen tussen  mijn spulletjes als ik daar behoefte aan heb.
Dingen weg doen kan best maar dan is het een pan die ik nooit gebruik, of een boek wat ik nooit meer zal lezen maar nooit meer iets die van een dierbare is geweest.
En zeker geen foto van een ex grote liefde.

Mocht ik binnenkort overlijden, het geld voor de container, ligt in een doosjes achter mijn schoenen.
Ik zal er wat bij doen om 2 man in te huren om de troep erin te gooien.
En dat is mijn beslissing en daar moet iedereen het mee doen.
Was getekend;
Hélène

keuzes

Ah Parijs.

Wat zou ik graag nog even terug willen.

Niks ervan zegt mr. X.

Volgend jaar weer.

Geen geld.

Haha X zegt nooit dat er geen geld ergens voor is, dat is mijn tekst.

Omdat mooieschoonzus naar de Moezel wil zocht ik wat boeken voor haar op, keek erin en dacht± oh ik wil weer.

Verleden jaar 2 keer geweest.

Zegt de X+ nou als we in juli in Zuid/Limburg zijn kunnen we wel een paar dagen door.

Leuk toch?

Ging gelijk zoeken op het net.

De prijzen vallen reuze mee voor een appartement als je maar buiten de toeristische plaatsen gaat.

Vannacht, tja kon toch niet slapen bedacht ik dat we dacht geld ook opzij kunnen leggen om eventueel nog een keer naar Parijs te gaan.

Enfin ik hoop dat jullie snappen wat voor problemen ik heb. ;-)

Ik vind keuzes maken sowieso al moeilijk.

Moet overal uren en dagen over nadenken.

Nu doe ik mee aan de bank/giro loterij.

Al jaren, nooit iets gewonnen, ooit 50 gulden geloof ik.

Verder krijg ik regelmatig cadeautjes door de bus.

Doosje met chocola (die ik niet mag) en vrijkaartjes voor een museum.

Afschuwelijke theedoeken.

Bad en douche producten, wel lekker maar ik gebruik het nooit.

Maar het is zo leuk om cadeautjes te ontvangen.

En het is nog niet klaar, ik heb ook een kaart waar ik mee naar allerlei musea kan.

En heel regelmatig mag ik dan iemand gratis meenemen.

Bijna iedere maand is er wel weer zoiets en dat is dus mijn probleem.

Ik vind het regelmatig zonde om het niet te gebruiken als het een musea betreft, of een ander uitje, die mij toch wel erg interessant lijkt.

Nu zijn de problemen nog groter want als het een beetje ver weg is durf ik eigenlijk alleen maar met de X.

Dus is hij regelmatig de sjaak.

En echt het is zelden tegengevallen voor hem, ook niet voor mij, zo nam ik hem mee voor het eerst van zijn leven naar het Rijksmuseum en hadden we een superdaggie, maar ik wil ook nog eens NIET in het weekend.

Dan moet hij vrij nemen.

Nou ja moet niet maar ik hoef maar even beetje zielig te kijken en hij doet het.

Tja je bent vrouw of je bent het niet.

Pruillipje wil ook wel helpen.

Ik heb ook 4 kaartjes "gewonnen" voor een dierentuin.

Tuurlijk kan ik ze weggeven maar ik weet niet of dat kan en ik heb het neefje en zijn meisje eigenlijk half gevraagd.

Enfin weer een heel verhaal om te zeggen dat het best onrustig is al die prijzen voor iemand als ik.

Heb nu dus een vrijkaartjes voor museum in Rotterdam waar ik graag heen wil en voor de X ook te doen is.

Ik zou hem nooit naar iets slepen wat echt niet leuk is.

Nou ja behalve het kerkhof  Père Lachaise in Parijs dan.

Goed voor zijn ontwikkeling ;-)

Daar ga ik nooit meer heen zei hij, ik heb het na 2enhalfuur daar wel gezien.

En ja ik wil terug, met rondleiding.

Dat wordt dus een frans café voor hem.

Vandaag is een dag van in en om het huis.

De tuin, de heg, de zolder, de hokken, gewoon van alles wat er moet gebeuren en wat we willen.

Daar horen ook praatjes met de buren bij.

Het buurmeisje kwam al met een kauwtje in haar handen om te vragen wat ze er mee moest.

Buurvrouw Hélène u weet zoveel van dieren wat moet ik hiermee doen.

Nu ben ik dol op kauwen en zou zo graag een tamme willen hebben dus ik voelde mijn pupillen al groter worden maar zei toch; meteen terugzetten waar je hem vond en dan komen de ouders hem eten geven tot hij kan vliegen of door een kat verscheurd wordt maar dat laatste zei ik er niet bij natuurlijk.

Ja kindje is net 7, ze komt er gauw genoeg achter hoe de wereld in elkaar steekt daar hoef ik niet bij te helpen.

(frans grapje hoor)

Ik vind het wel leuk dat kinderen aan  mij komen vragen wat ze moeten doen als er iets is met een dier.

Ik heb ook al regelmatig begrafenissen moeten organiseren voor kikkers, muizen en vogels.

En zelfs voor een tor.

Ik ben bang dat ik te hard geknepen heb zei buurmeisje van 4 met dode tor in de hand.

Dat idee heb ik ook zei ik maar.

Morgen naar Lisse eten bij onze vrienden,

En aan maandag wil ik nog even niet denken.

Dat heb ik vannacht al genoeg gedacht.

Mochten jullie zin hebben steek dan even hier en daar een kaarsje aan voor mij.

Baat het niet schaadt het niet.

Toch?

donderdag?

Gisteren gebeurde het weer.
Iemand die onverwachts aan de deur stond terwijl zij juist degene is tegen wie ik het het vaakst gezegd heb+ NIET ONVERWACHT AAN DE DEUR.
Ik stond net op het punt om mijn picknick klaar te maken.
En ja ik durf te zeggen dat het niet uitkomt maar voel me daarna zo rot dat ik het niet gezegd heb.
Toen kwam ik tijd te kort, was ik gestresst, kreeg ik hoofdpijn en was de picknick klaarmaken niet leuk meer maar een haastklus en kon ik mijn bende niet opruimen want ik moest al weg.
WAAROM? is het zo ongelofelijk moeilijk te begrijpen voor anderen?
Waarom laat je me gewoon niet met rust?
Waarom is het zo moeilijk te begrijpen dat ik graag alleen ben of dat je gewoon even een app moet sturen of het uitkomt?
Ik wil zo graag dat mensen zich aan mijn gebruiksaanwijzing houden.
Is er iets aan de hand ben ik er voor je echt waar en dan kun je midden in de nacht aankloppen maar laat me aub met rust als ik daarom gevraagd heb.
Ik kan gewoon niet goed voor mezelf opkomen en ook dat heb ik vaak zat aangegeven.
Moet ik mezelf helemaal in het gips laten zetten om begrip te krijgen?
Ik heb er zo een moeite mee om al aan te geven wat mijn grenzen zijn en als er dan gewoon overheen gegaan wordt kan ik daar gewoon niet mee omgaan.

Laatst kwam ik het neefje tegen in de supermarkt en stonden we samen te praten.
Dezelfde persoon weet hoe moeilijk het is om contact te hebben met het neefje en hoe blij ik dan ben als ik hem zomaar in het wild tegenkomt maar nee hoor zij komt er bij staan begint een verhaal over haar zus, waar ik totaal geen behoefte aan heb en het neefje maakte zich uit de voeten.

Dezelfde persoon heeft een vriendin, wiens man ernstig ziek werd en zij ga aan dat ze geen bezoek wilden.
Zij werd bos want ja zij wilde steunen en helpen en ik zei dat het niet om haar ging maar om die anderen die met de ziek te maken hadden en dat zij zich aan die regels moest houden.
Ik snap dat dus echt niet he.
en zij schijnbaar ook niet.
ZIJ WILLEN GEEN CONTACT>

-----------------------------------------------------

Kipje komt me even vertellen dat het leven wel mooi is.
Ze ligt hier aan mijn blote voeten haar lieve geluidjes te maken.
Ze wil waarschijnlijk haar stuk banaan maar ondertussen maakt ze mij rustig.

Het varen met mr. X was natuurlijk hartstikke gezellig.
Ik had een heerlijke salade gemaakt en fruit meegenomen.
Drinken en borden vergeten maar we prikten gewoon een vorkje in de grote schaal.
We lagen midden op de plas voor anker.
Mooi uitzicht, stilte, windje en golven.
We werden er zo rustig van.
Was ook nog mijn camera vergeten wat jammer was.
Sofietje vond het ook heerlijk.

_________________________________

Zijn we alweer donderdag?
Pffff wat gaat het snel.
Nou ja dinsdagavond dronken we thee/koffie in de prachtige tuin van mooischoonzus.
Wat een heerlijke plek.
Ze zeggen dat je nooit naar anderen moet kijken maar ik doe dat altijd wel.
Het inspireert in dit geval.
Ga zelf zo wat veranderen in mijn eigen tuin die nu alweer een beetje te vol is.
In haar tuin bloeit veel meer dan hier en hoewel ik veel van groen hou zijn al die kleuren wel erg mooi.
Zijn kan in haar uppie haar leven mooi maken en daar hou ik van.
Ze zat op een heel mooi plekje met blote voeten op een bankje te lezen en te genieten van het laatste zonnetje.
Goed kijken naar anderen daar leer je van.
Ook wat je absoluut niet zou willen omdat het niet bij je past.
Zij leidt een rustig leven naast haar drukke baan.
Af en toe musea of bios, fietstocht of wandeling .
Weinig mensen waar ze rekening mee moet houden en vakanties die bij haar passen en zeker geen indruk maken op anderen.
Van haar 2 (hele mooie dochters) verwacht ze niets.
Komen ze, hartstikke leuk, komen ze niet ook prima.
Relatie zit ze niet op de wachten.
_________________--

Aaaaah wat is kipje toch lief.
Die geluidjes...…………
Ik ga maar eerst beginnen met grote plant in de tuin weg te halen om ruimte te maken.
Daarna het huis op mijn gemak.
En wil je langskomen?
Stuur even een app.
maar haal me vandaag niet uit mijn paradijsje.

varen en familie

Over een paar dagen, maandag, zit ik uren en uren bij de tandarts

Al ben ik er niet steeds mee bezig af en toe word ik toch wel angstig.

Maar goed na die dag is het ergste gebeurd, nou ja moet de rekening nog betaald worden.

ook erg maar toch op de 2e plaats.

Je bent die dag onze VIP zei de tandarts.

Ja, ik snap um.

Mr. X heeft vanmiddag vrij genomen en gaan we varen.

Tja mijn voornemen om meer voor hem te doen kom ik goed na.

Ik hou totaal niet van varen.

Nooit gedaan.

En hoe ver ik ook terugdenk in de geschiedenis ik heb altijd mannen gehad met een boot.

We gaan picknicken.

Is leuk hoor als ik er eenmaal op zit.

De afspraak met het neefje heeft behoorlijk wat luikjes opengetrokken in mijn kop.

Luikjes die lekker dicht zaten.

Ik baal er vreselijk van.

Ten eerste gaat het heel slecht met hem.

Geen idee om anderen dat ook weten.

Zijn moeder waar hij nog woont zeker niet want die vind hem een aansteller.

Waarom krijgt iedereen die maar wil kinderen=

Het neefje wil dolgraag van alles weten over zijn en mijn grootouders aan de franse kant.

Hup gaat er weer een luik open.

Het was net zo lekker rustig in mijn kop.

Het ergste is dat hij zo graag weer contact wil met zijn vader, dat zelf niet durft aan te gaan en ik dus, eigen beslissing hoor, contact met broer opnam.

Nog zo een die geen kinderen had moeten krijgen.

Of misschien alleen de jongste die hij kreeg met 2e vrouw.

Broer lijkt zo ongelofelijk op onze vader.

wat een egoist.

Denk je dat hij bezorgd was om zijn zoon?

of ooit bezorgd is geweest?

Ik heb het neefje al gewaarschuwd; schat denk erom je vader is je vader verwacht er niet teveel van.

Hij wil zo graag met hem praten maar met hem valt gewoon niet te praten, echt niet.

Ik heb al 3 jaar geen contact meer met hem denk je dat hij gevraagd heeft hoe het met mij ging?

Nee het gaat gewoon om hem.

Dat zeg ik natuurlijk niet tegen het neefje maar goed om net als ik je hele leven te hopen dat je ooit een vader zal hebben maar nooit zal krijgen, integendeel zelfs, je hebt er een vijand aan die je leven zal verrotten.

Gelukkig kan ik het makkelijker loslaten maar goed heeft het me zeker niet gedaan.

En ik moest kruipen want 1 woord verkeerd en broer knalt de hoorn er weer op en het ging niet om mij maar om een verdrietige neefje .

Enfin ik weet niet of ik er goed aan heb gedaan.

Voor mezelf in ieder geval niet en voor het neefje?

Je kan wel wensen dat je een vader hebt maar het zijn niet meer dan verwekkers.

Ik ga even de tuin in, kijken of monsieur le Rat nog geweest is....

Al 2 dagen geen spoor.

Ga hem nog missen. ;-)

Stom he dat de koffie niet zo lekker smaakt als anders.

Zoveel invloed heeft mijn familie dus.

Zelfs degenen die dood zijn.

Aan mij de keuze of ik het toe laat.

Gaan we dus niet doen.

Ik ga een lekkere picknick maken voor ons.

Fotocamera en natuurlijk Sofietje mee.

Eens goed in de tuin kijken wat er bijgekomen is.

Mijn mooi nieuwe handdoeken wassen zodat we ze snel kunnen gebruiken.

Vast nog even een bezoek aan meisjemetrodeharen

en beseffen dat het echt mijn schuld niet is al die ellende in de familie.

Hoi Cornelia dank je voor je mail.

Ik antwoord je nog.

maandag

Ik werd uit bed gebeld.

Stond iemand aan de deur.

Ik doe vaak niet open en zeker niet als ik nog op bed ligt.

Hij bleef aanhouden.

Was de man van meisjemetrodeharen.

Nee, niks aan de hand.

Zegt ie, lag je nog te slapen, nee joh ik was koeien aan het melken.

Dat zei mijn moeder altijd als ze bijv. aan het strijken was en wij vroegen wat ben je aan het doen=

Koeien aan het melken.

Wil je mij irriteren moet je mij op heilige maandag uit mijn ritme halen.

Het weekend was leuk en rustig.

Mr. X had een tour met zijn brommer en vond het leuk als ik hem uit ging zwaaien.

Dat deed ik en het was leuk om te zien, al die oude mannen op hun brommertjes.

Zag ik mijn ex/minnaar ook weer eens die deed ook mee.

ex minnaar en ik hebben nog steeds een band al zien we elkaar zelden .

Gek is dat toch.

Weer thuis kwam X met allerlei verhalen waaronder wat de ex minnaar allemaal bezit.

Die had zich totaal niet ingehouden en had alles opgenoemd.

Ik ken hem al zo lang, kende zijn familie, zijn ex vrouwen en noem maar op en weet dat we alles met een hele grote korreltje zout moeten nemen.

Ik vind het altijd een beetje zielig dat we op deze leeftijd nog moeten opscheppen of zelfs liegen over materiele dingen.

Ik hoor liever verhalen over mensen die op eigen kosten een half jaar vluchtelingen gaan helpen of dieren.

Ik ging op kraamvisite bij de buren en hield een prachtig babytje vast.

Wel voelde ik aan alle kanten de stress en ongemak van de buurvrouw dus ik was echt zo vertrokken.

Er kwam na mij iemand binnen met 2 gillende koters en ja dan vraag ik me toch af waarom neem je die mee.

Ik snap de buuv ook niet, ik zou zeggen, even 10 dagen alleen met het gezin en familie dan de rest van de wereld.

Al zou het alleen maar goed voor de baby zijn.

Dan de afspraak met het neefje.

Er ging weer een beerput open en o wat HAAT ik dat.

Hij is dus 25 jaar maar is anders dans anders, emotioneel veel jonger.

Blijkt dat zijn moeder en zus niet willen dat hij met mij afspreek en hij niet begrijpt waarom.

Iedereen is boos op iedereen zei hij en ik weet niet waarom.

Van binnen werd ik woest op die 2 loeders en dat wil ik niet want ik wil rust.

Heeft me lang genoeg gekost om dat te bereiken en dan gebeurt er weer zoiets.

Het neefje wil iedereen blij maken maar ja dat lukt zo natuurlijk niet.

Het gaat echt niet goed met hem.

Slecht zelfs.

Mr. X was boos toen ik alles vertelde omdat hij de bui alweer zag hangen en hij weer met een depressief wijf zou komen te zitten maar tot mijn eigen verbazing voelde ik me de volgende dag al weer veel beter, dus niet geen koppijn, angst of depressieve gevoelens in de verte.

Ik genoot van de tuin, ons huis, mijn plakboek Parijs, zag een mooie film.

Ik bedankte mijn Lief voor alles wat ik heb.

Zonder hem had ik niet kunnen bereiken wat ik nu heb.

Oh en monsieur le Rat komt nog iedere avond langs.

Tegen beter weten in geef ik hem nog een paar dagen.

Ik ga donderdag dan de rattenvanger bellen.

De X heeft het nog niet gezien en ik laat het even zo.

Het is juni.

De maand mei was heel goed.

Ik was in Parijs en de hele maand voelde ik me goed en sterk.

We hadden heel veel zonnige dagen en hebben vaak buiten ontbeten en s avonds gegeten.

Gisteren nog.

De enige afspraak die ik had deze week heeft afgebeld dus ik heb een vrije week.

Daarna wordt het minder want er staan 2 hele lange, 4 uur, afspraken met tandarts, 1 in het ziekenhuis, de psych en een apneu specialist in de agenda.

Tussendoor de masseur om de spieren los te maken wat echt heel nodig zal zijn.

En, oh echt ongelofelijk balen, ik moet contact opnemen met mijn broer omdat hij al jaren geen contact heeft met zijn zoon, het neefje, en het neefje heeft aangegeven dat hij zo graag weer contact wil maar niet durft.

Moet ik me dus weer in de slangenkuil begeven.

 en het was juist zo rustig de afgelopen jaren.

In een paar minuten tijd was de deksel vol ellende weer opgetild  en mijn vader opgegraven.

 Dan kan je beter het probleem van een rat in je tuin hebben.

Hartstikke mooi beest man.

Enfin, als het goed is ga ik vanmiddag op ovenjacht.

Als ik zin heb en dat heb ik geloof ik.

Het weer heeft eindelijk normale temperaturen en ik geniet me suf.

en ik heb het mooiste hondje van de wereld.

maak er een fijne week van.

verkeerde been?

Wat hou ik toch van dit soort beelden.

Ik moet echt terug naar Parijs hoor.

Ik las op een blog dat zij 1 dag op een neer was geweest met de trein.

Ik zou dat niet kunnen maar lijkt me wel heel leuk hoor.

Ik schreef het al bij Niet zo maar zo volgens mij met verkeerde been, per ongeluk he, met verkeerde been uit bed.

Weet ook dat het weer zo over kan gaan.

Ik word dan wakker met meteen grote lijst van wat MOET gebeuren en de kleine problemen die ik heb zoals de computer, de oven, de ijskast, de rat, de warmte, zorg ik wel goed voor de X (ik vind absoluut van niet), dus schuldgevoel.

Allemaal problemen die zo op de lossen zijn en die in de loop van de ochtend gewoon weer verdwijnen.

Met die hitte heb ik alleen maar aan mezelf gedacht en daar voel ik me dus nu weer schuldig over en vind dat ik als een gek moet veranderen in een moeder theresa of zo.

Lag er gisteren een brief in de bus van het 7 jarige grote zus van de baby.

Of ik vanmiddag kwam kijken en ik mocht een kadootje meenemen als ik dat wilde.

Haha.

Is het niet schattig?

Ik word blij van dit soort dingen want ja wie krijgt er regelmatig dit soort post in haar brievenbus.

Dan weer een brief of een tekening, meestal een uitnodiging waar de ouders dan weer niets van blijken te weten .

Monsieur le Rat is toch weer gekomen hoor.

Mr. X heeft de ren ge-egaliseerd met aarden en morgen komt er zand en tegels overheen, maar ik zag gisteren weer een gang en wist wie er op visite was geweest.

Snel maakt ik die dicht voordat de X weer in de stress raakt en hij heeft niets gezien gelukkig al was hij daar aan het werk.

Zo meteen afspraak met het neefje.

We gaan lunchen.

Ik heb er zin in al weet ik dat het niet zo makkelijk zal gaan.

Mocht ik ooit besloten hebben om geen kinderen te nemen, bang dat ze op mijn zouden lijken wat hun gedachtes betreft , speelde het lot een heel vervelend spelletje met mij.

Ik kreeg het neefje en die is veel erger dan ik.

Hij is het kind dat ik niet wilde omdat ik vind dat het leven heel zwaar is.

Toen ik hem voor het eerst zag, paar uur oud, werd ik verliefd en dat is nooit echt over gegaan al heb ik me jaren geleden moeten wapenen om er zelf niet aan onder door te gaan.

Kun je er iets aan veranderen vroeg de X een paar keer?

Nee? stop er dan mee.

Ik ga me nu niet al druk maken voor straks en ik ga gewoon van hem genieten, knuffelen, voelen en ruiken.

 En stoppen als hij weer eens doorschiet in zijn negatieve spiraal.

Hij is ziek, maar niemand kan vinden wat hij heeft.

Zelf denkt hij dat hij kanker heeft.

Nou ja dat is dus een klein tipje van de sluier van waarom ik geen kinderen wilde.

Ik heb heeeeeeeel lang gedacht dat ik dat ook had, zeker 20 jaar of zo.

Totdat ik het echt kreeg en toen was mijn angst ervoor weg.

Ik denk dat hij net als ik was hypochonder is .

Klinkt heel simpel zo een woord maar het is wel de hel hoor.

Goed even terug naar wat luchtiger want ik voel me helemaal niet rot of zo

De temperaturen zijn gedaald.

Het neefje doet een studie met computers dus die kan me vast helpen, al wil ik nooit dat er iemand eraan zit omdat er dan weer dingen anders zijn.

Voor mr. X ga ik zo naar de slager, de arme man heeft al dagen geen vlees gegeten en uit schuldgevoel ga ik iets lekkers voor hem maken.

Morgen gaat hij de ren betegelen en moet dus vlees.

Mannen zijn jagers en die MOETEN vlees is zijn uitspraak.

Tuurlijk schatje.

Vanmiddag dus babytje kijken en niet vergeten kadootje mee te nemen. ;-)

Dan  even bedenken wat ik de komende week kan doen voor een ander.

In de eerste plaats voor de X.

Omdat hij niet veeleisend is, of lijkt, vergeet ik regelmatig als ik me minder voel zoals met dat vreselijke weer afgelopen dagen, om leuke kleine dingen voor hem te doen.

Zo is lekker koken MET vlees voor mijn jager  al iets om hem blij te maken.

En eens alles zelf doen ipv hem ermee op te zadelen.

Hij vraagt op zaterdagmorgen bijv.: zal ik boodschappen doen?

Ik vind dat ik dat moet doen maar ja, ik ben toch een prinses he, en zeg ja hoor.

En zo gaat het met veel dingen hier.

Kreeg een opmerking van de week van iemand, absoluut niet leuk maar wel waar.

Goed ik ga me nu even optutten voor het neefje.

Kunnen we lekker samen over onze kwaaltje praten