Verbinding verbroken

De zee die er steeds anders uit ziet.

Verbinding verbroken.

Zo voelt het en het is al een tijdje zo.

Ik voel geen verbinding meer met anderen.

Zelfs niet met mijn Sofie en dat is altijd het laatste wat verbroken wordt.

Trouwens de verbinding met dieren wordt meestal niet verbroken laat staan met haar.

Nu is het weg.

Gisteravond voelde ik het weer even.

Zij voelt het ook trouwens.

Ze zit niet graag bij mij.

En als ze dat wel doet verslapt ze niet.

Als een dier zich goed en vertrouwd voelt, zeker katten en honden worden ze gewoon slap van de ontspanning.

Dat gebeurt niet.

Ik zit opgesloten in een grote onzichtbare bubbel en het is verre van leuk.

En uitgeput ben ik.

Vlak voor de vakantie heb ik bloed laten prikken en alles blijkt in orde te zijn.

Zo gezond als een vis zeg maar.

Het is tijd voor de schop onder de kont nam ik mij gisteren voor en ik ga vandaag beginnen.

Dat gaat weer veel moeite en energie kosten  maar als het lukt ook opbrengen en kan ik uit die verdomde bubbel.

Heb al een paar afspraken staan die erbij moeten gaan helpen

en ik wil mijn hond en mijn man terug.

De volgorde klinkt raar maar voor mij is het makkelijker om met iets dierlijks te beginnen.

Er waren ook best leuke momenten.

Zo is het in de tuin bezig zijn en plannen maken erg leuk.

En wat dacht je van een zaterdagochtend ontbijt van anderhalf uur in de tuin.

Daar zou iedereen, mag ook iets korter, tijd voor moeten maken.

Heerlijk ontbijtje en uitgebreid koffie en een praatje terwijl je kijkt naar vogels, vlinders, hommels.

Konijn Bram, onze logekonijn, bracht ook wat leven in de brouwerij.

Was ik konijn Georgina kwijt, die mag regelmatig los lopen maar die was over hek geklommen en lag bij Bram.

Oei.

Nu zo een maand wachten.

Ik hoop echt van niet.

Geen nestje.

Nu liggen ze allebei aan hun kant van het gaas tegen elkaar aan.

Kip heeft haar intrek bij Bram genomen.

En Bram vindt het allemaal reuzegezellig.

Haha, wat een boeiend leven heb ik toch.

Het is September geworden.

Welkom September.

De normale temperaturen zijn er ook weer.

Heel wat mensen zijn erg blij.

Je zou toch een hekel aan de zomer krijgen.

Ik wel in ieder geval.

Gisteren in het Amsterdamse Bos.

Druk maar vooral mensen met honden en van vrolijke honden wordt ik blij.

Zo was een er zwemplekje waar het een groot feest was voor de honden.

Toen ik langs liep zei een man; het is waar wat ze zeggen, baasjes gaan echt op hun honden lijken.

Dank u wel meneer zei ik, want ik vind onze hond heel erg mooi.

Op dat moment kwam een schattige labrador even kennismaken met onze Sofie en zij begon meteen, te grommen met ontblote tanden en hapte naar de hond.

Ach kijk, riep ik ontroerd, ze heeft ook al mijn karakter.

Ach het maakt niet uit waarom je lacht, al is het om je eigen grappen.

Gewoon doen dames.

Ik kreeg afgelopen week 3 keer onverwachts bezoek in de avond.

en dan ben ik helemaal van slag en slaap ik niet.

Gebeurd zelden hoor dat onverwachte en dan zoveel.

En passant leegde 1 van hen haar vuilnisbak even bij mij.

Zo noem ik het als je je shit even eruitgooit.

Helemaal niet erg trouwens en als je geen belangstelling toont houdt het ook zo op.

Het was een indrukwekkend verhaal en ik maakte mij grote zorgen omdat ik het herkende en weet hoe erg het kan zijn.

Enfin ik bood aan om te helpen.

De volgende ochtend vroeg was het al zo ver .

Of ik even kon oppassen zodat zij naar de dokter konden.

Hadden ze besloten na gesprek met mij.

Je kent mij als je mij onverwachts lastig valt in de morgen en natuurlijk had ik geen zin om op te passen maar is iemand helpen wachten wanneer jij zin hebt?

NEE. ik vind van niet.

Dus ik ging.

Zou een half uur duren.

Twee uur later komt zij weer binnen.

TWEE UUR!!!!!.

Hoe lang kun je bij een dokter zitten?

Dit is in het verleden heel vaak gebeurd en nu ga ik toch HEEEEEEL duidelijk mijn regels uitleggen.

Ik voel me dan erg in de zeik genomen.

en daar heb ik last van.

Volgende keer een begintijd en eindtijd afspreken.

Moet ik 2 uur of langer oppassen vind ik niet erg maar WEES duidelijk.

Ik zit daar niet voor mijn lol.

Ik snap gewoon niet dat mensen zo kunnen doen.

Ik verklaar hierbij dat het niet meer voor zal komen.

Heb al moeite genoeg om mezelf en de boel hier draaiende te houden op dit moment.

Mijn voornemen voor deze maand is dat ik eraan ga werken om het weer leuk te hebben op wat voor manier dan ook.

schop, schop, schop, ga de deur uit ook al wil je niet.

maak afspraken met anderen.

ga weer verbinding maken.

dit was ons huisje

Foto's van het net gepikt.

Wij zaten beneden met ingang aan zijkant.

Ruim, schoon, gezellig, goede badkamer.

overal dichtbij, winkels, zee, restaurants, kliffen, wandelroutes.

Wat een genot toen ik vanmorgen vanuit mijn bed de donkere lucht zag.

Big smile.

Mr. X heeft heimwee al zal hij het niet zo noemen want hij is een man.

Hij mist de schoonheid en de vrijheid.

We leefden zonder de klok.

Al moet ik wel zeggen dat ik die sluitingstijden tussen de middag wel irritant vind.

We wilden naar een paar tuinen maar die waren open van 10 tot 12 en van 14 tot 17 uur.

Dat zijn we toch echt niet gewend in NL maar daar is het met bijna alles zo.

Zo ook de supermarkten, ook de grote gesloten op zondag.

Dan besef je hoe handig het is hier.

De restaurants gaan pas om 19 uur open en ze balen als je om die tijd al komt.

Om 20 uur wordt het pas druk.

Ik zou daar wel aan moeten wennen hoor.

Ook raar maar ze sluiten of gaan open op dagen dat het hen uitkomt.

Zo was er een leuk restaurant waar we eens wilden eten maar die was zomaar zonder reden 3 dagen dicht en dat in het hoofdseizoen.

Ook al het niet goed weer is gaan ze gewoon niet open.

Zou in NL echt niet gebeuren.

Ook sluiten ze van 15 uur tot 19 uur.

Gisteravond een paar uur in de tuin gewerkt.

Alvast winterklaar maken ;-)

o echt ik zag gisteren de eerste kerstspullen in een winkel.

brrrrr.

Moet er niet aan denken.

Ik zie niet tegen winter op maar wel die ene maand.

jeweetwel.

Niet aan denken.

In het dorp in Frankrijk stonden overal prachtige bloemen en ik kreeg weer inspiratie vooral omdat ik verschillende blauwe zag en die wilde ik verleden jaar al veel meer in de tuin.

Uitgezocht hoe ze heten en nu maar hopen dat ik ze hier kan vinden anders moeten we toch echt terug.

Ik wilde ze daar kopen maar de eigenaar van het tuincentrum deed zo hufterig dat ik ze van mijn leven daar niet zou kopen.

Dus zo leuk zijn die Fransen ook weer niet ;-)

Vandaag met mijn bezoekmevrouw boodschappen doen en daarna vast ergens samen koffiedrinken.

Daarvoor mijn eigen boodschappen doen.

Geen afspraken voor het weekend.
Nou ja mooieschoonzus komt voor 3 weken haar konijn brengen.
We hebben gisteren een sjambre doot  (chambre d'hote)   voor hem gemaakt
He zegt de X je spreekt het toch sjambre do uit? dat zegt mijn zus altijd.
Tuurlijk schat, geloof jij je zus maar en zeg maar sjambre do.
Weet je wat, ga lekker op Franse les bij je zus.

waar zijn de lelijke plekken?

Lelijke huizen of plekken fotograferen in het dorp is gewoon niet mogelijk.

Wel waren de meeste rozen uitgebloeid dus volgende keer weer in juni of zo want toen was het prachtig.

Nu is er wel een minder leuk iets te melden en dat is het strand.

Dat zijn grote kiezels en heel zwaar om op te lopen om liggen.

Als het eb is verschijnt er wel een zandstrand.

Ik ben blij dat we de warmte van hier niet daar hebben gehad.

Die 21 graden was perfect.

Schreef ik gisteren heel stoer dat ik geen last had van de warmte het was gistermiddag wel anders.

Tuurlijk kun je gewoon stil gaan zitten en moet dat ook af en toe wel maar ik heb daar geen zin in.

Ik voel alsof ik 20 kilo extra moet meeslepen.

Ben 1 kilo aangekomen door dat vreselijke lekker stokbrood bij het ontbijt.

Nam mr. X gelijk maar van die heerlijke dikke vette croissants mee en ja hoor die gingen er ook in.

Tussen de middag at ik wat ik hier ook eet, nou ja tussen de middag, meestal kregen we om een uur of 2  of 3 pas weer trek zoveel hadden we bij het ontbijt op, Griekse yoghurt met muesli, zaden en een stuk banaan.

Mr. X stelde iedere dag voor om ergens te gaan lunchen maar ik wil mijn yoghurt.

en gelukkig maar.

Hij is meer aangekomen en zelfs de hond is dikker.

In de avond een visje op de barbecue met een salade.

maar ja die ontbijten he.

Maar wat waren ze heerlijk.

Lekker soppen in de café au lait.

Ik had jam zonder toegevoegde suiker.

Oh het leken wel gebakjes zo lekker.

Wat iedere keer veel indruk maakt zijn de oorlogsverhalen daar.

Er zijn overal bunkers en monumenten met het verhaal erbij.

Ik zag een oude man huilen bij zo een monument.

Gelukkig had hij een leuke jonge vrouw bij zich(kleindochter?) die hem troostte anders was ik er naar toe gegaan.

Af en toe zie op die monumenten 2 of 3 keer dezelfde achternaam en dan hoop ik dat het niet uit een gezin was, maar ja daar werd niet naar gekeken.

Hoe zou dat zijn die angst, dat verdriet, die wanhoop?

Daar hebben wij toch geen voorstelling van he.

De meeste van ons niet hoop ik.

De oorlog is daar nog erg aanwezig, in iedere plaats, bij iedere wandeling.

Je wordt er vanzelf stil van.

Ik snap dat sommige mensen die hier lezen zich soms afvragen waarom ik iedere keer op vakantie ga als het zoveel stress en angst oplevert.

De vakantie in Juni, dus ook in Normandie was echt geweldig.

Ik hoopte op hetzelfde gevoel maar dat is er bijna niet geweest.

Die totale ontspanning en dat geluk wat ik toen voelde was er niet.

Wel veel mooie momenten en zulke prachtige dingen gezien.

maar het was hard werken om de angsten en stress weg te houden.

Was het de moeite waard?

Nou zeker.

Ik heb verschillende keren met tranen in mijn ogen genoten van de schoonheid.

Genoten van het genieten van de X.

Die was daar zo ongelofelijk op zijn plek.

De eigenaars van ons huis waren echt fantastische mensen die je het gevoel gaven dat we elkaar al jaren kenden.

Zonder dat ze zich opdrongen trouwens.

Hadden we zin in een praatje dan kon dat maar hadden we haast, nou dat hadden we eigenlijk nooit, dan konden we ook na gedag zeggen doorlopen.

Je merkte dat ze erg genoten van het gasten ontvangen.

en let wel, we hadden al onze privacy hoor.

Zal volgende keer foto's van onze woning plaatsen, die moet ik trouwens wel van het net afplukken want de mijne waren niet zo gelukt.

Ik maak namelijk binnen een kwartier van elke ruimte een bende met mijn spullen.

Staat niet leuk op foto's.

hoofd vol herinneringen en ijsberen op de weg

Ik heb zelf de foto's nog niet goed bekeken .
Deze zijn allemaal niet meer dan 500 meter van ons huis gemaakt.
Op de 5e foto zie je iets wat je in elk dorp tegenkomt op t strand.
Lire al la plage.
Lezen op het strand.
Je kan daar zitten en boeken en magazines lenen.
Er is ook een kleurtafel.
En NEE je kan er niets drinken, eten, kopen.
Dat vind ik zo heerlijk in Frankrijk.
Een museum is een museum, een tuin een tuin, en ga zo door.
Je wordt  niet steeds in verleiding gebracht om iets te kopen of op ander manier geld uit te geven.
Lekker rustig en makkelijk voor ouders met kinderen lijkt mij.
Alles is daar sowieso veel rustiger.
Ook de stranden.
maar zeker de mensen.
Geen geschreeuw, geen muziek overal vandaan, geen verleidingen.
Je moet je vermaken met wat er is en daardoor heb je veel meer aandacht voor je omgeving lijkt mij.
Het luisteren naar de golven, boekje lezen, de kliffen op en zien hoe de zee  constant van kleur verandert en de eb en vloed.
Zelfs het weer was helemaal naar onze zin.
Gewoon rond de 20 graden en ja we hebben wat miezerige regen gehad maar zelfs die was heerlijk.
Prachtige luchten waren er.
De tuintjes en de straten zo vol bloemen overal.
We zijn naar 3 verschillende tuinen geweest maar nergens zoveel bloemen als in "ons" dorpje.
Het nadeel van het dorp was wel dat het nergens net zo mooi was, we hadden gewoon de mooiste plek.

Mr. X stuurde gisteren een appje of ik al heimwee had.
Nou zeker niet maar wel een hoofd vol prachtige herinneringen.

De kapster van mr. X die ons aangeraden had naar Amiens te gaan, krijgt het nog wel te horen.
Wij vonden er echt niets aan,
Behalve de kathedraal, die was adembenemend mooi en 2 keer zo groot als de Notre-Dame.
Er waren wel musea die ik graag had willen zien maar daar was geen tijd voor en daarbij hadden we Sofie bij ons.
Het hotel was zo slecht en zo vies.
Betaal je toch 85 euro voor.
Eigenlijk is die dag weer helemaal uit mijn geheugen.
nou ja bijna dan.
Kan trouwens best zijn dat het wel een mooie stad is, het is wel mijn mening.

Maar wat is het heerlijk om de taal te spreken.
Ik vind het in Duitsland altijd moeilijk dat ik de taal niet spreek want ik heb altijd zoveel vragen en zin in praatjes.
Nou ik werd daar op mijn wenken bediend hoor.
Zaten we samen op een terrasje koffie te drinken komt er zomaar een oude heer bij ons zitten en binnen 1 minuut hele verhalen.
Mr. X kan de gesprekken goed volgen en best wat terugzeggen maar niet veel.

Zaterdagmiddag eind van de middag thuis.
Zondag een koffieochtend in de tuin van een zus van X die haar ander broer en zussen met aanhang ook uitgenodigd had.
We hadden een taart uit het Franse dorp meegenomen.
Het was tot mijn verbazing erg gezellig en zelfs zwagerdieallesrukvindt en zijn echtgenote schoonzusdienooitlacht waren te pruimen.
Ieder vond onze verhalen wel interessant en ik had ene paar ansichtkaarten meegenomen om te laten zien, nu zij er 3 van de 4 stellen die wel erg interesseert zijn.
Ik maakte nog de grap; laten we een groot huis huren en met zijn allen gaan maar dat was wel een heel zuur grapje.
Jeetje ze zouden maar gedacht hebben dat ik het meende dat had ik wel een heel groot probleem.
De erfenis verdelen ging ze heel makkelijk af, zonder 1 verkeerd woord maar een vakantie??????
Toch vond ik mijzelf best wel weer grappig, ach tja er moet er toch 1 lachen.

Gisteren koffiegedronken met vriendin I. op een terras aan het water.
Lot weet wel waar dat is, toch Lot?
Met I. ga ik het meeste om naar meisjemetderodeharen.
Was dan ook weer heel gezellig.
Daarna het huis goed ontstoft en de was gedaan en dacht in de avond in de tuin te gaan rommelen want in Veules heb ik veel ideeen opgedaan en was blauwe planten gezien die ik volgend jaar er in wil maar er stonden 2 meisjes met rode haren voor de deur en dat werd heerlijk bij kletsen in de tuin.
Vriendin was een paar dagen weggeweest met haar zussen, man en zwager en hadden het heerlijk gehad.
Geen pijn, geen angst, geen ziek zijn.
Wat een ongelofelijk cadeau voor haar.
Ze zag er ook stralend uit.

Allemaal heel leuk maar ik raak dan wel van slag doordat het anders loopt, had niet anders gewild hoor, maar het blijft wel moeilijk dat anders doen dan gepland.
Zat net een Franse film te kijken en nu zal ik nooit weten wie wie vermoord heeft en na het bezoek, o wat zijn ze leuk, duurt het uren voordat de adrenaline zakt.
Maar vandaag mag er niets mis gaan.
Ik heb 2 dagen ingepland zonder verplichtingen en ik hoop dat ik kan doen wat ik wil, al weet ik niet wat dat is.

Van de warmte heb ik niet echt last.
Na die 40 graden in juli is dit een lachertje toch?
Wat is 30 graden nou?
Tja ik kan  niet in mijn atteljee zitten maar wel op zat andere plekken.
Ik wil mijn hoofd nu wel de rust gunnen die het verdiend.
Heb vannacht zomaar zeker 5 uur achter elkaar geslapen en dan komt nooit voor.
en zo ver ik weet geen nachtmerries.
De nacht ervoor droomde ik van een invasie van ijsberen die alle mensen die ze tegenkwamen wilde doden.
Hoe kom ik erop.

Fijne week

terug

Heb mijn foto's nog niet vandaar een "oude"  van juni toen stond ons huis daar op die rots.

Moe dat ik ben dames.
Niet normaal.
Ging natuurlijk al niet fit weg.
Sliep daar ook amper.
Begint alsof het niet zo goed gegaan is maar dat is niet waar.
Wel was het zwaar en mijn god wat een beren heb ik gezien maar wat was het mooi.
Onze woning was zo leuk.
Ruim, licht, van alle gemakken voorzien
Driehonderd meter van de zee, 200 van de winkels, restaurants, wandelpaden, kliffen en andere verrassingen.
Heel toeristisch maar o zo rustig.
De mentaliteit is daar zo anders.
Wat waren de mensen daar ook aardig en behulpzaam en van de eigenaren die boven ons woonden ging je gewoon houden.
Nooit eerder gehad maar we zoenden gewoon bij het afscheid en het was alsof we vrienden achterlieten.
Ik zag mijn X genieten als nooit tevoren.
Helemaal zijn plek.
Ik heb het al vaker gezegd; vertel mij nooit meer dat Fransen arrogant zijn.
En dat heeft er niet mee te maken dat ik de taal spreekt van als x in het dorp op pad ging met zijn hond waren ze tegen hem ook vriendelijk en deden moeite om praatje te maken.

Het dorpje is, heb ik al eerder gezegd, net een ansichtkaart, waar je ook kijkt.
Je waant je helemaal niet aan zee totdat je haar opeens ziet en iedere keer weer verbaasd bent over haar schoonheid.
Tja het strand is niet zo prettig, vol met keien maar bij eb kun je wel op zand liggen.
Lange strandwandelingen vallen niet mee en zeker met die sterke eb en vloed wisselingen.
Je wordt ook overal gewaarschuwd en ik heb maar een half woord nodig om te rennen voor mij leven/
Zo was het eb en begaven we ons best wel ver weg.
Opeens zag ik een paar mensen die wegliepen met hun spullen en ik zag dat al teken dat we ieder moment door de vloed overvallen konden worden, terwijl die mensen gewoon naar huis gingen om te koken of zo.
Echt he.
Zaten we op een terrasje met 1 wesp.
Ik mag absoluut niet gestoken worden in mijn linkerarm want dan moet ik meteen naar de dokter, dus doodeng, maar de wesp vond het bier van mr. X ook wel lekker dus hield ik hem, X dus goed in de gaten als hij een slokje nam, bedenk dat hond zo een 3 keer per jaar weleens naar een vlieg hap, zag ik me ook weer rennen met hond onder mijn arm naar de dierenarts.
Zo ging het dus echt af en toe.
Klinkt grappig, vind ik nu, maar toen werd ik doodmoe van mijzelf en de stress.

We hebben best veel gedaan maar zeker niet veel km afgelegd .
Gewoon in de buurt gebleven.
Zoveel te zien.
We hebben zelfs een dode haai gezien op het strand.
Niet eens groot maar dat was zo een beetje het gevaarlijkste wat we meegemaakt hebben.
Nou ja en die wesp dan.

En dan ben je weer thuis.
Ik was zo ongelofelijk blij om weer thuis te zijn.
Ik was zo benieuwd naar onze tuin.
Kip kwam als een gek aangerend en ik maakte mijzelf wijs dat ze mij heel erg gemist heeft.
Ik denk dat ze meer trek had maar aan de andere kant weet ik dat kippen mensengezelschap leuk vinden.
Dus ze heeft vast de dagen afgeteld.

We hebben de hele week geen TV gekeken en ik heb me toch een zin om lekker op bed te gaan genieten straks van een par simpele programma's/
Ik kijk graag Polopos.
Ken je dat?
Wat Nederlanders , 6 stellen geloof ik, die in een klein dorpje in Spanje ieder een huis gaat opknappen, Spaans leren, moeten integreren en een weekopdracht moeten doen.
Natuurlijk met de nodige ruzietjes, jaloezie, gemakzucht, mislukkingen .
Na een tijdje kijken ga je om die mensen geven en wil je weten hoe het met ze gaat.

Ik kijk ook vaak utopia.
Jaja, ik weet het.
Hen heb ik niet gemist en ik heb zelfs mr. X moeten beloven NOOIT meer te kijken als hij in de kamer is.
Hij vindt het VRE_SE_LIJK!!!!
Ik snap hem en alle anderen allemaal, maar ik kijk.

Ik miste mijn eigen bed met TV, mijn atteljee op zolder, gewoon mijn eigen gedoetje.

Mijn hartsvriendin is tot mijn grote vreugde een paar dagen weg met haar zussen.
Ze voelde zich goed genoeg.
Daarom ben ik dus blij he.
Haar heb ik gelukkig niet echt gemist omdat ik wist dat ze in goede handen was en het goed ging.

Mijn blog en alles er omheen wel.
Dan voelde ik mij wat minder of had ik juist zoiets moois gezien en moest ik dat kwijt.
Wel las ik op mijn telefoon de blogs.
Blij was ik toen Elisabeth schreef dat ze langzaamaan beter ging.


Geen flauw idee hoeveel foto's ik heb gemaakt.
Ik ga de komende tijd lekker nagenieten

morgen

Zij is er klaar voor.
Nog even straks naar schoonheidssalon haren en nagels doen en dan is ze klaar voor de reis.
Het mooie van een hond is dat ze zich overal prima voelen als de baasjes er bij zijn.
En zij is echt mijn hulphond die mijn stress laat zakken door haar gewoon te aaien als ze helemaal slap op mijn schoot ligt.

Gisteren bij de dokter geweest.
Wat zij kon testen was allemaal prima.
Krijg vandaag uitslag van het bloed.
Ik denk dat alles wel goed is.
Dat is het altijd.

Morgen is het dus zo ver.
Ik schaam me rot om te zeggen dat ik me nog steeds NIET goed voel.
Zo moe.
Alsof ik niet dankbaar ben dat we zomaar op vakantie kunnen.
Dat we het geld en de gezondheid ervoor hebben.
De kans zit er wel in dat als we morgen in de auto stoppen ik opeens een wonderbaarlijke genezing meemaak.
Mr. X was gisteren geirriteerd , en ik begrijp hem wel, dat het weer zo een toestand is om op vakantie te gaan.
Zelf maak ik me druk om vandaag maar ga er toch vanuit dat het morgen allemaal goed zal gaan.
Als ik de stress, moeheid en angst, wegdenk dan zit er in mij iemand die het heel leuk vind om nieuwe avonturen te beleven.

We gaan morgen dus eerst naar de stad Amiens en die schijnt mooi te zijn.
Zaterdag wordt volgens de voorspellingen hele dag regen maar daarna droog.
We hoeven nog maar 2 uur te rijden naar ons huisje in het sprookjesdorp.
Ik zie mij daar al wandelen daar hoog op die rotsen met mijn eigen Poldark.
en er zijn prachtige tuinen te bezoeken eentje met mijn favoriete bloemen; hortensia's.
op het strand kun je je eigen grote krabben vangen en dan lekker opeten.
Nou ik wil ze wel fotograferen maar daar blijft het bij.
Mijn broer kocht een op een markt een aantal levende krabben om ze weer in zee los te laten.
Haha, die Fransen zouden je voor gek verklaren, zo een lekkernij.

Las dat iemand die weer zo een hulpboek heeft geschreven, dat het zonde van je tijd is om iedere keer hetzelfde te doen.
Zoals iedere keer weer zelfde vakantieplek bijvoorbeeld.
Toen ik jong en onwetend was zou ik hetzelfde hebben kunnen zeggen maar nu zeg ik ; doe lekker waar je zin in hebt.
Als je al 25 jaar geweldige vakanties hebt op die ene camping ga lekker voor de 26ste keer.
Laat je niets aanpraten.
Wil je de hele wereld afreizen, zeker doen.
Onze vrienden gaan binnenkort 6 weken naar Nieuw-Zeeland.
Ruilen?
Voor geen goud, zeker als je hun programma ziet.
Benieuwd naar hun verhalen en foto's?
Zeker weten.

Ik wil gewoon genieten met mijn man van de kleine dingen.
Elkaar stevig beetpakken omdat we vinden dat we zo boffen en het landschap zo bijzonder is.
Lachen omdat ons hondje zo een plezier heeft tijdens de wandelingen.
De man van dat hulpboek zou misschien aanraden om ook eens een andere hond te nemen want ja wandelen met steeds hetzelfde beest is zo hetzelfde.
Als ik ergens blij om ben is dat ik 25 keer naar Zuid-Limburg kan gaan en dan nog steeds kan denken o wat is het hier toch mooi en bijzonder.

Goed we gaan het meemaken.
Veules les Roses.
Wie kent het niet.
Jullie horen volgende week wel of het de moeite waard was.

zorgen

Toch nog even foto's van de taart van mooie schoonzus afgelopen zondag.

De 

japanse bessen zijn uit haar eigen tuin.

Ik kon er natuurlijk niet van eten maar kijken was al een genot.

Ik gun mijzelf hooguit eens in de maand/6 weken iets met suiker.

Daar betaal ik dan een paar uur later en de dag erna de tol voor maar soms heb ik het er voor over.

Ik ben nog steeds blij dat ik, volgens mij zo een 6 jaar geleden, besloot te stoppen met suiker op aanraden van orthomoleculaire arts.

Ik heb daarna eigenlijk nooit meer een noemenswaardige angstaanval gehad en ik durf nu veel meer.

Angstaanvallen zijn de hel.

Daarbij eet ik heel veel dingen niet die ik anders zomaar in mijn mond zou stoppen omdat ik daar "recht" op heb.

Dat is heel goed voor mijn lijn.

en mijn gezondheid.

en ja portemonnee.

Ik heb het nooit vervangen door chips, kaas of andere hapjes.

Ook smaak alles veel beter als je geen suiker eet.

Fruit en groenten smaken veel zoeter en ja de koffie ook.

Als ik gewoon mijn regelmatige leven leidt is er niet veel aan de hand maar ja uit eten of op vakantie maakt het wel erg moeilijk af en toe.

Komende vakantie gun ik mezelf 1 keer iets ongelofelijks lekkers.

Weet nog niet was.

Gebak of een ijscoupe.

Het moet wel de moeite waard zijn dus ik moet het minimaal de cijfer 9 kunnen geven anders eet ik het niet.

Oh dames stel je een coupe voor met verschillende soorten notenijs, noten, slagroom en dan heerlijke siroop eroverheen.

Coupe Ecureuil  (eekhoorn) heette het in Wissant en ik zie het nog zo voor me.

haha.

Heb er vast nog foto's van mijzelf kennende.

Krijg net een appje dat het heel goed met meisjemetderodeharen.

Ze zit met haar zussen in Brabant waar haar ene zus woont.

De ander woont in buitenland.

Wat heerlijk dat ze samen zijn en dat het goed gaat.

Nu weet ik dat het zo over kan zijn, dat goed voelen maar ze zijn bij elkaar.

Mooie herinneringen maken.

Zelf heb ik net een afspraak gemaakt met de dokter.

Ik knap maar niet op.

s"Morgens ben ik uitgeput en nog andere klachten, rond de middag gaat t weer tot na het avondeten en dan stort ik weer in.

Lijkt wel of ik griep gehad heb of bloedarmoede heb.

Zo voelt het.

De stress is af en toe niet normaal meer.

Zo kon ik gisteren opeens niet meer op mijn webmail kijken en moest ik nieuw wachtwoord maken.

Dat lukte NIET .

Bleek dat ik opeens ook mijn bankwachtwoord niet meer wist.

Nou ja volgens mij wel maar volgens de site niet.

Jaja, ik heb het veilig gedaan.

Ik werd gewoon onwel van de stress.

Niet normaal dus.

Dat mijn vriendin niet thuis is geeft me wat lucht want ik voel mij zo schuldig als ik er te weinig heen gaat en nu is dat weg.

Herinner me opeens door jeuk en pijn dat ik ook nog ontstoken oog heb, kan de dokter er ook even naar kijken morgen.

Nou die kan haar afspraken beter allemaal afzeggen ;-) ik vul haar ochtendje wel.

Ik denk dat ik nog even gewacht had als we niet op vakantie gingen maar ik maak mij gewoon zorgen.

Heb best veel klachten hoor maar ga ze hier niet neerzetten, ben altijd bang dat mensen mij dan gaan vertellen wat ik heb en dat ik me dan nog bezorgder ga voelen.

Ben alleen maar bezorgd omdat we weggaan he, en ik bang ben om de vakantie van mijn X te verpesten.

Ik wil eerst genieten zonder zorgen en laat me daarna wel opereren.

Frans grapje he.

Ben in ieder geval blij dat ik er morgen terecht kan.

Zo nu voel ik me alweer beter en ga mijn energie gebruiken om wat spullen klaar te zetten.

Heb alle tijd.

Verheug mij nog steeds op onze reis.

maandag

Je zou toch niet zeggen dat je hier aan zee bent?

De tuinen hebben hun hoogtepunt gehad en zijn op hun retour.

Gelukkig is er nog van alles te zien en gisteravond vonden we een jong duifje waarschijnlijk uit boom in onze tuin gewaaid of zo.

Kijken of ik hem groot kan brengen.

Gisteren koffie gedronken in de tuin van mooieschoonzus.

Ze had een prachtige taart gebakken en de tafel mooi gedekt.

Al haar broers en zussen met aanhang waren present.

Was leuk, mits je naast de goede mensen zat en dat zat ik.

Verder weinig gedaan..

Was wel goed zo.

Voel me niet goed,

Veel stress en bekaf.

En echt ik weet niet waarom.

Heb alle tijd voor alles, geen belangrijke afspraken waar ik niet onderuit zou kunnen.

Verjaardag woensdagavond van dierbare vriend en Sofie moet naar de trimsalon.

Omdat het bedrijf waar mr. X werkt donderdag en vrijdag dicht is hebben we besloten om een dag eerder weg te gaan.

We zagen best wel tegen de reis op, 8 uur rijden als t meezit, en nu gaan we dus op het gemak en met een stop in Amiens.

Dat was nog even een dingetje want ik wilde een andere stop dan mr. X maar hij mocht toch het laatste woord hebben.

Zijn kapster had (vrijdag) gezegd dat Amiens zo een leuke stad was.

Dus het wordt Amiens.

Belachelijk want hij kent het mens amper.

Dat is best, af en toe een irritatiepunt van mij.

Ik kan iets beweren bijv. goh je moet eens acupunctuur gaan doen voor je klacht en dan doet ie het niet.

NIETS voor mij zegt hij dan maar als een wildvreemde het zegt, echt waar, is vaak gebeurt, dan doet ie het.

Ja maar Pietje van 3 huizen verder zegt...….

Man we kennen Pietje amper en ik zeg het al maanden.

Kijk de kapster, Pietje, Jantje enz. kan zeggen wat ze willen maar ze kennen ons niet en weten onze smaak niet.

Nu stond Amiens al op onze lijst hoor want ik had het al gegoogled en opgezocht in mijn boeken over Frankrijk maar eigenlijk gaf die kapster dus de doorslag want ik wilde naar iets anders.

Nou ja fijn dat als het erg tegenvalt ik iemand heb om de schuld te geven. ;-)

Korreltje zout he.

Heb leuke hotel/studio gevonden in Amiens en nog goedkoop ook.

Misschien neem ik wel chocolaatjes voor dat mens mee.

Heb je de Spaanse serie The Pier gekeken?

Beetje raar eind toch?

maar ik heb vaak Spaanse films gekeken en die zijn altijd anders dan anders.

Je krijgt niet vaak een duidelijk eind voorgeschoteld of antwoord op je vragen.

Genoten heb ik zeker.

Wat een feest om naar te kijken.

Vol sensualiteit, mooie beelden en zo heerlijk langzaam.

een mooi liefdesverhaal.

Nog iets waar ik erg van geniet is het weer.

Veel regen, wolken, zon, droge uren, goede temperaturen.

Geen idee wat ons in Frankrijk te wachten staat maar daar ga ik me daar wel mee bezig houden.

Vandaag ga ik in ieder geval veel genieten en in mijn atteljee zitten.

Alvast mijn koffertje maken om daar creatief bezig te zijn met mijn fotoalbum.

Is een belangrijk koffertje dus MOET in orde zijn.

Verder alles op het gemak inpakken.

Amiens here we come

dankzij de kapster van mr. X

  

vrijdag

Het begon maandag.
Of misschien zondagavond.
Ik dacht; teveel gedaan, even goed in stilte en weinig indrukken en dan gaat het wel weer.
Is niet het geval.
Ik ben ook zo ontzettend moe.
Lig steeds om 21 uur of zo op bed.
Niet dat ik kan slapen maar ik kan gewoon niet meer.
Kijk wat TV.
Spierpijn in mijn benen.
Veel stress en overgevoelig voor van alles en nog wat.
Probeer mijn schuldgevoel naar man en vriendin onder controle te krijgen.

Het gaat niet de hele dag door, heb ook goede uren tussendoor en probeer die dan voor mijzelf te houden ipv naar vriendin te gaan die het heel zwaar heeft.
Ik MOET gewoon oke zijn voor mr. X.
Hij is het belangrijkste in mijn leven en de enige die er altijd voor mij is.
Nooit iemand gehad die er zo voor mij is en zeker mijn ouders of familie niet.
Denk niet dat hij een doetje is want ik krijg regelmatig op mijn lazer van hem en hij loopt ook vaak genoeg de deur uit omdat hij het zat is.
Gaat ie lekker op zijn boot zitten.

Zelf denk ik dat die hitte, de ziekte van mijn hartsvriendin de hoofdschuldigen zijn en dan vooral die hitte.
Vriendin is natuurlijk weer volop aan de chemo en dat gaat niet best.
Regelmatig zie ik in haar ogen niets meer.
Angst, pijn, verdriet, misselijkheid, dagen opgesloten in huis omdat niets kan.
Gelukkig is haar zus uit buitenland hier gisteren aangekomen en andere zus komt dit weekend.
Te weten dat ze de dierbaarste mensen om haar heen heeft doet mij goed.

Je kan je voorstellen dat ik me tegenover haar ook schuldig voel omdat ik mij zo rot voel.
Zijn moet zoveel meemaken en ik klaag (zekere niet tegen haar hoor) over moe zijn en stress.
Aan de andere kant wil ik mezelf ook serieus nemen.
Heb dat grootste deel van mijn leven niet gedaan, alles van een ander was veel erger en mijn gevoel deed er niet toe, en nu mag ik het van mezelf dus wel allemaal voelen en rot vinden.

_______________________

Gisteren zou ik boodschappen gaan doen met mijn mevrouw van 81 jaar maar ze voelde zich niet goed en ging ik alleen.
Zonder probleem.
Toen ik terugkwam was ze in tranen.
Ze voelde zich zo rot dat ze  mij erop af gestuurd had en dat ik met een zware tas moest sjouwen.
Het zou NOOIT meer voorkomen.
Zwaar was de tas zeker niet en ik kon zo ook wat boodschappen doen voor mezelf.
Had er helemaal geen probleem mee.
Wat is het toch moeilijk om hulp aan te nemen.
Hebben jullie daar ook zo een last van?
Sowieso hulp vragen maar t ook aannemen als het aangeboden wordt.
Gelukkig wordt t mij niet zo vaak aangeboden .
Maanden gelden vroeg ik aan een vriendin die hier vlakbij woont om ze met mij wilde gaan wandelen want ik voelde mij niet goed.
Zij is altijd bezig met gehandicapten, blinden, zieken en noem maar op maar ik zit nog steeds op haar te wachten.
Heb weleens , achter haar rug om, dat dan weer wel, gezegd dat als je in een rolstoel zit je dan pas haar aandacht krijgt.
Zal het eens uitproberen.

_______________

We hebben geen afspraken dit weekend en maar goed ook.
We zullen vast wel wat samen doen maar niets schokkend.
Zoiets als gordijnen uitzoeken voor slaapkamer of zo.
Of wandeling op het strand met een kopje koffie.

Zoals gewoonlijk lucht het weer erg op om mijn zorgen hier te vertellen.
Hoofdpijn is ook weer wat gezakt.

Ik zie onszelf al lopen daar boven op die rotsen met die prachtige zee onder ons.
De weervoorspellingen zijn niet heel goed maar he, alles beter dan die 40 graden want ik denk dat ik dan niet gegaan zou zijn.
Heb gisteren regencapes gekocht en waterschoenen.
Heerlijk om weer op Franse grond rond te lopen en Frans te praten.
We hebben een bioscoop in het dorp dus wie weet pakken we er ook een Franse film.
Trouwens alle films in Frankrijk zijn in het Frans.
De reis 600 km, is wel een ding waar ik erg tegenop ziet en mr. X ook, maar in mijn fantasie slaan we die dag gewoon over en zitten we er al.
Voor mijn doen zie ik best wel weinig beren op de weg.
Ze zijn er wel maar niet zo heel groot.

Fijn weekend
en vergeet vooral niet te doen wat voor jou en je partner belangrijk is.
Dus geen saaie verjaardagen van mensen die je niet eens aardig vindt.

stress

Toch is het eigenlijk in triest die drukte in Giethoorn of andere populaire plekken.
Je zou er maar wonen.
Je bent je eigen dorp gewoon voor maanden kwijt.
Geen privacy, brutale toeristen die hun neus tegen je ramen drukken of andere dingen doen die niet kunnen.

We waren in juni in een bekend toeristen plaats in Frankrijk en er was ons al aangeraden om niet in het weekend te gaan.
We waren er op maandag en dat was heerlijk maar een bewoonster vertelde ons over de dag ervoor dat het dorp vol was en dat er daardoor hekken werden geplaatst maar de mensen haalden de hekken gewoon weg.

Ga niet op zondag naar Etretat

Is het geen prachtige plek?

Uren en uren brachten we door daar op de klif met dit uitzicht.

Ben blij dat ons dorp niet toeristisch is.

Maandag en dinsdag bracht ik door in ons huis.

Maandag bijna de hele tijd op zolder en gisteren was het hele huis aan de beurt.

Om een of andere reden ben ik opeens heel erg schoonmakerig en opruimerig.

Verlaten voorjaarsschoonmaak of alvast voor de kerst?

Geen idee.

Trouwens weet ook niet waar ik de energie vandaan haal

Wel heb ik erg veel stress en dat is foute boel.

Ik schrik er ook van dat het al de zevende is.

Had geen idee.

Doordat ik al stress heb wordt het nog erger bij het idee dat we al over 10 dagen weggaan.

Logisch gedacht weet ik dat ik tijd zat heb en dat mr. X altijd invalt en helpt als ik iets niet kan maar toch.

Het is toch juist leuk om voorbereidingen te treffen.

Nou even niet geloof ik.

Mocht je je af vragen waarom ga je op vakantie als het zoveel stress geeft?

Omdat alles mij stress geeft en als ik daaraan zou toegeven zou ik nooit meer iets doen.

Kan best dat de stress morgen of zelfs vanmiddag verdwijnt om niet meer terug te komen maar kan ook dat het blijft.

En echt de herinneringen zijn het waard.

Als je dan op een plek komt die zo mooi is dat de tranen je in de ogen springen dan ben je zo blij dat je het gedaan hebt.

Ik kan zo weer de sfeer oproepen van Normandie in Juni en weer wegzwijmelen.

En het dorpje waar we nu heen gaan is zo sprookjesachtig mooi.

Veules-les-Roses.

Prachtige huizen en overal rozen en prachtige tuinen.

Aan zee aan de voorkant en aan het bos aan de achterkant en dan aan beide kanten die hoge kliffen waar je zo wandelt naar een ander dorp.

Daar doe ik het allemaal voor.

Als je daar nog een hele ontspannen en blije man en blije hond bij voorstelt tja dan is het plaatje compleet.

Oh ik kan niet wachten, was t maar morgen. ;-)

We zijn al in het dorp geweest dus vandaar dat ik zo weet hoe mooi het is.

Nog iets waar ik erg dankbaar voor ben is het weer.

Oh wat is dat heerlijk.

Regen, zon, normale temperaturen, prachtige luchten.

Wat was ik bang dat die 40 graden weer terug zouden komen.

Niets van dat.

Ik hou zo van de wolken en hoe de zon er af en toe doorheen komt.

Ik ga vandaag in ieder geval mezelf dwingen om de deur uit te gaan.

Teveel thuis en alleen is ook weer niet goed.

Afleiding zal mij goed doen.

dank u voor heilige maandag

Zo zit ik er ongeveer bij.
Was een heel leuk weekend maar een beetje te veel denk ik.
Moest vrijdag allerlei huishoudelijke dingen regelen en war tussendoor met vele plezier op de zolder bezig.
Twee kasten gekocht en alles wat boven staat moet door mijn handen en een plekje krijgen.
Opeens kon ik NIETS meer en moest ik plat.
Dom genoeg bleef ik s nachts tot half 2 naar een film kijken.
Volgende dag om 8 uur op en om 9 uur vertrekken.
Hele dag op pad geweest en rond 22 uur thuis, weer tot laat film gekeken terwijl ik kapot was en volgende dag, gisteren dus, weer afspraak .
Het was echt allemaal leuk maar ik ben dus soort van gebroken.

Weet uit ervaring dat als ik mij zo voel het dagen gaat duren voordat ik me weer redelijk voel en over 12 dagen is het vakantie en dan MOET ik fit zijn anders trek ik het niet.
Vakantie kost mij heel veel energie.
Wat ik er trouwens heel graag voor over heb hoor want o wat geniet ik nog steeds van de vorige trip naar Normandie als ik er aan terugdenk. en wat heb ik zin in de volgende.
Dus medelijden is niet nodig.

Ik heb best veel hobby's en liefhebberijen en soms valt er na jaren en jaren iets af en daar schrik ik altijd van.
Zo ben ik vanaf mijn vijfde jaar helemaal gek van klassiek ballet geweest.
Ging soms in een seizoen (toen ik volwassen was) wel 3 keer naar dezelfde voorstelling van Nationaal Ballet.
Kende alle namen van alle danser, had mijn favorieten en de zeker 5 keer dat ik naar het ballet Giselle ben geweest heb ik 5 keer gehuild.
Trouwens ik huilde vaak al als het doek opging en ik al dat prachtigs zag.
Ik hou nog steeds van ballet maar heb er veel minder voor over.
en het voelt zeker niet meer als een passie.
Zo jammer.

Tweede passie was films.
O wat hield ik van mooi films
Liefst arthouse.
Feel good is niet zo aan mij besteed.
Ik hou van films van ingewikkelde levens en liefde.
Ook deze passie is behoorlijk bekoeld.
Zo jammer want het gaf mij zoveel.

Nu begint mijn passie voor het bloggen te veranderen.
Heb niet zoveel meer te delen lijkt wel.
Het maakt mij best wel onrustig want het is best een belangrijk iets in mijn leven.
Ik wil dat niet kwijtraken.
Zoals nu had ik niet eens echt zin om te bloggen terwijl ik anders niet kan wachten tot ik alles eruit kan typen.

________________________

Ik zag 2 films,
Ging allebei over homoseksualiteit.
toeval hoor maar volgens mij ging alles afgelopen week daarover.
Man in an orange shirt.
Engels.
Over 2 mannen die een affaire hebben in de 2e wereldoorlog en daarna weer terug moeten naar het gewone leven.
Zo een diepe liefde hadden ze voor elkaar maar ja mocht niet.
De ene beland zelfs in de gevangenis want ja verboden om HET te doen met eigen geslacht.
Heel mooie verteld.
Plotseling zie je iemand op zijn gsm contacten zoeken en begrijp je het even niet.
Euh?
maar dat blijkt dan het verhaal te zijn van de kleinzoon .
Nou ja prachtig in beeld gebracht.
Kreeg traantjes.

De andere was een Franse film;
Quand on a 17 ans.
Over 2 jongens van 17 jaar die bij elkaar in de klas zitten en elkaar haten.
Ook mooi.

-------------------------------

Zaterdag vroeg op want we gingen naar vakantieadres van onze vrienden in de buurt van …..nou zeg kan niet op de naam komen, komt zo terug.
Hun 2 zonen, waar ik dus dol op ben, 19 en 17 jaar en de vriendin van oudste waren er natuurlijk ook.
GIETHOORN. In de buurt van GIETHOORN.
Een prachtig huis aan het water waar ze konden zwemmen en varen en dat deden ze dan volop.
Het werd een bijzonder fijne dag waar we o.a. naar Giethoorn dus gingen varen.
Ik was er nooit geweest maar wat was het leuk.
Oh en wat een drukte.
Normaal gesproken zou ik al lang overboord gesprongen zijn en terug gezwommen of iets in die richting maar ik had nergens last van.
Ook niet dat er iedere keer mensen tegen onze boot aanbotste omdat ze nog nooit in een bootje gezeten hadden.
Het was letterlijk file rijden
even fotootje zoeken anders geloven jullie mij misschien niet

en dan waren er nog wijsneuzen die je probeerden in te halen.
Ik genoot heel erg van de tuinen en ons gezelschap.
In  de avond gingen we uit eten en ook dat was weer toppie.
Hele bijzondere dag, vol warmte en gezelligheid.
En o wat zijn die jongens toch leuk en het meisje van oudste ook.

Vriendin zei al; praat niet met onze jongste over zijn nieuwe opleiding want dat wil hij niet.
Dus even later vroeg ik aan hem; heb je al zin in je nieuwe opleiding?
En hij vertelde enthousiast over van alles en nog wat.
Wat? zei de moeder en met ons wil hij er niet over praten.
Later vertelde hij nog uitgebreid aan mr. X hoe en wat.
Toch leuk zo een nepoom en neptante.
Ach ik kende die schatjes toen ze nog in de luiers liepen en nu zijn ze groter  dan hun ouders.
Had die moeder net nog verteld dat ze het super vonden dat ze nog steeds mee wilden op vakantie maar dat ze hoopten volgend jaar eens met zijn tweeen te gaan buiten schoolvakantie.
Toen ze even later zei dat ze volgend jaar weer eens naar Parijs wilde zei de oudste meteen, oh ja leuk mam.
Haha die zag het helemaal zitten.
Het is gewoon zo een leuk gezin.

Gisteren hebben de grootste gedeelte van de dag weer leuk doorgebracht met onze buurvrienden, dus meisjemetderodeharen  en man.
Het is altijd fijn maar niet altijd even vrolijk.
Mr. X was ook bekaf gisteravond en we lagen vroeg op bed.

In die 2 dagen zijn er veel verhalen voorbijgekomen en die moet ik allemaal een plek geven.
Zo zijn er in een week tijd 2 vreselijke ongelukken gebeurt in ons dorp.
Twee jonge mensen verzopen en dagen ervoor iemand doodgereden.
Die laatste was heel toevallig, want vriendin waar we zaterdag waren woont en werkt niet in de buurt , was dat een dierbare collega van haar en we hoorde een verhaal die mij en X zo aangreep.
De 2 jonge mensen, met auto in  water, kende ik niet maar mijn hemel wat een hel.
Ik raak daar toch van streek.

En tja totaal ander verhaal; ik pas altijd op kat en konijn van buren.
Verleden jaar had ik aangegeven dat ik niet wilde oppassen als de kan naar buiten en binnen kon .
Ik wilde niet elke avond ongerust zijn en niet kunnen slapen als ze niet thuis was.
En ik weet dat katten vaak gaan zwerven als de baasjes niet thuis zijn zeker als het om een niet gestereliseerd exemplaar is.
Nu waren we op het plein met onze buren, hen en hun kinderen en ze vertelde dat ze nu absoluut wilde dat die kat naar buiten kon en binnen alleen maar in de bijkeuken.
Het arme beestje heeft net een nestje gehad en is broodmager en wat denk je?
Weer zwanger.
Ik wilde NIET waar de kinderen en andere mensen bij waren hen de les lezen dus dat moet ik nog doen.
En denk niet dat dat mij makkelijk af gaat maar ik ben heel boos.
Twee weken lang een kan in een bijkeuken dus gaat dus helemaal niet meer thuiskomen en dan weer buikje vol kleintjes terwijl ze nog zo mager is.
Het stik in  asiels van de katten.

Ik was lid van een dierensite op FB waar leuke filmpjes en zo geplaatst werden.
Nu merk ik net dat ik eraf gegooid ben.
Echt ik lig er niet echt van wakker maar kom op.
Het ging om het volgende denk ik;
er werd een foto geplaatst van een echtpaar die beretrots poseert bij een doodgeschoten leeuw.
Mensen reageerde vol afschuw en niet bepaald met leuke teksten.
Ik schreef op mijn manier, best wel netjes hoor, dat we ons best wat drukker mogen maken over het dierenleed van megastallen hier waar varkens of kippen met duizenden tegelijk stikten met die hitte of door brand.
Nou dat werd mij dus niet in dank genomen en ik werd eruit gegooid.
Terwijl ik in WE-term sprak en dus niet he stop met vlees vreten of zo.
Nee we maken ons liever druk om wat er in verweggistan gebeurt veel  makkelijker.

En toch is het niet leuk om uit een FB groep gegooid te worden al zijn er vast erger dingen.
Goed het maandag.

ik ga zo ongelofelijk genieten van de stilte.
en van mijn zolder.
Ga daar in mijn dagboeken werken en heel rustig opruimen.

fijne week.

hoe ik mezelf weer vrolijk maakte. (heel flauw)

Ik won kaartjes voor Artis.
Moest er in de nacht, tja als je dan toch niet slaapt aan denken.
Het kleine nichtje was 6 jaar en we namen haar mee naar dierentuin in Emmen.
Twee uur rijden of zo en ze wilde alleen maar in de kleine speeltuin.
Ze liet haat net gekochte knuffel bij de krokodillen in het hok vallen.
Tranen met tuiten.
Ik zei; je moet maar zo denken hij heeft een goed leven gehad.
Ik was bang dat de krokodil het op zou eten en ziek zou worden .
Ik had ooit gehoord dat krokodillen 1 keer in de 6 maanden eten dus bedacht dat mr. X haar aan haar voeten boven het hok zou kunnen hangen en dat ze zo de knuffel zou kunnen pakken.
Was een grapje he dames.
Ik dacht ja maar stel dat het net vandaag de dag is dat krokodil moet eten?
Dus maar niet gedaan.
Goed naar volgende hok toe.
Daar waren 2 diertjes HET met elkaar aan het doen.
Tante Lèn wat zijn ze aan het doen?
Nou antwoorde ik, die ene wil buiten spelen maar de ander niet dus hij probeert haar naar buiten te duwen.
Die opmerking zou ik nog vaak gebruiken in mijn leven en elke keer vond ik mezelf weer reuze grappig.
Echt zit nu hier weer te lachen.
Verder wilde ze alleen maar in de speeltuin en mr. X bleef bij haar terwijl ik de dierentuin rondkeek.

Zeven jaar later kwam ze weer logeren.
Wat wil je dan doen vroeg ik een paar dagen van tevoren.
Naar de dierentuin.
Ik bestelde kaartjes voor Artis en toen ze die dag kwam had ze opeens geen zin meer.
Ik zei; al moet ik je met je haren er naar toe slepen jij gaat naar de dierentuin.
Haha.
Niet alleen zij maar ook de X liepen als 2 slachtoffers achter mij aan.
Waren we nog geen kwartier binnen had het kind honger en dorst.
Weleens in een dierentuin gegeten van papieren borden, vieze koffie gedronken en de hoofdprijs betaald?
Ondertussen was ik al meer dan honderd euro kwijt, met parkeren erbij, dat dan weer wel, en ook chagrijnig.
Enfin een dag om nooit te vergeten.
Gelukkig heb ik de foto's nog.

Oh ja dat ook zo leuk; staat we bij de leeuwen te kijken komt een leeuwin steeds dichterbij, draait zich om en plast zo het publiek in.
Wat stom zit hier weer te lachen.
Het is bijna 10 jaar geleden he.

Dan was er ook een apenkolonie.
Meneer aap, nu was het nichtje wel groot genoeg om het te begrijpen al zal ik vast weer dezelfde grap gemaakt hebben; hij wil buiten spelen zij niet...….
Enfin mr. Aap wachtte iedere keer tot een vrouwtje bukte om iets van de grond te pakken om te eten en dan schoof hij hem er zo in.
Mr. X zei; volgens mij heeft hij wat nootjes in zijn (broek)zak en iedere keer als hij een vrouwtje ziet gooit hij er een op de grond, vrouwtje bukt en ja hoor...…
Nou ja ik kan niet wachten om weer te gaan dat snap je wel.

Ik heb die dag vele mooie foto's gemaakt maar niet van die 2.
Ja ik fotografeerde ze alleen van de achterkant.
Niet alleen omdat ze zo chagrijnig waren maar omdat zijn een hele grond puist had op haat voorhoofd.
Ja kom op zegt, moet wel een beetje leuke foto's zijn.

Nou zeg, wilde alleen maar zeggen dat ik kaartjes had gewonnen.

Waar ben ik verder mee bezig; dinsdag melde de mw waar ik me boodschappen zou gaan doen zich ziek en heb ik alleen haar boodschappen gedaan. Niet dat ze dat vroeg hoor maar ik had me erop verheugd dus ach alleen is ook best leuk.
Gisteren ben ik begonnen met de zolder op te ruimen.
Ik heb daar mijn atteljee en het was wel heel erg een bende.
Dus nam ik hele zolder onder handen.
Leuk werk.
Ik ga straks kijken bij de kringloop voor een kast met deuren voor mijn fotoalbums.
Nu staan ze in een 2 open boekenkasten en is best slordig.
Voor deze maand staat ook dat ik veel spullen op MP moet zetten.
En ik ga alle kasten, laden enz, doornemen en leeghalen.
Kan eigenlijk niet een op vakantie deze maand.
en niet naar de dierentuin.
We willen ook de slaapkamer in een andere kleur en andere gordijnen
Leuk om rond te kijken om ideen op te doen.

Het kleine nichtje wordt deze maand alweer 22 jaar.
Het was een heel lief en leuk meisje en we hebben veel van haar genoten.
Ze was dol op de X maar hij deed dan ook alles wat ze vroeg.
Mag ik je wenkbrauwen epileren? vroeg ze dan en hij liet haar gewillig gaan
Ze kroop als ze bij ons logeerde heerlijk tussen ons in en dat tot haar dertiende.
Heeft niets met dag in dierentuin te maken maar daarna logeerde ze niet meer bij ons.
Het is nu nog steeds een leuke meid.
Nooit echt lastig geweest.
Geen puberteit gehad, op die ene puist na dan.
Dat zij een vriend met rood haar heeft vindt ik geen toeval.
Ik denk dat zij net als ik denkt dat alles met rood haar leuk is.

Zo ik heb mezelf weer heerlijk opgevrolijkt.