positief, jurk, en programma die je moet zien

Ik zat in de bus op weg naar Amsterdam naast een mevrouw die vertelde dat vrijwilligerswerk leuk was maar het moest wel op je pad komen.

Op haar pad was het nog niet gekomen.

Ik was het niet helemaal met haar eens.

Ja soms komt het op pad maar anders moet je even zelf een pad inslaan en het zoeken.

Aan de andere kant weet ik ook niet precies wat onder vrijwilligerswerk valt.

Stel je ruimt de bende op van een ander op straat.

Of je bezoekt je eenzame buurvrouw.

Helpt iemand van de familie in het huishouden.

Je haalt de troep uit de grote vijver waar we vlakbij wonen.

Brengt een bakje soep naar iemand.

Ik zie dat om mij heen gebeuren en vind dat mooi.

Vannacht lag ik alleen in de ander kamer.

Gordijnen wagenwijd open en zag een waterige maan en prachtige sterren.

Mijn  loopzolekker laarzen zijn weer gemaakt. bleek gigantisch gat te hebben.

De zon schijnt en de koffie smaakt heerlijk.

Vond een boek in de bieb van de supermarkt, heel oud, las hem 40 jaar geleden en nam hem mee.

Ga er een ander boek voor in de plaats leggen.

Liep gisteren met hond langs huis van mijn hartsvriendin en tot mijn grote verbazing stond ze voor het raam te zwaaien en te wenken dat ik binnen moest komen.

Ik ken haar de laatste tijd alleen maar met veel pijn en uitgeput op de bank onder dekentje.

Nu straalde ze weer van alle kanten.

Ze had zin in iets leuks.

Afspraak gemaakt voor vandaag en morgen.

Twee leuke dingen.

Je hoort het nog wel.

Ze was helemaal blij en ik ook.

Zo kwam het heel goed uit dat mijn bezoek aan de Hermitage niet doorging.

Zo meteen stoelen inklappen, rolstoel erin en hup we gaan.

Hadden het nog over geld geven aan goede doelen.

Ik geef dus nooit aan acties op tv of radio.

Wil ik toch geven dan zoek ik een Nederlander die in het buitenland iets moois doet en geef daaraan.

Veel zekerder en veiliger en ik voel me nooit genaaid omdat het geld nooit is aangekomen en/of goed besteed is want het komt altijd goed.

Heb je gisteren grenzeloos verliefd; baby in het buitenland gezien?

Kijk.

Zo ontroerend en bijzonder.

Wedden dat jij ook onder de indruk zal zijn.

Laat me weten of je het gezien hebt en het ook zo indrukwekkend vond.

Heb gelijk mijn doel weer gevonden om geld aan te geven.

De site ligt er nu even uit maar zal wel weer in orde komen.

www.homesweethomeuganda.nl 

Ga vragen of harstvriendin ook gekeken heeft en anders aanraden dat ze dat moet doen en vragen of ze het ook wil steunen.

Mocht je nog gaan kijken, let dan op de uitstraling van de man.

Ben even hun naam vergeten.

Blijkt het Kattencafé in Haarlem voor mij wel makkelijk te bereiken.

(ben allemaal positieve dingen aan het opnoemen, mocht je het niet begrepen hebben, haha, ja even wennen dat snap ik)

Ik ben dol op de geur van katten, hun gespin, hun zachtheid enz.

Ik durf naar heel veel plekken niet te rijden, vanwege fobieen maar dit durf ik wel.

Ook nog eens vlakbij bioscoop en centrum dus dat wordt een druk dagje.

Het is uitverkoop bij de Di.di voor een paar dagen 40% korting.

Mijn geld is op en ik heb ook niets nodig maar het is toch goed nieuws?

Loes dank je wel voor je mail gisteren.

ik ga je nog terugmailen hoor.

Lot, wat leuk om te lezen hoe je dagje Amsterdam was.

Je weet hoe graag ik dat doe.

Lieve Mathilde ik hoop dat het beter met je gaat.

Ik denk aan je hoor.

veel sterkte, zorg goed voor jezelf.

Oh ik kan mij gewoon niet voorstellen dat ik straks met mijn vriendin op pad kan.

Dat ze zich zo goed voelt dat het gewoon gaat lukken.

Dan nog even voor mevrouw Huisvlijt een foto van de jurk die ik vrijdag kocht.

het is deze maar dan in bruintinten.\

Deze vond ik veel te zomers

Die ik heb is bruin, groen en wat oudrose .

Ik draag het met een vestje.

Ik denk wel dat het jouw smaak is mevrouw H.

dinsdag

marius van D.okkum

Gisteren het interview gezien met T. K.rabbe over Ferdie E. ?

Mijn haren stonden overeind.

Ik kon er niet naar kijken maar bleef terug zappen omdat ik dacht, aan het eind gaat hij iets zeggen dat al zijn uitspraken verklaard en blijkt hij het niet zo te bedoelen.

Hij bedoelde het wel zo.

Bezocht de man meer dan honderd keer (in gevangenis) en nam lekker visje voor hem mee, ging met zijn vrouw naar bed en draagt zijn oude regenjas.

En waarom bleef de vrouw van F. bij hem?

Ik zou voor veel minder bij een vent weggaan.

Hoeveel debielen lopen er toch los rond.

Ik weet het antwoord wel, heel veel geloof mij maar.

____________________

paar jaar geleden gaven we een tuinfeest en gebruikte ik de bovenste kaart als uitnodiging.

Ik hou van die humor.

Zijn een paar jaar geleden naar een expositie geweest samen met onze buurvrienden en dat was een leuke dag.

De tuinfoto zou zomaar de tuin van mijn ouders geweest kunnen zijn.

Tja in Frankrijk kan dat wel met al die ruimte maar in NL waren de mensen wat minder enthousiast.

Hoewel we wel vrijstaand woonden en ruime tuin (voor NL begrippen)

Mijn ouders trokken zich nergens wat van aan.

Pa kocht een oude Daf en later een oude caravan zodat broer met zijn vrienden daar konden zitten en ze daar ook konden slapen als zij dat wilden.

Kinderen van onze leeftijd vonden het heerlijk om bij ons te spelen.

De Daf reed nog, kippen liepen overal, plek om hut te bouwen en troep te maken.

Daarbij nam mijn moeder het niet zo nauw met onkruid omdat ze net als ik de schoonheid ervan zag.

en het nut.

Nee mijn ouders pasten echt niet in de Nederlandse cultuur en deden er ook niets aan om dat te veranderen.

En gelijk hadden ze al vond ik dat als kind vreselijk.

Ik wilde een net rijtjeshuis net als anderen en een moeder die wel de ramen lapte.

De tweede foto zou ik gebruikt hebben als uitnodiging voor mijn 60ste verjaardag.

De vrouw heeft ook nog een hondje achterop.

Nou eigenlijk zou het een andere foto worden van vrouw op brommer maar die kon ik niet vinden.

Jammer genoeg kon ik mijn verjaardag niet vieren.

De plannen lagen helemaal klaar maar het gaf zoveel stress dat ik het niet kon doen.

Soms baal ik er van maar troost mij  met de gedachte dat het veel geld scheelt en dat je ook met 62 of 64 jaar een feest kan geven.

Onzin natuurlijk om je aan die 60 te houden.

____________61 is net zo feestelijk als je zelf wil.____________

_____________________________

Ondertussen werk ik aan mijn leven.

Probeer ik allerlei manieren te vinden om het makkelijker en beter te maken.

Het is niet zo makkelijk.

Hoe krijg ik minder info die ik niet wil binnen?

Oke geen krant.

Dat is alvast 1.

maar als je Tv kijkt krijg je ook van alles binnen.

en gisteren las ik iets wat me zo van slag maakte op een blog, volgens mij van Huisvlijt, over vrijwilligerswerk in India.

Ik werd gewoon misselijk.

Niets maar bijna ook niets is wat het lijkt.

Ik trek mij dat soort dingen zo erg aan.

Lees het dan niet, kijk het dan niet, luister dan niet.

Dat gaat dus niet he want je weet nooit van te voren wat er gaat komen.

Denk er dan niet aan!!!!

O ja goeie tip. 

Nooit geprobeerd. ;-(

Zorgen dat ik niet teveel alleen ben.

Het probleem is dat het steeds wisselt.

Soms moet ik 2 dagen ergens van bijkomen maar andere keren blijkt dat weer averechts te werken.

en andersom.

Drie dagen achter elkaar leuke dingen doen, jeeeeeh helemaal leuk maar de keer erop is 2 keer al veel te veel.

Ik krijg zo goed als iedere week een stapel week/maandbladen.

Hartstikke leuk maar de laatste maanden kreeg ik er stress van omdat ik er niet meer aan toe kwam en de stapel werd steeds hoger wat nog meer stress gaf.

Jaha, ik weet ook wel dat het heel raar klinkt maar zo is het gewoon.

Dus tegen degene gezegd die mij de bladen brengt gezegd dat het niet meer hoef.

wilde de reden niet geven en ook dat gaf stress.

maar nu rust in dat opzicht.

De L.belle komt nog een paar weken en dan stop ik daar ook mee.

Tja hoe spannend is dat blad nou helemaal dat ik er stress van krijg.

ik zou ook bijna geen TV meer moeten kijken en ik probeer dat al te doen maar nog minder?

Ja je moet Net.flix. , v.ideoland en weet ik veel wat nemen zeggen mensen weleens tegen mij.

Euh? Ik moet er niet aan denken heb het al moeilijk genoeg met de netten die ik al heb.

Zie hierboven niet als klagen, of wel als je dat wil, ik probeer gewoon uit te leggen hoe het is.

Vandaag naar een fijne dag thuis gisteren, MOET ik echt de deur uit.

Ik moet allerlei kleine dingen doen zoals laarzen ophalen bij schoenmaker, gezondheidwinkel voor mijn muesli, gewone winkel en nog ander winkel waar de kaas in aanbieding is.

Heb paar nieuwe recepten uitgezocht om uit te proberen.

Zin in.

en heb trouwens, tja weet ook niet hoe dat kan zomaar zin in boodschappen doen.

Dan na lange twijfel 2 kaartjes gekocht voor een concert zondagavond.

Besloten om op MP de serie The Crown te bestellen.

De DVD van The white Crow over leven van balletdanser Nurenjev en te zoeken naar DVD documentaire over Claude M.onet zodat ik samen met mijn Hartsvriendin hier samen op de bank kan kijken overdags, als het net zo een donkere dag is als gisteren.

Kunnen we lekker genieten.

We zouden het toen in de bioscoop gaan zien maar ze was toen te ziek.

Het idee dat ik haar daarmee kan verrassen maakt me al helemaal blij.

 en als ze zich goed genoeg voelt gaan we met z'n vieren naar museum in den Haag.

Het is 1 van haar favoriete schilders.

Wil ik echt een goed gevoel krijgen dan moet ik vanavond naar de Yoga.

Dan zal ik mij morgen een heel ander mens voelen.

Nou ja dat is ook overdreven maar ik voel me dan wel veel beter

en mijn lijf smeek erom om mezelf even uit elkaar te trekken.

ook weer overdreven maar heb veel spierpijn en dat is dan niet overdreven.

De zon schijnt.

Kipje is alweer vertrokken na een korte visite.

Ze moest een ei leggen.

zo schattig.

o nee, ik wil niet op mijn moeder lijken.

nou ja toch wel.

Die kon ook zo raar doen over een kip die een ei gelegd had.

duh.

ik ga er weer wat van maken.

maandag

 kijk hier loopt Willem-Alexander

Wat een gezellige dag was het vrijdag.

Ik had mij er erg op verheugd en de verwachtingen kwamen uit.

Samen met Cellie Citroen van dagboek van een gematigd optimist naar het paleis op de Dam.

en daarna nog even napraten bij een bakkie koffie op een leuke plek bij de Nieuwe kerk.

Zo leuk om elkaar weer te zien.

en wat zag ze er goed uit.

en wat is ze leuk en lief.

maar dat wisten jullie vast al.

Daarna liep ik via de Kalverstraat op mijn gemak naar Museumplein.

Liep verschillende winkels in nog steeds op zoek naar een jas en kwam met een leuke jurk naar buiten.

Iedere keer weer onder het mom, die ga ik echt heel vaak dragen.

èn ik ben uiteindelijk de vrouw van een erfgenaam.

Mr. X kreeg deze week laatste bedrag van zijn vader.

Vader had ons bij leven al ieder jaar geld geschonken en er was niet veel over maar een erfgenaam is een erfgenaam.

Toch?

Ik heb mijn eigen geld en mr. X maakt er nooit een probleem van als ik iets koop maar waar hij wel een hekel aan heeft is als ik ga lopen zeuren dat ik het niet had moeten doen.

Gelijk heeft ie .

Nu nog kijken of er de komende tijd gelegenheden zijn om een jurk te dragen.

Stiefdochter vond dat ik, hoe heten die schoenen ook al weer, o sneakers moest kopen bij haar.

Gympen blijf ik die dingen noemen en geloof mij dames, echt waar, hoe hip ze ook mogen zijn, niets zo onvrouwelijker onder een jurk.

of je moet 20 jaar zijn en minimaal 1 meter 80.

Natuurlijk moet ieder dat zelf weten maar ik mag denken wat wil.

Nog nooit bij een rijpere vrouw gezien dat het o zo leuk stond.

en ik geloof nooit dat een man het wel leuk vind bij zijn vrouw.

Dus ik zei tegen de S.dochter; dat zou je vader echt niet leuk vinden.

Sinds wanneer doe jij wat mijn vader zegt?

Het is natuurlijk tegenwoordig not done om te doen wat je (mannelijke) partner vindt of zegt.

Apart je verjaardag, kerst, oud en nieuw vieren is helemaal niet raar net als  apart op vakantie.

ik heb geleerd dat je wel veel moeite moet doen voor je partner en ben het daar helemaal mee eens, mits hij dat ook voor jou doet.

Ik zal nooit iets aantrekken, als we uitgaan, wat hij niet leuk vind.

ik zou best af en toe dagje niet opgemaakt door het leven gaan maar hij vindt het leuk als ik het wel doe.

Hij houdt van vrouwelijke vrouwen dus ik probeer het te zijn.

Niet 24 uur per dag en het is ook helemaal tegen mijn natuur in hoor.

Maar sneakers onder een jurk?

van mijn leven niet.

Kreeg vanmorgen een bericht dat mijn uitje naar de Hermitage door omstandigheden niet doorgaat en opeens een hele lege agenda.

Ik hou de dag ervoor en erna altijd vrij.

Dat moet nu wel opgevuld worden want ja die stille dagen zijn mij niet echt bevallen.

Dan een app van dochter van een vriendin die vraagt of ik haar hond uit wil laten volgende week en de week erop.

Ik verwachtte al zo een vraag en appte zonder na te denken meteen dat ik het niet deed.

Ga toch zo vragen wanneer het precies nodig is en het 1 of 2 keer doen.

Gaat mijn schuldgevoel ook gelijk weg.

Zaterdag was mijn hartsvriendin zo ziek dat we niet binnen mochten komen.

Dat was 3 jaar geleden ook 1 keer voorgekomen.

Een teken dat het echt heel slecht ging.

Gisteren weer een poging gewaagd, na wat apps over en weer, en konden we er heen.

Ze zag er heel ziek uit maar na een halfuurtje knapte ze weer op en zag ik weer de glans in haar ogen.

Ze wilde alles weten van mijn bezoek in Amsterdam, uitslag van slaap onderzoek, hoe behandeling van mr. X verliep, hij was er bij dus kon hij het vertellen.

Ik had een ovenschotel voor hen gemaakt en kreeg app dat het erg lekker was.

Zeer kleine moeite en we vinden het zelf ook altijd goed te eten.

Geneer me altijd een beetje als ik zoiets schrijf, ben altijd bang dat men denkt dat ik mezelf geweldig vind omdat ik iets voor iemand doe maar zo bedoel ik het niet.

Ten eerste heb ik geleerd dat alles wat je doet eigenlijk voor jezelf doet en na lang nadenken en afwegen kwam ik tot de conclusie dat dat ook zo was en ten tweede, ik schrijf over mijn leven, ook over de negatieve en egoïstische  kanten van mijn karakter dus hoef ik mij niet te schamen.

Als ik niet zoveel van haar terug kreeg aan mooie momenten en belangstelling zou ik het echt niet kunnen denk ik.

Ik ben nogal van de "weegschaal" de laatste jaren.

Ik kijk altijd of ik iets terugkrijg voor wat ik doe.

Hoeft totaal niet in evenwicht te zijn maar heb een beetje te lang alleen maar gegeven zonder iets terug te verwachten.

Denk dan vooral aan mijn liefelijke familie.

Ooit zouden ze voor mij klaarstaan dacht ik altijd, dat doet familie nu eenmaal, toch?????

Hey what the fuck, waar zijn ze gebleven?

Toen ik zo door de Kalverstraat liep, helemaal op mijn gemak, en niet wist welke kant ik op moest kijken door al die winkels, zo leuk, net zo een fijne afspraak achter de rug, voelde ik mij helemaal blij.

Ooit 10 jaar lang niet alleen op straat gedurfd, durfde alleen maar hele kleine stukjes en dan alleen met mijn ex en nu gewoon slenteren en genieten.

Was om 10.30 van huis gegaan en kwam er om 18.30 weer in.

Daar was het warm brandde er licht en kaarsen en zaten mr. X en Miss Sofie op mij te wachten.

Ik geloof nu best wel dat er mensen zijn die jaloers op mij kunnen zijn.

Dank je wel lieve Cellie.

vandaag

foto van het net.


Over gisteren schrijf ik later wel.
Dat was een leuke dag.
Heel leuk zelfs.

Het gaat stukken beter met mij.
De neuroloog noemde mij depressief.
Ik zag het niet zo.
Het is nu eenmaal mij leven.
Dat malen en andere vervelende dingen zijn nu eenmaal de symptomen van 1 van mijn stoornissen.
Zoals iemand met longontsteking hoest zo heb ik ook mijn dingen.
en niemand heeft er meer last van dan ik zelf.

Deed donderdag na het schrijven van mijn blog precies wat goed voor me was en wat ik mij voorgenomen had.
Zo ging ik de boodschappen die ik had gedaan brengen naar "mijn" mevrouw en daarna naar mijn vriendin en dat laatste was hard nodig.
Verleden week stuurde ze mij een appje of ik langs wilde komen maar dat doet ze anders nooit dus ik dacht dat het voor de gezelligheid was.
Dat was niet zo, ze zat er helemaal doorheen.
Ik ga nu met haar afspreken dat ze alleen maar een bepaalde smiley moet sturen als het niet gaat en dan ben ik er zo.
Nu had ik makkelijk kunnen zeg; komt even niet uit, ik kom morgen, maar met zo een smiley hoeft ze niets uit te leggen en weet ik ook dat ik alles uit mijn handen moet laten vallen en ga ik.
Het MOET helemaal niet maar ik wil dat.
Geen twijfel.

Donderdag ging het heel slecht en het bleek al dagen zo te zijn.
Mr. X komt net binnen en heeft haar man gesproken; gaat heel slecht.
Getver, de getver.
Toen ik daar was zag haar man zijn kans pakte zijn hengels en ging er van door.
Best grappig eigenlijk want hij wordt gek van onze vrouwenpraat en wij van hem want dan kunnen we niet even lekker roddelen en zo.
en hij vindt net als de meeste mannen nogal snel iets een roddel.

Vriendin vertelde dat ze stopt met de chemo.
Ze kan niet meer.
en wil niet meer.
Al maanden en maanden alleen maar ziek en pijn.
Iedereen leeft zijn leven en dat van haar is alleen maar ellende.
Eigenlijk was ik opgelucht toen ik haar beslissing hoorde.
Haar man en haar zus zijn het er ook mee eens.
Wat de gevolgen zijn weet natuurlijk niemand maar als ze doorgaat weten we het ook niet en vraag ik mij af of ze die kuur wel overleefd.

Ze knapte op donderdag.
Dat doet ze iedere keer van bezoek.
We kunnen over alles praten dus ook over het einde.
Ik zeg het vaker maar het is niet alleen maar ellende.
en ze heeft altijd belangstelling voor mijn leven.
en hoe het met mijn X gaat voor wie ze o zo duidelijk een zwak heeft en mij trots maakt omdat ik zo een bijzondere man heb.
Hij is zo leuk en lief voor haar.

Kreeg ze nog 2 keer bezoek toen ik er was en eerlijk gezegd vond ik het voor mijzelf niet zo leuk want we zaten zo lekker met zijn tweeen maar ik kon voor thee zorgen.
en zij genoot van de drukte.

Haar man kwam later thuis met 2 bebloede pleisters om zijn vingers.
Was hij gebeten door een snoek.
Tja.
Vonden wij wel weer grappig.
Ik ga er straks weer heen.
Hoorde dat ze op bed lag en dat doet ze zelden want dat haat ze.

_________________________________

Wil toch mijn blog van vandaag anders eindigen.
Waar ik zo mee zat, jeweetwel is opeens verdwenen en natuurlijk vraag ik mij af waarom het zo lang moest duren en het zo groot was.
maar nogmaals; dat zijn de spelregels van mijn stoornis.
maak je zoveel mogelijk druk over de kleinste dingen.
10 punten.
blijf er zo lang mogelijk in hangen.
5 punten.
lig er wakker van
7 punten

Ik ben zo goed in dit spel.
Win het altijd.

geen afspraken dit weekend.
Gewoon in en om het huis.
Dekbed en schoenen ophalen.
Naar de L.idl voor groenten.
Nagenieten van gisteren.

Open haard, lekker eten, mijn dagboek bijwerken, lezen.
Man en hond om mij heen.

De wereld ziet er opeens heel anders uit dan een paar dagen geleden.

ik doe alles fout vind ik zelf

Volgens slaaponderzoek is het niet zo en heb ik vannacht goed geslapen maar ik heb uren liggen piekeren/
En dat had ik juist zo afgeleerd.
Ik heb het gevoel dat ik alles verkeerd doe en iedereen tekort doe.
Ga ik boodschappen doen vind ik dat ik beter mijn tijd had kunnen besteden om het huis te stofzuiger.
Of andersom.
Was gisteren te laat begonnen met koken, hoezo te laat, de X zou er nooit iets van zeggen tenzij hij op tijd weg moet, dus maakte ik snel, snel een gerecht en voelde mij schuldig omdat het zo simpel was, vond hij het heel lekker.

Ben niet naar yoga geweest, terwijl dat o zo goed voor lijf en geest is dus eigen schuld dat ik niet kon slapen en lag te piekeren.
en zo zijn er nog tientallen dingen die mij dwars zitten.
O ging niet naar mijn mevrouw om samen boodschappen te doen en ben vrijdag voor het laatst bij mijn hartsvriendin geweest.
Heb trouwens wel de boodschappen gehaald voor de mevrouw en ga ze zo brengen en vanmiddag kan ik naar vriendin.
Mits zij thuis is he, want ook zij heeft een leven.
Zo belachelijk ben ik dus bezig.

Conclusie; zit teveel thuis en te  weinig contact met andere wezens op 2 benen.
Ik vermaak mij prima maar dat is het punt niet.
Teveel tijd is ook niet goed.

Zo blijft de opmerkingen van mooieschoonzus maar spoken in mijn hoofd.
Ik krijg het niet weg.
Een brief sturen; oke maar ik krijg natuurlijk een reactie terug en dat is mijn probleem, ik wil dat NIET want het betekent meer stress en ellende.
Het stomme is ik ken mijn schoonzus heel goed dus ik weet hoe ze is.
maar ik wil niet dat ze zo is.
Snap jij het?
De X mag zijn zus graag maar verteld haar NOOIT wat.
Ze maken lol en hij luistert zonder commentaar naar haar geratel.
Zegt ze iets onaardigs dan laat hij het zo van zich afglijden.
Het is gewoon jaloezie van haar
Vertel haar dan ook niets zegt hij dan.
Ja kom op zeg.
Ik ken die bijeenkomsten van zijn familie
dat gaat over de politiek en hoe we uitgeknepen worden en dat soort dingen.
Nooit eens iets persoonlijks.
Als je dan vraagt; hoe is het met Pietje?
Pietje??????
Ja zeg ik dan, je weet wel je zoon .
Nou op die vraag was niet gerekend.

Goed hoe gek kun je jezelf maken?
Daar ben ik nu dus aan het onderzoeken.
Een goede yoga oefening was dat je aan iemand moet denken waar je wat mee heb, het beeld oproepen en zeggen; ik vergeef je.
Dat deed ik vannacht.
Tja je doet de gekste dingen in zo een nacht.

en de cursus hoe ik van een mug een olifant kun je bij mij volgen.

Dus hoe pak ik dat aan.
Ga zo eerst beneden goed schoonmaken, ga de boodschappen wegbrengen, vanmiddag naar mijn vriendin en een lekkere visschotel uit de oven maken voor man en mij.

Dan naar mijn agenda van volgende week kijken en wat afspraken maken, en wat er ook gebeurt, te koud, te warm, te moe,  naar yoga toe om het lijf en geest uit elkaar te trekken.

Als ik mij eraan hou zal ik mij stukken beter voelen.

___________________________

Gisteren ging ik even naar een kerstshow bij groot tuincentrum en genoot als een klein kind.

ik zag van alles en besloot dat ik dit jaar best eens iets uit mocht geven aan die bende.

maar......nu niet, morgen zou ik terugkomen en mijn slag slaan.

Ik zag van alles wat ik zou kopen.

A best duur zo een engel, die herten en uiltjes maar ja daar doe je jaren mee.

Wat leuk al die lichtjes, de kleuren, de sfeer.

Morgen......

Meteen toen ik weer in het gewone gedeelte stond, kaal, koud en leeg wist ik dat ik niet terug zou gaan.

maar wat was het mooi.

Morgen ga ik naar Amsterdam.

Ik heb er zin in.

Paleis op de dam met een leuke dame.

Jullie kennen haar vast.

Bijkletsen en genieten van al het moois.

Jullie horen het zaterdag.

druk?

De eerste Disney film die ik zag was ik 5 jaar.
Achterop de Solex en dan mama goed vasthouden.
Het was Sneeuwwitje.
In Antibes.

Later zag ik met mijn vader de lady en de vagebond in Cannes.
Hoorde maandag dat dit de volgende  film was die Disney weer uitbracht.
Vier in 1 jaar.
Dat is dan wel weer jammer want hoe leuk is het op je te verheugen op iets en moeten wachten tot het zo ver is.
maar in zo een tijd leven we al lang niet meer.
Snel, snel, snel.
en vooral niets missen.

Ik ben regelmatig blij dat ik dat allemaal niet aan zou kunnen en keuzes moet maken.
Ik kan nog steeds volschieten bij de herinnering aan de musical Anastasia die ik in september zag.
Of aan die dag in juni met mr. X en Sofie daar hoog op die rots bij Etretat waar we een heerlijke middag doorbrachten.
Dat gevoel, die ontspanning, de verbazing iedere keer weer over het uitzicht, de aardige mensen en mijn bezoek aan de tuin daar waar ik zo van genoot.
Wat zou ik graag weer willen voelen wat ik daar voelde.
Vrede, geluk.

Goed, gisteren zag ik de trailer van de lady en de vagebond en ja hoor , natte ogen en kippenvel.
Wat is het mooooooiiiiiii.
Kan alleen niet vinden wanneer het in de bios komt maar reken maar dat ik er bij ben.
Mr. X, ik vroeg het ook op totaal verkeerd moment, ik leer het ook nooit, ik moet hem NIETS vragen het eerste uur als hij uit zijn werk komt, gaat zeker NIET mee heeft hij aangegeven.
Ik zou het graag met hem willen meemaken maar ik ga er verder geen drama van maken.
Alleen, zakdoeken mee, vind ik ook prima.
maar hoe lang moet ik nog wachten?
Weet iemand wanneer het komt?

www.gites-de-france.com/fr/normandie/seine-maritime/la-riviere-au-pays-demma-g4123
Dat is het adres van het huis dat we een week gehuurd hebben.
Als je gaat laat het me weten als je dat wil natuurlijk.
Lijkt mij wel geinig.
2 tot 9 juni is het bezet.
Het dorpje heet Ry.
Daar waar het verhaal van Madame Emma Bovary zich afspeelt.
Ik hou zo van dit soort verhalen.
Dorpjes met een verhaal.
Zo zijn Monet en Victor Hugo bijna overal terug te vinden in Normandie en ik vind het extra leuk om ergens te lopen waar zij ook ooit geweest zijn.

Tja en dan, hoe vreemd ook, vannacht sliep ik dus uren achter elkaar en werd maar 1 keer wakker.
Wat krijgen we nou????
Wil sowieso afwachten of de uitslag van het slaaponderzoek iets doet met mijn hersenen op een positieve manier.
Stel dat het echt zo is en dat ik wel goed en genoeg slaap en dat ook zelf ga geloven?
Zou zomaar kunnen toch?
De mens zit raar in elkaar hoor.
Ik wacht vol verwachting af en ga na een tijdje indien nodig en ik er nog steeds niet in geloof weer een onderzoek laten doen in ander ziekenhuis.
maar dat is pas voor januari.

Hebben jullie al afspraken in 2020?
Ik "al" 2.
In maart ga ik weer naar een avondje Petra B.erger en dan in Juni naar Normandie.
en dat was het.
Heb ook nog geen agenda.
Wacht op die van de Libelle die ideaal is voor mij.
mooie foto's A4 formaat en 1 maand op 1 blad zo is dat erg overzichtelijk voor mij.
precies wat ik nodig heb.

Ik heb dus 2 vragen voor jullie;
weten jullie wanneer de Lady en de vagebond in bios is en hebben jullie al afspraken in 2020.

Deze maand heb ik nog 2 leuke afspraken en meer niet.
Mr. X is met zijn behandeling begonnen (maandag) en heeft nog geen last.
(chemo creme op hoofd)


Fijne dag dames.
Brrrrr. wel veel koude regen vandaag.

Ik snap er werkelijk niets van

Arm zeiknatte kipje.

Ze stond me al op te wachten voor de tuindeur.

Snel naar binnen.

Lekker dingen voor haar klaargezet.

Zit er zelfs aan te denken om tegen mijn principes in de verwarming aan te zetten zodat ze niet kou 

vat.

Besef gelukkig dat ik misschien weer overdrijf.

Droogfohnen kan ook.

Ik heb gisteren zulk raar nieuws gehad.

ik weet niet wat ik daar mee aanmoet.

Heb 2 keer eerder uitgebreide slaaponderzoeken gehad.

Zéér uitgebreid.

Sommigen moesten zelfs onder narcose gebeuren.

Er kwam uit:

zeer ernstige vorm van apneu.

veel te laat serotonine aan maken.

droomstoornis.

onrustige benen.

steeds wakker.

Kom ik gisteren voor de uitslag van laatste onderzoek en verwachtte geen verrassingen, echt niet, hoopte alleen op oplossingen.

Blijkt dus dat er bijna niet aan de hand is.

De slaapapneu is zo anders dat ik niet meer met apparaat hoeft te slapen.

Blijkt dat ik maar 3 keer per nacht even wakker ben.

Geen rusteloze benen (geen idee wat er dan onder het dekbed ligt want het beweegt)

Ik had 2 keer gedroomd, dat klopte dan weer wel, het waren 2 nachtmerries.

Ik zou dus dansend en zingend het ziekenhuis hebben moeten verlaten maar ik was stil.

Doodstil.

Ben je niet blij vroeg de X.

Dat weet ik niet .

Ik weet het echt niet.

Er is mij altijd gezegd dat er niets te doen was aan de apneu.

Hoe kan het nu zo goed als weg zijn?

Hoe kan het dat ik denk dat ik uren en uren wakker ben terwijl dat niet zo is?

en 3 keer wakker op een nacht?

Vannacht telde ik al 6 keer.

Lag de afgelopen week tot ongeveer 3 uur wakker.

Zou ik het me allemaal verbeelden?

Ik bedacht in die tussentijd, tja lag toch wakker dat ze misschien het dossier van een ander had.

Dat zie je toch weleens in films?

Dan hoort iemand dat hij maar 6 maanden te leven heeft, gaat ie al zijn geld uitgeven, iedereen de waarheid eens vertellen, reizen en rare dingen doen maar wat een pech; dossier verwisseld.

Ik wacht dus maar even met iedereen de waarheid te vertellen. 

hoe raar het ook klinkt ik weet echt niet wat ik met deze uitslag moet.

Nog niet.

Komt heus wel.

Ik kon zo heerlijk mijn slecht slapen de schuld geven van mijn humeur, mijn altijd maar zo moe zijn, mijn geheugen die heel snel achteruit gaat, geen concentratie, dat rotgevoel in mijn lijf en weet ik veel wat allemaal.

Ik snap er werkelijk niets van.

Besef ook dat het de uitslag is van 1 nacht, dat zei de neurologe ook, maar in grote lijnen mankeer is wat dat betreft dus niets.

Goed allemaal even laten bezinken.

Het is natuurlijk heel goed nieuws al voelt het nog even niet zo.

______________________________

Dan iets totaal anders.

Willen jullie het huisje zien waar we heen gaan in juni?

Niet.

Nou ik laat het toch zien.

Het moest karateristiek   zijn , tuintje hebben waar we koffie kunnen drinken, in een dorp en een douche hebben.

Hond MOET mee, daar is geen twijfel over mogelijk, vlakbij natuur en dorpswinkel.

o en raam in slaapkamer omdat we het beiden snel benauwd hebben.

En dit vond ik dus na zeker 8 uur achter de computer (nogmaals, niet achter elkaar)

Over de prijs waren we stomverbaasd.

wil je het weten?

45 euro per nacht.

Wat ik nog vergeet aan mijn eisen; ik wil grote tafel om aan te kunnen schrijven, plakken, scheuren, nou ja troep maken, over wat we die dag gezien, gehoord, gegeten en verder meegemaakt hebben.

Het verhaal van Madame Bovary van schrijver Auguste Flaubert speelt zich af in dit dorpje.

Hoe leuk en romantisch is dat.

Verder zo veel te zien en mee te maken dat we dat niet gaan redden maar dat maakt niet uit.

ik kan nu info, foto's enz, op gaan zoeken en aan mijn vakantieboek beginnen.

Daar kan ik zo van genieten.

Tegen die tijd zullen er weer tientallen beren verschijnen maar de voorpret heb ik dan wel gehad.

Het huisje is voor 5 personen plus 2 huisdieren.

en iets meer dan 500 km hiervandaan in Normandie.

Wie weet leest er iemand hier die het ook wil.

Ik denk altijd dat als ik iets mooi vind iedereen dat ook wil.

Zaten zondag aan de lunch met nog 4 andere stellen.

Het ene stel vertrekt over 2 weken voor 6 weken naar Nieuw-Zeeland en viert oud en nieuw in Australie.

Het andere stel gaat in januari 4 weken naar Nieuw-Zeeland met tussenstops in effe denken.....Hongkong en nog wat.

Het derde stel gaat in december maand naar Chili.

Schat, zei ik tegen de X, NIET vertellen over onze vakantie hoor.

Haha. 

Ze moesten lachen want ze kennen ons en echt ik zou voor geen goud met ze willen ruilen.

Een maand zonder mijn kip.....

ik zou het niet kunnen.

maandag

Wat een heerlijke foto is dit toch.
Voor wie het niet weet of vergeten is; ik mis 1 of 2 katten in mijn leven.
Ik mis gespin en hun geur.
Hun lijfje op mijn schoot en in bed.
Hun gezelligheid in de tuin.
Hun gezellig geklets en hun kopjes tegen mijn benen.
maar katten zijn hier streng verboden.
De X haat ze.
Gelukkig is Sofie net zo groot als een kat en kan veel van hun taken overnemen en als ik tussen de 2 moest kiezen hoef ik niet na te denken; een hond
maar dat neemt niet weg dat ik een kat erg mis.


Sint Maarten; ik heb echt een hekel aan het snoep geven aan kinderen.
Ze krijgen veel en vele meer binnen dan gezond is en ik wil daar niet aan meedoen.
Aan de andere kant lijkt het mij erg om als zure buuv gezien te worden dus voor vandaag maak ik uitzondering.
Als er hier kinderen in huis komen ga ik iets leuks met ze doen maar ga ze echt niet vergif voeren.
Doen hun eigen ouders maar.

Vroeg aan de man bij de G.amma, een hele knappe trouwens, of er al kerstspullen waren.
Nee nog niet zei de man.
Vindt u niet dat u erg laat bent, het is al bijna Pasen.
Morgen beloofde hij, gaan we beginnen.

In september waren ze bij de A.ction al bezig met 3 "feestdagen""
Halloween, Sinterklaas, Kerst en oh ja, Herfst.
Karretjes vol bende gingen de winkel uit.
Gelukkig kan ik mij redelijk aan mijn boodschappenbriefje houden maar heel soms gaat het mis.

Gisteren was de dochter van X hier.
Ze vertelde over haar werk bij een hoofdkantoor van sportkleding , hoeveel pakjes er per dag de deur uitgaan, hoeveel er terugkomen en wat er mee gedaan wordt.
Ik ben de laatste tijd al behoorlijk zuur maar kan schijnbaar nog zuurderiger worden.
Ook over haar eigen inkopen.
De X vertelde haar dat hij een paar dagen ging skieen.
Dat is hooguit 2 of 3 nachten naar W.interberg hoor.
Nou volgens haar moest er helm komen, skisokken, thermokleding.
Doe effe normaal zei ik helemaal vergetend dat ik o zo graag een leuke gezellige stiefmoeder wil zijn.
Hij kan toch een helm van jou lenen, wetend dat zij NOOIT op wintersport is geweest maar vast wel een helm of 6 in huis zal hebben want stel je voor dat...
En sokken, heeft hij en kom op thermo ondergoed?
Hij trekt maar een maillot van mij aan.
Daarbij grote kans dat door de opwarming van de aarde, geen idee hoe dat komt, er geen sneeuw zal vallen in W.interberg.

Een heeeeel groot bedrijf in China verzon de term; Singles Day en maakte in 1 uur 12 miljard winst.
Kreeg al aanbiedingen van parfum enz. in de mailbox van allerlei parfumverkopers.
Hoe kan het toch dat de mens zo makkelijk te manipuleren is?
We hebben toch een eigen wil???????
Ik werd nog zuurder.

maar goed na vandaag gaat het roer weer om want ik lig me toch zo heerlijk te piekeren in mijn bed.
en red ik ermee de wereld of wat dan ook?
Voel ik me er beter door?
wordt ik er een leuker mens van?
grappiger, geduldiger, liever?
Welnee, ik wordt alleen maar zuurder.

Dus na dit blogje ga ik het anders doen.
Nee, ik meen het hoor.
Geloof mij maar.
Even de bekende schop onder de kont.
Het is weer de hoogste tijd.

Na heel lang zoeken op het net, ik denk wel 8 uur, maar niet achter elkaar natuurlijk vond ik wat ik zocht.
ONS huis in Normandie.
Ruim, prachtige bloementuin aan de voorkant, tuin aan zijkant aan een riviertje, in het centrum, prachtige vakwerkhuizen, leuke restaurantjes en in de buurt van zoveel leuke dingen.
Hond mee, 539 km hiervandaan, 20 km van Rouen, de Seine en Giverny (tuinen van Monet)
Kastelen, tuinen, bossen, musea in de buurt.
En een heerlijke prijs.
Liet het aan de heer des huizes zien en die riep, geheel tegen principes in omdat het pas in juni is: BOEKEN!!!
Dat was niet tegen doberman's oren (;-) gezegd, alleen krijg ik die gasten niet te pakken.
maar ik geef niet op.

 We hebben 2 muskuseenden in de buurt.
eigenlijk vader en dochter maar dat schijnt niet uit te maken.
Vader werd verliefd of zijn dochter en ze kreeg 13 kinderen.
Pulletjes heet dat geloof ik.
Werd ook meteen weggejaagd door vader/opa met haar kroost en daar ging ze hoor in een andere sloot wonen.
Nu zijn de kinderen volwassen.
11 stuks heeft ze grootgebracht.
Ze zijn o zo leuk.
Jammer genoeg werd zij, pasgeleden doodgereden.
Daar baal ik dan weer zo van he.
Nu de kleintjes groot zijn vindt vader het wel weer gezellig dus ze komen steeds vaker bij hem langs of hij gaat met hen mee.
Gisteren staken ze heel netjes achter elkaar de weg over.
Ik zag ze vanaf mijn keukenraam en had een grote glimlach op mijn gezicht.
Met pa/opa erbij zijn ze met 12.

Vanmorgen vroeg kreeg ik wel heel vreemd nieuws.
Moet het even laten bezinken maar bij volgend blogje zal ik jullie vertellen wat het is.

maar er een mooie week van en zorg er voor dat je niet zo zuur wordt als ik.
is heel vermoeiend geloof mij maar.

dit ga ik doen dit weekend

foto van het net.
Van alleen al een foto van mooi kopje met koffie word ik al blij.
Leuk voor mijn kleine koffiedagboek waar ik in schrijf met wie ik koffie gedronken heb, waar, wanneer en plak er dan een mooi plaatje bij.

Zit nu ook de genieten in de serre van mijn "villa."
Moet  trouwens toch wel oppassen want ben beetje teveel thuis, voelt heerlijk maar toch merk ik dat het niet echt goed voor mij is.
Het is best moeilijk om mijn evenwicht hierin te vinden.
Volgende week heb ik leuke afspraak dames.
Daar verheug ik mij op.

Vandaag is de man van hartsvriendin jarig.
Het wordt geen feest.
Wij gaan vanmiddag natuurlijk wel even langs.
Het is zo fijn dat we zo dichtbij elkaar wonen.
en dat onze mannen het goed met elkaar kunnen vinden.
Zo kunnen we elkaar beetje helpen.
Mr. X was jaren geleden voor mij de kas in elkaar aan het zetten en hij kwam toevallig voorbij en bood aan om te helpen.
Vriendin en ik hadden elkaar al ontdekt.
en zo de mannen ook.
maar jeetje wat zijn ze eigenwijs allebei.
Ze moeten elkaar echt "betrappen" op een moeilijk klusje en dan helpen ze elkaar maar denk niet dat ze het zullen vragen..

Zondag een lunch bij onze vrienden I en E. met de 6 anderen waar we mee naar Valkenburg zijn geweest.
Ik maak een heerlijke pompoensoep met gember en Marokkaanse kruiden.
Ga zo even pompoen kopen.
De vraag om weer met elkaar een paar dagen weg te gaan zal weer komen en nu moet ik zeggen dat het mij niet meer gaat lukken.
Niet leuk om te moeten zeggen maar het gaat gewoon niet meer.
Een dag weg gaat prima maar dat is alles wat ik nog te bieden heb.

Wat een fijne en leuke reacties weer op mijn laatste blog.
Werd zelfs meegedacht aan pet/muts voor mijn X.
(maandag begint de behandeling)
Zijn dochter werkt bij groothandel in sport en daar verkopen ze ook katoenen mutsen.
Als het goed is komt ze er een paar brengen vandaag.

Door mijn hoge sensitiviteit, de PTSS en het niet slapen is het voor mij bijna niet te doen om bepaalde dingen van mij af te laten glijden.
En het is zo goed als onmogelijk in deze tijd om niet veel indrukken, nieuws, enz. binnen te krijgen.
Ik heb geen filter.
Ik snap ook vaak niet dat mensen die wel hebben en niet zien, voelen of horen wat ik allemaal meemaak.
en denk niet dat mensen begrip, geduld of daar rekening mee houden.
dat doen ze echt niet.

Daarom moet er ook een zeer ernstig gesprek gevoerd worden met mijn schoonzus.
Zou ik niet meer met haar om willen gaan zou ze gewoon lekker op mijn zwarte lijst komen en die lijst is heel zwart ;-) maar wel duidelijk maar ik wil wel met haar omgaan.
Ze is gezellig, kan erg met haar lachen en ja, o dat heb ik weer ik geef om haar.
Het gaat niet mee vallen want ik vind dit heel moeilijk dat praten maat het moet.
Ik heb al zo voorzichtig mogelijk aan de X laten weten dat ik haar voorlopig niet wil zien.
Ze komt vaak langs in het weekend namelijk.
X begint dan meteen te steigeren en mij verwijten te maken maar ik ga het wel zo doen.
En als ze komt dan gaat er gepraat worden en daar is de X helemaal panisch voor, haha echt een man.
Hij weet trouwens niet eens waar het over gaat hoor maar hij kent zijn zus .
en hij kent mij.

Ik maakte gisteren gehaktballen voor hem.
Die schijnen dus heel lekker te zijn.
Dan kan ik wel een potje breken hoor.
En voor mijzelf bakte ik weer een appeltaart (zonder suiker) die je in 1 pan maakt.
Vroor het wel zo snel mogelijk in stukken in want anders en dat is echt waar eet ik het in 1 keer op en ga ik me heel beroerd voelen.
In het originele recept moeten er 3 kopjes suiker in.

Vandaag maar op stap voor ingrediënten voor mijn pompoen/wortel/gember soep.
Heb er zin in om de deur uit te gaan,.
De herfst blijft maar mooi.
Zit nu half in het zonnetje.

Fijn weekend.

zuur

van het internet.

ik lees geen kranten.
Hoogstens de koppen.
Daar word ik al zuur van.

Alles wat je doet is fout.
Hebben jullie dat ook gemerkt?
Vlees eten. (daar ben ik het dan mee eens)
suiker
zout.
brood aan eenden geven.
reizen.
je tuin water geven.
bij de action kopen.
je kleding kopen. (allemaal door onderbetaalde mensen gemaakt en/of kinderen)
lang douchen.
open haard aan.
plastic
hard rijden op autoweg
bladafval opruimen
thuis blijven voor je kind.
niet thuis blijven voor je kind.
vlees kopen bij supermarkt.
kliekjes weggooien.
de droger gebruiker.
wasverzachter
schoonmaakmiddelen
en vannacht, tja lag toch wakker verzon ik nog honderd dingen maar die weet ik nu niet meer.
Oh ja palmolie.
en dat zit overal in.

Nu kan je wel zeggen; gewoon doen waar je zin in heb, ben ik er redelijk mee eens, maar dat werkt niet zo bij mij.
Ik voel me altijd al schuldig over van alles en nog wat en dat helpt ook niet mee en je komt er niet onderuit tenzij je niets meer leest, geen TV meer kijkt, geen computer meer en geen radio want anders blijft het maar binnenkomen.

Ik doe echt mijn best en denk goed na maar het is nooit goed genoeg.
Je doet iedere dag weer zoveel dingen fout.
Het erge is trouwens dat het allemaal wel waar is.

Mijn ouders waren "vluchtelingen
Ze waren begin 50 (volgens mij) dat ze besloten een huis te kopen in een klein dorpje in Frankrijk met 600 inwoners.
Ver weg van alles.
In het begin was er nog wel een kroeg/kruidenierwinkel maar later ook niet meer.
Ze kochten een oude boerderij met groot stuk grond.
Velen denken/dachten dat ze veel geld hadden maar dat was niet het geval.
Ze hadden daarbij ook niet veel nodig.
Ze hebben daar een heerlijk leven geleid.
Goed eten, 2 keer per dag, op zijn Frans, met aperitiefje vooraf, liefst in de tuin, met zo af en toe een buur die erbij kwam zitten.
In de avond lezen, open haardje, TV.
Mijn moeder schilderde wat, was hele dagen in de tuin bezig en pa was steeds aan het verbouwen en daar waren mogelijkheden zat.
Ik heb geen zin om na te denken maar volgens mij waren er uiteindelijk 4 badkamers en 8
slaapkamers
Mijn broer ging er regelmatig heen op vakantie met vrienden en soms waren ze met 12 man daar.
Geen probleem.
Pa was een hergebruiker en haalde overal vandaan, hout, tegels en weet ik veel wat om verder te gaan met zijn verbouwing.
Ze leefden daar alleen voor zichzelf en geef ze ongelijk.
Er werden hier in NL kleinkinderen geboren, ze kwamen niet eens.
Bellen of een kaart als er iemand jarig was?
of kerstkaart terugsturen?
Nee hoor.
Dochter (ik) die kanker kreeg.
Tja jammer joh.
Ze stierven in alle eenzaamheid maar he dat is maar even.
De rest van hun leven was erg goed geweest.
En dat verzin ik niet het is echt zo.
Ik heb een heel goed leven gehad zei mijn vader aan het eind toen ik hem aan de telefoon had.
Ja hij wel.
en zij ook.

Ik begrijp hen wel maar kan het zelf jammer genoeg niet zo.
Ik fantaseer best over een leven in Frankijk in zo een klein dorpje.
maar weet dat ik het niet zou kunnen.
Ik moet sowieso dokter, psycholoog, tandarts, dierenarts in de buurt hebben.
en winkels al is het om er gewoon rond te kijken.
Restaurantjes waar ik af kan spreken om koffie te drinken.
Theater en musea/
meer niet. ;-)
_______________

Gisteren spoedgeval
Mijn vriendin appte of ik langs wilde komen.
Ze kwam net terug van de chemo.
Ik liet alles vallen en ging er naar toe.
Ging niet goed.
Even later kwam haar andere vriendin binnen en zagen we haar weer opknappen en konden we weer lachen, nou ja klein beetje.
Haar andere vriendin is ook lekker zurig, net als ik.
Er deugt niet veel in de wereld.
Zij neemt zeker geen blad voor haar mond, ik daar en tegen wel, maar vind het heerlijk om te horen dat er mensen zijn die erger zijn dan ik.
Moet er altijd om lachen.

Ze eindige met; met ouder worden schijn je milder te worden.
Ik; en ben jij dat?
Nee zei ze, het wordt alleen maar erger.
Bij mij ook en we lachten alle 3.

Echt dames ik kan echt steeds minder verdragen.
maar o wat zou ik graag milder willen zijn.

___________

Het slapen is een klein of groot drama.
Erger dan voor het bezoek aan neuroloog.
Ik mocht zoveel niet meer en lig nog meer wakker.
Voor 3 uur slaap ik sowieso niet.
Maandag krijg ik uitslag van slaaponderzoek maar verwacht niets van wat ik niet weet.
Ook zoiets; je man geen TV kijken op bed maar ook niet beneden een uur voordat je naar bed gaat.
Zo ook  niet op de computer of op je telefoon.
Zo meteen gaat ze ook nog zeggen dat de hond niet op bed mag.
Nou ja die geeft geen licht.
Ik word echt gek van alles wat niet kan/mag/moet.

Als ik zou durven, vliegangst enz, zou ik een paar keer voor de lol heen en weer vliegen naar maakt niet uit waar.
Ik ga 3 broden aan de eenden voeren, 150 op snelweg rijden en de droger gebruiken.

Herfst

Ik verklaar mezelf definitief tot grote herfstliefhebber.

De kleuren, de geuren, het licht.

Sommigen, en ik snap dat ook wel hoor, zitten vol smart te wachten op de lente.

Ik niet.

Ik heb gisteren met de mevrouw met wie ik boodschappen doe buiten koffie gedronken.

Na de boodschappen trakteert ze mij altijd op een cappuccino.

Zo maakte we plannen om naar de Hermitage te gaan deze maand.

Vanmorgen kreeg ik een appje; het wordt 21 november.

Ik had 8 data doorgegeven en zij zou het verder zelf regelen.

Laat ik nou al uitgezocht hebben of je daar rolstoelen had, ja dat was zo, maar zij vertelde al dat ze een uitje had gehad (van zorgcentrum) naar een museum en dat ze haar in een rolstoel hadden gezet.

Ze had aangegeven dat als dat nog 1 keer zou gebeuren ze NOOIT meer mee zou gaan.

Dus ik vertelde dat ik al opgezocht had of er daar rolstoelen waren en moesten we lachen.

Oei geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.

Zij wilde met rollator. KLAAR!!!!

De week er voor heb ik nog een heel leuk uitje naar Paleis op de dam.

Ook daar verheug ik mij op.

Kan ik trouwens iemand blij maken met een entreekaart?

Je moet dan wel voor de 29ste gaan

Ik heb er 1 over.

Laat weten als je hem wil.

Gisteren een leuke dag gehad met mezelf en dan met die mevrouw.

Vandaag breng ik de dag graag in stilte want afgelopen maandag verliep ook al anders dan gepland.

De dermatoloog had gezegd tegen mijn X dat hij zijn hoofd kaal moest scheren.

Hij had het heel kort laten knippen maar dat was niet genoeg.

Wat baalde hij.

Ik ging samen met hem naar onze kapper en het kapsel valt wel mee.

De zijkanten hoefde niet alleen bovenkant.

We hoefden niet te betalen bij de kapper.

Hoe lief was dat.

We gingen ook op zoek naar een pet maar dat is niet gelukt.

De behandeling begint volgende week en dat gaat er heel vies uitzien, vandaar dat we iets moeten vinden om dat te bedekken.

Gelukkig kon ik hem weer opvrolijken.

Ik ben daar best goed in.

De dermatoloog vond dat zijn gezicht best kon wachten en hoe goed nieuws is dat dan.

Dan durf je echt weken niet meer buiten te komen lijkt mij.

Verder denk ik niet vooruit en zie ik wel hoe het zal gaan.

Kwam gisteren tijdens Sofie uitlaten mijn hartsvriendin tegen op haar scootmobiel.

Een jaar geleden fietste ze nog, nu kan ze amper lopen.

Ze genoot van haar ritje.

Vandaag weer aan de chemo en daar zag ze erg tegenop.

Wat een moed heeft ze toch.

Iedere keer weer dat omhoog kruipen, beetje boven komen en hup weer naar beneden donderen.

maar ze gaat er voor.

met alle ellende die erbij hoort.

Ik hoop met heel mijn hart dat haar leed beloond zal worden en dan nog langer hier mag blijven

De zon schijnt op mij.

Sofietje ligt in haar mandje achter me.

Kip is nog niet geweest, konijn wel.

Kreeg gisteren met een boze mr. X te maken.

Hij had bijna geen schone onderbroeken meer.

dus mochten jullie denken dat ik geen problemen heb...…...

Ik ga maar gauw de was ophangen.

fijne dag.

  

maandag

Gisteren een paar uur in de tuin gewerkt en wat was dat heerlijk.
Ik kon niet meer stoppen.
Sommige dingen komen alweer uit de grond.
Weet niet of dat hoort maar t gaf mij een blij gevoel.
"Grootste" ontdekking was een hele dikke kikker in de kleine vijver.
En tja meneer Rat wandelde redelijk op zijn gemak over de schutting.
Minder leuk maar zoals vaker gezegd we hebben nu geen muizen meer in de tuin.
Heb zelfs buiten kunnen eten tussen de middag.

Mr. X was in de voortuin bezig en in de perken aan de weg.
Voordat we het weten is het weer lente en komen de verrassingen weer uit de grond.
We hadden een rustig en fijn weekend.
Eten bij de open haard.
Konijn en kip de hele tijd achter mij aan in de tuin.
Het zachte weer.
Geslaagd voor een lamp bij de bartafel waar we nu iedere dag aan eten.
Vrijdagmiddag kwam hartsvriendin nog langs met een tas vol Landlevens.

Slapen; Het duurt uren en uren voordat ik in slaap val.
Ik ben gewon klaarwakker.
Sinds ik gestopt bent met melatonine en TV kijken in bed.
Dat laatste gewoon weer opgepakt.
Wel idee dat als ik eenmaal slaap het dieper en ik minder vaak wakker word.
Kleine verbetering dus.
Terwijl ik op zo een nacht weer wakker lag, dacht ik eraan dat ik inderdaad wel erg veel heb om tevreden over te zijn en ja dat ik best begrijp dat anderen mij soms benijden.
Een vriendin zei tegen mij dat ze het zo bijzonder vond hoe mr. X naar mij keek.
Het is inderdaad zo.
Als we in gezelschap zijn letten we altijd op elkaar.
Heeft hij het wel naar zijn zin, wil hij al naar huis toe, enz.
en andersom is het ook zo.
En ja, mijn rijtjeshuis, voelt als een villa en de tuin als een landgoed.
Tja je zou maar een kikker in je vijver hebben.
En ik vind mijn man het beste wat mij overkomen is.
Al hebben vaker mot en irritatie dan ik hier vermeld hoor dus niet alles is van goud hier.


Lastige tijd; tenminste dat denk ik.
Allereerst moet mr. X zijn hoofd en gezicht gaan behandelen met een chemo crème en dat gaat er niet mooi uitzien.
Daarom wil hij eerst met zijn hoofd beginnen.
Vandaag afspraak met Dermatoloog en horen we hoe en wat.
Hij ziet er vreselijk tegenop.
Zijn zus heeft die behandeling op haar borst gehad en echt dat zag er heel naar uit.
Daarbij had zijn koorts.
Zij kon het nog verbergen met kleding.
Ik heb het steeds weggeschoven wilde mij niet van te voren druk maken maar nu is het dan echt bijna zo ver.
Las net over mensen die het gedaan hebben en dat was niet mis.

Ten tweede heeft hij een belangrijk op kantoor en ook dat is heel onzeker.

Voor deze maand zo weinig mogelijk afspraken gemaakt in de weekenden.
Wil er nog niet te veel aan denken (aan de behandeling) want het komt zoals het komt en ik moet zorgen dat ik zo fit mogelijk ben voor hem.
en zijn buien verdragen.

Kennen jullie Cellie. Wat een schat is dat toch.
Kreeg ene lang artikel van haar toegestuurd over bekende mensen die hoog gevoelig  zijn.
Zelf wil ik mij nooit zo noemen omdat 90% van de mensen (ik overdrijf beetje) denk dat ie dat is en dan vooral vrouwen.
Mannen hoor je daar niet over eigenlijk.
Is ook niet mannelijk natuurlijk.
maar vrouwen...…...
Dus als er iemand begint; oh zo erg ik ben hoog sensitief, hou ik wijselijk mijn mond.
maar door het artikel van Cellie moet ik mezelf echt bekennen, ik ben het en niet zo een klein beetje ook.
Het leek wel of die gasten mijn blog gelezen hadden of mijn verhaal vertelden.
Ik heb het een paar keer uitgeprint en het plan is om het aan een paar mensen te geven.
Sowieso aan de X en aan hartsvriendin.
en aan mijzelf.
De schrijver Arthur J.apin vertelt dat hij noot naar verjaardagen of feestjes gaat omdat dat altijd 1 dag bijkomen is.
Ik ben met de jaren steeds strenger geworden voor mijzelf maar merk dat ik nog teveel doe.
En heb ik een heerlijke avond gehad is dat prima maar naar zeikverjaardagen krijg je mij niet meer.

Het is erg moeilijk om nog meer dingen af te stoten want het meeste is leuk en ik zou best meer willen doen.
Zo is er een gezin die wij goed kennen en graag mogen die behoorlijk in de problemen zit en ik zou daar willen helpen maar dan moet ik bijv. de yoga weer op gaan zeggen of mijn bezoekjes aan die 2 o zo leuke dames in het Zorgcentrum.
Mr. X zei dat hij het dan niet erg zou vinden om dan een avond extra te koken (doet hij al in het weekend) maar dat wil ik niet.
Het gaat niet lukken dus.

Wel kan ik zorgen voor een legere agenda door de week.
Volgens mij heb ik maar 1 afspraak deze week en dan zondag weer.
Hoe lekker is dat.

Lieve Cellie in ieder geval heel erg bedankt dat je iedere keer weer zo aan mij denkt.
Dank je wel ook voor je lieve kaart dat werd zeer gewaardeerd.

Vandaag een dag van stilte.
Alleen met mijn huis.
Geen muziek van mr. X. of wie dan ook.
Telefoons worden niet opgenomen, kan ik makkelijk zeggen word zelden gebeld en de deur word zeker niet geopend.
De dokter vroeg of ze mijn 06 nummer mocht maar ik zei nee.
bijna niemand heeft mij nummer.
heb geen zin om gebeld te worden met uitslag van uitstrijkje terwijl ik met iemand zit te lunchen.
en ik word al gek genoeg van de telefoon van anderen die constant piepen en o zo nodig beantwoord moeten worden want ja o zo belangrijk.

tja je bent hoogsensitief of niet he.

bofkont

plaatje van het net.
uitgeprint en in mijn koffiedagboek geplakt.

Het regent.
Hard.
En ik geniet onder mijn glazen dak van mijn koffie en de regen.
Zo romantisch.
Ik hoor de X boven met de stofzuiger.
Hoe verwend wil je zijn.
Is er nog iets wat er gedaan moet worden vroeg hij bij het ontbijt.
Ik zei niets want dan voel ik mij schuldig maar dan gaat hij gewoon kijken en vind altijd wat.
Ik heb al de wasmachine aangezet. ;-)
Ga zo heus wel aan het werk hoor.
en vanmiddag moet ik met hem mee om een lamp uit te zoeken voor de keuken.
Gelukkig besef ik na 17 jaar nog steeds hoe bijzonder hij is en hoeveel hij voor mij doet.
Onzin zegt hij dan, is kleine moeite.

Paar dagen erge koppijn gehad maar vandaag minder.
Verstijfde spieren in nek en rug.
En dat allemaal door voorval afgelopen zaterdag.
Weer een ongelofelijk leermoment.
Mezelf niet ziek maken door opmerkingen van anderen.
Mooieschoonzus is weer even bezig geweest en dat gaf zoveel stress dat ze de eerste 4 dagen constant in mijn gedachten was.
Ik baal dan erg van mijzelf dat ik het zo ver laat komen.
Moet nu eens afgelopen zijn.
Waarom doet ze dit vroegen de 3 vrouwen waar ik het mee besprak, waarvan 1 via mail, met dank aan Cellie.
Ik MOET er nu echt iets van zeggen want ik ben het zat.
Ben je niet bang voor ruzie vroeg vriendin M. gisteren.
Nee hoor.
Ik heb de X niets verteld want he hij krijgt overal jeuk als ik weer eens vertel dat ik iets uit wil praten met zijn familie.
Die is panisch voor ruzie.
Ik wil de lucht klaren.
Ik zeg het vaker: ik heb niet met mijn familie gebroken om me door zijn familie alles te laten zeggen.
Het punt is dat ik haar gewoon nog in mijn leven wil, want het is vaak leuk en lachen, daarom wil ik ook even duidelijk zeggen wat mij dwarszit.
Zou veel makkelijker zijn als we voorlopig net als bij de anderen van de familie weinig contact zouden hebben maar ik wil het nog een kans geven.

Neemt trouwens niet weg dat ik mensen toch wel hele rare wezens vind.
Waarom altijd die verwijten, steekjes onderwater, die jaloezie?
Tuurlijk mag ze zeggen wat je denkt maar waarom niet/nooit iets aardigs.

Zo blijft zij, iedere keer als ik vertel hoe gek ik op hun moeder was, beweren dat mijn schoonmoeder nare dingen over mij heeft gezegd.
Nou dat deed ze over iedereen dus waarom niet over mij?
Ik hoorde er toch ook bij. ;-)
Ze doet heel geheimzinnig over wat er gezegd is en dat hoef ik helemaal niet te weten.
Vlak voordat schoonmoeder overleed, paar uur er voor , was ik bij haar en dat laatste gesprek gaf aan dat ze mij wel heel graag mocht en dat ga ik niet door wie dan ook kapot laten maken.

Ik ga genieten van een weekend met afgezegd afspraak en dus leeg.
Zat te doen in en om het huis maar ook dat hoeft niet.
Wat wel moet; lamp kopen voor bij de bartafel, lekker eten, open haardje aan, veel knuffelen met mijn man, kletsen en lachen, misschien aan eettafel samen schilderen/tekenen.
Hondje op schoot.
Tja eigenlijk geen wonder dat sommige mensen jaloers op mij zijn.
Prima maar laten ze wel hun bek euh ik bedoel natuurlijk mond houden.

Wat ben ik toch een bofkont.
fijn weekend.