maandag

 kijk hier loopt Willem-Alexander

Wat een gezellige dag was het vrijdag.

Ik had mij er erg op verheugd en de verwachtingen kwamen uit.

Samen met Cellie Citroen van dagboek van een gematigd optimist naar het paleis op de Dam.

en daarna nog even napraten bij een bakkie koffie op een leuke plek bij de Nieuwe kerk.

Zo leuk om elkaar weer te zien.

en wat zag ze er goed uit.

en wat is ze leuk en lief.

maar dat wisten jullie vast al.

Daarna liep ik via de Kalverstraat op mijn gemak naar Museumplein.

Liep verschillende winkels in nog steeds op zoek naar een jas en kwam met een leuke jurk naar buiten.

Iedere keer weer onder het mom, die ga ik echt heel vaak dragen.

èn ik ben uiteindelijk de vrouw van een erfgenaam.

Mr. X kreeg deze week laatste bedrag van zijn vader.

Vader had ons bij leven al ieder jaar geld geschonken en er was niet veel over maar een erfgenaam is een erfgenaam.

Toch?

Ik heb mijn eigen geld en mr. X maakt er nooit een probleem van als ik iets koop maar waar hij wel een hekel aan heeft is als ik ga lopen zeuren dat ik het niet had moeten doen.

Gelijk heeft ie .

Nu nog kijken of er de komende tijd gelegenheden zijn om een jurk te dragen.

Stiefdochter vond dat ik, hoe heten die schoenen ook al weer, o sneakers moest kopen bij haar.

Gympen blijf ik die dingen noemen en geloof mij dames, echt waar, hoe hip ze ook mogen zijn, niets zo onvrouwelijker onder een jurk.

of je moet 20 jaar zijn en minimaal 1 meter 80.

Natuurlijk moet ieder dat zelf weten maar ik mag denken wat wil.

Nog nooit bij een rijpere vrouw gezien dat het o zo leuk stond.

en ik geloof nooit dat een man het wel leuk vind bij zijn vrouw.

Dus ik zei tegen de S.dochter; dat zou je vader echt niet leuk vinden.

Sinds wanneer doe jij wat mijn vader zegt?

Het is natuurlijk tegenwoordig not done om te doen wat je (mannelijke) partner vindt of zegt.

Apart je verjaardag, kerst, oud en nieuw vieren is helemaal niet raar net als  apart op vakantie.

ik heb geleerd dat je wel veel moeite moet doen voor je partner en ben het daar helemaal mee eens, mits hij dat ook voor jou doet.

Ik zal nooit iets aantrekken, als we uitgaan, wat hij niet leuk vind.

ik zou best af en toe dagje niet opgemaakt door het leven gaan maar hij vindt het leuk als ik het wel doe.

Hij houdt van vrouwelijke vrouwen dus ik probeer het te zijn.

Niet 24 uur per dag en het is ook helemaal tegen mijn natuur in hoor.

Maar sneakers onder een jurk?

van mijn leven niet.

Kreeg vanmorgen een bericht dat mijn uitje naar de Hermitage door omstandigheden niet doorgaat en opeens een hele lege agenda.

Ik hou de dag ervoor en erna altijd vrij.

Dat moet nu wel opgevuld worden want ja die stille dagen zijn mij niet echt bevallen.

Dan een app van dochter van een vriendin die vraagt of ik haar hond uit wil laten volgende week en de week erop.

Ik verwachtte al zo een vraag en appte zonder na te denken meteen dat ik het niet deed.

Ga toch zo vragen wanneer het precies nodig is en het 1 of 2 keer doen.

Gaat mijn schuldgevoel ook gelijk weg.

Zaterdag was mijn hartsvriendin zo ziek dat we niet binnen mochten komen.

Dat was 3 jaar geleden ook 1 keer voorgekomen.

Een teken dat het echt heel slecht ging.

Gisteren weer een poging gewaagd, na wat apps over en weer, en konden we er heen.

Ze zag er heel ziek uit maar na een halfuurtje knapte ze weer op en zag ik weer de glans in haar ogen.

Ze wilde alles weten van mijn bezoek in Amsterdam, uitslag van slaap onderzoek, hoe behandeling van mr. X verliep, hij was er bij dus kon hij het vertellen.

Ik had een ovenschotel voor hen gemaakt en kreeg app dat het erg lekker was.

Zeer kleine moeite en we vinden het zelf ook altijd goed te eten.

Geneer me altijd een beetje als ik zoiets schrijf, ben altijd bang dat men denkt dat ik mezelf geweldig vind omdat ik iets voor iemand doe maar zo bedoel ik het niet.

Ten eerste heb ik geleerd dat alles wat je doet eigenlijk voor jezelf doet en na lang nadenken en afwegen kwam ik tot de conclusie dat dat ook zo was en ten tweede, ik schrijf over mijn leven, ook over de negatieve en egoïstische  kanten van mijn karakter dus hoef ik mij niet te schamen.

Als ik niet zoveel van haar terug kreeg aan mooie momenten en belangstelling zou ik het echt niet kunnen denk ik.

Ik ben nogal van de "weegschaal" de laatste jaren.

Ik kijk altijd of ik iets terugkrijg voor wat ik doe.

Hoeft totaal niet in evenwicht te zijn maar heb een beetje te lang alleen maar gegeven zonder iets terug te verwachten.

Denk dan vooral aan mijn liefelijke familie.

Ooit zouden ze voor mij klaarstaan dacht ik altijd, dat doet familie nu eenmaal, toch?????

Hey what the fuck, waar zijn ze gebleven?

Toen ik zo door de Kalverstraat liep, helemaal op mijn gemak, en niet wist welke kant ik op moest kijken door al die winkels, zo leuk, net zo een fijne afspraak achter de rug, voelde ik mij helemaal blij.

Ooit 10 jaar lang niet alleen op straat gedurfd, durfde alleen maar hele kleine stukjes en dan alleen met mijn ex en nu gewoon slenteren en genieten.

Was om 10.30 van huis gegaan en kwam er om 18.30 weer in.

Daar was het warm brandde er licht en kaarsen en zaten mr. X en Miss Sofie op mij te wachten.

Ik geloof nu best wel dat er mensen zijn die jaloers op mij kunnen zijn.

Dank je wel lieve Cellie.