woensdag 13 juni 2018

woensdag


Nou zeg wat een aandacht gisteren op mijn blog.
Heeft het toch nog iets positiefs.
Het tandartsbezoek gisteren duurde maar een half uur maar was wel zeer pijnlijk en nu nog steeds pijn.
Vannacht uit bed voor pijnstiller.
Ik denk dat ik ook verhoging heb.
Ik zweet me rot.
Dikke wang met hier en daar blauw.
Ik zou het nooit meer zo doen.
Dan maar 8 weken lang iedere keer wat.
We doen dit nooit zo zei de tandarts die opeens weer de leuke en aardige man was geworden.
En heerlijk dat de X mee was.
Dat gevoel dat hij in de buurt is, mij er naar toe rijdt en dat ik hier en daar een beetje kan overdrijven.
Dat overdrijven hoeft trouwens niet eens de tandarts legde hem uit dat het geen lolletje was.

De X zorgt voor alles als ik ziek ben.
Hij kookt, gaf de beesten vers water, ruimt op, vraagt of hij iets voor me kan doen/maken
Hij is de zorgzaamheid zelf en na 16 jaar kan ik daar nog heerlijk van genieten en vooral het nog steeds bijzonder vinden, iemand die voor mij zorgt.
Deden mijn ouders niet eens.
Ik vind dat ik een geweldige keuze heb gemaakt 16 jaar geleden door te zeggen; oke laten we het voorzichtig proberen.

Voor vandaag en morgen mijn afspraken afgezegd.
Vandaag zou ik naar de masseur gaan met de toverhanden en morgen ergens op een heel mooi plekje koffiedrinken met vriendin I.
Ik geloof dat ik alleen maar wil slapen vandaag.

Merkte vanmorgen dat er weer een blog verdwenen was en ik hoop dat dat tijdelijk is.
Als je al jaren met iemand meeleest en meeleeft is het niet leuk om afscheid te moeten nemen.
Misschien gaat zij ook onder andere naam verder en anders hoop ik dat het haar heel goed zal gaan en dat ze beter voor zichzelf leert opkomen.

Zoals de meeste weten maak ik aan het eind van het jaar altijd een lijst met allerlei dingen die ik wil bereiken of doen en meemaken, veranderen, proberen enz.
Ik geen mezelf daar gewoon het hele jaar voor en er mogen nieuwe dingen bijkomen.
Zo heb ik besloten om mijn testament de veranderen.
De beslissing is er, eigenlijk weet ik het al lang dat ik dit wil vanwege de familieperikelen maar waar laat je je dingen aan na als je geen kinderen of leuke familie hebt?
De band met de stiefkinderen is er nooit geweest en komt ook niet.

Dan maar concentreren op de goede doelen en voor mij is dat natuurlijk iets wat met dieren te maken heeft.
Geen twijfel mogelijk.
Best wel triest hoor dat er niemand is waar je nog genoeg van houdt dat je hem of haar dat gunt.

Vandaag ook voor mij even spannend of de mij dierbare zoon van onze vrienden geslaagd is.
Wordt het een FB bericht door de ouders (hij doet daar niet aan) of een app(dan weet je genoeg.)
Ik gun het hem zo, hij heeft er zo hard voor gewerkt en verheugd zich zo op zijn vervolgopleiding.
Ik ben trouwens nu al trots op hem en zijn broer die we al kenden toen ze in de luiers liepen.
Ze zijn zo leuk en lief.
Zulke leuke jongemannen geworden.
We waren er zondag nog en ze zeiden beiden dat ze het zo leuk vonden dat wij ook een paar dagen naar hun vakantieadres kwamen.
Heerlijke knullen.
En ja ik heb er aan gedacht om hen in mijn testament op te nemen.
Maar goed ik heb tot en met december om daar nog over na te denken.

Goed ik ga deze dag proberen op een beetje leuke manier door te brengen,




dinsdag 12 juni 2018

geen pretje, zacht uitgedrukt

Even NIET gelachen.
De dag bij de tandarts vond ik vrij traumatisch.
De behandeling begon om 10 uur.
In totaal 19 verdovingen geteld.
Om 12 uur had ik uurtje pauze.
Ik keek in de spiegel had een heel dik ook, dikke wang met blauwe plek, en dikke keel
Ik schrok me rot en begon te janken.
Wist ook niet wat er verder ging gebeuren en hoe lang het ging duren en daar kan ik dus niet tegen.
Tandarts was in tijdnood gekomen hoorde ik in de wandelgangen en er werden afspraken afgezegd.

Toen ik weer in de stoel zat merkte ik dat hij zeer gestrest en gehaast was, leefde zich uit op de assistente waardoor ik nog meer stress voelde.
Toen ik eindelijk naar huis mocht was ik kapot.
Zei hij nog+ dit doen we normaal in 8 afspraken.

Bleek ik een bekeuring te hebben van 78 euro  en in de auto viel de brug zomaar uit mijn mond.
Is tijdelijk brug maar toch.
Thuis dus in plaats van bijkomen meteen bellen en moet ik vandaag weer terug.
Ik had gisteravond veel pijn, angst en zag het even niet meer zitten.
Gelukkig besloot ik toch maar met de X te praten en lukte het zelfs een paar tranen te lozen.

X vond het belachelijk dat ik zelf heb gereden naar huis en nam voor vanmiddag vrij om met me mee te gaan.
Ik zei dat ik het heus wel alleen kon maar daar wou hij niets van horen.
Heerlijk zo een man die voor je zorgt en waar je niet sterk voor hoeft te zijn.
Voelde me echt zo zielig en liet dat gevoel ook gewoon toe.
Waarom zou je je niet zo mogen voelen voor een paar uur of een paar dagen=
Omdat je volwassen bent?
Nou dat doe ik dus niet aan mee.
Gisteravond was ik even superzielig.
En vandaag superlelijk met raar oog en aan een kant helemaal dik wang en keel.
Oh en ik kon gisteren ook nog eens lip niet bewegen.

Goed reuzezielig, reuzeboos en reuzedik.
en donker onderoog.
Ik had vandaag als stilte dag ingepland maar moet vanmiddag dus weer terug.
De boete betalen zij trouwens want het was foutje die bij hen gemaakt is.
Dan zag ik op de rekening dingen staan die hij helemaal niet gedaan heeft dus dat klopt niet.
Ik heb echt de moed niet om daar vandaag over te beginnen.
Enfin ik had alle vertrouwen in die man maar dat is als sneeuw voor de zon weg.
Over 10 dagen worden de goede elementen in mijn mond geplaatst en voordat ik 2e deel van rekening betaald spreekt ik erop aan.
Hopelijk kan dat met een stralende lach.



zondag 10 juni 2018

ik stop ermee, neehee niet met bloggen


Ik heb besloten.
Ik ben er klaar mee.
Er zijn dingen waar ik aan meegedaan heb en daar zeer tevreden over ben.
Dat begon al jaren geleden met lezen over consuminderen.
Ik werd steeds meer bewust van mijn koopgedrag.
Ik liep graag in het winkelcentrum zag hier een boek, daar een DVD of een leuk vest in de uitverkoop.
Ik kocht het gewoon.
Gek heb ik nooit echt gedaan wat spullen betreft maar ik kocht wel wat ik dacht nodig te hebben als ik het geld er voor had.
Door te lezen besefte ik dat ik best wel veel geld over de balk gooide.
Dat boek had ik ook van iemand kunnen lenen.
En was dat blad van 6 euro met die o zo mooie buitenkant echt zo leuk?
En die DVD koste maar 6 euro maar was het de moeite waard?
En wat moest ik met een groene Beha, ik droeg nooit iets groens.
En moet je schoenen hebben die passen bij je rode trui?
Ik lette dus steeds meer op, koopt nog steeds NIETS spontaan, wacht altijd 24 uur.
Keukenapparatuur hebben we bijna niet.
Ja een oude staafmixer van meer dan 20 jaar oud.
en een tostimaker van16 jaar.
We snijden onze uien zelf, koken onze eieren in een pannetje met water, zetten koffie met zo een ouderwetse koffieapparaat, jeweetwel zoals onze moeders en omá s ook hadden.
Consuminderen past bij mij al ga ik niet zeggen dat het beter zou kunnen.
De X is na luid protest erin meegegaan voor een deel.

Maar daar wilde ik het niet eens over hebben.
Ik wilde het over een andere trend hebben.
Het ontspullen.
Leek mij heerlijk al die lege kasten en overal ruimte over.
Ik fantaseerde er over.
Ik wilde een soort Valhalla worden (jekenthaarwel)
Hoe vaak ben ik er aan begonnen en hoe rot voelde ik me erover omdat ik niets kwijt wilde maar toch doorzette.
Weg, weg, weg want is goed voor je.
Geeft vrijheid en rust in je kop.

Zo een 8 weken geleden was het weer zo ver.
Fotoalbums doorkijken, paar foto's eruit die ik echt niet weg kon doen de rest weg.
Een foto had ik van een hele vakantie liefde.
Sylvain heette hij.
Zo lief, zo leuk, zo gelachen, zo knap.
De foto ontroerde me maar hij ging toch weg, hup weg met het verleden.
Maar het toeval komt altijd op de raarste momenten.
zo een 4 weken na de weggegooide foto opeens een reactie op FB.
Van Sylvain.
Ik baal zo dat ik die foto weggegooid heb.
Ik kreeg zoals de fransen dat doen een heel beleefd bericht of ik diegene was die haar vakantie in dat kleine dorp was en of ik me hem nog herinnerde?
Ik schreef terug dat ik me dat zo goed herinnerde, hem en zijn oudere zus.
Dat het zo een mooie herinnering was en dat ik zo verliefd was geweest.
En waarom hij me nooit geschreven had want dat had hij beloofd?
Haha, hij was 16 of zo.
De brieven van zijn zus heb ik nog wel.
Hij schreef terug dat hij ook zo verliefd op mij was geweest en echt dames, ik blijf een eeuwige romanticus hoor maar ik vond dat zo mooi.
En ik baal zo van die weggegooide foto.

Dus ik heb besloten; ik ga niet meer ontspullen.
Ik bewaar gewoon alles.
Hij de derde in anderhalf jaar tijd uit mijn verre verleden uit dat kleine dorp die contact met me zoek.
Van mijn allerliefste vriendinnetje heb ik alle brieven en de foto's nog net als een andere liefde Didier uit Parijs die voor straf een tijd werd verbannen naar dat dorp.

En waarom zou ik de spulletje van mijn Franse grootmoeder wegdoen?
Ze had een vitrinekast met dingen erin die ik zag als grote schatten en af en toe mocht ik er iets uit kiezen.
Ze staan nu in mijn herinneringskast in de woonkamer met brieven, foto's en allerlei andere dingen van mijn moeder en mijn beste vriendin dus.
Zou allemaal weg kunnen, echt waar, niets waard, prullen .
Maar echt dat gaat echt nooit weg.
NOOOOOOOOOIT.
Als er brand uitbreekt zou dat het allerergste zijn wat ik kwijt zou raken.

Natuurlijk zijn er dingen die geen emotionele waarde hebben zoals hobbyspullen.
Maar ook daar duik ik opeens weer in na jaren er niet naar gekeken te hebben.
Zo kon ik veel dingen weer gebruiken bij het maken van mijn album over Parijs.
Heerlijk.
Tuurlijk had ik het allemaal weer kunnen kopen maar he, ik consuminder dus baal als ik dat zou moeten doen.

De nieuwste trend is opruimen voordat je doodgaat.
Wat een ongelofelijke onzin.
Ik ga heus niet nu al denken aan hoe zielig het is als anderen, wie weet ik niet, mijn spullen moeten weg mieteren,
Hun gewoon container of zo alles erin weg.
En ja de kosten voor de container leg ik dan wel klaar.
Misschien leef ik nog een tijdje en ga ik weer eens schilderen, stempelen, kleuren.
En mijn kippenbeeldjes verzamelen obsessie is weliswaar in rustiger vaarwater maar ze staan nog steeds hier en daar de boel op te leuken op een bescheiden manier.
En het mooie schrijfpapier heb ik kunnen gebruiken voor mijn album Parijs.
Papier was zeker meer dan 20 jaar oud.

En ook de duizenden foto blijven lekker in hun album zitten.
Prachtige herinneringen aan de tijd dat ik mocht/moest moederen over het neefje en nichtje en later nog een nichtje van 2e leg van mijn broer.
Al die foto's van 18 jaar met mijn ex.
Zijn familie, mijn leuke schoonzussen, mijn dierbare zwagers, ook de minder leuke maar waar ik nu om moet glimlachen als ik de foto's weer zie.
Al die neefjes en nichtjes die daar geboren zijn en van wie een deel vaak bij ons logeerden en waar we leuke dingen mee gingen doen.

Ik heb dus besloten; ik ga niet meer mariekondoën  of het huis leeghalen voordat ik doodga.
Ik wil gewoon lekker zwijmelen kunnen tussen  mijn spulletjes als ik daar behoefte aan heb.
Dingen weg doen kan best maar dan is het een pan die ik nooit gebruik, of een boek wat ik nooit meer zal lezen maar nooit meer iets die van een dierbare is geweest.
En zeker geen foto van een ex grote liefde.

Mocht ik binnenkort overlijden, het geld voor de container, ligt in een doosjes achter mijn schoenen.
Ik zal er wat bij doen om 2 man in te huren om de troep erin te gooien.
En dat is mijn beslissing en daar moet iedereen het mee doen.
Was getekend;
Hélène

zaterdag 9 juni 2018

keuzes


Ah Parijs.
Wat zou ik graag nog even terug willen.
Niks ervan zegt mr. X.
Volgend jaar weer.
Geen geld.
Haha X zegt nooit dat er geen geld ergens voor is, dat is mijn tekst.

Omdat mooieschoonzus naar de Moezel wil zocht ik wat boeken voor haar op, keek erin en dacht± oh ik wil weer.
Verleden jaar 2 keer geweest.
Zegt de X+ nou als we in juli in Zuid/Limburg zijn kunnen we wel een paar dagen door.
Leuk toch?
Ging gelijk zoeken op het net.
De prijzen vallen reuze mee voor een appartement als je maar buiten de toeristische plaatsen gaat.
Vannacht, tja kon toch niet slapen bedacht ik dat we dacht geld ook opzij kunnen leggen om eventueel nog een keer naar Parijs te gaan.
Enfin ik hoop dat jullie snappen wat voor problemen ik heb. ;-)

Ik vind keuzes maken sowieso al moeilijk.
Moet overal uren en dagen over nadenken.
Nu doe ik mee aan de bank/giro loterij.
Al jaren, nooit iets gewonnen, ooit 50 gulden geloof ik.
Verder krijg ik regelmatig cadeautjes door de bus.
Doosje met chocola (die ik niet mag) en vrijkaartjes voor een museum.
Afschuwelijke theedoeken.
Bad en douche producten, wel lekker maar ik gebruik het nooit.
Maar het is zo leuk om cadeautjes te ontvangen.
En het is nog niet klaar, ik heb ook een kaart waar ik mee naar allerlei musea kan.
En heel regelmatig mag ik dan iemand gratis meenemen.
Bijna iedere maand is er wel weer zoiets en dat is dus mijn probleem.
Ik vind het regelmatig zonde om het niet te gebruiken als het een musea betreft, of een ander uitje, die mij toch wel erg interessant lijkt.

Nu zijn de problemen nog groter want als het een beetje ver weg is durf ik eigenlijk alleen maar met de X.
Dus is hij regelmatig de sjaak.
En echt het is zelden tegengevallen voor hem, ook niet voor mij, zo nam ik hem mee voor het eerst van zijn leven naar het Rijksmuseum en hadden we een superdaggie, maar ik wil ook nog eens NIET in het weekend.
Dan moet hij vrij nemen.
Nou ja moet niet maar ik hoef maar even beetje zielig te kijken en hij doet het.
Tja je bent vrouw of je bent het niet.
Pruillipje wil ook wel helpen.

Ik heb ook 4 kaartjes "gewonnen" voor een dierentuin.
Tuurlijk kan ik ze weggeven maar ik weet niet of dat kan en ik heb het neefje en zijn meisje eigenlijk half gevraagd.

Enfin weer een heel verhaal om te zeggen dat het best onrustig is al die prijzen voor iemand als ik.
Heb nu dus een vrijkaartjes voor museum in Rotterdam waar ik graag heen wil en voor de X ook te doen is.
Ik zou hem nooit naar iets slepen wat echt niet leuk is.
Nou ja behalve het kerkhof  Père Lachaise in Parijs dan.
Goed voor zijn ontwikkeling ;-)
Daar ga ik nooit meer heen zei hij, ik heb het na 2enhalfuur daar wel gezien.
En ja ik wil terug, met rondleiding.
Dat wordt dus een frans café voor hem.

Vandaag is een dag van in en om het huis.
De tuin, de heg, de zolder, de hokken, gewoon van alles wat er moet gebeuren en wat we willen.
Daar horen ook praatjes met de buren bij.
Het buurmeisje kwam al met een kauwtje in haar handen om te vragen wat ze er mee moest.
Buurvrouw Hélène u weet zoveel van dieren wat moet ik hiermee doen.
Nu ben ik dol op kauwen en zou zo graag een tamme willen hebben dus ik voelde mijn pupillen al groter worden maar zei toch; meteen terugzetten waar je hem vond en dan komen de ouders hem eten geven tot hij kan vliegen of door een kat verscheurd wordt maar dat laatste zei ik er niet bij natuurlijk.
Ja kindje is net 7, ze komt er gauw genoeg achter hoe de wereld in elkaar steekt daar hoef ik niet bij te helpen.
(frans grapje hoor)
Ik vind het wel leuk dat kinderen aan  mij komen vragen wat ze moeten doen als er iets is met een dier.
Ik heb ook al regelmatig begrafenissen moeten organiseren voor kikkers, muizen en vogels.
En zelfs voor een tor.
Ik ben bang dat ik te hard geknepen heb zei buurmeisje van 4 met dode tor in de hand.
Dat idee heb ik ook zei ik maar.

Morgen naar Lisse eten bij onze vrienden,
En aan maandag wil ik nog even niet denken.
Dat heb ik vannacht al genoeg gedacht.
Mochten jullie zin hebben steek dan even hier en daar een kaarsje aan voor mij.
Baat het niet schaadt het niet.
Toch?





donderdag 7 juni 2018

donderdag?



Gisteren gebeurde het weer.
Iemand die onverwachts aan de deur stond terwijl zij juist degene is tegen wie ik het het vaakst gezegd heb+ NIET ONVERWACHT AAN DE DEUR.
Ik stond net op het punt om mijn picknick klaar te maken.
En ja ik durf te zeggen dat het niet uitkomt maar voel me daarna zo rot dat ik het niet gezegd heb.
Toen kwam ik tijd te kort, was ik gestresst, kreeg ik hoofdpijn en was de picknick klaarmaken niet leuk meer maar een haastklus en kon ik mijn bende niet opruimen want ik moest al weg.
WAAROM? is het zo ongelofelijk moeilijk te begrijpen voor anderen?
Waarom laat je me gewoon niet met rust?
Waarom is het zo moeilijk te begrijpen dat ik graag alleen ben of dat je gewoon even een app moet sturen of het uitkomt?
Ik wil zo graag dat mensen zich aan mijn gebruiksaanwijzing houden.
Is er iets aan de hand ben ik er voor je echt waar en dan kun je midden in de nacht aankloppen maar laat me aub met rust als ik daarom gevraagd heb.
Ik kan gewoon niet goed voor mezelf opkomen en ook dat heb ik vaak zat aangegeven.
Moet ik mezelf helemaal in het gips laten zetten om begrip te krijgen?
Ik heb er zo een moeite mee om al aan te geven wat mijn grenzen zijn en als er dan gewoon overheen gegaan wordt kan ik daar gewoon niet mee omgaan.

Laatst kwam ik het neefje tegen in de supermarkt en stonden we samen te praten.
Dezelfde persoon weet hoe moeilijk het is om contact te hebben met het neefje en hoe blij ik dan ben als ik hem zomaar in het wild tegenkomt maar nee hoor zij komt er bij staan begint een verhaal over haar zus, waar ik totaal geen behoefte aan heb en het neefje maakte zich uit de voeten.

Dezelfde persoon heeft een vriendin, wiens man ernstig ziek werd en zij ga aan dat ze geen bezoek wilden.
Zij werd bos want ja zij wilde steunen en helpen en ik zei dat het niet om haar ging maar om die anderen die met de ziek te maken hadden en dat zij zich aan die regels moest houden.
Ik snap dat dus echt niet he.
en zij schijnbaar ook niet.
ZIJ WILLEN GEEN CONTACT>

-----------------------------------------------------

Kipje komt me even vertellen dat het leven wel mooi is.
Ze ligt hier aan mijn blote voeten haar lieve geluidjes te maken.
Ze wil waarschijnlijk haar stuk banaan maar ondertussen maakt ze mij rustig.

Het varen met mr. X was natuurlijk hartstikke gezellig.
Ik had een heerlijke salade gemaakt en fruit meegenomen.
Drinken en borden vergeten maar we prikten gewoon een vorkje in de grote schaal.
We lagen midden op de plas voor anker.
Mooi uitzicht, stilte, windje en golven.
We werden er zo rustig van.
Was ook nog mijn camera vergeten wat jammer was.
Sofietje vond het ook heerlijk.

_________________________________

Zijn we alweer donderdag?
Pffff wat gaat het snel.
Nou ja dinsdagavond dronken we thee/koffie in de prachtige tuin van mooischoonzus.
Wat een heerlijke plek.
Ze zeggen dat je nooit naar anderen moet kijken maar ik doe dat altijd wel.
Het inspireert in dit geval.
Ga zelf zo wat veranderen in mijn eigen tuin die nu alweer een beetje te vol is.
In haar tuin bloeit veel meer dan hier en hoewel ik veel van groen hou zijn al die kleuren wel erg mooi.
Zijn kan in haar uppie haar leven mooi maken en daar hou ik van.
Ze zat op een heel mooi plekje met blote voeten op een bankje te lezen en te genieten van het laatste zonnetje.
Goed kijken naar anderen daar leer je van.
Ook wat je absoluut niet zou willen omdat het niet bij je past.
Zij leidt een rustig leven naast haar drukke baan.
Af en toe musea of bios, fietstocht of wandeling .
Weinig mensen waar ze rekening mee moet houden en vakanties die bij haar passen en zeker geen indruk maken op anderen.
Van haar 2 (hele mooie dochters) verwacht ze niets.
Komen ze, hartstikke leuk, komen ze niet ook prima.
Relatie zit ze niet op de wachten.
_________________--

Aaaaah wat is kipje toch lief.
Die geluidjes...…………
Ik ga maar eerst beginnen met grote plant in de tuin weg te halen om ruimte te maken.
Daarna het huis op mijn gemak.
En wil je langskomen?
Stuur even een app.
maar haal me vandaag niet uit mijn paradijsje.





woensdag 6 juni 2018

varen en familie



Over een paar dagen, maandag, zit ik uren en uren bij de tandarts
Al ben ik er niet steeds mee bezig af en toe word ik toch wel angstig.
Maar goed na die dag is het ergste gebeurd, nou ja moet de rekening nog betaald worden.
ook erg maar toch op de 2e plaats.
Je bent die dag onze VIP zei de tandarts.
Ja, ik snap um.

Mr. X heeft vanmiddag vrij genomen en gaan we varen.
Tja mijn voornemen om meer voor hem te doen kom ik goed na.
Ik hou totaal niet van varen.
Nooit gedaan.
En hoe ver ik ook terugdenk in de geschiedenis ik heb altijd mannen gehad met een boot.
We gaan picknicken.
Is leuk hoor als ik er eenmaal op zit.

De afspraak met het neefje heeft behoorlijk wat luikjes opengetrokken in mijn kop.
Luikjes die lekker dicht zaten.
Ik baal er vreselijk van.
Ten eerste gaat het heel slecht met hem.
Geen idee om anderen dat ook weten.
Zijn moeder waar hij nog woont zeker niet want die vind hem een aansteller.
Waarom krijgt iedereen die maar wil kinderen=
Het neefje wil dolgraag van alles weten over zijn en mijn grootouders aan de franse kant.
Hup gaat er weer een luik open.
Het was net zo lekker rustig in mijn kop.
Het ergste is dat hij zo graag weer contact wil met zijn vader, dat zelf niet durft aan te gaan en ik dus, eigen beslissing hoor, contact met broer opnam.
Nog zo een die geen kinderen had moeten krijgen.
Of misschien alleen de jongste die hij kreeg met 2e vrouw.
Broer lijkt zo ongelofelijk op onze vader.
wat een egoist.
Denk je dat hij bezorgd was om zijn zoon?
of ooit bezorgd is geweest?
Ik heb het neefje al gewaarschuwd; schat denk erom je vader is je vader verwacht er niet teveel van.
Hij wil zo graag met hem praten maar met hem valt gewoon niet te praten, echt niet.
Ik heb al 3 jaar geen contact meer met hem denk je dat hij gevraagd heeft hoe het met mij ging?
Nee het gaat gewoon om hem.
Dat zeg ik natuurlijk niet tegen het neefje maar goed om net als ik je hele leven te hopen dat je ooit een vader zal hebben maar nooit zal krijgen, integendeel zelfs, je hebt er een vijand aan die je leven zal verrotten.

Gelukkig kan ik het makkelijker loslaten maar goed heeft het me zeker niet gedaan.
En ik moest kruipen want 1 woord verkeerd en broer knalt de hoorn er weer op en het ging niet om mij maar om een verdrietige neefje .
Enfin ik weet niet of ik er goed aan heb gedaan.
Voor mezelf in ieder geval niet en voor het neefje?
Je kan wel wensen dat je een vader hebt maar het zijn niet meer dan verwekkers.


Ik ga even de tuin in, kijken of monsieur le Rat nog geweest is....
Al 2 dagen geen spoor.
Ga hem nog missen. ;-)

Stom he dat de koffie niet zo lekker smaakt als anders.
Zoveel invloed heeft mijn familie dus.
Zelfs degenen die dood zijn.
Aan mij de keuze of ik het toe laat.

Gaan we dus niet doen.
Ik ga een lekkere picknick maken voor ons.
Fotocamera en natuurlijk Sofietje mee.
Eens goed in de tuin kijken wat er bijgekomen is.
Mijn mooi nieuwe handdoeken wassen zodat we ze snel kunnen gebruiken.
Vast nog even een bezoek aan meisjemetrodeharen
en beseffen dat het echt mijn schuld niet is al die ellende in de familie.



Hoi Cornelia dank je voor je mail.
Ik antwoord je nog.


maandag 4 juni 2018

maandag


Ik werd uit bed gebeld.
Stond iemand aan de deur.
Ik doe vaak niet open en zeker niet als ik nog op bed ligt.
Hij bleef aanhouden.
Was de man van meisjemetrodeharen.
Nee, niks aan de hand.
Zegt ie, lag je nog te slapen, nee joh ik was koeien aan het melken.
Dat zei mijn moeder altijd als ze bijv. aan het strijken was en wij vroegen wat ben je aan het doen=
Koeien aan het melken.
Wil je mij irriteren moet je mij op heilige maandag uit mijn ritme halen.

Het weekend was leuk en rustig.
Mr. X had een tour met zijn brommer en vond het leuk als ik hem uit ging zwaaien.
Dat deed ik en het was leuk om te zien, al die oude mannen op hun brommertjes.
Zag ik mijn ex/minnaar ook weer eens die deed ook mee.
ex minnaar en ik hebben nog steeds een band al zien we elkaar zelden .
Gek is dat toch.
Weer thuis kwam X met allerlei verhalen waaronder wat de ex minnaar allemaal bezit.
Die had zich totaal niet ingehouden en had alles opgenoemd.
Ik ken hem al zo lang, kende zijn familie, zijn ex vrouwen en noem maar op en weet dat we alles met een hele grote korreltje zout moeten nemen.
Ik vind het altijd een beetje zielig dat we op deze leeftijd nog moeten opscheppen of zelfs liegen over materiele dingen.
Ik hoor liever verhalen over mensen die op eigen kosten een half jaar vluchtelingen gaan helpen of dieren.

Ik ging op kraamvisite bij de buren en hield een prachtig babytje vast.
Wel voelde ik aan alle kanten de stress en ongemak van de buurvrouw dus ik was echt zo vertrokken.
Er kwam na mij iemand binnen met 2 gillende koters en ja dan vraag ik me toch af waarom neem je die mee.
Ik snap de buuv ook niet, ik zou zeggen, even 10 dagen alleen met het gezin en familie dan de rest van de wereld.
Al zou het alleen maar goed voor de baby zijn.

Dan de afspraak met het neefje.
Er ging weer een beerput open en o wat HAAT ik dat.
Hij is dus 25 jaar maar is anders dans anders, emotioneel veel jonger.
Blijkt dat zijn moeder en zus niet willen dat hij met mij afspreek en hij niet begrijpt waarom.
Iedereen is boos op iedereen zei hij en ik weet niet waarom.
Van binnen werd ik woest op die 2 loeders en dat wil ik niet want ik wil rust.
Heeft me lang genoeg gekost om dat te bereiken en dan gebeurt er weer zoiets.
Het neefje wil iedereen blij maken maar ja dat lukt zo natuurlijk niet.
Het gaat echt niet goed met hem.
Slecht zelfs.
Mr. X was boos toen ik alles vertelde omdat hij de bui alweer zag hangen en hij weer met een depressief wijf zou komen te zitten maar tot mijn eigen verbazing voelde ik me de volgende dag al weer veel beter, dus niet geen koppijn, angst of depressieve gevoelens in de verte.

Ik genoot van de tuin, ons huis, mijn plakboek Parijs, zag een mooie film.
Ik bedankte mijn Lief voor alles wat ik heb.
Zonder hem had ik niet kunnen bereiken wat ik nu heb.

Oh en monsieur le Rat komt nog iedere avond langs.
Tegen beter weten in geef ik hem nog een paar dagen.
Ik ga donderdag dan de rattenvanger bellen.
De X heeft het nog niet gezien en ik laat het even zo.

Het is juni.
De maand mei was heel goed.
Ik was in Parijs en de hele maand voelde ik me goed en sterk.
We hadden heel veel zonnige dagen en hebben vaak buiten ontbeten en s avonds gegeten.
Gisteren nog.

De enige afspraak die ik had deze week heeft afgebeld dus ik heb een vrije week.
Daarna wordt het minder want er staan 2 hele lange, 4 uur, afspraken met tandarts, 1 in het ziekenhuis, de psych en een apneu specialist in de agenda.
Tussendoor de masseur om de spieren los te maken wat echt heel nodig zal zijn.
En, oh echt ongelofelijk balen, ik moet contact opnemen met mijn broer omdat hij al jaren geen contact heeft met zijn zoon, het neefje, en het neefje heeft aangegeven dat hij zo graag weer contact wil maar niet durft.
Moet ik me dus weer in de slangenkuil begeven.
 en het was juist zo rustig de afgelopen jaren.
In een paar minuten tijd was de deksel vol ellende weer opgetild  en mijn vader opgegraven.
 Dan kan je beter het probleem van een rat in je tuin hebben.
Hartstikke mooi beest man.

Enfin, als het goed is ga ik vanmiddag op ovenjacht.
Als ik zin heb en dat heb ik geloof ik.
Het weer heeft eindelijk normale temperaturen en ik geniet me suf.
en ik heb het mooiste hondje van de wereld.

maak er een fijne week van.



vrijdag 1 juni 2018

verkeerde been?


Wat hou ik toch van dit soort beelden.
Ik moet echt terug naar Parijs hoor.
Ik las op een blog dat zij 1 dag op een neer was geweest met de trein.
Ik zou dat niet kunnen maar lijkt me wel heel leuk hoor.

Ik schreef het al bij Niet zo maar zo volgens mij met verkeerde been, per ongeluk he, met verkeerde been uit bed.
Weet ook dat het weer zo over kan gaan.
Ik word dan wakker met meteen grote lijst van wat MOET gebeuren en de kleine problemen die ik heb zoals de computer, de oven, de ijskast, de rat, de warmte, zorg ik wel goed voor de X (ik vind absoluut van niet), dus schuldgevoel.

Allemaal problemen die zo op de lossen zijn en die in de loop van de ochtend gewoon weer verdwijnen.
Met die hitte heb ik alleen maar aan mezelf gedacht en daar voel ik me dus nu weer schuldig over en vind dat ik als een gek moet veranderen in een moeder theresa of zo.

Lag er gisteren een brief in de bus van het 7 jarige grote zus van de baby.
Of ik vanmiddag kwam kijken en ik mocht een kadootje meenemen als ik dat wilde.
Haha.
Is het niet schattig?
Ik word blij van dit soort dingen want ja wie krijgt er regelmatig dit soort post in haar brievenbus.
Dan weer een brief of een tekening, meestal een uitnodiging waar de ouders dan weer niets van blijken te weten .

Monsieur le Rat is toch weer gekomen hoor.
Mr. X heeft de ren ge-egaliseerd met aarden en morgen komt er zand en tegels overheen, maar ik zag gisteren weer een gang en wist wie er op visite was geweest.
Snel maakt ik die dicht voordat de X weer in de stress raakt en hij heeft niets gezien gelukkig al was hij daar aan het werk.

Zo meteen afspraak met het neefje.
We gaan lunchen.
Ik heb er zin in al weet ik dat het niet zo makkelijk zal gaan.
Mocht ik ooit besloten hebben om geen kinderen te nemen, bang dat ze op mijn zouden lijken wat hun gedachtes betreft , speelde het lot een heel vervelend spelletje met mij.
Ik kreeg het neefje en die is veel erger dan ik.
Hij is het kind dat ik niet wilde omdat ik vind dat het leven heel zwaar is.
Toen ik hem voor het eerst zag, paar uur oud, werd ik verliefd en dat is nooit echt over gegaan al heb ik me jaren geleden moeten wapenen om er zelf niet aan onder door te gaan.
Kun je er iets aan veranderen vroeg de X een paar keer?
Nee? stop er dan mee.

Ik ga me nu niet al druk maken voor straks en ik ga gewoon van hem genieten, knuffelen, voelen en ruiken.
 En stoppen als hij weer eens doorschiet in zijn negatieve spiraal.
Hij is ziek, maar niemand kan vinden wat hij heeft.
Zelf denkt hij dat hij kanker heeft.
Nou ja dat is dus een klein tipje van de sluier van waarom ik geen kinderen wilde.
Ik heb heeeeeeeel lang gedacht dat ik dat ook had, zeker 20 jaar of zo.
Totdat ik het echt kreeg en toen was mijn angst ervoor weg.
Ik denk dat hij net als ik was hypochonder is .
Klinkt heel simpel zo een woord maar het is wel de hel hoor.

Goed even terug naar wat luchtiger want ik voel me helemaal niet rot of zo
De temperaturen zijn gedaald.
Het neefje doet een studie met computers dus die kan me vast helpen, al wil ik nooit dat er iemand eraan zit omdat er dan weer dingen anders zijn.
Voor mr. X ga ik zo naar de slager, de arme man heeft al dagen geen vlees gegeten en uit schuldgevoel ga ik iets lekkers voor hem maken.
Morgen gaat hij de ren betegelen en moet dus vlees.
Mannen zijn jagers en die MOETEN vlees is zijn uitspraak.
Tuurlijk schatje.

Vanmiddag dus babytje kijken en niet vergeten kadootje mee te nemen. ;-)
Dan  even bedenken wat ik de komende week kan doen voor een ander.
In de eerste plaats voor de X.
Omdat hij niet veeleisend is, of lijkt, vergeet ik regelmatig als ik me minder voel zoals met dat vreselijke weer afgelopen dagen, om leuke kleine dingen voor hem te doen.
Zo is lekker koken MET vlees voor mijn jager  al iets om hem blij te maken.
En eens alles zelf doen ipv hem ermee op te zadelen.
Hij vraagt op zaterdagmorgen bijv.: zal ik boodschappen doen?
Ik vind dat ik dat moet doen maar ja, ik ben toch een prinses he, en zeg ja hoor.
En zo gaat het met veel dingen hier.
Kreeg een opmerking van de week van iemand, absoluut niet leuk maar wel waar.
Goed ik ga me nu even optutten voor het neefje.
Kunnen we lekker samen over onze kwaaltje praten







woensdag 30 mei 2018

de rattenvanger van Hamelen





 Bij de eerste foto zie je rechts Kip in de kas scharrelen.
Als je bij foto van kleine vijver kijkt precies in het midden zie je kop van kikker.
Op derde foto zie je achter bankje de ren van de beestjes die nu leeg staat.

Kip Mathilde is na een tijd afwezigheid weer in mijn buurt te vinden.
Zo lief weer die geluidjes.


Blogs; er verdwijnen steeds meer blogs die zo tussen de 6 en 10 jaar bestonden.
Bij anderen zie ik dat ze steeds minder bloggen en dan weet je al hoe laat het is eigenlijk.
Ik mis verschillende mensen.
Hoe zou het met ze zijn?
De meesten hebben wel afscheid genomen hoor maar de blogvriendschap werd wel verbroken van 1 kant.
Ik wilde hen nog niet missen.
Ik las graag bij Klief al was ze geen blogvriendin, maar hoe zou het met haar zijn na wat ze meegemaakt heeft?


Vroeg op; vandaag heel vroeg op omdat de rattenvangers, of is het er maar 1, komen vandaag tussen 7.45 en 11.45 uur.
Ik zal zo blij zijn als dit ook weer achter de rug is, dat ratavontuur.
Hij is er nog dat wel.
Ik zit er zelfs aan te denken om water voor hem neer te zetten.
Ik baal echt van mijn dierenliefde.
Schaam me ook tegenover mezelf en misschien zelfs tegenover anderen dat ik me zo rot voel over een rat van wie de dagen geteld zijn.
Had gehoopt dat hij zelf verhuist zou zijn nu er geen voer meer ligt.
Lekker naar de buren aan de overkant of zo of naar een groot weiland met allemaal vriendjes.
De rattenvangers zullen wel denken als ze komen en een kip in huis zien lopen; geen wonder dat dat mens ratten heeft.
Het is maar 1 rat.
Tenminste laten we het hopen.
Zouden ze met grote letters op hun auto; rattenverdelgers hebben staan?
Onze oude buurman werkte bij zo een bedrijf en had het inderdaad op zijn auto staan.
Wel had hij geheimhoudingplicht maar ja als je zo een auto bij een hotel of bakker ziet staan weet je al genoeg .

Warmte; jeeses wat was het erg en wat heerlijk als het dan weer koeler wordt en het gaat regenen.
appte gistermorgen vroeg met vriendin I. zij stond in de file ongelofelijk te balen en ik nog meer want ik moest ook de deur uit.
Onderweg met de ramen open schaamde ik me wel.
Ik heb een auto, wel zonder airco, massagestoelen of achteruitcamera, maar ik kan zomaar erin stappen en naar de psych gaan.
Daarna besloot ik ergens te lunchen waar ik genoot in de schaduw en wat winkels afliep voor dingen die ik nodig had.
Of nodig dacht te hebben.
Dan ben je toch een bevoorrecht mens?
Ik durf zo maar dingen te ondernemen, ik ben gezond, en ik kan zomaar een lunch betalen.
Hoeveel mensen liggen er in het ziekenhuis met die hitte of ziek thuis?
Ja ik schaamde me weer.
maar genoot wel.

De psych is een hele leuke vrouw.
En laten we zeggen behoorlijk stevig.
Ik zou het jurkje wat ze aan had nooit aantrekken maar zij straalde zoals gewoonlijk.
En waarom ook niet.
Ze was gewoon mooi.
De gesprekken gaan goed.
We zijn nu bezig met hoe ik me steeds maar weer bij het minste of geringste afgewezen voelt.
Ik lijd daaronder dus moet ik leren er anders mee om te gaan.

Update de rattenvanger.
Ik dacht nog, ik trek wel fatsoenlijke kleren aan maar opmaken hoeft niet, hoe leuk kan een rattenvanger zijn?
Nou dames, hij was leuk.
Wat een knapperd zeg
Stond ik daar zonder make-up.
Dacht aan wat een kennis van mij ooit zei; zorg dat je er altijd op je best uitziet want je weet nooit wie je tegenkomt.
Nou werd ik weer even met mijn neus op de feiten gedrukt.
Ik vergat gelijk de hele rat.
Volgens hem is de rat verdwenen.
Hij tilde ook de deur op waar hij onder woonde en inderdaad weg rat.
Kreeg wel een heel verhaal hoe ik de boel netjes moet houden zoals meteen voer weghalen als de dieren gegeten hebben en zo.
Nou ja ik weet echt wel waarom ik een rat had hoor maar hij kon zo leuk vertellen '-)

Goed de les van vandaag was weer; maak niet overal een drama van want rat leeft gewoon verder ergens anders.
En tweede les is toch van die kennis he; zorg dat je er ALTIJD goed uitziet, want ja zo een leuke man, op de X na dan, krijg je niet iedere dag in je huis.
Voor de zekerheid nog even zijn naam gevraagd dus mocht je een rat hebben of willen of denken  dat je er een hebt, laat het me weten en ik stuur je zijn naam.
Oh en hij vond Kip Mathilde hartstikke leuk










maandag 28 mei 2018

maandag





Zo weer maandag.
Stilte.
Ik hoor alleen de vogels.
Sofie ligt vlak achter me op een fauteuil.
De koffie smaakt heerlijk.
Het is nog koel.
Fijn weekend achter de rug.

Raar he we wonen op 300 meter van een grote plas maar ik heb er niet zoveel mee.
Als ik nou een hond had die graag zwom of zo zou dat misschien anders zijn.
Mr. X is dol op varen maar tot mijn schande moet ik bekennen dat ik dit jaar nog niet ingestapt bent.

Zaterdag was ik de hele dag en avond alleen want hij was naar een festival waar hij het heel leuk heeft gehad.
Ik genoot van het alleen zijn en bracht de dag door met plakken (fotoalbum Parijs) en lezen.
En koppijn.

Dat heb ik al dagen die koppijn en dat komt door de warmte.
Ik hou niet van die warmte.
Mijn nek is stijf tot halverwege mijn rug.
heb nogal een lange nek.
Ik zou niet eens klagen over het weer als ik maar niet zo een pijn had.

Gisteren verjaardag die ik ook weer overleefd heb en best meeviel.
En de baby van de buren heeft ook maar besloten om geboren te worden zaterdagmiddag.
Bijna 2 weken te laat.
Buuv, is supergelukkig met haar kindje.
De 2 zusjes kwamen ons gisteren al uitnodigen maar toen we kwamen lag moeder en kind net in bed dus we hebben ze nog niet gezien.
Wat leuk een babytje zo dichtbij.
De meisjes waren ook zo blij.

Verder genoten van ontbijten in de tuin en als het kan eten we ook inde avond buiten.
Onze tuin is zoooo mooi.
Veel bijen en hommels.
Sinds kort een kikkertje in onze piepkleine vijver en echt ik was helemaal blij.
Hoe ze bij ons gekomen is weet ik niet want onze hele tuin in ommuurt .
Monsieur le Rat is er jammer genoeg ook nog.
Ik had zo gehoopt dat hij vanzelf weggegaan zou zijn.

Ondanks de hitte en de koppijn heb ik afgelopen dagen zoveel geluksmomenten gehad.
Zomaar.
Veel muziek geluisterd ook en gedanst in mijn uppie, zelfs een soort Tango verzonnen.
En tja waarom ook niet.
Ik wil best voor raar uitgemaakt worden omdat ik in mijn eigen huis en tuin dans.

Gisteren 2 kaartjes besteld voor de musical  On your feet over leven en muziek Gloria Es.tefan.
Zag ik folder van AH dat je kaartjes kon bestellen 2 voor de prijs van 1.
Ik wilde graag erheen maar vond het tot nu toe te duur maar nu gewoon geboekt.
Yippie.
Het is zo swingend.
We gaan pas in juli.
Hou je van swingen en musicals, kijk dan op de site van de ah.

Daarna, ik was toch bezig met geld uitgeven; 2 dvd's besteld over het leven van Camille Claudel de leerlinge en minnares van Ro.din.
De eerste heb ik dus zo een 30 jaar geleden gezien en toen wilde ik dus persee zijn beelden zien en is mijn wens toch uitgekomen.

Nou het gaat dus goed met mij.
Kreeg trouwens vannacht weer een gilnachtmerrie.
Vorige week na het kijken van de serie de 12 van oldenheim, droomde ik dat ikmet Citroen van Nietzomaarzo had afgesproken en ze opeens was verdwenen dus ik gilde de hele boel bij elkaar.
Vannacht weer maar nu was ik aan de beurt.
en ik vind die serie niet eens zo goed of spannend.
Wat ik trouwens wel heel indrukwekkend vond was de nederlandse serie, 2 delen: broeders.
Over 2 broers die hun jongste broer gaan zoeken in Syrie.
Zo beklemmend.
Getver de getver wat kan de mens toch een raar wezen zijn.


Vandaag krijgt meisjemetderodeharen uitslag van de onderzoeken en ze is ziek van de zenuwen.
Vandaag dus een hele belangrijke dag.


Maak er een mooie week van en wil je regen doe met mij de regendans.
Helpt altijd.




Krijg net bericht van meisjemetrodeharen; de kanker is kleiner geworden en op sommige plekken zelfs verdwenen. ONVOORSTELBAAR!!!!

vrijdag 25 mei 2018

weekend enz. en nog een beetje Parijs







Als je van beelden houdt moet je zeker naar het kerkhof Pere Lachaise.
En veel tijd ervoor uittrekken.
Wij hebben veel te weinig gezien in die 2 en half uur.
De foto´s heb ik gisteren opgehaald en ben gelijk begonnen met in te plakken met hier en daar wat commentaar.
Ik zit nog helemaal in mijn Parijsroes en dat is een fijn gevoel.
Veel lezen en opzoeken.
en fantaseren wat we de volgende keer willen gaan doen.

Beetje te druk gehad de laatste week al was dat vooral in mijn hoofd.
Dat ratverhaal blijft me maar bezig houden en niet om er een rat in mijn tuin loopt maar het volgende gebeurde+
de ren van 3 bij 3  waar de beestjes in rondlopen leeggehaald.
Het konijnhok stond op een zware deur.
Toen X dat optilde kwam de rat tevoorschijn, hij liet de deur vallen op de rat.
Beest leeft nog maar ik ben er naar van.
Ik kan dus echt niet tegen dierenleed in wat voor vorm dan ook.
Ik kon er niet van slapen.
Rat niet meer gezien maar het laat me niet los.
Woensdag komen ze van de gemeente.
Hoop in een bescheiden auto en niet met grote letters erop.
ongedierte bestrijding.
laten we de buurt niet gek maken

De buuv heeft nog steeds geen baby.
X is zeer gestresst. Niet door de buuv hoor 
Meisjemetrodehaar gaat niet lekker daar ga ik straks heen.
Heeft onderzoek gehad en is zo bang voor uitslag maandag.
Daarbij overal pijn en misselijk.
Wat een verschrikking.
Zij houdt in tegenstelling tot mij ervan om bezoek te hebben als ze zich zo rot voelt.
Dus fijn dat ik dit voor haar kan doen.


Ik voel me best goed, ondanks het bijna niet slapen.
Ik was woensdag bij de tandarts om door te nemen hoe de behandeling zal gaan.
Ik werd daar echt als een VIP behandeld en zo noemde hij me ook.
U bent die dag onze VIP.
Krijg zelfs een lekkere lunch.
Leuk dagje uit dus.
Hij vroeg of ik 3 uur eerder kon komen.
Dat kon ik want ja ik ga die dag echt niet eerst iets gezelligs doen.
11 juni is het zo ver.
Ik denk alleen maar aan het resultaat en niet aan al die uren dat ik daar moet zijn.
de stress komt later wel.

Gisterne op terras aan het water koffie gedronken met vriendin die net terug is van vakantie.
Ik hou van vakantieverhalen.

Ik heb nogal wat te doen in de tuin en heb er zin in.
Het gaat vooral om potten en zo, herindelen nu de hokken op een terrasje staan.
Morgen gaat de x naar een festival in Lisse met vrienden.
Hij voelt zich af en toe schuldig dat hij mij alleen laat maar haha, ik heb er totaal geen problemen mee.
Zondag naar de verjaardag van schoonzusdienooitlacht 
Ik zag pasgeleden  Peter R. de V in de studio van boulevard en iedereen was melig en lag in een deuk en de camera zoemde iedere keer naar zijn chagrijnige hoofd.
Nou zo moet je je het je voorstellen.
Ik moet nu al lachen.
Ziekeschoonzus vroeg of ze met ons mee kon rijden.
Nu ken ik haar al heel lang en het is een comedienne eerste klas.
Van een zere voet, kon amper lopen maar nodigde wel 30 mensen uit voor een verjaardag, kan zij een hele act maken.
Eerst kwam hun hond hinkelend uit de keuken, ja beestje was zeventien en er achter aan zij met haar been slepen.
Ik kwam echt niet meer bij.
Oh sorry, maar het was ook grappig.
Van een ingegroeide teennagel kan zij zo een drama maken dat je denkt dat ze nog maar een paar dagen te leven heeft.
Weet nog dat ik haar belde dat haar broer, mijn X dus in een ziekenhuis in Monaco was opgenomen omdat hij een kleine hartinfarct had gehad en zij in huilen uitbarsten.
Nou dat kan he, je schrik toch, ik wel in ieder geval.
Kom op meid zei ik nog, het komt allemaal goed hoor.
Nee zei ze ik huil omdat ik 4 dagen geleden van de trap ben afgevallen.
En tja stond ik haar te troosten.
Zou ik nu niet meer doen hoor.
Enfin ze wil meerijden maar wil niet te lang blijven.
Ik zei tegen de X, de arme man met 2 van die zeikvrouwen, dat ik zelf wilde bepalen hoe lang we gingen.
Is ook niet lang hoor, haha.
Echt ik maak mezelf gewoon aan het lachen hier.
Ik vind het echt niet erg om me aan een ander aan te passen als dat nodig, echt waar, maar wil af en toe dat die ander ook eens aan mij of een ander denkt.
Heel normaal vind ik zelf.

Enfin het leven is leuk, ingewikkeld, interessant, moeilijk en het is geven en nemen maar sinds Parijs voel ik me heel prettig.
Heeft er ook mee te maken dat ik geen afspraken maak waar ik geen zin in hebt.
en als ik het toch doe is het omdat ik van die ander ook liefde, aandacht of positiviteit krijgt.
of iets anders.
De rest van de energie bewaar ik voor mezelf, mijn X en de mensen die het waard zijn.

Zo en nu ga ik schoonmaken.
Fijn weekend.







woensdag 23 mei 2018

stress en geluk

Vandaag kan ik mijn foto´s ophalen en heerlijk genieten van het inplakken in mijn boek.
Ik verheug me er helemaal op.

Monsieur le rat heeft ervoor gezorgd dat we beiden niet sliepen vannacht.
)zie vorige blog'
Allebei om andere redenen.
Oh jee, jehova getuigen aan de deur.
Over de Heer die binnenkort alles mooi komt maken.

Goed de rat dus.
Ik stress omdat er weer allerlei dingen moeten gebeuren waar ik geen zin in heb.
Gemeente bellen, de dieren, mijn beestjes weghalen en verplaatsen, ene man die al heel veel stress heeft op zijn werk met nog meer stress omdat hij denkt dat we binnenkort met een huis vol ratten zitten.
Heel onrustig voor mij.
Zal vast allemaal weer meevallen achteraf.

Stress ook wel omdat ik om 2 redenen 24 uur bereikbaar moet zijn.
De dochter van vriendin die op vakantie was en de buurvrouw die nog steeds moet bevallen en van wie ik de kinderen op zou vangen als dat nodig is.

Ook reuzespannend is vandaag afspraak met tandarts.
We gaan alles nog even doornemen voordat de behandeling gaat beginnen.
Het meest spannend is dat ik daar naar toe moet en ik bang ben dat ik verkeerd rij of een aanrijding veroorzaakt.
Tja, ik weet het, onzin.

Het aller/ aller spannendste is de afspraak van meisje met het rode haar.
Ze moet vandaag weer een nare behandeling en door de scan.
Ze is zo ongelofelijk bang en ik daardoor ook.
Ik zag zo de angst in haar ogen.
Ze wil nooit meer meemaken wat ze al meegemaakt heeft.
De kanker is al een jaar stabiel.
Maandag krijg ze de uitslag pas.

Ik heb weer pijn in mijn schouder.
Spanning.
Ik moet voor mezelf even een lijstje maken van wat er werkelijk allemaal speelt en of het wel die spanning waard is.

Ga zo de gemeente bellen over wat ze doen  bij ongewenste gasten in de tuin.
Ben trouwens best bang dat ik misschien mijn beestjes weg zou moeten doen mochten buren ook last hebben van monsieur le rat.

Goed het valt allemaal vast heel erg mee.
Vriendin is terug dus ik hoef niet meer voor haar dochter en hond klaar te staan
Buuv zal heus wel bevallen zonder mijn hulp ook als ik eens mijn telefoon vergeet mee te nemen.
Meisjemetrodehaar , please, please laat alles goed zijn.
De vorige keer dat het weer mis ging had ze al weken pijn en last nu is dat niet zo.
De rat krijgt vast een heel leuk leven als ze hem gevangen hebben laten ze hem vast los in een heel mooi groot bos. tuurlijk
Ik ga op tijd naar de tandarts en hoewel ik de weg goed weet kan ik wel 5 keer fout rijden als ik daar zin in heb.

Morgen leuke afspraak met de vriendin die net terug is van vakantie en die vast wil weten wat ik allemaal besproken heb met haar enfant terrible maar dat is top secret.
Ben zeer benieuwd naar haar vakantie.

De tuin is werkelijk prachtig.
Ik weet niet of jij net zo geniet als ik van alles wat weer opkomt.
Soms voel ik me net Eva in het paradijs.
en dankbaar dat ik zo kan genieten en niet constant op reis moet of dingen moet kopen om het geluk te vinden.
Was gisteren naar 2 tuincentra en zag de mooiste dingen maar kocht alleen een zakje pompoenzaad voor de buurman.
Heel blij reed ik terug naar huis, Sofietje op schoot, trots op mijzelf.
Tuuuuurlijk wil ik ook zo een prachtige tuinset van over de 1000 euro en boompjes en planten en huis accessoires, ben ook maar een mens.
maar daar zit het hem niet in.
Ja, voor een paar dagen en dan is het weer gewoon.
Nee, je man die de tafel dekt in de tuin en nog even snel aardbeien gaat halen op de fiets omdat ik dat zo lekker vind op brood en koffie in een mooi kopje met laag schuim.
Hond tussen ons is op ons kleine al 7 jaar oude bank die heerlijk zit, kip scharrelen aan je voeten en je een prinses voelen omdat je zo verwend wordt.
Waar kan je zo een man kopen=
nergens maar ik heb er een.

Dat was het weer voor vandaag.

dinsdag 22 mei 2018

stressen voor het slapen gaan





Even balen voor het slapen gaan.
Ik zag opeens een rat bij de konijnen, cavia´s en kip.
Voor het eerst.
Beetje dom van mij want ik had al gezien dat er een behoorlijke gang was gemaakt maar ik dacht dat zijn muizen.
Toch minder erg dan ratten.
Enfin een rat die gewoon mee eet met mijn beestjes.
Nu paniekkeer ik niet om 1 rat maar ja die blijven nooit lang alleen.
Wou t niet tegen de X zeggen want die gaat meteen ongelofelijk stressen, zei het toch en inderdaad.
Ik denk meteen in oplossingen.
Dat is echt een `gave` van mij.
Ik zie meteen wat we moeten doen.

De hokken uit de ren, het zijn er 2, en op een stenen terras zetten zorgen dat er geen gaten in zitten.
De ren leeghalen en schoonmaken en kijken hoe of wat onder de hokken.
Daarna de gemeente bellen.
Buurman morgen vragen om te helpen de hokken uit de ren te sjouwen.
Is te zwaar om alleen te doen.

Natuurlijk baal ik en maak ik me zorgen maar de X was meteen helemaal gestrest en van slag en kon alleen maar roepen dat gaat kapitalen kosten en ze komen ook nog binnen.
Ik ga pas janken als het echt zo is maar door zijn stress krijg ik het ook.
Had ik nou mijn mond maar gehouden voor vandaag.

Heb zelf morgenmiddag een belangrijke afspraak en moet me goed voorbereiden.
Ben niet zo bang voor ratten, muizen of een spinnetje meer of minder.
Ben meer bang voor wat mensen  je aan kunnen doen eerlijk gezegd.

En ja je kan vreselijk ziektes krijgen van ratten maar eerlijk gezegd ken ik niemand die dat ook heeft gehad.
Wel ken ik zat mensen die ziek zijn geworden van een ander mens.


In Frankrijk had mijn vader een camping in het bos waar we woonden.
Daar leefden ratten in de bomen.
Wij moesten tegen de klanten zeggen dat het eekhoorns waren 
haha.
Wat een giller.

Enfin ik heb meer stress van de X dan van de rat.
Hij was best wel heel mooi.
maar beslist geen eekhoorn dat is me wel duidelijk.


Oh en even over de tattoo op de mooi derriere van schoonzus het was een zeemeermin.
Ze kon 1 week geen auto rijden van de pijn.
Dus wil je een zeemeermin op je kont± NIET DOEN