Nou zeg wat een aandacht gisteren op mijn blog.
Heeft het toch nog iets positiefs.
Het tandartsbezoek gisteren duurde maar een half uur maar was wel zeer pijnlijk en nu nog steeds pijn.
Vannacht uit bed voor pijnstiller.
Ik denk dat ik ook verhoging heb.
Ik zweet me rot.
Dikke wang met hier en daar blauw.
Ik zou het nooit meer zo doen.
Dan maar 8 weken lang iedere keer wat.
We doen dit nooit zo zei de tandarts die opeens weer de leuke en aardige man was geworden.
En heerlijk dat de X mee was.
Dat gevoel dat hij in de buurt is, mij er naar toe rijdt en dat ik hier en daar een beetje kan overdrijven.
Dat overdrijven hoeft trouwens niet eens de tandarts legde hem uit dat het geen lolletje was.
De X zorgt voor alles als ik ziek ben.
Hij kookt, gaf de beesten vers water, ruimt op, vraagt of hij iets voor me kan doen/maken
Hij is de zorgzaamheid zelf en na 16 jaar kan ik daar nog heerlijk van genieten en vooral het nog steeds bijzonder vinden, iemand die voor mij zorgt.
Deden mijn ouders niet eens.
Ik vind dat ik een geweldige keuze heb gemaakt 16 jaar geleden door te zeggen; oke laten we het voorzichtig proberen.
Voor vandaag en morgen mijn afspraken afgezegd.
Vandaag zou ik naar de masseur gaan met de toverhanden en morgen ergens op een heel mooi plekje koffiedrinken met vriendin I.
Ik geloof dat ik alleen maar wil slapen vandaag.
Merkte vanmorgen dat er weer een blog verdwenen was en ik hoop dat dat tijdelijk is.
Als je al jaren met iemand meeleest en meeleeft is het niet leuk om afscheid te moeten nemen.
Misschien gaat zij ook onder andere naam verder en anders hoop ik dat het haar heel goed zal gaan en dat ze beter voor zichzelf leert opkomen.
Zoals de meeste weten maak ik aan het eind van het jaar altijd een lijst met allerlei dingen die ik wil bereiken of doen en meemaken, veranderen, proberen enz.
Ik geen mezelf daar gewoon het hele jaar voor en er mogen nieuwe dingen bijkomen.
Zo heb ik besloten om mijn testament de veranderen.
De beslissing is er, eigenlijk weet ik het al lang dat ik dit wil vanwege de familieperikelen maar waar laat je je dingen aan na als je geen kinderen of leuke familie hebt?
De band met de stiefkinderen is er nooit geweest en komt ook niet.
Dan maar concentreren op de goede doelen en voor mij is dat natuurlijk iets wat met dieren te maken heeft.
Geen twijfel mogelijk.
Best wel triest hoor dat er niemand is waar je nog genoeg van houdt dat je hem of haar dat gunt.
Vandaag ook voor mij even spannend of de mij dierbare zoon van onze vrienden geslaagd is.
Wordt het een FB bericht door de ouders (hij doet daar niet aan) of een app(dan weet je genoeg.)
Ik gun het hem zo, hij heeft er zo hard voor gewerkt en verheugd zich zo op zijn vervolgopleiding.
Ik ben trouwens nu al trots op hem en zijn broer die we al kenden toen ze in de luiers liepen.
Ze zijn zo leuk en lief.
Zulke leuke jongemannen geworden.
We waren er zondag nog en ze zeiden beiden dat ze het zo leuk vonden dat wij ook een paar dagen naar hun vakantieadres kwamen.
Heerlijke knullen.
En ja ik heb er aan gedacht om hen in mijn testament op te nemen.
Maar goed ik heb tot en met december om daar nog over na te denken.
Goed ik ga deze dag proberen op een beetje leuke manier door te brengen,