september

Gisteren was ik bij een iriscopist.
Die kwam in de gezondheidswinkel waar ik mijn spullen koopt en kon je voor een klein bedrag dat laten doen.
Nooit eerder gedaan maar weet er een beetje van.
Ik had mij voorgenomen om niets te zeggen voordat hij in mijn ogen had gekeken.
Kom je voor bepaalde klacht vroeg hij.
Ik hield mijn lippen stijf op elkaar.
Enfin hij vond mij gezond.
Dat vond de huisarts 2 weken geleden dus ook.
Mijn lever had wel wat extra hulp nodig, die had het best zwaar.
Heb je last van je nek?
Dat klopt inderdaad.
Nou ja ga er geen lang verhaal van maken.
Kreeg 2 dingen voorgeschreven voor de lever.
Ook voorgenomen dat ik niets zou kopen.
Eerst naar huis gaan en goed nadenken.
Vroeg aan dame in winkel de prijs op te schrijven en ging thuis uitrekenen wat het mij per maand zou kosten.
Ben nog aan het nadenken.
Hij vroeg trouwens ook of ik erg moe was maar zou niet iedereen daar ja op antwoorden?
Is niet iedereen erg moe in deze maatschappij?
Nou ja heel veel mensen in ieder geval.

September; ik herinner mij dat ik een jaar gelden mij in Augustus ook al zo rot voelde.
Ga zo even terugkijken. Weet dat vriendin en ik problemen hadden en ik daar depressief van was geworden.
Nu voel ik mij niet zo rot als toen maar heb mij wel voorgenomen om dat nooit meer te laten gebeuren.
Ik depressief en zij heel verdrietig en niet weten wat er aan de hand was.
Schaam mij nog als ik eraan terugdenk want opeens wist ik niet eens meer waar het om ging.
Kan dus best zijn dan het met de tijd van het jaar te maken heeft.
Ik ben echt zo moe.
Uren en uren in de ochtend, dan gaat het weg en na het eten komt het weer terug.
Toch maar naar de iriscopist luisteren?
Het punt is dat ik zo goed als niemand vertrouw.
Ook arts, kapper of dierenarts niet.
Ze willen toch allemaal hetzelfde en dat is geld verdienen.
Toch?
Nu mats de dierenarts mij wel altijd als vaste klant hoor.
en de kapper die ik nu heb doet gewoon wat ik vraag en zal nooit zeggen oh je haar is droog, vet, je hebt roos, of weet ik veel wat, maar met deze producten wordt het weer prachtig.
Zei de huisarts 2 weken geleden; wat heb jij toch een prachtig bos haar.
Haha.
Onze huisarts maakt altijd complimenten, ze is zo leuk.
Goed, september dus. een heerlijke maand en ik wil er gewoon iets fijns van maken.
Ben 1 september dus begonnen met mezelf die schoppen te geven en proberen weer verbinding te krijgen met eerst mijn X en daarna mijn Sofietje.
Ik werk er nog aan.
Er hoorde ook een fijne lunch met meisjemetderodeharen bij.
Ze kon al meer dan 1 jaar bijna niet eten maar sinds ze weer aan de chemo is, weer een nieuw soort, heeft ze steeds honger.
Dinsdag hadden we ons dus opgetut en hier verderop gaan lunchen en bijkletsen.
Ik ga vandaag weer even langs want ze moest gisteren weer aan het infuus.
Klotezooi.

Verder geen afspraken.
Ik heb gisteren foto's opgehaald van de vakantie en verdwijn straks naar de zolder op verder te gaan aan mijn vakantieboek.

Kreeg ik gisteren een nieuwtje waar ik heel blij mee bent.
Het laatste seizoen van Poldark is op DVD verschenen dus geen twijfel mogelijk; ik wil m.
Gisteravond keek ik naar laatste deel van seizoen 4 en wat was het weer mooi.
Gelukkig geen open einde en deze keer ging hij ook niet de gevangenis in.

September is voor mij ook weer meer TV kijken.
Zo wilde ik programma van Angela Gr.oothuizen zien omdat het zich bij de Amisch afspeelt en dat interesseert mij.
Het gaat zo; Nederlandse gezinnen die helemaal uit elkaar gegroeid zijn, joh, hoe ken dat nou?, worden zonder dat ze het van te voren weten in Amerika 2 weken in zo een gezin geplaatst.
Weet niet of je het gezien hebt maar ik schaamde mij dood voor de Nederlanders.
Ik ga ook niet meer kijken.
Niets wilden ze, totaal geen respect voor die andere mensen, 1 gezin wilde zelfs niet bij hen aan tafel zitten en die arme Amisch wisten niet wat hen overkwam.
Jeetje jongens je doet mee aan TV programma met je shit kun je je echt niet 2 weekjes aanpassen?
Kijk ik zou het ook niet kunnen maar doe er ook niet aan mee.
Trouwens ik zou het misschien wel kunnen want ik ben gewoon heel benieuwd hoe dat is zo zonder stroom, telefoon, TV, auto enz.
Lekker lichamelijk bezig zijn ipv alles online bestellen.
Ik zou wel honderden vragen hebben.
Het boeit mij wel.
Nou ja, als ik tenminste Poldark mag kijken anders ga ik ook niet bij hen aan tafel zitten.

Ik ga naar mijn zolder.
fijne dag.

Voelt september voor jou ook een beetje als een nieuw begin?

Geld en zo

Familieportret.
Ze gingen zo voor mij poseren deze schatjes.
Allemaal stieren.
Ik ben dol op koeien.
Heeft  met mijn zomerlange vakanties te maken in de Auvergne waar het er heerlijk naar koeien rook.
Mijn mooiste vakanties ooit.
Zes weken lang in een dorp waar werkelijk niets te doen was maar wat was het fijn.
Kreeg verleden jaar een oproep van 1 van mijn liefdes daar via FB.
Wat een mooie herinnering die Sylvain.
Mijn beste vriendin woonde daar ook.
Het hele jaar schreven we elkaar brieven en ja dan was het zo ver dat we elkaar weer zagen.
De vriendjes wisselden maar zij bleef mijn beste vriendin.

geld; let op is absoluut geen klagen.
Dan neem je je voor om heel zuinig aan te doen na de vakantie.
Niet dat onze vakanties zoveel geld kosten hoor maar toch het gaat er sneller uit dan je denkt.
Dan moet je hond opeens weer duur antivlo middel bij de dierenarts vandaan en ingeent worden.
De computer moet weer anti virus.
Mijn flesje Lancome Poeme is spoorloos verdwenen en ik "kan"niet zonder.
Naar de kapper.
Wat plantjes in de plantenbak onder keukenraam, de viooltjes zijn nu toch echt op.
Hup paar honderd euro weg.

Ik wil een nieuwe winterjas en "moet"een nieuwe zonnebril, nou die zitten dus in de vorige kosten.
Geld uitgeven om mooie herinneringen te maken vind ik minder moeilijk.
Zo is er in een klein theater in Amsterdam een concert met chansons van Charles Aznavour.
Tja daar MOET ik bij zijn he.
Mijn favoriete Franse zanger en vriend treedt daar ook op en ik verheug me nu al op de tranen die in mijn ogen springen omdat het zo ongelofelijk mooi is.
Die man heeft zo een prachtige en krachtige stem.
Mr. X gaat graag mee en mooieschoonzus ook.

Dan gaan we volgende week naar de musical Anastasia.
Al heel lang kaartjes en onder het mom dat we gaan vieren dat wij 16 jaar bij elkaar zijn.
Wat een goede beslissing was dat van mij om JA tegen hem te zeggen.
Het hele eerste jaar van onze relatie twijfelde ik of ik er wel goed aan gedaan had en mijn angsten en depressies staken hun kop op want ja iemand zo dichtbij laten komen daar hielden zij niet van.
Weg met die man vonden zij.
Ik heb doorgezet en nooit meer getwijfeld.
HIJ is HET.

Oh het ging over geld.
Nou ik keek wat parkeren kost daar in den Haag; bij 20 euro.
Gelukkig zijn er goedkopere locaties maar ik denk dan toch aan de mensen die misschien ook zo graag willen maar dat is toch niet op te brengen?
De tickets heb ik al, met korting, lange tijd in huis.
Wil zo graag naar die musical.
Ik hoop op heel veel tranen.

Vandaag onverwachte lunch met het meisjemetderodeharen.
De laatste weken elkaar voor ons doen weinig gezien en gesproken en dat gaan we zo meteen helemaal goed maken.
Niemand er bij.
Vorige week dinsdag liep haar man zeer geïrriteerd weg door onze gesprekken.
Vond dat we overal een probleem van maakte.
Ha typisch een vent.
Die van mij wil ook alleen maar over het weer, bier en lekkere wijven kletsen.
(ik overdrijf nu hoor)
en tja dat we nog even napraten over iets wat verleden jaar gebeurd is in haar gezin dat vinden ze grote onzin.
Dus vandaag uitgebreid en ongestoord zoveel ouwe koeien uit de sloot halen als we zelf willen en als we er wat problemen bij willen verzinnen we ze daar wel ter plekken zonder commentaar.
Ik kan niet wachten ;-)

September; volgens mij zelfden zo blij dat het September werd.
Volgens mij, kan ik zo opzoeken, was het vorig jaar heel warm.
Nu is het zo fijn om koude voeten te hebben en weer gewoon kleding aan te trekken.
Ik hou van de temperatuur, de geur, de kleuren, het licht van deze maand.
In de tuin rommelen en alvast nieuwe plannen maken voor komend voorjaar.
Dit eruit, dit ook, en dat erbij.
Voorlopig vooral op papier de plannen.
Ik heb het wel gehad met die zomer.
Je kon zoveel dingen NIET doen en nu komt dat allemaal weer.

Bakte zaterdag een appeltaart uit 1 pan.
Ik heb een recept waarbij je alle ingredienten 1 voor 1 in een pan doet.
In bakvorm overdoen en in de oven.
De 3 koppen suiker verving ik door een half kopje gezondere versie en ik vond hem nog erg zoet en mr. X die wel van zoet houdt vond het ook lekker.
Het probleem met mij is dat ik niet aan een gewone taart zou komen al zit ie een week bij mij in de ijskast maar ja deze taart daar kon ik niet van afblijven, dan komt mijn obsessie voor zoet wel weer terug.
Dus laatste stuk weggeven want eerlijk gezegd denk ik dat ik me er niet beter door voelt al is het ander soort suiker.
Reed gisteren naar tuincentrum voor die paar plantjes dus stak er opeens zijn middelvinger naar mij op.
Normaal gesproken, niet dat ik veel middelvingers krijg, zwaai ik dan met mijn mooiste glimlach terug maar nu was ik helemaal verdrietig en peinsde ik mij suf waarom hij dat deed.
Kom op he, idioot, ja ik he, als die vent dat wil moet ie dat toch gewoon lekker doen.
Misschien had ie wel zijn vinger gebroken en wilde hij dat laten zien.
Of heeft ie niet genoeg sex of had ie net als ik teveel appeltaart op.
Dat kan ook allemaal zo maar he.


Goed geld dus.
Geld dat verdwijnt in je computer of in het bloed van je hond of omdat je je parfumflesje die vol was kwijtgeraakt bent, daar baal ik van.
Geld dat verdwijnt omdat je leuke dingen gaat doen dat is een heel ander verhaal.
Vrijdag weer een lunch.
mooie herinneringen maken zoals mijn X zegt.
Hij maakte ze afgelopen zaterdag in de kroeg met zijn brommermaten.

Nou ja hoop gelul weer maar ik blog dus ik besta zullen we maar zeggen.

Verbinding verbroken

De zee die er steeds anders uit ziet.

Verbinding verbroken.

Zo voelt het en het is al een tijdje zo.

Ik voel geen verbinding meer met anderen.

Zelfs niet met mijn Sofie en dat is altijd het laatste wat verbroken wordt.

Trouwens de verbinding met dieren wordt meestal niet verbroken laat staan met haar.

Nu is het weg.

Gisteravond voelde ik het weer even.

Zij voelt het ook trouwens.

Ze zit niet graag bij mij.

En als ze dat wel doet verslapt ze niet.

Als een dier zich goed en vertrouwd voelt, zeker katten en honden worden ze gewoon slap van de ontspanning.

Dat gebeurt niet.

Ik zit opgesloten in een grote onzichtbare bubbel en het is verre van leuk.

En uitgeput ben ik.

Vlak voor de vakantie heb ik bloed laten prikken en alles blijkt in orde te zijn.

Zo gezond als een vis zeg maar.

Het is tijd voor de schop onder de kont nam ik mij gisteren voor en ik ga vandaag beginnen.

Dat gaat weer veel moeite en energie kosten  maar als het lukt ook opbrengen en kan ik uit die verdomde bubbel.

Heb al een paar afspraken staan die erbij moeten gaan helpen

en ik wil mijn hond en mijn man terug.

De volgorde klinkt raar maar voor mij is het makkelijker om met iets dierlijks te beginnen.

Er waren ook best leuke momenten.

Zo is het in de tuin bezig zijn en plannen maken erg leuk.

En wat dacht je van een zaterdagochtend ontbijt van anderhalf uur in de tuin.

Daar zou iedereen, mag ook iets korter, tijd voor moeten maken.

Heerlijk ontbijtje en uitgebreid koffie en een praatje terwijl je kijkt naar vogels, vlinders, hommels.

Konijn Bram, onze logekonijn, bracht ook wat leven in de brouwerij.

Was ik konijn Georgina kwijt, die mag regelmatig los lopen maar die was over hek geklommen en lag bij Bram.

Oei.

Nu zo een maand wachten.

Ik hoop echt van niet.

Geen nestje.

Nu liggen ze allebei aan hun kant van het gaas tegen elkaar aan.

Kip heeft haar intrek bij Bram genomen.

En Bram vindt het allemaal reuzegezellig.

Haha, wat een boeiend leven heb ik toch.

Het is September geworden.

Welkom September.

De normale temperaturen zijn er ook weer.

Heel wat mensen zijn erg blij.

Je zou toch een hekel aan de zomer krijgen.

Ik wel in ieder geval.

Gisteren in het Amsterdamse Bos.

Druk maar vooral mensen met honden en van vrolijke honden wordt ik blij.

Zo was een er zwemplekje waar het een groot feest was voor de honden.

Toen ik langs liep zei een man; het is waar wat ze zeggen, baasjes gaan echt op hun honden lijken.

Dank u wel meneer zei ik, want ik vind onze hond heel erg mooi.

Op dat moment kwam een schattige labrador even kennismaken met onze Sofie en zij begon meteen, te grommen met ontblote tanden en hapte naar de hond.

Ach kijk, riep ik ontroerd, ze heeft ook al mijn karakter.

Ach het maakt niet uit waarom je lacht, al is het om je eigen grappen.

Gewoon doen dames.

Ik kreeg afgelopen week 3 keer onverwachts bezoek in de avond.

en dan ben ik helemaal van slag en slaap ik niet.

Gebeurd zelden hoor dat onverwachte en dan zoveel.

En passant leegde 1 van hen haar vuilnisbak even bij mij.

Zo noem ik het als je je shit even eruitgooit.

Helemaal niet erg trouwens en als je geen belangstelling toont houdt het ook zo op.

Het was een indrukwekkend verhaal en ik maakte mij grote zorgen omdat ik het herkende en weet hoe erg het kan zijn.

Enfin ik bood aan om te helpen.

De volgende ochtend vroeg was het al zo ver .

Of ik even kon oppassen zodat zij naar de dokter konden.

Hadden ze besloten na gesprek met mij.

Je kent mij als je mij onverwachts lastig valt in de morgen en natuurlijk had ik geen zin om op te passen maar is iemand helpen wachten wanneer jij zin hebt?

NEE. ik vind van niet.

Dus ik ging.

Zou een half uur duren.

Twee uur later komt zij weer binnen.

TWEE UUR!!!!!.

Hoe lang kun je bij een dokter zitten?

Dit is in het verleden heel vaak gebeurd en nu ga ik toch HEEEEEEL duidelijk mijn regels uitleggen.

Ik voel me dan erg in de zeik genomen.

en daar heb ik last van.

Volgende keer een begintijd en eindtijd afspreken.

Moet ik 2 uur of langer oppassen vind ik niet erg maar WEES duidelijk.

Ik zit daar niet voor mijn lol.

Ik snap gewoon niet dat mensen zo kunnen doen.

Ik verklaar hierbij dat het niet meer voor zal komen.

Heb al moeite genoeg om mezelf en de boel hier draaiende te houden op dit moment.

Mijn voornemen voor deze maand is dat ik eraan ga werken om het weer leuk te hebben op wat voor manier dan ook.

schop, schop, schop, ga de deur uit ook al wil je niet.

maak afspraken met anderen.

ga weer verbinding maken.

dit was ons huisje

Foto's van het net gepikt.

Wij zaten beneden met ingang aan zijkant.

Ruim, schoon, gezellig, goede badkamer.

overal dichtbij, winkels, zee, restaurants, kliffen, wandelroutes.

Wat een genot toen ik vanmorgen vanuit mijn bed de donkere lucht zag.

Big smile.

Mr. X heeft heimwee al zal hij het niet zo noemen want hij is een man.

Hij mist de schoonheid en de vrijheid.

We leefden zonder de klok.

Al moet ik wel zeggen dat ik die sluitingstijden tussen de middag wel irritant vind.

We wilden naar een paar tuinen maar die waren open van 10 tot 12 en van 14 tot 17 uur.

Dat zijn we toch echt niet gewend in NL maar daar is het met bijna alles zo.

Zo ook de supermarkten, ook de grote gesloten op zondag.

Dan besef je hoe handig het is hier.

De restaurants gaan pas om 19 uur open en ze balen als je om die tijd al komt.

Om 20 uur wordt het pas druk.

Ik zou daar wel aan moeten wennen hoor.

Ook raar maar ze sluiten of gaan open op dagen dat het hen uitkomt.

Zo was er een leuk restaurant waar we eens wilden eten maar die was zomaar zonder reden 3 dagen dicht en dat in het hoofdseizoen.

Ook al het niet goed weer is gaan ze gewoon niet open.

Zou in NL echt niet gebeuren.

Ook sluiten ze van 15 uur tot 19 uur.

Gisteravond een paar uur in de tuin gewerkt.

Alvast winterklaar maken ;-)

o echt ik zag gisteren de eerste kerstspullen in een winkel.

brrrrr.

Moet er niet aan denken.

Ik zie niet tegen winter op maar wel die ene maand.

jeweetwel.

Niet aan denken.

In het dorp in Frankrijk stonden overal prachtige bloemen en ik kreeg weer inspiratie vooral omdat ik verschillende blauwe zag en die wilde ik verleden jaar al veel meer in de tuin.

Uitgezocht hoe ze heten en nu maar hopen dat ik ze hier kan vinden anders moeten we toch echt terug.

Ik wilde ze daar kopen maar de eigenaar van het tuincentrum deed zo hufterig dat ik ze van mijn leven daar niet zou kopen.

Dus zo leuk zijn die Fransen ook weer niet ;-)

Vandaag met mijn bezoekmevrouw boodschappen doen en daarna vast ergens samen koffiedrinken.

Daarvoor mijn eigen boodschappen doen.

Geen afspraken voor het weekend.
Nou ja mooieschoonzus komt voor 3 weken haar konijn brengen.
We hebben gisteren een sjambre doot  (chambre d'hote)   voor hem gemaakt
He zegt de X je spreekt het toch sjambre do uit? dat zegt mijn zus altijd.
Tuurlijk schat, geloof jij je zus maar en zeg maar sjambre do.
Weet je wat, ga lekker op Franse les bij je zus.

waar zijn de lelijke plekken?

Lelijke huizen of plekken fotograferen in het dorp is gewoon niet mogelijk.

Wel waren de meeste rozen uitgebloeid dus volgende keer weer in juni of zo want toen was het prachtig.

Nu is er wel een minder leuk iets te melden en dat is het strand.

Dat zijn grote kiezels en heel zwaar om op te lopen om liggen.

Als het eb is verschijnt er wel een zandstrand.

Ik ben blij dat we de warmte van hier niet daar hebben gehad.

Die 21 graden was perfect.

Schreef ik gisteren heel stoer dat ik geen last had van de warmte het was gistermiddag wel anders.

Tuurlijk kun je gewoon stil gaan zitten en moet dat ook af en toe wel maar ik heb daar geen zin in.

Ik voel alsof ik 20 kilo extra moet meeslepen.

Ben 1 kilo aangekomen door dat vreselijke lekker stokbrood bij het ontbijt.

Nam mr. X gelijk maar van die heerlijke dikke vette croissants mee en ja hoor die gingen er ook in.

Tussen de middag at ik wat ik hier ook eet, nou ja tussen de middag, meestal kregen we om een uur of 2  of 3 pas weer trek zoveel hadden we bij het ontbijt op, Griekse yoghurt met muesli, zaden en een stuk banaan.

Mr. X stelde iedere dag voor om ergens te gaan lunchen maar ik wil mijn yoghurt.

en gelukkig maar.

Hij is meer aangekomen en zelfs de hond is dikker.

In de avond een visje op de barbecue met een salade.

maar ja die ontbijten he.

Maar wat waren ze heerlijk.

Lekker soppen in de café au lait.

Ik had jam zonder toegevoegde suiker.

Oh het leken wel gebakjes zo lekker.

Wat iedere keer veel indruk maakt zijn de oorlogsverhalen daar.

Er zijn overal bunkers en monumenten met het verhaal erbij.

Ik zag een oude man huilen bij zo een monument.

Gelukkig had hij een leuke jonge vrouw bij zich(kleindochter?) die hem troostte anders was ik er naar toe gegaan.

Af en toe zie op die monumenten 2 of 3 keer dezelfde achternaam en dan hoop ik dat het niet uit een gezin was, maar ja daar werd niet naar gekeken.

Hoe zou dat zijn die angst, dat verdriet, die wanhoop?

Daar hebben wij toch geen voorstelling van he.

De meeste van ons niet hoop ik.

De oorlog is daar nog erg aanwezig, in iedere plaats, bij iedere wandeling.

Je wordt er vanzelf stil van.

Ik snap dat sommige mensen die hier lezen zich soms afvragen waarom ik iedere keer op vakantie ga als het zoveel stress en angst oplevert.

De vakantie in Juni, dus ook in Normandie was echt geweldig.

Ik hoopte op hetzelfde gevoel maar dat is er bijna niet geweest.

Die totale ontspanning en dat geluk wat ik toen voelde was er niet.

Wel veel mooie momenten en zulke prachtige dingen gezien.

maar het was hard werken om de angsten en stress weg te houden.

Was het de moeite waard?

Nou zeker.

Ik heb verschillende keren met tranen in mijn ogen genoten van de schoonheid.

Genoten van het genieten van de X.

Die was daar zo ongelofelijk op zijn plek.

De eigenaars van ons huis waren echt fantastische mensen die je het gevoel gaven dat we elkaar al jaren kenden.

Zonder dat ze zich opdrongen trouwens.

Hadden we zin in een praatje dan kon dat maar hadden we haast, nou dat hadden we eigenlijk nooit, dan konden we ook na gedag zeggen doorlopen.

Je merkte dat ze erg genoten van het gasten ontvangen.

en let wel, we hadden al onze privacy hoor.

Zal volgende keer foto's van onze woning plaatsen, die moet ik trouwens wel van het net afplukken want de mijne waren niet zo gelukt.

Ik maak namelijk binnen een kwartier van elke ruimte een bende met mijn spullen.

Staat niet leuk op foto's.

hoofd vol herinneringen en ijsberen op de weg

Ik heb zelf de foto's nog niet goed bekeken .
Deze zijn allemaal niet meer dan 500 meter van ons huis gemaakt.
Op de 5e foto zie je iets wat je in elk dorp tegenkomt op t strand.
Lire al la plage.
Lezen op het strand.
Je kan daar zitten en boeken en magazines lenen.
Er is ook een kleurtafel.
En NEE je kan er niets drinken, eten, kopen.
Dat vind ik zo heerlijk in Frankrijk.
Een museum is een museum, een tuin een tuin, en ga zo door.
Je wordt  niet steeds in verleiding gebracht om iets te kopen of op ander manier geld uit te geven.
Lekker rustig en makkelijk voor ouders met kinderen lijkt mij.
Alles is daar sowieso veel rustiger.
Ook de stranden.
maar zeker de mensen.
Geen geschreeuw, geen muziek overal vandaan, geen verleidingen.
Je moet je vermaken met wat er is en daardoor heb je veel meer aandacht voor je omgeving lijkt mij.
Het luisteren naar de golven, boekje lezen, de kliffen op en zien hoe de zee  constant van kleur verandert en de eb en vloed.
Zelfs het weer was helemaal naar onze zin.
Gewoon rond de 20 graden en ja we hebben wat miezerige regen gehad maar zelfs die was heerlijk.
Prachtige luchten waren er.
De tuintjes en de straten zo vol bloemen overal.
We zijn naar 3 verschillende tuinen geweest maar nergens zoveel bloemen als in "ons" dorpje.
Het nadeel van het dorp was wel dat het nergens net zo mooi was, we hadden gewoon de mooiste plek.

Mr. X stuurde gisteren een appje of ik al heimwee had.
Nou zeker niet maar wel een hoofd vol prachtige herinneringen.

De kapster van mr. X die ons aangeraden had naar Amiens te gaan, krijgt het nog wel te horen.
Wij vonden er echt niets aan,
Behalve de kathedraal, die was adembenemend mooi en 2 keer zo groot als de Notre-Dame.
Er waren wel musea die ik graag had willen zien maar daar was geen tijd voor en daarbij hadden we Sofie bij ons.
Het hotel was zo slecht en zo vies.
Betaal je toch 85 euro voor.
Eigenlijk is die dag weer helemaal uit mijn geheugen.
nou ja bijna dan.
Kan trouwens best zijn dat het wel een mooie stad is, het is wel mijn mening.

Maar wat is het heerlijk om de taal te spreken.
Ik vind het in Duitsland altijd moeilijk dat ik de taal niet spreek want ik heb altijd zoveel vragen en zin in praatjes.
Nou ik werd daar op mijn wenken bediend hoor.
Zaten we samen op een terrasje koffie te drinken komt er zomaar een oude heer bij ons zitten en binnen 1 minuut hele verhalen.
Mr. X kan de gesprekken goed volgen en best wat terugzeggen maar niet veel.

Zaterdagmiddag eind van de middag thuis.
Zondag een koffieochtend in de tuin van een zus van X die haar ander broer en zussen met aanhang ook uitgenodigd had.
We hadden een taart uit het Franse dorp meegenomen.
Het was tot mijn verbazing erg gezellig en zelfs zwagerdieallesrukvindt en zijn echtgenote schoonzusdienooitlacht waren te pruimen.
Ieder vond onze verhalen wel interessant en ik had ene paar ansichtkaarten meegenomen om te laten zien, nu zij er 3 van de 4 stellen die wel erg interesseert zijn.
Ik maakte nog de grap; laten we een groot huis huren en met zijn allen gaan maar dat was wel een heel zuur grapje.
Jeetje ze zouden maar gedacht hebben dat ik het meende dat had ik wel een heel groot probleem.
De erfenis verdelen ging ze heel makkelijk af, zonder 1 verkeerd woord maar een vakantie??????
Toch vond ik mijzelf best wel weer grappig, ach tja er moet er toch 1 lachen.

Gisteren koffiegedronken met vriendin I. op een terras aan het water.
Lot weet wel waar dat is, toch Lot?
Met I. ga ik het meeste om naar meisjemetderodeharen.
Was dan ook weer heel gezellig.
Daarna het huis goed ontstoft en de was gedaan en dacht in de avond in de tuin te gaan rommelen want in Veules heb ik veel ideeen opgedaan en was blauwe planten gezien die ik volgend jaar er in wil maar er stonden 2 meisjes met rode haren voor de deur en dat werd heerlijk bij kletsen in de tuin.
Vriendin was een paar dagen weggeweest met haar zussen, man en zwager en hadden het heerlijk gehad.
Geen pijn, geen angst, geen ziek zijn.
Wat een ongelofelijk cadeau voor haar.
Ze zag er ook stralend uit.

Allemaal heel leuk maar ik raak dan wel van slag doordat het anders loopt, had niet anders gewild hoor, maar het blijft wel moeilijk dat anders doen dan gepland.
Zat net een Franse film te kijken en nu zal ik nooit weten wie wie vermoord heeft en na het bezoek, o wat zijn ze leuk, duurt het uren voordat de adrenaline zakt.
Maar vandaag mag er niets mis gaan.
Ik heb 2 dagen ingepland zonder verplichtingen en ik hoop dat ik kan doen wat ik wil, al weet ik niet wat dat is.

Van de warmte heb ik niet echt last.
Na die 40 graden in juli is dit een lachertje toch?
Wat is 30 graden nou?
Tja ik kan  niet in mijn atteljee zitten maar wel op zat andere plekken.
Ik wil mijn hoofd nu wel de rust gunnen die het verdiend.
Heb vannacht zomaar zeker 5 uur achter elkaar geslapen en dan komt nooit voor.
en zo ver ik weet geen nachtmerries.
De nacht ervoor droomde ik van een invasie van ijsberen die alle mensen die ze tegenkwamen wilde doden.
Hoe kom ik erop.

Fijne week

terug

Heb mijn foto's nog niet vandaar een "oude"  van juni toen stond ons huis daar op die rots.

Moe dat ik ben dames.
Niet normaal.
Ging natuurlijk al niet fit weg.
Sliep daar ook amper.
Begint alsof het niet zo goed gegaan is maar dat is niet waar.
Wel was het zwaar en mijn god wat een beren heb ik gezien maar wat was het mooi.
Onze woning was zo leuk.
Ruim, licht, van alle gemakken voorzien
Driehonderd meter van de zee, 200 van de winkels, restaurants, wandelpaden, kliffen en andere verrassingen.
Heel toeristisch maar o zo rustig.
De mentaliteit is daar zo anders.
Wat waren de mensen daar ook aardig en behulpzaam en van de eigenaren die boven ons woonden ging je gewoon houden.
Nooit eerder gehad maar we zoenden gewoon bij het afscheid en het was alsof we vrienden achterlieten.
Ik zag mijn X genieten als nooit tevoren.
Helemaal zijn plek.
Ik heb het al vaker gezegd; vertel mij nooit meer dat Fransen arrogant zijn.
En dat heeft er niet mee te maken dat ik de taal spreekt van als x in het dorp op pad ging met zijn hond waren ze tegen hem ook vriendelijk en deden moeite om praatje te maken.

Het dorpje is, heb ik al eerder gezegd, net een ansichtkaart, waar je ook kijkt.
Je waant je helemaal niet aan zee totdat je haar opeens ziet en iedere keer weer verbaasd bent over haar schoonheid.
Tja het strand is niet zo prettig, vol met keien maar bij eb kun je wel op zand liggen.
Lange strandwandelingen vallen niet mee en zeker met die sterke eb en vloed wisselingen.
Je wordt ook overal gewaarschuwd en ik heb maar een half woord nodig om te rennen voor mij leven/
Zo was het eb en begaven we ons best wel ver weg.
Opeens zag ik een paar mensen die wegliepen met hun spullen en ik zag dat al teken dat we ieder moment door de vloed overvallen konden worden, terwijl die mensen gewoon naar huis gingen om te koken of zo.
Echt he.
Zaten we op een terrasje met 1 wesp.
Ik mag absoluut niet gestoken worden in mijn linkerarm want dan moet ik meteen naar de dokter, dus doodeng, maar de wesp vond het bier van mr. X ook wel lekker dus hield ik hem, X dus goed in de gaten als hij een slokje nam, bedenk dat hond zo een 3 keer per jaar weleens naar een vlieg hap, zag ik me ook weer rennen met hond onder mijn arm naar de dierenarts.
Zo ging het dus echt af en toe.
Klinkt grappig, vind ik nu, maar toen werd ik doodmoe van mijzelf en de stress.

We hebben best veel gedaan maar zeker niet veel km afgelegd .
Gewoon in de buurt gebleven.
Zoveel te zien.
We hebben zelfs een dode haai gezien op het strand.
Niet eens groot maar dat was zo een beetje het gevaarlijkste wat we meegemaakt hebben.
Nou ja en die wesp dan.

En dan ben je weer thuis.
Ik was zo ongelofelijk blij om weer thuis te zijn.
Ik was zo benieuwd naar onze tuin.
Kip kwam als een gek aangerend en ik maakte mijzelf wijs dat ze mij heel erg gemist heeft.
Ik denk dat ze meer trek had maar aan de andere kant weet ik dat kippen mensengezelschap leuk vinden.
Dus ze heeft vast de dagen afgeteld.

We hebben de hele week geen TV gekeken en ik heb me toch een zin om lekker op bed te gaan genieten straks van een par simpele programma's/
Ik kijk graag Polopos.
Ken je dat?
Wat Nederlanders , 6 stellen geloof ik, die in een klein dorpje in Spanje ieder een huis gaat opknappen, Spaans leren, moeten integreren en een weekopdracht moeten doen.
Natuurlijk met de nodige ruzietjes, jaloezie, gemakzucht, mislukkingen .
Na een tijdje kijken ga je om die mensen geven en wil je weten hoe het met ze gaat.

Ik kijk ook vaak utopia.
Jaja, ik weet het.
Hen heb ik niet gemist en ik heb zelfs mr. X moeten beloven NOOIT meer te kijken als hij in de kamer is.
Hij vindt het VRE_SE_LIJK!!!!
Ik snap hem en alle anderen allemaal, maar ik kijk.

Ik miste mijn eigen bed met TV, mijn atteljee op zolder, gewoon mijn eigen gedoetje.

Mijn hartsvriendin is tot mijn grote vreugde een paar dagen weg met haar zussen.
Ze voelde zich goed genoeg.
Daarom ben ik dus blij he.
Haar heb ik gelukkig niet echt gemist omdat ik wist dat ze in goede handen was en het goed ging.

Mijn blog en alles er omheen wel.
Dan voelde ik mij wat minder of had ik juist zoiets moois gezien en moest ik dat kwijt.
Wel las ik op mijn telefoon de blogs.
Blij was ik toen Elisabeth schreef dat ze langzaamaan beter ging.


Geen flauw idee hoeveel foto's ik heb gemaakt.
Ik ga de komende tijd lekker nagenieten

morgen

Zij is er klaar voor.
Nog even straks naar schoonheidssalon haren en nagels doen en dan is ze klaar voor de reis.
Het mooie van een hond is dat ze zich overal prima voelen als de baasjes er bij zijn.
En zij is echt mijn hulphond die mijn stress laat zakken door haar gewoon te aaien als ze helemaal slap op mijn schoot ligt.

Gisteren bij de dokter geweest.
Wat zij kon testen was allemaal prima.
Krijg vandaag uitslag van het bloed.
Ik denk dat alles wel goed is.
Dat is het altijd.

Morgen is het dus zo ver.
Ik schaam me rot om te zeggen dat ik me nog steeds NIET goed voel.
Zo moe.
Alsof ik niet dankbaar ben dat we zomaar op vakantie kunnen.
Dat we het geld en de gezondheid ervoor hebben.
De kans zit er wel in dat als we morgen in de auto stoppen ik opeens een wonderbaarlijke genezing meemaak.
Mr. X was gisteren geirriteerd , en ik begrijp hem wel, dat het weer zo een toestand is om op vakantie te gaan.
Zelf maak ik me druk om vandaag maar ga er toch vanuit dat het morgen allemaal goed zal gaan.
Als ik de stress, moeheid en angst, wegdenk dan zit er in mij iemand die het heel leuk vind om nieuwe avonturen te beleven.

We gaan morgen dus eerst naar de stad Amiens en die schijnt mooi te zijn.
Zaterdag wordt volgens de voorspellingen hele dag regen maar daarna droog.
We hoeven nog maar 2 uur te rijden naar ons huisje in het sprookjesdorp.
Ik zie mij daar al wandelen daar hoog op die rotsen met mijn eigen Poldark.
en er zijn prachtige tuinen te bezoeken eentje met mijn favoriete bloemen; hortensia's.
op het strand kun je je eigen grote krabben vangen en dan lekker opeten.
Nou ik wil ze wel fotograferen maar daar blijft het bij.
Mijn broer kocht een op een markt een aantal levende krabben om ze weer in zee los te laten.
Haha, die Fransen zouden je voor gek verklaren, zo een lekkernij.

Las dat iemand die weer zo een hulpboek heeft geschreven, dat het zonde van je tijd is om iedere keer hetzelfde te doen.
Zoals iedere keer weer zelfde vakantieplek bijvoorbeeld.
Toen ik jong en onwetend was zou ik hetzelfde hebben kunnen zeggen maar nu zeg ik ; doe lekker waar je zin in hebt.
Als je al 25 jaar geweldige vakanties hebt op die ene camping ga lekker voor de 26ste keer.
Laat je niets aanpraten.
Wil je de hele wereld afreizen, zeker doen.
Onze vrienden gaan binnenkort 6 weken naar Nieuw-Zeeland.
Ruilen?
Voor geen goud, zeker als je hun programma ziet.
Benieuwd naar hun verhalen en foto's?
Zeker weten.

Ik wil gewoon genieten met mijn man van de kleine dingen.
Elkaar stevig beetpakken omdat we vinden dat we zo boffen en het landschap zo bijzonder is.
Lachen omdat ons hondje zo een plezier heeft tijdens de wandelingen.
De man van dat hulpboek zou misschien aanraden om ook eens een andere hond te nemen want ja wandelen met steeds hetzelfde beest is zo hetzelfde.
Als ik ergens blij om ben is dat ik 25 keer naar Zuid-Limburg kan gaan en dan nog steeds kan denken o wat is het hier toch mooi en bijzonder.

Goed we gaan het meemaken.
Veules les Roses.
Wie kent het niet.
Jullie horen volgende week wel of het de moeite waard was.

zorgen

Toch nog even foto's van de taart van mooie schoonzus afgelopen zondag.

De 

japanse bessen zijn uit haar eigen tuin.

Ik kon er natuurlijk niet van eten maar kijken was al een genot.

Ik gun mijzelf hooguit eens in de maand/6 weken iets met suiker.

Daar betaal ik dan een paar uur later en de dag erna de tol voor maar soms heb ik het er voor over.

Ik ben nog steeds blij dat ik, volgens mij zo een 6 jaar geleden, besloot te stoppen met suiker op aanraden van orthomoleculaire arts.

Ik heb daarna eigenlijk nooit meer een noemenswaardige angstaanval gehad en ik durf nu veel meer.

Angstaanvallen zijn de hel.

Daarbij eet ik heel veel dingen niet die ik anders zomaar in mijn mond zou stoppen omdat ik daar "recht" op heb.

Dat is heel goed voor mijn lijn.

en mijn gezondheid.

en ja portemonnee.

Ik heb het nooit vervangen door chips, kaas of andere hapjes.

Ook smaak alles veel beter als je geen suiker eet.

Fruit en groenten smaken veel zoeter en ja de koffie ook.

Als ik gewoon mijn regelmatige leven leidt is er niet veel aan de hand maar ja uit eten of op vakantie maakt het wel erg moeilijk af en toe.

Komende vakantie gun ik mezelf 1 keer iets ongelofelijks lekkers.

Weet nog niet was.

Gebak of een ijscoupe.

Het moet wel de moeite waard zijn dus ik moet het minimaal de cijfer 9 kunnen geven anders eet ik het niet.

Oh dames stel je een coupe voor met verschillende soorten notenijs, noten, slagroom en dan heerlijke siroop eroverheen.

Coupe Ecureuil  (eekhoorn) heette het in Wissant en ik zie het nog zo voor me.

haha.

Heb er vast nog foto's van mijzelf kennende.

Krijg net een appje dat het heel goed met meisjemetderodeharen.

Ze zit met haar zussen in Brabant waar haar ene zus woont.

De ander woont in buitenland.

Wat heerlijk dat ze samen zijn en dat het goed gaat.

Nu weet ik dat het zo over kan zijn, dat goed voelen maar ze zijn bij elkaar.

Mooie herinneringen maken.

Zelf heb ik net een afspraak gemaakt met de dokter.

Ik knap maar niet op.

s"Morgens ben ik uitgeput en nog andere klachten, rond de middag gaat t weer tot na het avondeten en dan stort ik weer in.

Lijkt wel of ik griep gehad heb of bloedarmoede heb.

Zo voelt het.

De stress is af en toe niet normaal meer.

Zo kon ik gisteren opeens niet meer op mijn webmail kijken en moest ik nieuw wachtwoord maken.

Dat lukte NIET .

Bleek dat ik opeens ook mijn bankwachtwoord niet meer wist.

Nou ja volgens mij wel maar volgens de site niet.

Jaja, ik heb het veilig gedaan.

Ik werd gewoon onwel van de stress.

Niet normaal dus.

Dat mijn vriendin niet thuis is geeft me wat lucht want ik voel mij zo schuldig als ik er te weinig heen gaat en nu is dat weg.

Herinner me opeens door jeuk en pijn dat ik ook nog ontstoken oog heb, kan de dokter er ook even naar kijken morgen.

Nou die kan haar afspraken beter allemaal afzeggen ;-) ik vul haar ochtendje wel.

Ik denk dat ik nog even gewacht had als we niet op vakantie gingen maar ik maak mij gewoon zorgen.

Heb best veel klachten hoor maar ga ze hier niet neerzetten, ben altijd bang dat mensen mij dan gaan vertellen wat ik heb en dat ik me dan nog bezorgder ga voelen.

Ben alleen maar bezorgd omdat we weggaan he, en ik bang ben om de vakantie van mijn X te verpesten.

Ik wil eerst genieten zonder zorgen en laat me daarna wel opereren.

Frans grapje he.

Ben in ieder geval blij dat ik er morgen terecht kan.

Zo nu voel ik me alweer beter en ga mijn energie gebruiken om wat spullen klaar te zetten.

Heb alle tijd.

Verheug mij nog steeds op onze reis.

maandag

Je zou toch niet zeggen dat je hier aan zee bent?

De tuinen hebben hun hoogtepunt gehad en zijn op hun retour.

Gelukkig is er nog van alles te zien en gisteravond vonden we een jong duifje waarschijnlijk uit boom in onze tuin gewaaid of zo.

Kijken of ik hem groot kan brengen.

Gisteren koffie gedronken in de tuin van mooieschoonzus.

Ze had een prachtige taart gebakken en de tafel mooi gedekt.

Al haar broers en zussen met aanhang waren present.

Was leuk, mits je naast de goede mensen zat en dat zat ik.

Verder weinig gedaan..

Was wel goed zo.

Voel me niet goed,

Veel stress en bekaf.

En echt ik weet niet waarom.

Heb alle tijd voor alles, geen belangrijke afspraken waar ik niet onderuit zou kunnen.

Verjaardag woensdagavond van dierbare vriend en Sofie moet naar de trimsalon.

Omdat het bedrijf waar mr. X werkt donderdag en vrijdag dicht is hebben we besloten om een dag eerder weg te gaan.

We zagen best wel tegen de reis op, 8 uur rijden als t meezit, en nu gaan we dus op het gemak en met een stop in Amiens.

Dat was nog even een dingetje want ik wilde een andere stop dan mr. X maar hij mocht toch het laatste woord hebben.

Zijn kapster had (vrijdag) gezegd dat Amiens zo een leuke stad was.

Dus het wordt Amiens.

Belachelijk want hij kent het mens amper.

Dat is best, af en toe een irritatiepunt van mij.

Ik kan iets beweren bijv. goh je moet eens acupunctuur gaan doen voor je klacht en dan doet ie het niet.

NIETS voor mij zegt hij dan maar als een wildvreemde het zegt, echt waar, is vaak gebeurt, dan doet ie het.

Ja maar Pietje van 3 huizen verder zegt...….

Man we kennen Pietje amper en ik zeg het al maanden.

Kijk de kapster, Pietje, Jantje enz. kan zeggen wat ze willen maar ze kennen ons niet en weten onze smaak niet.

Nu stond Amiens al op onze lijst hoor want ik had het al gegoogled en opgezocht in mijn boeken over Frankrijk maar eigenlijk gaf die kapster dus de doorslag want ik wilde naar iets anders.

Nou ja fijn dat als het erg tegenvalt ik iemand heb om de schuld te geven. ;-)

Korreltje zout he.

Heb leuke hotel/studio gevonden in Amiens en nog goedkoop ook.

Misschien neem ik wel chocolaatjes voor dat mens mee.

Heb je de Spaanse serie The Pier gekeken?

Beetje raar eind toch?

maar ik heb vaak Spaanse films gekeken en die zijn altijd anders dan anders.

Je krijgt niet vaak een duidelijk eind voorgeschoteld of antwoord op je vragen.

Genoten heb ik zeker.

Wat een feest om naar te kijken.

Vol sensualiteit, mooie beelden en zo heerlijk langzaam.

een mooi liefdesverhaal.

Nog iets waar ik erg van geniet is het weer.

Veel regen, wolken, zon, droge uren, goede temperaturen.

Geen idee wat ons in Frankrijk te wachten staat maar daar ga ik me daar wel mee bezig houden.

Vandaag ga ik in ieder geval veel genieten en in mijn atteljee zitten.

Alvast mijn koffertje maken om daar creatief bezig te zijn met mijn fotoalbum.

Is een belangrijk koffertje dus MOET in orde zijn.

Verder alles op het gemak inpakken.

Amiens here we come

dankzij de kapster van mr. X

  

vrijdag

Het begon maandag.
Of misschien zondagavond.
Ik dacht; teveel gedaan, even goed in stilte en weinig indrukken en dan gaat het wel weer.
Is niet het geval.
Ik ben ook zo ontzettend moe.
Lig steeds om 21 uur of zo op bed.
Niet dat ik kan slapen maar ik kan gewoon niet meer.
Kijk wat TV.
Spierpijn in mijn benen.
Veel stress en overgevoelig voor van alles en nog wat.
Probeer mijn schuldgevoel naar man en vriendin onder controle te krijgen.

Het gaat niet de hele dag door, heb ook goede uren tussendoor en probeer die dan voor mijzelf te houden ipv naar vriendin te gaan die het heel zwaar heeft.
Ik MOET gewoon oke zijn voor mr. X.
Hij is het belangrijkste in mijn leven en de enige die er altijd voor mij is.
Nooit iemand gehad die er zo voor mij is en zeker mijn ouders of familie niet.
Denk niet dat hij een doetje is want ik krijg regelmatig op mijn lazer van hem en hij loopt ook vaak genoeg de deur uit omdat hij het zat is.
Gaat ie lekker op zijn boot zitten.

Zelf denk ik dat die hitte, de ziekte van mijn hartsvriendin de hoofdschuldigen zijn en dan vooral die hitte.
Vriendin is natuurlijk weer volop aan de chemo en dat gaat niet best.
Regelmatig zie ik in haar ogen niets meer.
Angst, pijn, verdriet, misselijkheid, dagen opgesloten in huis omdat niets kan.
Gelukkig is haar zus uit buitenland hier gisteren aangekomen en andere zus komt dit weekend.
Te weten dat ze de dierbaarste mensen om haar heen heeft doet mij goed.

Je kan je voorstellen dat ik me tegenover haar ook schuldig voel omdat ik mij zo rot voel.
Zijn moet zoveel meemaken en ik klaag (zekere niet tegen haar hoor) over moe zijn en stress.
Aan de andere kant wil ik mezelf ook serieus nemen.
Heb dat grootste deel van mijn leven niet gedaan, alles van een ander was veel erger en mijn gevoel deed er niet toe, en nu mag ik het van mezelf dus wel allemaal voelen en rot vinden.

_______________________

Gisteren zou ik boodschappen gaan doen met mijn mevrouw van 81 jaar maar ze voelde zich niet goed en ging ik alleen.
Zonder probleem.
Toen ik terugkwam was ze in tranen.
Ze voelde zich zo rot dat ze  mij erop af gestuurd had en dat ik met een zware tas moest sjouwen.
Het zou NOOIT meer voorkomen.
Zwaar was de tas zeker niet en ik kon zo ook wat boodschappen doen voor mezelf.
Had er helemaal geen probleem mee.
Wat is het toch moeilijk om hulp aan te nemen.
Hebben jullie daar ook zo een last van?
Sowieso hulp vragen maar t ook aannemen als het aangeboden wordt.
Gelukkig wordt t mij niet zo vaak aangeboden .
Maanden gelden vroeg ik aan een vriendin die hier vlakbij woont om ze met mij wilde gaan wandelen want ik voelde mij niet goed.
Zij is altijd bezig met gehandicapten, blinden, zieken en noem maar op maar ik zit nog steeds op haar te wachten.
Heb weleens , achter haar rug om, dat dan weer wel, gezegd dat als je in een rolstoel zit je dan pas haar aandacht krijgt.
Zal het eens uitproberen.

_______________

We hebben geen afspraken dit weekend en maar goed ook.
We zullen vast wel wat samen doen maar niets schokkend.
Zoiets als gordijnen uitzoeken voor slaapkamer of zo.
Of wandeling op het strand met een kopje koffie.

Zoals gewoonlijk lucht het weer erg op om mijn zorgen hier te vertellen.
Hoofdpijn is ook weer wat gezakt.

Ik zie onszelf al lopen daar boven op die rotsen met die prachtige zee onder ons.
De weervoorspellingen zijn niet heel goed maar he, alles beter dan die 40 graden want ik denk dat ik dan niet gegaan zou zijn.
Heb gisteren regencapes gekocht en waterschoenen.
Heerlijk om weer op Franse grond rond te lopen en Frans te praten.
We hebben een bioscoop in het dorp dus wie weet pakken we er ook een Franse film.
Trouwens alle films in Frankrijk zijn in het Frans.
De reis 600 km, is wel een ding waar ik erg tegenop ziet en mr. X ook, maar in mijn fantasie slaan we die dag gewoon over en zitten we er al.
Voor mijn doen zie ik best wel weinig beren op de weg.
Ze zijn er wel maar niet zo heel groot.

Fijn weekend
en vergeet vooral niet te doen wat voor jou en je partner belangrijk is.
Dus geen saaie verjaardagen van mensen die je niet eens aardig vindt.