laatste dag juli

ALLEREERST; ik kreeg deze week 3 grote enveloppen in de bus.

en was diep ontroerd.

Zo lief.

Kreeg op mijn oproep 3 notebooks van de Flow, 3 verschillende.

In alle 3 een lief kaartje en wat extra's.

Dank jullie wel dames.  

Zien jullie dat teiltje waar ik Sofie even snel in was?
Iedereen zou van die teiltjes moeten hebben.
Ik kocht er verschillende bij de Action en heb ze al jaren.
Ik doe er de cavia's in als we naar de dierenarts moeten.
Gebruikt er 1 in de tuin om het tuinafval in te doen en daarna leeg te kiepen in groene container.
Ik doe er handwasjes in.
Als ik veel spullen naar boven moeten of naar beneden, hup je snapt t al.
Was uit de wasmand van boven naar de wasmachine beneden.
Natte was naar zolder om op te handen.
Planten dopen in water voordat ze de grond in gaan.
In waskamer was verdelen.
Water opvangen van douche en zo om later planten water te geven.
Verleden jaar stond er 1 in de keuken met die hitte ook om water op te vangen.
Nou verzin het maar.
Als dat geen goede tip is weet ik het ook niet meer ;-)


Dat de wondere de wereld nog niet uit zijn bleek wel weer toen vriendin op scootmobiel weer langs scheurde.
En jullie maar denken dat ik terminaal ben, zei ze lachend tegen haar zus en mij.
Gisteren was ik aan de deur en was er niemand thuis, bleken ze aan het varen te zijn.
Ongelofelijk wat een kracht en moed er in een mens kan zitten.
Kreeg leuke foto's opgestuurd van kleindochter die met haar vader aan het suppen was.
naast hun boot.
Wat heerlijk voor hen dat ze dit nog mee mogen meemaken.


Vandaag alweer de laatste dag van juli.
Ga zo toch even in mijn dagboek kijken hoe deze maand geweest is.
Volgens mij behoorlijk zwart/wit
Het is nooit eens grijs bij jou hebben verschillende therapeuten tegen mij gezegd.
Ik ben het met hen eens.
Vandaag een dag van hitte.
1 dag red ik wel.
Vanavond gaan we picknicken op het water in de boot.
Leuk toch?
pffff.
Ik hou zo niet van varen.
maar ik moest van mijzelf om de X te plezieren.
en wedden dat het allemaal gezellig wordt.

Verder zit mijn hoofd vol met van alles en nog wat maar vooral minder leuke dingen.
Voel mij weer door paar mensen voor wie ik altijd klaarsta in de kou gezet.
Wat kost het in hemelsnaam voor moeite om een appje te sturen met; hoe gaat t nu met je en je vriendin?
Je hoeft het niet eens te menen.
Schijnbaar dus veel moeite.

Opeens hadden vrienden van ons een puppy.
Het is helemaal van deze (corona) tijd om een pup of een boot te kopen.
Of beiden.
Tja je kreeg je vakantiegeld toch terug en dat moet uitgegeven worden.
We wonen aan waterrijk gebied en er is nergens meer een ligplaats te krijgen.
En ja de X heeft al jaren een boot maar dat was echt geen opwelling en reken maar dat het goed gebruikt wordt.
En fin de pup.
Ik kreeg iedere dag foto's op filmpje niet toen het slecht met mij ging dus dat was zo leuk.
Als de x mijn hoorde lachen vroeg hij al; o weer een filmpje?
Enfin het duurde geen 2 weken of het schatje stond weer op MP.
Woest was ik.
Ondertussen erover gepraat en moet ik het echt laten bezinken want in mijn beleving doe je geen dieren weer weg.
Een boot mag dan weer wel.
Zei een vrouw tegen mijn X; ik snap al die mensen niet hoor die zo nodig naar buitenland moeten, ik zit lekker op mijn boot en ga naar mijn eiland.\
Tja die mevrouw weet zeker niet dat niet iedereen een eiland en een boot heeft.

Andere leuke opmerking daar in de haven; een buurman zag boot van mr. X en zei; die van mij is veel groter.
En zei jij niet ; ja maar mijn vrouw is veel knapper dan die van jou, vroeg ik
Doet niet zo raar zei de X
Nou het is toch de waarheid.
Ja dat vond hij ook en gelukkig maar.

Mij interesseert het niet wie de grootste heeft maar waarom zeggen mensen dat toch?
Waarom niet; goh wat een mooie boot of wat een mooie kleur of gewoon je bek houden zou ook kunnen.
Die man zit mij ook steeds uit te dagen door bijv. te zeggen dat hij verboden gif in de planten strooit tegen de slakken of andere nare verhalen over dieren.
En weet je wat erg is; als ik op een dag mijn mond niet houd ben ik het loeder van de buurt.

Enfin er waren ook superleuke dingen.
Die leuke post in de bus, jeetje, wat kan een mens blij zijn om zoiets.
Eigenlijk zouden we iedere dag toch kaarten moeten versturen.
Stond er een vriendin voor de deur met een blauw plantje (gewoon langs een border gevonden en uitgegraven) een tasje met zelfgemaakte rabarber/aardbeienmoes en een lange brief over discriminatie die ze naar de krant had gestuurd. Hele mooie brief.
hier ook weer kaartje er bij.
Andere vriendin kwam even langs om te kijken hoe het met mij ging en we dronken samen thee in de tuin.
Een buurvrouw nam een prachtige bos hortensia voor ons mee.
Ik ging naar de kapper, liet mijn haar wat donkerder maken en was zeer tevreden met resultaat.
Voel me met donkerder haar opeens iets meer Francaise.
Heel stuk eraf en daar ook tevreden over.

Zuid-Limburg komt steeds dichterbij.
Maandag over een week.
Nog wat extra mondmaskers erbij kopen voor de zekerheid.
Heel veel zin maar ook spanning.
Hoe zal het met mijn vriendin gaan, kan ik gerust op vakantie?
en hoe zullen de temperaturen zijn.
Ik zie vriendin nu ook dagen niet hoor, ze krijgt veel bezoek, ramptoeristen noemt zij dat, en is daarna uitgeput.


Fijn weekend dames.
 

maandag

Strandhuisje in de kas.
Zand op de vloer.
Het is fijn om daar iets te drinken in de regen.
Ik hou er van om zowel in de tuin als in huis verschillende zitjes te hebben waar we kunnen eten, drinken of gewoon zitten.


Mr. X kwam een dame tegen die hij vaag kent en die tegen hem zei dat ze al die mensen niet begreep die zo nodig op vakantie moeten.
Nee hoor, zij niet, ze ging lekker varen (op haar grote boot) of op hun eiland zitten.
Tja.
Zoals ik vaker zeg; ieder lult in zijn eigen straatje.
Ik probeer het niet te doen maar doe het vast wel.
Trouwens ik begrijp het ook niet hoor al die mensen die gaan vliegen en het risico nemen maar ja dat ik weer lullen in eigen straatje.

Bij deze wilde ik oproep doen aan heel NL, GA NIET naar Zuid-Limburg in Augustus.
Het is daar afschuwelijk.
NIETS te doen, stomme mensen, enge natuur met insecten, overal koeien. Brrrrrrr.
Blijf thuis.

Vandaag over 2 weken gaan wij.
Niet met vliegtuig.
Zo een zin in.

Over een paar dagen wordt het hier 29 graden.
Ik heb natuurlijk meteen de neiging om nu te stressen maar heb het toch aardig onder controle.
Eerst een paar dagen genieten van dit weer.
Ken je die mensen die als je zegt, wat een heerlijke dag vandaag antwoorden, ja maar morgen gaat het regenen.
Tja.
Dus ik ga zorgen dat ik zoveel mogelijk nu doe zodat ik vrijdag en zaterdag lekker voor pampus en vol medelijden op de bank kan liggen.
Kan ook in de avond met picknick en mijn 2 grote liefdes, X en Sofie, naar strand.
In de avond verschijnen daar de herten.
en niemand die op of om keek.

_____________

Jaren geleden in winkelcentrum zag ik een klein meisje huilen.
Jaar of vier.
Het blijf mij verbazen dat de mensen haar gewoon voorbijliepen.
Nou ik NOOIT.
Ze was mama kwijt snikte ze.
Ik zakte door mijn knieen en vroeg hoe heet je moeder?
Ze dacht na en zei; mama.
Dat moment blijf mij ontroeren.
Natuurlijk heet de moeder van een klein meisje MAMA.
Dom van mij.
Mamma vond ons.
Trok het kind bij mij vandaan zonder mij een blik te gunnen en begon tegen haar te keer te gaan.
Ach...........

Ah nog 1 anecdote mag dat?
Zit hier weer te lachen.
erg he.
Het kleine nichtje was bijna 15 en ik vroeg wat ze wilde hebben voor haar verjaardag.
Ze wilde een tatoeage maar dat mocht ABSOLUUT niet van haar ouders.
Ik zei; krijg je van mij, hoe groot wil je hem hebben.
Natuurlijk zou ik dat nooit doen maar het idee alleen al was zo leuk.
We bedachten om een grote neptattoo erop te laten zetten maar ook niet gedaan maar mocht je je afvragen waarom ik geen contact meer heb met broer..........;-)

Het weekend; daar valt echt weinig over te vertellen.
Superrustig.
Te rustig/
Echt niet verveelt maar om nou te schrijven wat ik wel gedaan heb, je zou er bij in slaap vallen.
en de X chagrijnig want ja die wilt maar leuke dingen doen.
Zoals varen of zo en ik heb een hekel aan varen dus hij ging met een vriend en een paar biertjes.

gingen we bij een neef van de X langs die hier in de buurt woont omdat hij woensdag met spoed aan blinde darm geopereerd is.
Bos bloemen, kaart erbij.
Was hij vrijdag al met zijn vriendin weekendje weg.
En ik dacht hem bleek en zwakjes op de bank te treffen, te moe voor visite van zijn oom en tante.
Bloemen aan zijn moeder afgegeven die er toevallig was om de dieren te verzorgen.
Ik heb langer nodig om bij te komen van bezoek aan tandarts.

Nou ja je merkt het misschien al maar het gaat best met mij.
Vriendin heeft weer aardig wat bezoek gehad om afscheid te nemen en ze vertelde al lachend, komen ze allemaal hier om afscheid te nemen en zo meteen scheur ik weer op mijn scootmobiel.
We vonden het grappig en wat denk je, gisteren scheurde ze op haar scootmobiel.
Hoe blij was ik.
Het zegt verder helemaal niet hoor maar dat moment heeft ze wel weer even beleefd.
Wat zijn sommige mensen toch sterk en bewonderingswaardig.
Het is lachen met een traan maar dat maakt niet uit.


Waarom minder willen bloggen; nou het kost veel tijd en ik zou die tijd graag voor mijn huis willen gebruiken of andere dingen.
Zou ook in de avond kunnen bloggen maar dat lukt me niet.
Minderen misschien ook niet dus ik zie het wel.


Ik kreeg in het weekend een paar zulke lieve mails van een paar blogdames.
Ik wil ze lezen en herlezen als ik mij weer eens minderwaardig voel.
Hoor steeds, al is het veel minder vaak, de stemmen van mijn vader en broer op de achtergrond.
maar ja ik ben nog maar 61 jaar, geen wonder dat ik mijn jeugd nog niet verwerkt heb. ;-)


@veggie mo wat leuk om van je te horen. Ik mail je.

wat een bijzondere tijd

Onze kas is bijna niet meer te zien.

Op 2e foto zie je tuinsetje die we gekregen hebben van stiefschoonzoon.

Zand op de vloer.

Op 4e foto een stukje put die steeds vol is door regen en weer leeg doordat de X de tuin met emmers water geeft.

Wat ontzettend leuk die reacties gisteren op mijn oproep.

Ik heb zoveel plezier aan het knippen en plakken en dan doen er een paar mensen moeite voor mij om mij zo een boekje op te sturen.

Werkelijk heel blij.

Of de vakantie naar Zuid-Limburg echt doorgaat is nog nooit zo onzeker geweest maar ik blijf gewoon aan mijn boekje werken en plannetjes maken.

Lunchen in Maastricht wil ik de eerste dag.

Daarna weer met treintje door de stad.

Dan naar de gestorven giraf.

(allereerst naar VVV. dan pas lunch.)

en naar standbeeld D'artagnan.

De gestorven giraf is een levensgroot beeld van een, nou ja je raad het al, giraf en er zit een jonge vrouw op haar knieen bij haar te huilen.

Heeft veel indruk op mij gemaakt.

Het zegt zoveel.

We zijn eerder naar het huisje geweest waar we nu heen gaan en er is een grote gemeenschappelijke tuin bij.

Ik wil veel wandelen maar ook stilzitten in de tuin.

In Juni heb ik veel te veel gedaan en moest zeker 10 dagen bijkomen.

En veel te veel meegenomen.

Geeft ook weer stress terwijl ik altijd denk dat het juist veiligheid geeft.

Veel lopen langs de Gulp. Ben dol op dat riviertje.

en de koeien die je er tegenkomt.

Natuurlijk op terrasje koffie drinken mar in "onze "tuin is ook prima.

Er zijn daar ook dieren en we hebben een eigen terrasje.

WE MOETEN NIET TERUG NAAR NORMAAL WANT NORMAAL WAS HET PROBLEEM.

Greenpeace.

Helemaal waar.

Knijpen jullie hem ook als een dief?

Ik hoop toch zo dat niet weer alles dicht gaat.

We zitten er volgens mij niet zo ver vandaan.

Tweede reden dat we niet naar Limburg zouden gaan ik de temperatuur.

Als t meer dan 30 graden wordt ga ik niet.

De derde reden, maar de belangrijkste, is mijn vriendin.

Heeft ze mij nodig of juist NIET MEER , dan blijven we ook thuis.

Woensdag kwamen haar man haar brengen in een rolstoel.

In onze tuin.

Zo breekbaar en klein had ik haar nooit eerder gezien.

Voor het eerst gaf ze aan dat ze uitgevochten is, ze wil niet meer.

Ik zag het ook aan haar ogen.

We bespraken de crematie en of ik iets wilde voorlezen.

Ik zei meteen ja, want ik wil alles voor haar doen, maar wist gelijk ook dat het mij niet zou lukken.

Het is zo vreemd om te praten over haar afscheid terwijl ze er nog is.

Gistermiddag zag ik haar pas weer.

Het ging beter maar ze is duidelijk ons allemaal aan het loslaten.

Berusting zag ik.

We hadden zo een fijn gesprek.

Heerlijk met zijn tweeen.

Zo intiem.

Zo bijzonder.

Ik kan me mijn leven nog steeds niet zonder haar voorstellen.

Ze is zoveel voor mij.

Allerlei mensen die ik in de 5 afgelopen jaren nooit of zelden gezien heb staan in de rij om afscheid te nemen.

Waar waren die mensen toch toen ze nog leuke dingen kon of juist afleiding nodig had.

Ze ziet het vaak niet zitten maar zegt toch ja.

Doet dat nou niet heb ik al verschillende keren tegen haar gezegd je bent ze niets verschuldigd.

daarbij gaat het van de tijd af van de mensen die er wel toe doen.

En ja, ook van mijn tijd.

Ze is dan vaak te moe.

Je mag best denken dat ik egoistisch ben, maar ik weet dat ze erg opknapt van mij en of de X

en van haar gezin en haar zussen dus waarom energie in anderen stoppen.

Haar zus in Spanje, is opgeknapt van Corona maar is nog in quarantaine en mag sowieso het land niet verlaten .

Hoe erg zou het zijn als ze elkaar niet meer zien.

Hoe onrechtvaardig ook, zeker voor de zus.

Ze zijn zo close met elkaar die 3 zussen.

Het is zo een bijzondere tijd.

Ik voel en zie heel veel mooie dingen.

Haar man die pas aan mij vroeg hoe het voor mij was om haar te verliezen.

Die man is zo gesloten als een oester dus die vraag was zo onverwachts en hoe mooi dat hij aan mijn verdriet denkt en aan die van mijn X.

Mijn X die 1 dag in de week naar kantoor gaat en dan een appje stuurt of t wel goed met mij gaat.

Zijn verdriet zien en dat fijn vinden omdat hij voelt wat ik voel.

Appje krijgen van P. waar ik het contact bijna 3 jaar mee verbroken had, sinds paar weken weer contact, en zij denkt als een van de weinigen eraan om mij zo een lief appje te sturen.

En de dames die ik hier heb leren kennen en zulke lieve dingen zeggen en ja ik kom nogmaals terug op die Notebooks.

Die lieve Cellie die nooit zal vergeten aan mij te denken.

Ik vroeg gisteren aan mijn vriendin of ik wat as mocht hebben om bij me te dragen.

Dat vond ze zo een eer dat ik dat wilde.

en ik krijg haar lievelingsboek, zoals ik o zo graag wilde.

Ze vertelde er zo vaak over.

Ik moet haar nog 1 ding vragen;

of ze straks af en toe een witte veer neer wil leggen op mijn pad.

en

stenen in de vorm van een hartje.

dan leg ik die neer in mijn glazen kastje bij de stenen die mijn moeder voor mij regelmatig neerlegt. 

Dank jullie wel dames hier voor jullie meeleven en fijne reacties en dat al jarenlang.

Lieve Petra te L. heel veel sterkte en beterschap voor je man.

Ik hoop dat je eens terugkomt met een blog.

O ja, Sofie en ik zaten beneden te lunchen.

Ik kijk altijd om mij heen of ik jou niet toevallig zie.

ik durf te vragen

Kan toch niet laten om het te vragen.
Wie heeft deze notebook en doet er niets mee?
Zat bij de Flow.
Mag ook een andere zijn maar moet wel geschikt zijn voor Limburg.
Hier maak ik namelijk mijn vakantiedagboek van.
Heb er al 1 maar daar ga ik het niet meer redden.
De binnenkant is leeg zodat ik van alles kan schrijven en plakken.
Dus heb je een notebook over neem ik hem graag over.
Zou mij heel blij maken.
Natuurlijk betaal ik de kosten.

minder bloggen?

22 Juli is het alweer.

Het is eerste halfjaar van 2020 is alweer voor bij.

En wat voor halfjaar.

Pieken en dalen.

Begon met het vermeerderen van de antidepressiva wat in het begin goed leek aan te slaan.

Dat was gaaf.
Ik vierde mijn 61 ste verjaardag in Artis samen met mijn held en honderden dieren.
De Corona kwam.
De eerste weken waren heerlijk.
Wat een rust en stilte.
Nooit zo bewust de tuin zich zien ontwikkelen.
Heel slecht nieuws wat mijn vriendin betreft.
Er gebeurde vreselijke dingen met haar.
En toen weer. Dat was verleden week.

In Juni een midweek Zuid-Limburg en weer vele mooie plekken ontdekt.
Op de dag dat we daar aankwamen gingen de terrassen weer open en voor mij een heerlijk moment.
Dit had ik het meest gemist.

als ik ergens blij over ben is het weer.
Op die 2 hete dagen na dan.
Ik hou zo van het Nederlandse weer.
We kregen behoorlijk wat regen maar ook dat was te gek.
Natuur gaat voor.
Maar we hadden vooral mooi weer, veel zon en gunstige temperaturen.
Zelfs zonder zon is dat prima.

Zwaar was het omdat ik weer eens besefte hoe erg ik de situatie in mijn familie vind.
En er is echt niets meer aan te doen.
Soms is er teveel gebeurt.
en ik ben Jezus niet en heb nog geen Alzheimer.
maar ik lijd er wel onder.
Zeker nu.

Weer eens het besef dat mijn vriendschappen zijn wat ze zijn.
Dat mr. X de enige is die er is als het nodig is.
Ook als het niet nodig is.

Ik ging even paar weken goed de diepte in, vermande mijzelf en het gaat weer.
Ik kan mij weer verheugen op dingen.
Het is af en toe erg moeilijk want mag ik genieten terwijl mijn andere dierbare schat, paar huizen verderop zo ziek is?
JA is mijn antwoord.
HET MOET GEWOON anders red ik het niet.
en boven alles wil ik een geinig wijf zijn voor mijn man.
Dat verdient hij gewoon.
Al het verdriet en angst mogen er zijn maar geen depressie want dan ben ik voor niemand meer nuttig.

We hoorden ook het afgelopen half jaar dat we grootouders gingen worden van een meisje.
Ik krijg iedere week ook apps en foto's toegezonden van stiefdochter en echt als je ons verleden kent is dat een wonder.
Een wonder waar ik blij mee bent.
De band van stiefzoon en X is de afgelopen maanden erg gegroeid.
Met dank aan Corona.
Ze sporten al vanaf het begin toch zeker 5 keer in de week, soms meer, voor het werk en zien elkaar ook nog eens daarbuiten.

Ik heb sinds kort, 10 dagen of zo, weer besloten om meer af te spreken met vriendinnen.
en ook alleen meer de deur uit te gaan.
Dat gaat heel goed.
Ik krijg weer plannen, creativiteit, energie, blijdschap, ideeen.

We besloten om 2 nieuwe dakkapellen te laten plaatsen en dat gaat in September gebeuren.
Er komt ook een nieuwe ketel.

Buiten dat spaarden we veel geld uit.
Ik verkocht veel via MP.
Kon ik weer potjes maken.
Daar hou ik van.

______________________________

Terug naar nu.
Gisteren dus met haar

naar het strand.

Ook wij kennen elkaar al zo een 20 jaar.

We waren nog lang niet klaar met bijkletsen maar zij moest alweer weg.

Ik besloot nog te gaan lunchen met mijn Sofietje.

en ik ben toch zo blij dat ik dat kan, durf en sterker nog er van geniet.

Kijken naar was de voorbijkomende mensen allemaal meeslepen voor een dagje strand.

Onvoorstelbaar.

Dacht terug aan onze vakanties vroeger in Zuid-Frankrijk.

We gingen met de trein, moeder, boer en ik en meestal nog een vriendje of vriendin mee, voor 6 weken en hadden niet zoveel mee als de mensen die ik daar zag lopen gisteren.

Wat hebben we toch veel nodig tegenwoordig om het een beetje leuk te hebben.

Ik had alleen hond, handtas en camera mee maar schaam mij toch voor hoe "we" bezig zijn.

Wilde ik toch nog een goede daad doen en dat viel niet mee.

Ik had een dagkaart voor parkeren en wilde die aan iemand geven.

Heb zeker meer dan 15 minuten gewacht voordat dat lukte.

De meesten hadden al via een app betaald.

Uiteindelijk kon ik een Engels gezin er blij mee maken.

Werd al chagrijnig van mijn goede daad willen doen ;-) maar werd toch beloond.

trouwens aan ieder die ik vroeg kreeg ik een brede glimlach hoor.

Dat is leuk.

Vandaag ben ik thuis.

Heb veel te doen.

Nog steeds op zolder bezig.

en ik MOET boodschappen doen.

Heb ik zo geen zin in.

Als ik er eenmaal ben dan gaat het wel.

Hoop heel stiekem dat de X het aanbied maar ik durf het niet te vragen want hij doet al zoveel.

Het Neefje zit in Kroatië.

Code oranje.

Heb mijzelf voorgenomen om de problemen te laten waar ze horen.

Zoek het lekker uit.

Gelukkig is hij met zijn schoonouders en vriendin die daar vandaan komen en een huis, vrienden en familie hebben.

Ze zijn met auto.

Scheelt ook.

anders had ik mij wel zorgen gemaakt.

Over paar weken zitten we weer in Limburg als het goed is.

Wil er niet aan denken, doe het toch, dat het allemaal niet door zal gaan vanwege mijn vriendin.

Of stel dat het 40 graden wordt.

Of alle dagen koud en regen.

Nee, nee, ik druk het allemaal weg.

Ben al aan mijn album/plakboek begonnen.

Als dat geen positieve benadering is weet ik het ook niet.

Mocht ik een grote wens doen dan zou het zijn dat de zus van mijn vriendin die in Spanje woont en Corona heeft (gaat veel beter) maar ze woont in afgesloten gebied en mag de provincie niet uit, nou ja dan is mijn wens dat ze elkaar nog mogen zien.

Ze zijn zo close en zo gek op elkaar.

Zou dat niet prachtig zijn?

Of o zo oneerlijk als het niet lukt?

Ik ga nu mijn Kipje een stuk banaan geven.

Ze staat al te wachten.

Tja belangrijke dingen moeten er ook gebeuren.

ps. ik probeer minder te bloggen.

het is weer aan

Weet je wat ik leuk zou vinden als jij dit ook op je blog zou willen zetten.
www.minofmeer.wordpress.com en dan het verlanglijstje lezen van haar.
Doe je mee?
Je weet toch nooit wat er gaat gebeuren.
Wat een moedige vrouw is ze toch.

____________________

Het is weer aan.
Met wie?
Nou met P.
Iets langer dan 2,5 jaar geleden stond ze op de zwarte lijst.
Ik was sommige mensen zo spuugzat en het beviel mij prima om ze uit mijn leven te bannen.
Ik stopte met mijn club buitenlandse vrouwen die al meer dan 20 jaar bestond en met nog wat andere dingen.

Paar weken geleden kwam ik haar weer tegen bij vriendin met de mooie en gigantische tuin, daar is het graas wel heel erg groen moet ik zeggen, en merkte dat ik haar wel gemist had.
Ik was zo benieuwd naar haar leven nu.
Gisteren was dus de afspraak.
Ik kende haar hond nog niet, bleek een geweldig beest, en we gingen wandelen.
Sofie liet meteen merken dat ze geen behoefte had aan nieuwe vriendschappen en hond begreep dat meteen en speelde met iedere ander hond die we tegenkwamen.
Zo ook met de hond van mr. X's zus die we bij toeval tegenkwamen.
En kletsten heel wat bij.
Dronken koffie/munt

thee aan het water   waar ik zaterdag ook al was.
En deden er een lunch achteraan.
Ze deed  haar "glutenact" zoals gewoonlijk maar ik ken haar goed dus ach.....
De glutenact gaat zo; eerst eet ze alle koekjes op van zichzelf en van de mensen om zich heen en dan moet er speciaal een glutenvrije lunch/diner klaargemaakt worden anders gaat ze dood of zoiets.
De eigenaar schudde zijn hoofd en zei ; wat zijn vrouwen toch ingewikkelde wezens.
Tja daar kon ik hem geen ongelijk in geven.

Enfin het was fijn en gezellig en wat een leuke hond.
Ik kwam weer eens toch de conclusie hoe groen mijn gras is, echt niet groener dan aan de andere kant van de heuvel of bij de buren.
Ik heb echt heel groen gras.

_______________

Morgen eetafspraak met vrienden in Amstelveen.
en ja dat geeft stress maar ja alles geeft stress,
Hoopte gisterenochtend vroeg al dat P. onze wandeling af zou zeggen, ging gewoon door en was heel leuk en dinsdag afspraak met Kaatje om te wandelen op t strand.

Nicole vraagt zich af waarom het zo slecht voor mij is om thuis te blijven terwijl ik het zo graag doe.
Ik ga proberen te antwoorden.
Als ik teveel thuis blijf en veel te weinig prikkels krijg dan sluit ik mij emotioneel helemaal af en heb het gevoel dat ik opgesloten zit in mijn eigen hoofd.
Dan komen alle nare gedachten boven en blijven ze maar malen.
Het lukt mij dan niet om eruit te komen.
Zelfs voor  de X ben ik onbereikbaar.
Door eruit te gaan, maak ik van alles mee.
Ik zie, hoor en ruik van alles.
Dat geeft niet alleen energie maar ik krijg ook weer allerlei plannen en ideeen.
Waardoor ik weer kan fantaseren ipv piekeren en malen.
 Zo gaat het ongeveer.

Zo zag ik gisteren een oproep op MP die een oppas zoekt voor zijn hond 1 dag in de week.
Even met X overlegd, die moest nadenken of er geen addertje onder het gras zat, want hij is als de dood om opeens weer met een 2e hond of iets wat erop lijkt opgescheept te zitten.
Was dit geen val van mij?
Nee joh, het is zoals het is.
Nergens een adder te zien.
Nou ja tegen jullie hoef ik toch niet te liegen?
toch wel een soort addertje.
Het is een puppy en ik ben gewoon heel benieuwd hoe dat is om 2 honden te hebben.
En hoe is het voor Sofie?
Ik denk niet dat ik het ooit zal doen hoor een 2e hond want het heeft ook veel nadelen maar fantaseren mag best.
______________________

Ik ga zo meteen hard aan het werk om de "kattenkamer" in te richten .
Ik heb verhuisdozen gekocht en 2 stellingen, als je de X kent weet je dat het al in elkaar gezet is, en ga zoveel mogelijk van de zolder daar naartoe verplaatsen en heel overzichtelijk maken.
Helemaal zin in.
De woorden "zin in" alleen al.
Dat was lang geleden.
Alles was zo donker en uitzichtloos.
Er was echt niets om blij van te worden leek wel.
Totdat ik dus weer besloot om de deur uit te gaan waaronder de kringloop, Gouda en 3 vriendinnen te appen voor afspraak. Koffie in de tuin van mooieschoonzus was ook een goeie.

Niet dat de situatie hier veranderd
Kregen gisteravond weer zulk naar nieuws uit ziekenhuis waar mijn vriendin paar dagen ligt.
De situatie is zeker niet verandert maar ik wel.
en wat een verschil maakt dat.
Heeft de X ook weer een geinig wijffie.
Zoals die lieve Cellie altijd zegt; eerst zelf zuurstofmasker op doen en dan pas de anderen.
Heb het geveol dat het vliegtuig niet meer aan het neerstorten, we gaan een hele zware landing tegenmoet maar ik heb nu het idee dat ik het aankan.
En hoe het over een paar dagen is?
Geen flauw idée maar dan zien we dan wel weer.

Het lijf van Lin.da, zeeschildpadden, Corona, kattenkamer

Linda en Sylvie in bikini.
Die arme Sylvie, zo dol op het eigen lijfje.
ik denk altijd dat dit soort mensen hun eigen naam roepen bij een orgasme.
Het is een prachtig lijf maar om ons daar iedere keer weer mee lastig te vallen?
En tja dan het lijf van "gewone" mensen zoals onze Linda.
Ik kijk dan en denk hmmm, dit is bij mij mooier of iets beter en ja dit heb ik ook.
Schept toch een band.

Stiefzoon was ooit  fanatiek aan het trainen voor een prachtig lijf.
Is gelukt.
maar het ging nergens anders meer over dan eten en trainen.
Nergens anders tijd meer voor.
De relaties met leuke meiden strandde na hooguit 2 maanden want hij kon en mocht niet meer van zijn nieuwe lijfstijl.
Zelfs kopje koffie op terrasje was onmogelijk.
Dat waren de meisjes gauw zat evenals zijn gepraat over koolhydraten, dieeten en spieren.
Als ik dan zo een gespierde bink zie weet ik altijd; dat is een egoist want die is nergens anders mee bezig.
Trouwens verbeeld je niets over de chippendales, door hun training en voeding verdwijnt hun libido.
Heb ik uit betrouwbare bronnen. ;-)

Stiefzoon traint nog steeds iedere ochtend met zijn vader en sinds kort niet meer hier maar weer in de sportschool.
Van 7 tot 8 in de ochtend voor het werk.
maar nu gaat het op een andere manier al is het wel heel fanatiek.
Mijn man wordt steeds jonger.

Het blijft heel moeilijk om mijn leven weer op de rit te krijgen.
Ik heb nergens zin in, nou ja thuis zijn wil ik, maar dat is echt niet goed.
Ik zak dan dieper de put in.
Dus via app wat vriendinnen gevraagd om af te spreken.
Nee, geen zin en het geeft veel stress maar dit gaat gewoon niet meer.
Ik heb gisteren de apps verstuurd maar durf nu niet naar t antwoord te kijken.
want dan moet ik afspreken.

Gisteren dwong ik mijn zelf naar de Kringloop en geloof het of niet ik vond iets wat ik al een tijdje overal zocht.
3 kleine zeeschildpadden van plastic voor een "kunstwerk" die ik wil maken.
Had er maar 1 nodig maar nu kan ik 3 kunstwerken, met kleine k, maken.
Ik blij met mijn schildpadjes.
en wat magazines.

Liggend in bed kwam ik op een goed idée en voelde hoe goed het mij deed.
Ik heb geen ideeen of fantasieen meer.
nu bedacht ik om van een ruimte beneden, wat we de kattenkamer noemen, een opslagplaats te maken zodat de zolder leeg komt te staan. Wordt heel overzichterlijk en alles staat al in doorzichtige kratten.
Meteen enthousiast dus dat is goed voor mij om ermee bezig te zijn.
Er moeten nog wel van die opbergrekken komen.
Nou ja saai verhaal maar het geeft mij weer beetje iets te doen en zin om het te doen.


Tja en dan mijn vriendin.
Haar zus zou komen uit Spanje en dat was een lichtpuntje want die meiden zijn gek op elkaar.
Blijkt dat ze dus Corona heeft en het hele gebied afgesloten is.
Niemand mag er in of uit.
Er is alleen maar slecht nieuws.
Morgen moet ze weer naar ziekenhuis om haar longen leeg te zuigen en te plakken.
Paar dagen ziekenhuis.
Er zijn bijna geen goede momenten meer.
en toch als die er zijn geniet ze weer maar op een hel andere manier dan paar weken geleden.
Haar ogen glanzen niet meer.
Ze vind het fijn als ik er ben maar het is eigenlijk te vermoeiend maar alleen zijn is nog erger.
Haar andere zus is er weer voor een paar dagen en ook bij haar zag ik de verandering.
Zoals het bij mij ook te zien is.
Het is nu wel heel dichtbij allemaal.
maar vooral heel echt.

Daarom ook moet ik weer goed voor mijzelf gaan zorgen zodat ik het kan volhouden.
Wat dat betreft zie ik wel weer wat licht aan het einde van de tunnel.
en daar moet ik naartoe.
Ik ga er straks weer naartoe en ben een paar leuke tijdschriften en zo voor haar aan het uitzoeken voor in het ziekenhuis.
Het erge is dat ik eerst kijk dat er geen nare verhalen in staat en dan pas mag het mee.
Een paar Happinez met mooie verhalen zoeken.
Mooie tuinbladen.

Zo vanaf vandaag raap ik mijzelf weer bij elkaar en ga ervoor.
Nu ik weer een plannetje heb komen er weer allerlei andere ideeen op.

Maandag

Dagje Gouda.

Wonen er maar 35 minuten vandaan.

In Mei al besloten om geen kleding of schoenen te kopen tot en met Augustus.

Ging prima.

Wat liggen er toch overal verleidingen als je de deur uit gaat.

Ik heb heel wat dingen aangeraakt en getwijfeld maar het ging goed.

Tot die ene broek die ik maanden geleden in de L.ibelle zag staan voor een prikkie.

Gepast en gekocht.

Blij?

Eigenlijk niet.

Ik baal dat als ik mij iets voorneem en het niet lukt.

Buiten dat heel leuk om daar rond te lopen.

Het werd alleen wel erg druk en zijn we weggegaan.

En 

hier geluncht op 400 meter van ons huis.
Was wel al 15 uur maar dat maakt niet uit.
Heerlijk terras en lekker eten.

Zondag waren we hier

In de tuin van mooieschoonzus.
met de rest van de familie.
Geen taart voor mij maar kijken is ook leuk toch.
We hebben gelachen.
en besloten om t-shirt te laten drukken met; ALS JE MIJ ZIET 3 KEER FLUITEN.
We missen het . (al heel lang)
Fijn om te horen hoe het met ieder was en met hun kinderen.
opgegeven moment zei ik; IK WIL WETEN HOE HET MET JULLIE KINDEREN GAAT NIET WAT VOOR GEWELDIGE BAAN ZE HEBBEN, HOEVEEL ZE VERDIENEN EN WAT VOOR AUTO ZE RIJDEN.
Tja dan valt het even stil.
Ik word daar altijd een beetje moe van.
en tja waar moet ik dan over opscheppen?
De X praat nooit over zijn kinderen in gezelschap.
Gelukkig was er nog iemand die vroeg hoe het met de zwangerschap ging.

We waren vrijdag dus bij stiefdochter.
Ze moet veel rustiger aan gaan doen want de baby is veel te klein.
Ze gaan minder werken.
Sowieso is ze nu 2 weken vrij en hopen we dat ze inderdaad naar de artsen zal luisteren.
en niet een aanbouw aan het huis gaat maken of iets dergelijks.
De artsen voorspellen een keizersnee en vroeggeboorte/
ook al doe ze rustig aan.
Mr. X in de stress en bang dat ze dingen achterhoudt en ik dwing mijzelf, wat trouwens goed lukt, om pas in paniek te raken als het ook echt zo is.
Ik geloof niet alles wat ik hoor namelijk.
Probeer mijn Lief gerust te stellen dat t vast allemaal goed komt.
Dat er in 2 maanden nog van alles kan gebeuren.

Ik slaap best goed voor mijn doen maar eerlijk gezegd; ik zit aan de wonderpillen.
Absoluut niet veel en ik ben ook niet verslavingsgevoelig , maar ik weiger me de hele dag zo klote voelen.
met pil is het al moeilijk genoeg.

Ik heb vrienden gevraagd die net 1 week een pup hebben om mij zoveel mogelijk foto's en filmpjes te sturen en ja hoor het werkt.
Zit af en toe hardop te lachen en dan weet X gelijk dat ik weer een filmpje heb.

Ik had totaal geen last van de regen, integendeel maar toen zaterdag opeens de zon weer geen schijnen was het wel weer een cadeautje hoor en dan die prachtige wolken.
Ik raakte niet uitgekeken.
De tuin had wel last gehad maar het was heerlijk om (op blote pootjes) alles door te nemen, te knippen, eruit te trekken, op te ruimen, verplaatsen (potten)
Kijken of er nog "verrassingen" waren in de vorm van nieuwe bloemen.

Ik wilde het vandaag wat luchtig houden voor mijzelf.
De zon schijnt vandaag weer en ik ga zo de tuin in.
Van de smoeltjes van de cavia's knap ik trouwens ook altijd erg op.

Ik wens je een fijne week.
Heb je een leuk weekend gehad?

Kende jij dit blad?

Ik keek gisteren de film (netfliks) Bienvenue a Marly-Gomont

Over een arts uit Congo en zijn gezin die in klein dorpje gaat wonen in Frankrijk.

in 1973.

Omdat ik  veel vakanties doorbracht, 6 weken lang, in zo een dorpje

is het altijd leuk om te kijken.
Zo herkenbaar.
Afijn het gezin krijgt het niet makkelijk en de dokter gaat zelfs bij een boer helpen om geld binnen te krijgen.
Bij zo een film kan ik mij heel goed indenken hoe racisme voelt.
Het verhaal is waar gebeurt en best wel vermakelijk voor een avondje waarin je geen zin heb om dubbel van de lach te liggen of vol afgrijzen naar geweld te kijken.
Het is vermakelijk en grappig.
en lief.


Bij de kringloop kocht ik 3 Sestra.
Een blad waar ik nog nooit van gehoord had maar leek mij leuk.
Pas na heel was pagina's ontdekte ik dat het een Christelijk blad is.
En ook alleen in Christelijke boekhandels te krijgen.
Ik genoot van het blad.
Ik vond het een kruising tussen Flow (waar ik een hekel aan heb) en Dafne s Diary.
maar leuker.

Ik werd er blij en creatief van.
Tips voor duurzame kleding, uitjes, tuin, recepten enz.
Af en toe gaat het over het geloof en God maar zeker niet overheersend.
En ook voor een niet gelovige die graag wil weten hoe een ander ermee omgaat interessant.
Boekentips ook.
Ik was blij met mijn ontdekking.
Als het goed is krijg ik nog 2 magazines en gratis een boekje over tips om je levensverhaal te schrijven.
Die zat niet bij 1 van de bladen dus belde de uitgever over hoe ik dat boekje kon krijgen en ik krijg het gratis toegestuurd.
Het gaat mij niet om het gratis, maar om het krijgen van iets wat ik graag wil en mij blij maakt.
Een cadeautje dus.
Hoe lief is dat.

------------------------

Misschien vraag je je af waarom ik nooit over kleinkind schrijf.
Tja, dat vraag ik mij ook af.
Gisteren kreeg de aanstaande moeder te horen dat ze moet minderen met werken.
Dat zat er al maanden aan te komen maar gisteren moest dat echt.
Het is een te kleine baby maar niet zorgwekkend.
Vandaag is stiefdochter jarig en gaan we er even heen.
Ze ging elke week naar ziekenhuis en stuurde ook mij iedere week uitgebreid verslag.
Dat is natuurlijk superleuk om er zo bij betrokken te worden.
Vaak met foto er bij.
Ze wilde allemaal cadeautjes voor de baby en we zijn goed geslaagd.
In September is het zover dus dat schiet ook op.
Volgens mij schrijf ik behoorlijk afstandelijk maar heb geen energie om het anders te laten klinken.
Daarom wil ik vandaag ook persee mee naar haar toe, we zijn dan alleen met haar, en hoop ik weer dat fijne gevoel te krijgen.
De cadeaus zijn via internet besteld dus dat is natuurlijk ook helemaal niet leuk.
Veel leuker is in een winkel rondlopen met zachte knuffels en schattige jurkjes.
Ik ga eraan werken.
___________________________

Zoals ik je vertelde hebben we de kas leeggehaald wat spullen betreft en er een soort strandhuisje van gemaakt.
Ik mocht er NIETS voor komen van mijzelf.
Dat hoefde ook niet.
We kregen dus mooi meubelsetje van schoonzoon.
Mr. X gooide wat zand op de vloer.
Ik had nog een badhanddoek en
een doos vol schelpen van 40 jaar geleden.
Lang leve de mensen die niets of bijna niets weg kunnen doen.
Ik zal wat foto's maken om te laten zien.
Er groeien wel druiven en pompoenen in de kas maar he wat maakt het uit.
We noemen de pompoenen gewoon zeekomkommers.
Het is een heerlijk plekje om koffie te drinken, te lunchen of te lezen.
en dan met regen boven je hoofd.
Ik moet het nog afmaken maar er komt heel weinig uit mijn handen .

Daarom afspraak van morgen afgezegd.
Heel jammer, we zouden bij hele lieve vrienden gaan eten maar ik kan gewoon niet.
Gisteren voor het eerst sinds jaren en jaren de X in wanhoop opgebeld.
Had al een psych gebeld voor afspraak maar ja die gasten zitten stampvol.
31 augustus was eerste plek.
Tja moet altijd "glimlachen" als je weer een een oproep op Tv zien voor mensen die het leven niet meer zien zitten.
Bel 113 of zoiets en wacht dan een half jaar op hulp.

____________________

oh er zit toch nog gevoel in mijn lijf.
Komt mr. X binnen met nog wat cadeautjes voor dochter/kleindochter daarbij een piepklein borstel en kam van Nijntje.
Bij het zien er van krijg ik meteen tranen in de ogen een een grote glimlach.
YESSSSS!!!!
We krijgen een kleindochter.
Zo een klein heerlijk ruikend klein wezentje.
Zijn er toch nog zonnetjes, ergens ver weg verstopt.
__________________________

Goed ik zei dus de afspraak af voor mogen en we besloten om morgen samen op stap te gaan naar een stad.
We weten al welke maar ik wil even mysterieus doen.
Gun me dat. ;-)
Je hoort het heus nog wel.

Kregen vanmorgen uitnodiging om zondag op de koffie te komen in de tuin van mooieschoonzus met de rest van de familie.
Dit hadden wij al een tijdje in onze tuin willen doen maar dit komt supergoed uit.
Elkaar weer zien en zelf geen stress hoeven hebben.
Daarbij is mooieschoonzus een supergoede gastvrouw.
Denk aan mooi tafelkleed op tafel in de tuin, vaasje bloemen uit de berm of eigen tuin, zelfgebakken taart, fruit en wat andere lekker hapjes.
mooie servies.
-------

Misschien lijkt het of we heel veel te doen hebben maar het voelt goed.
Allemaal dingen die weinig spanning geeft.
en veel vrije tijd tussen door.

Hey, lijkt het maar zo, of scheen de zon net ook al?
Door dat babyborsteltje en kam, echt te klein om mijn konijnen met te kammen.
Opeens komt de zon door.
De deur naar de tuin MOET open.
Ik hoor de vogels.

Ik ga mijn vieze haren maar eens wassen en mijn strandhuisje afmaken.
Op blote voeten tuinieren.
De beestjes verzorgen.

Sorry maar ik moet weg.
Fijn weekend.
en geloof mij ; ik kan niet zonder jullie.
Dank jullie wel uit de grond van mijn hart.

vluchten kan niet meer

Zou niet weten waar naar toe.

Nou ja ik weet het wel maar mijn man wil niet mee.
Kun je geen vrij nemen vroeg ik gisteren dan gaan we nu al naar Zuid-Limburg.
Ik wil hier weg.
Vluchten.
Ik wil lopen, kilometers lang.
Zitten aan de Gulp in het gras en voor mij uitstaren, dingen opschrijven.
Of op een terrasje in een mooi kopje

koffie drinken.

Hier en daar een praatje maken.

Koetjes aaien en ze aan mijn hand laten likken.

Mijn man wil geen vrij nemen.

Ik was gisteren goed beroerd maar van die vage klachten.

Oke' koppijn maar waar kwam die misselijkheid en maagpijn vandaan?

en die nier pijn of iets in die omgeving.

Later en dat was t ergste pijn in mijn onderkaak.

en bij alles wat ik deed had ik spierpijn.

Vandaag gaat t veel beter als is de hoofpijn weer begonnen en heb ik nog last van spieren.

Ik denk allemaal van de stress.

daarom wil ik weg.

Je weet dat toen ik haar ontmoette daar bij die vijver ik meteen zag dat ze een pruik droeg en ik twijfelde of ik contact zou maken.

Niet om die pruik maar omdat ik toch gevoeld moet hebben dat dit weleens "iets" kon worden tussen ons en ik haar dan niet zou kunnen laten vallen.

Had ik die 5 jaar willen missen?

Nee, joh voor geen goud.

Zoveel geleerd, zoveel liefde voor een ander gevoeld dan mijn man.

Ik kan dus nog wel van iemand houden.

Het is zelden gebeurd, misschien wel nooit, dat ze mij (of wie dan ook) liever niet wil zien.

Dat was vandaag.

Ze had wel een fijne ochtend gehad met oud klasgenoot, erg gelachen.

Dat is fijn om te horen.

We hebben nog wel met elkaar gebeld.

Haar zus die in Spanje woont zou volgende week komen.

een maand eerder dan de bedoeling was.

maar ze is opeens erg ziek en heeft zich vandaag laten testen op Corona.

De angst is groot.

Daar is het gebied ook weer afgesloten.

Het zou een drama zijn als ze Corona heeft.

Ik snap ook niet waarom niet ieder land zijn grenzen heeft gesloten voor 1 of 2 jaar.

Ik weet niet precies hoe druk het is of gaat worden met de vakanties naar het buitenland.

de berichten zijn volgens mij steeds ernstiger wat het virus betreft.

Je weet wel dat "griepje" dat je kan krijgen.

Nog niet eens zo lang geleden kon er zo goed als niets meer, behalve in NL en zou het allemaal zomaar over zijn?

als je maar anderhalf meter afstand houdt.

Vriendin gaat paar dagen weg en nu eens niet naar ziekenhuis.

3 dagen, nog geen 10 km verderop, een huisje aan het water om even uit dat huis te zijn waar de muren druipen van de ellende, ziekte , angst en pijn van de afgelopen jaren.

Denk jij dat je zus net zoveel van mij houdt als ik van haar vroeg ik aan haar tweeling zus.

Doe niet zo raar, antwoordde ze, ik weet het wel zeker.

Dus je snapt, vluchten gaat echt niet meer.

Ik zal het moeten ondergaan. 

Het verdriet en het gemis.

maar zo dankbaar voor die 5 jaren.

maandag

Tuinieren op blote voeten in de regen.

Dat was heerlijk.

Niet die keiharde regen maar die zachte romantische, je weet wel.

en dan vieze handen en voeten.

Je hebt geen idee hoe lekker ik dat vind.

Ga zo eens proberen of het vandaag ook helpt want jee wat voel ik mij naar.

Zowel lichamelijk als geestelijk.

Hoofdpijn, misselijk en maagpijn.

Geen flauw idee wat er aan de hand is.

Begon gistermorgen.

Bij mij weet je het nooit en het kan zo weer over zijn.

Zowel de X als ik beginnen het nu wel erg vervelend te vinden dat thuiswerken.

Niet dat hij opeens lastig is maar ik ben het.

Ieder geluid doet pijn aan mijn lijf

en geeft stress.

Ik word er ook zo moe van om steeds uit te moeten leggen waarom dat zo is.

Voorlopig gaat hij alleen op donderdag naar kantoor en die dag zorg ik dat ik dan de hele dag thuis ben en geniet van het alleen zijn.

De lunch vrijdag was zeer geslaagd.

Ik werd getrakteerd dus dat is ook leuk.

Veel bijgepraat.

We zien elkaar meestal met onze mannen erbij maar nu weer eens samen.

Het gesprek werd al snel; ik weet dat ik niet mag klagen want ik heb alles wat ik wil maar............

Nou geloof mij bij mij mag je klagen wat je wil.

Ik snap bijna alles.

Klagen is volgens mij net zo gezond als een wandeling.

Hup even je vuilnisbak legen.

Ik geloof erin dat er veel minder psychische problemen zouden zijn als we gewoon even de boel eruit kunnen gooien.

Hoef je ook niet naar de Libel.le te schrijven (of een blog te beginnen) dat je niet van je kleinkind houdt, je man o zo aardig is maar zo saai, je buren zo irritant of de overgang zo lastig.

Ik hou niet van contacten die alleen over het weer, de geweldige kinderen ozo intelligent, of de vakanties.

Geef mij maar een paar goede problemen en ik geniet. ;-) grapje hoor.

Wat ook zo irritant is, daar heeft schoonfamilie erg last van, om te praten over wat er in de krant staat.

Kan natuurlijk maar niet alleen maar.

 en als ik het wil weten lees ik het zelf.

Zaterdag gebeurde er een paar leuke dingen.

Ik kreeg een hele leuke kaart van Cellie.

Dank je wel lieverd.

Heel blij mee.

Besloten vrienden van ons na lang nadenken en veel met mij praten om een puppy te nemen en kreeg ik de hele dag door foto's en verslag van hoe het ging.

 Smelt, smelt, smelt.

èn kwam schoonzoon zijn tuinset bij ons afleveren.

Paar weken gelden zag ik die set en vond het helemaal mijn ding.

Stiefdochter vond hem vreselijk.

Ik ben best slim vind ik zelf.

Joh mochten jullie hem wegdoen wij brengen hem wel naar de stort.

de schoonzoon wou hem nog aan ons verkopen maar daar ging ik niet op in.

En toen stond het setje opeens zomaar in mijn tuin.

nou ja onze tuin.

Omdat het zo regende zette X het in de kas en dat stond zo leuk dat we besloten om de kas leeg te halen, zand op de vloer te gooien en er een soort strandhuisje van de maken.

Zijn nog bezig.

Gisteren lunch en ja hoor, weer geslaagd, bij vrienden I en E.

Om hun nieuwe tuin te bewonderen die ik deels ontworpen had.

en laten ze een kuub zand overhebben en een paar blauwe plantenpotten.

Ik ben niet zo moeilijk ik vraag gewoon.

We gaan dus wat zand halen en de potten staan hier al.

Vroeg ook nog om de groente en fruitafval voor mijn beestjes.

Vond mijzelf weer superslim mar de X schaamt zich dan voor mij.

Is niet mijn probleem.

De potten zouden naar de kringloop gaan en ze zaten met hun handen in het haar wat het zand betreft.

en tja of de komkommer  en appels nou ik de kliko belanden of in de maagjes van mijn beestjes.

Ik weet wel wat ik prefereer.

Ik hou het even hierbij.

Fijne week.